Мацьвея 23 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
Тады Ісус пачаў гукаць грудом а вучанікам Сваім,
Тады Ісус прамовіў да народу і Сваіх вучняў,
Кажучы: «На пасадзе Масеявым селі кніжнікі а фарысэі;
Кажучы: на Майсеевым пасадзе селі кніжнікі і фарысеі;
Дык усе, што-лень яны кажуць вам дзяржаць, дзяржыце й рабіце; але подле ўчынкаў іхных не рабіце, бо яны кажуць, а ня робяць:
Дык усё, што яны скажуць вам захоўваць, захоўвайце і рабіце; але паводле ўчынкаў іх не рабіце; бо яны гавораць, ды не робяць.
Вяжуць цяжары цяжкія а нязручныя і кладуць на плечы людзём, а самы ня хочуць і палцам крануць іх;
Звязваюць жа яны цяжары важкія і непасільныя і кладуць на плечы людзей, а самі і пальцам сваім не хочуць да іх дакрануцца.
Усі ж учынкі свае робяць, каб бачылі іх людзі; пашыраюць начэльнікі і доўжаць кутасы адзецьцяў сваіх;
Усе ж свае ўчынкі робяць дзеля таго, каб іх бачылі людзі. Свае багамоллі 1 пашыраюць і падоўжваюць кутасы ў сваіх накідках;
І любяць першыя месцы на чэсьцях, і пярэднія лаўкі ў бажніцах,
I любяць першыя месцы на банкетах і пярэднія лаўкі ў сінагогах,
І здарованьні на рынках, і каб звалі іх людзі: "Раббі, раббі!’
I вітанні на плошчах, і каб людзі называлі іх «равві, равві» .
А вы не завіцеся рабінамі, бо адзін правадыр у вас — Хрыстос, усі ж вы — браты;
А вы іх не называйце «равві», бо адзін у вас Настаўнік — Хрыстос; усе ж вы — браты.
І айцом не завіце нікога на зямлі, бо адзін у вас Айцец, каторы на нябёсах;
I вашым Бацькам не называйце нікога на зямлі, бо адзін у вас Бацька, Які ў нябёсах.
І не завіцеся правадырамі, бо адзін у вас Правадыр — Хрыстос.
I няхай не называюць вас настаўнікамі; бо Настаўнік у вас адзін — Хрыстос.
Вялікшы з вас хай будзе вам слуга;
А большы з вас няхай вам будзе слугою.
Бо хто павышае сябе, тый паніжаны будзе; а хто паніжае сябе, тый павышаны будзе.
Хто ж узвышае сябе, той будзе паніжаны; а хто паніжае сябе, той будзе ўзвышаны.
«Бяда вам кніжнікі а фарысэі, двудушнікі, бо замыкаеце гаспадарства нябёснае перад людзьмі; бо самы ня ўходзіце і тых, што хочуць увыйсьці, ня пушчаеце.
Бяда ж вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што зачыняеце Нябеснае Царства перад людзьмі: бо вы і самі не ўваходзіце, і тых, што ўваходзяць, увайсці не пускаеце.
Бяда вам кніжнікі а фарысэі, двудушнікі, што зьядаеце дамы ўдовіны, ды пад прыклепам даўгое малітвы, — за тое адзяржыце большае засуджэньне.
Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што паядаеце ўдовіны дамы і напаказ доўга моліцеся, за гэта і прымеце болыпую кару.
Бяда вам кніжнікі а фарысэі, двудушнікі, што абходзіце мора й сушу, каб прыдбаць аднаго новага верніка; і як ён стане таковым, робіце яго сынам ґегенны, удвая горшым за сябе.
Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што абходзіце мора і сушу, абы прыдбаць хоць аднаго нававерца; і калі гэта здараецца, робіце яго сынам геены, удвойчы горшым за вас.
«Бяда вам, правадыры нявісныя, каторыя кажаце: "Калі хто прысягае на дом Божы, то дарма; а калі хто прысягае золатам дому Божага, то вінен’.
Бяда вам, павадыры сляпыя, што кажаце: «калі хто паклянецца храмам, то нічога; хто ж паклянецца золатам храма, то вінаваты».
Дурныя а нявісныя! што большае: золата ці дом Божы, пасьвячаючы золата?
Неразумныя і сляпыя! бо што большае: ці золата, ці храм, які асвячае золата?
Таксама: "Калі хто прысягае на аброчнік, то дарма; калі ж хто прысягае на дар, што на ім, то вінен’.
I: «калі хто паклянецца ахвярнікам, то нічога: калі ж паклянецца ахвяраю, што на ім, то вінаваты».
Дурныя а нявісныя і што большае: дар ці аброчнік, пасьвячаючы дар?
Неразумныя і сляпыя, бо што большае: ахвяра ці ахвярнік, які асвячае ахвяру?
Дык хто прысягае на аброчнік, прысягае на яго і на ўсе, што на ім;
Дык хто клянецца ахвярнікам, клянецца ім і ўсім, што на ім;
І хто прысягае на дом Божы, прысягае на яго й Жывучага ў ім;
I хто клянецца храмам, клянецца ім і Тым, Хто ў ім жыве;
І хто прысягае на неба, прысягае на пасад Божы і Седзячага на ім.
