Ёва 38 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
І адказаў СПАДАР Ёву зь віхру, і сказаў:
Тады Госпад з віхуры сказаў Ёву ў адказ:
«Хто гэты, што зацямняе раду словамі бязь веданьня?
«Хто гэта, што неразумнымі словамі зацямняе задуму?
Паперажы ж сьцёгны свае, як муж: Я буду пытацца ў цябе, а ты азнаймі Імне.
Перапаяшы, як мужчына, сцёгны свае, і Я буду пытацца ў цябе, і ты тлумач Мне.
Ідзе быў ты, як Я клаў под зямлі? Кажы імне, калі цяміш.
Дзе ты быў, калі Я закладваў падмурак зямлі? Адкажы Мне, калі маеш розум.
Хто прызначыў меру ёй, калі ты ведаеш? альбо хто расьцягнуў павароз па ёй?
Хто даў меру ёй, ці ты ведаеш? Або хто працягнуў над ёй вяроўку мерную?
На чым поды яе занураныя, альбо хто палажыў вугольны камень яе,
На чым замацавана апірышча яе? Або хто залажыў кутні камень яе,
Як пяялі разам ранічныя гвезды, і ўсі сынове Божыя гукалі з радасьці?
калі гаманілі разам зоркі раннія і калі радасна цешыліся ўсе сыны Божыя?
І зачыніў мора дзьвярмі, як яно чханула з улоньня й вышла,
Хто зачыніў мора брамамі, калі вырывалася яно, нібы з улоння выходзячы,
Як Я булакі ўчыніў адзецьцям яго й мыглу полкамі яго,
калі апранаў у хмары яго і ў імглу яго, як у пялёнкі, спавіваў?
І азначыў права Свае яму, і пастанавіў завалы а дзьверы.
Я акрэсліў яго сваімі межамі і паставіў загарадку і брамы,
І сказаў: "Дагэтуль дойдзеш, а не далей, і тут запынена гордасьць хваляў тваіх".
і сказаў: “Дасюль дойдзеш, а далей не пяройдзеш, і тут разаб’еш узбураныя хвалі твае”.
Ці можаш расказаць ты раніцы за дзён жыцьця свайго і паказаць месца золку,
Ці загадваў ты па днях сваіх світанню і ці вызначаў зараніцы месца яе,
Каб ён ахапляў канцы зямлі й страсануў зь яе нягодных,
і, калі б ты трымаў за канцы зямлю, ці выкалачаны былі б бязбожнікі з яе?
Каб яна абярнулася, як гліна пад пячацяй, сталася, як адзецьце;
Той, хто пад пячаткай, зменіцца, як гліна, і стане, як адзенне каляровае.
І адняць ад нягодных сьвятло іхнае, і высокае плячо зламіць?
Будзе забранае ў бязбожных святло іх, і зламаецца рука ўзнесеная.
Ці дайшоў ты да жаролаў мора, скумаць глыбіню ці хадзіў ты?
Ці даходзіў ты да крыніц мора, і ці хадзіў па дне бяздоння?
Ці аб’явіліся табе брамы сьмерці, і брамы сьценю сьмерці ці бачыў ты?
Ці адкрытыя былі табе брамы смерці, і ці бачыў ты дзверы цемры?
Ці спатачаеш ты шырыню зямлі? Скажы, калі ведаеш, усе гэта.
Ці аглядаў ты абшары зямлі? Раскажы Мне, калі ведаеш усё.
Кудэй дарога, ідзе перабывае сьвятло? а цемра, ідзе месца яе?
Пры якой дарозе святло жыве, і дзе месца цемрадзі,
Ці можаш ты ўзяць яе да граніцы яе й можаш спатачыць сьцежкі да дому яе?
каб давёў ты кожнае паасобку да межаў сваіх і зразумеў шляхі дому яго?
Ты ведаеш, бо ты быў нарадзіўшыся тады, і лік дзён тваіх чысьлены!
