Мацьвея 24 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І Ісус, вышаўшы ізь сьвятыні, пайшоў; і дабліжыліся вучанікі Ягоныя, каб паказаць Яму будынкі сьвятыні.
I, выйшаўшы са святыні, Ісус збіраўся ісці; ды падышлі Яго вучні, каб паказаць Яму будынкі святыні.
Ісус жа, адказуючы, сказаў ім: «Ці бачыце ўсе гэта? Запраўды кажу вам: не застанецца тут каменя на каменю, каторы ня будзе ськінены».
Ен жа сказаў ім: ці бачыце ўсё гэта? Папраўдзе кажу вам: не астанецца тут каменя на камені, які б не разбурыўся.
Як жа сядзеў Ён на ґары Аліўнай, то дабліжыліся да Яго вучанікі асобна й папыталіся: «Скажы нам, калі гэта будзе? і якая пазнака Твайго прыходу й сканчэньня веку?»
Калі ж Ен сядзеў на Аліўнай гары, падышлі да Яго вучні на адзіноце, кажучы: скажы нам, калі гэта будзе і якая адзнака Твайго прыйсця і сканчэння веку?
І, адказуючы, Ісус сказаў ім: «Сьцеражыцеся, каб хто ня зьвёў вас;
I ў адказ Ісус сказаў ім: глядзіце, каб хто не падмануў вас.
Бо шмат хто прыйдзе пад імям Маім і будуць казаць: ’Я Хрыстос’, і шмат зьвядуць.
Бо многія прыйдуць пад Маім імем, кажучы: «я Хрыстос»; і шмат каго ўвядуць у зман.
Таксама будзеце чуць войны а дзейкі праз войны. Глядзіце, не лякайцеся, бо належа ўсяму гэтаму быць; але гэта яшчэ не канец.
Належыць пачуць вам пра войны і ваенныя пагалоскі; глядзіце не жахайцеся; бо гэта павінна адбыцца; але гэта яшчэ не канец.
«Бо паўстане народ на народ, і гаспадарства на гаспадарства, і будуць галадові, мор а трасеньне зямлі ў розных месцах.
Бо паўстане народ на народ і царства на царства; і будуць голад, і мор, і землятрусы месцамі.
Усе гэта пачатак трудненьня.
Але ўсё гэта пачатак родавых боляў.
Тады будуць аддаваць вас на мукі й забіваць вас; і вас будуць ненавідзіць усі народы за імя Мае.
Тады будуць выдаваць вас на пакуты і будуць вас забіваць; і вас узненавідзяць усе народы за імя Маё.
І тады спакусіцца шмат хто; і адзін аднаго ізрадзяць, і зьненавідзяць адзін аднаго.
I тады епакусіцца шмат хто; і будуць выдаваць адзін аднаго і ненавідзець адзін аднаго;
«І паўстане шмат хвальшывых прарокаў, ды зьвядуць шмат каго;
I паўстане шмат фалынывых прарокаў і ўвядуць у зман шмат каго.
І, з прычыны памнажэньня бяспраўя, у шмат каго асьцюдзянее любоў.
I зза памнажэння беззаконня пахаладае ў многіх любоў;
Хто вытрывае да канца, спасецца.
Хто ж выцерпіць да канца, той уратуецца.
І будуць пашыраць гэтую Евангелю гаспадарства па ўсім сьвеце, на сьветчаньне ўсім народам; і тады настане канец.
I будуць абвяшчаць гэтае Дабравесце Царства на цэлым свеце ў сведчанне ўсім народам; тады і прыйдзе канец.
«Дык як абачыце гідоту спустошаньня, сказаную прарокам Данелям, на сьвятым месцу стаячую, — чытаючы хай разумее, —
Дык вось, калі ўбачыце брыдоту спусташэння, пра якую было сказана праз Даніілапрарока, — што паўстане на святым месцы, — хто чытае, няхай разумее, —
Тады тыя, што ў Юдэі, хай уцякаюць у горы;
Тады ўсе, хто будзе ў Іудзеі, няхай уцякаюць у горы;
І хто на страсе, тый хай ня сходзе ўзяць што-лень із дому свайго;
Хто на даху, няхай не спускаецца, каб узяць штонебудзь са свайго дома;
І хто на полю, тый хай не зварачаецца назад узяць адзецьці свае.
А хто ў полі, няхай не вяртаецца назад, каб узяць сваё адзенне.
«Бяда цяжарным а соючым тых дзён!
Бяда ж тым, хто мае ў лоне і корміць грудзьмі ў тыя дні.