I хто клянецца небам, клянецца Божым пасадам і Тым, Хто сядзіць на ім.
«Бяда вам, кніжнікі а фарысэі, двудушнікі, што даіце дзесяціну зь мяты, кропу а кмену, і пакінулі цяжшае ў Законе: суд, міласэрдзе а веру; гэта належыла рабіць, і гэнага не пакідаць.
Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што даяце дзесяціну з мяты, анісу і кмену, але адкінулі больш важнае ў Законе: справядлівасць, міласэрнасць і веру; гэтае трэба было рабіць і таго не адпускаць.
Правадыры нявісныя, што цэдзіце камара, а вярблюда глытаеце!
Павадыры сляпыя, што адцэджваеце камара, а вярблюда праглынаеце.
«Бяда вам, кніжнікі а фарысэі, двудушнікі, што чысьціце звонку коўні а місы, прымеж таго ўнутры поўныя дзярлівасьці а няўзьдзержлівасьці.
Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што ачышчаеце чару і місу звонку, а ўсярэдзіне яны поўныя драпежнасці і няўстрыманасці.
Фарысэю нявісны! ачысьці ўперад нутр коўні а місы, каб чыстай была й навоннасьць іх.
Фарысей сляпы, ачысць спярша сярэдзіну чары і місы, каб зрабіліся і зверху чыстыя.
«Бяда вам, кніжнікі а фарысэі, двудушнікі, што падобныя да пабяляных грабоў, каторыя знадворку здаюцца харошыя, а ўнутры поўныя касьцей памерлых і ўсялякае брыды.
Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што прыпадобніліся да павапненых надмагілляў, якія зверху здаюцца прыгожымі, а ўсярэдзіне поўныя касцей трупаў і ўсялякай нечысці.
Гэтак і вы з выгляду здаіцеся людзём справядлівымі, а ўнутры поўныя двудушнасьці а бяспраўя.
Гэтак і вы збоку здаяцеся людзям праведнікамі, а ўсярэдзіне поўныя крывадушнасці і беззаконня.
«Бяда вам, кніжнікі а фарысэі, двудушнікі, што становіце грабы прарокам, і прыбіраеце помнікі справядлівых,
Бяда вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што будуеце надмагіллі прарокам і ўпрыгожваеце помнікі праведнікаў,
І кажаце: "Калі б мы былі за дзён айцоў нашых, то ня былі б сябрамі іх у крыві прарокаў’.
I кажаце: «калі б мы жылі ў дні нашых бацькоў, мы не былі б іх супольнікамі ў крыві прарокаў».
Гэткім парадкам вы самы на сябе сьветчыце, што вы сынове тых, каторыя прарокаў пазабівалі.
Тым самым вы сведчыце супроць сябе, што вы сыны забойцаў прарокаў.
Дапаўняйце ж і вы меру айцоў сваіх.
Дапаўняйце і вы меру вашых бацькоў.
«Гады, родзе, яшчарыны! як уцячыцевы ад засуджэньня да Ґегенны?
Змеі, гадзючыя выпладкі! як вам пазбегнуць асуджэння ў геену?
«Затым, вось, Я пасылаю да вас прарокаў а мудрыцоў а кніжнікаў; і вы іншых заб’іце а ўкрыжуеце, а іншых будзеце біць у школах сваіх і гнаць ізь места да места.
Дзеля гэтага, вось, Я пасылаю да вас прарокаў, і мудрых, і кніжнікаў; некаторых з іх вы заб’яце і ўкрыжуеце, некаторых будзеце бічаваць у сваіх сінагогах і гнаць з горада ў горад;
Так прыйдзе на вас уся кроў справядлівая, разьлітая на зямлі, ад крыві Авеля справядлівага аж да крыві Захары Варашонка, каторага вы забілі памеж дому Божага і аброчніка.
Каб спала на вас уся праведная кроў, што пралітая была на зямлі — ад крыві Авеля праведнага да крыві Захарыя, сына Варахіінавага, якога вы забілі між храмам і ахвярнікам.
Запраўды кажу вам, усе гэта прыйдзе на род гэты.
Папраўдзе кажу вам, усё гэта спадзе на род гэты.
«Ерузаліме, Ерузаліме, што забіваеш прарокаў і камянуеш пасланых да цябе; колькі разоў Я хацеў зьберці дзеці твае, як кураводка зьбірае кураняты свае пад крылы, і вы не захацелі!
Іерусаліме, Іерусаліме, што забіваеш прарокаў і б’еш каменнем пасланых да цябе, — колькі разоў хацеў Я сабраць тваіх дзяцей, як птушка збірае пад крылле сваіх птушанят, ды вы не захацелі!
Вось, застанецца вам дом вашы пусты.
Вось астаецца вам дом ваш пусты.
Бо кажу вам: ніяк не абачыце Мяне адгэтуль, пакуль не гукніце: "Шчасьлівы Йдучы ў імя Спадарова!’»
Бо кажу вам: не ўбачыце Мяне зараз, аж пакуль не скажаце: «бласлаўлёны, Хто прыходзіць у імя Гасподняе!»