Ты ведаеш, бо тады ты быў ужо народжаны, і лічба дзён тваіх вельмі вялікая!
Ці дайшоў ты аж да скарбаў сьнегу, і скарбы граду ці бачыў ты,
Ці даходзіў ты да сховішча снегу і ці бачыў ты сховішчы граду,
Каторыя Я хаваю на час бяды, на дзень бітвы а вайны?
якія падрыхтаваў Я на час гора і на дзень бою і вайны.
Кудэй дарога да месца, ідзе разьдзяляюць сьвятло, усходні вецер разганяецца па зямлі?
Па якім шляху разліваецца святло, разыходзіцца палючы вецер па зямлі?
Хто апрычыў латак дзеля паводкі і дарогу маланкам пяруноў,
Хто вызначыў накірунак самай гвалтоўнай навальніцы і шлях для грымотнай маланкі,
Каб ішоў дождж на зямлю, ідзе няма людзіны, на пустыню, ідзе няма чалавека,
каб ліў дождж на зямлю бязлюдную, у пустыні, дзе няма ніводнага са смяротных,
Каб учыніць досыць пустой а бязьлюднай зямлі і прычыніць рост кунежнае травы?
каб насыціць бездарожжа і пустэчу і каб вырасціць траву на засохлай зямлі?
Ці ё ў дажджу айцец? альбо хто радзіў каплі расы?
Хто ёсць бацька дажджу? Або хто нарадзіў кроплі расы?
З чыйго жывата вышаў лёд, і хто нарадзіў шэрань нябёсную?
З чыйго нутра нарадзіўся лёд, і хто нарадзіў іней на небе?
Як камень, воды схаваліся, і зьверх глыбіні замерз.
Як камень, вада цвярдзее, і паверхня бяздоння сціскаецца.
Ці зьвяжаш ты ланцугі Сітцаў альбо разьвяжаш паварозы Касцом?
Ці здолееш злучыць шэраг зорак Пляядаў або ці зможаш развязаць пояс Арктура?
Ці вывядзеш сузор’і ўпару і павядзеш Воз ізь яго дзецьмі?
Ці выведзеш Паўночную Карону ў свой час, і Мядзведзіцу з сынамі ты павядзеш?
Ці Ведаеш уставы нябёсаў, можаш устанавіць уладу іх на зямлі?
Ці ведаеш ты законы неба і ці можаш напісаць іх на зямлі?
Ці ўзьнімеш голас свой да булакоў, каб множасьць вады пакрыла цябе?
Ці ўздымеш свой голас да хмар, і каб хвалі вады накрылі цябе?
Можаш паслаць маланьні, каб яны пайшлі й сказалі: "Тут мы"?
Ці пашлеш ты бліскавіцы, і ці пойдуць яны і скажуць табе: “Мы тут”?
Хто ўлажыў мудрасьць у нутр, альбо хто даў розуму кемнасьць?
Хто ўклаў у нутро ібіса мудрасць, і хто пеўню даў розум?
Хто можа палічыць булакі мудрасьцяй, альбо вадзяныя мяхі нябёсныя хто можа нахінуць,
Хто з мудрасцю размяркуе хмары, і хто зрушыць бурдзюкі нябесныя,
Як ссыпаецца пыл у кучу, і груды зьліпаюцца?
калі пыл становіцца цвёрдай зямлёй, а глеба зліпаецца?
Ці можаш упаляваць лявіцы здабытак і жыр левянят папоўніць,
Ці львіцы ты наловіш здабычы і душы львянят яе задаволіш,
Як яны корчацца ў норах сваіх, жывуць у сховах, каб цікаваць?
калі яны вылежваюцца ў логавах або ў гушчары пільнуюць у засадзе?
Хто прыгатуе ґруґану здабытак яго, як птушаняты ягоныя гукаюць да Бога й туляюцца, бо нястача жыру?
Хто гатуе крумкачу страву яго, калі дзеці яго, туляючыся, клічуць да Бога, бо не маюць ежы?