Маліцеся, каб ня прылучыліся ўцекі вашы ўзімку альбо ў сыботу;
Маліцеся, каб не выпала вам уцякаць ані ўзімку, ані ў суботу;
Бо тады будзе вялікая атуга, якое ня прылучылася ад пачатку сьвету дагэтуль, і ніяк ня станецца.
Бо тады будзе вялікі ўціск, якога не было ад пачатку свету аж дагэтуль і не будзе.
І калі б не скараціліся тыя дні, то не ўратавалася б ніякае цела; але дзеля абраных скароцяцца тыя дні.
I калі б не былі скарочаны тыя дні, ніхто б не ацалеў; але дзеля выбраных скароцяцца тыя дні.
«Тады, калі хто скажа вам: ’Во тут Хрыстос’, альбо "во тут’, — ня верце;
Тады, калі хто вам скажа: «вось тут Хрыстос» ці «там», — не верце.
Бо паўстануць хвальшывыя хрысты а хвалынывыя прарокі і дадуць вялікія знакі а дзівы, каб спадмануць, калі магчыма, і абраных.
Бо паўстануць фальшывыя Хрыстосы і фальшывыя прарокі і пакажуць знакі вялікія і цуды, каб падмануць, калі ўдасца, і выбраных.
Вось, Я наперад сказаў вам.
Вось Я наперад вам сказаў.
«Дык, калі скажуць вам: ’Вось, Ён на пустыні’, — ня выходзьце; ’вось, у сховах’, — ня верце;
Таму, калі скажуць вам: «вось, Ен у пустэльні», — не выходзьце; «вось, Ен ва ўнутраных пакоях», — не верце.
Бо, як маланьня выходзе з усходу і бывае відаць ажно на захадзе, так будзе прыход Сына Людзкога.
Бо як маланка блісне на ўсходзе і відаць аж на захадзе, такое будзе прыйсце Сына Чалавечага.
Бо, ідзе будзе труп, там зьбяруцца й арлы.
Бо дзе будзе труп, там збяруцца арлы.
«І зараз, па атузе тых дзён, сонца зацьмее, і месяц ня дасьць сьвятліні свае, і зоры зваляцца зь неба, і сілы нябёсныя захістаюцца.
Зараз жа, пасля дзён уціску, сонца зацьміцца, месяц не дасць свайго святла, зоркі ўпадуць з неба, і нябесныя сілы страсянуцца.
Тады зьявіцца знак Сына Людзкога на небе; і тады заплачуць усі плямёны земныя і абачаць Сына Людзкога, на булакох нябёсных ідучага з моцаю а сілаю вялікай.
I тады пакажацца знак Сына Чалавечага на небе: і тады загалосяць усе зямныя плямёны і ўбачаць Сына Чалавечага, што будзе ісці на воблаках нябесных з сілаю і славаю вялікай.
І пашлець ангілаў Сваіх із трубою вялікаю, і зьбяруць абраных Ягоных ад чатырох вятроў, ад аднаго канца нябёсаў аж да другога.
I пашле Ен Сваіх Анёлаў з магутнагалосай трубою, і збяруць выбраных Яго з чатырох кірункаў свету ад аднаго краю неба аж да другога.
«Вучыцеся падобнасьці зь фіґі: як галуза яе мякчэе й пушчае лісьцё, вы ведаеце, што лета блізка;
Ад фігавага дрэва прыкладу вучыцеся: калі галінка яго ўжо робіцца мяккаю і выпускае лісце, вы ведаеце, што блізка лета;
Дык, як вы абачыце ўсе гэта, ведайце, што блізка, у дзьвярох,
Гэтак і вы, калі ўбачыце ўсё гэта, ведайце, што блізка, пры дзвярах.
Запраўды кажу вам: ня мінець род гэты, як усе гэта станецца;
Папраўдзе кажу вам: не міне гэты род, як усё гэта зробіцца.
Неба й зямля прамінуць, але слова Мае не прамінець.
Неба і зямля мінуцца, а Мае словы не знікнуць.
«Празь дзень жа тый а гадзіну ніхто ня ведае, ані ангілы нябёсныя, ані Сын, адно Айцец Мой адзін.
Пра дзень жа той і гадзіну ніхто не ведае, ані Нябесныя Анёлы, ані Сын — адзін толькі Бацька.
Але як было за дзён Ноя, так будзе і ў прыход Сына Людзкога;
Як Ноевы дні; такое будзе прыйсце Сына Чалавечага.
Бо як за дзён перад патопаю елі, пілі, жаніліся й выходзілі замуж да таго дня, калі ўвыйшоў Ной у караб,
Бо як у дні перад патопам елі і пілі, бралі і выходзілі замуж аж да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг,
І ня зналі, пакуль ня прышла патопа і не забрала ўсіх, — так будзе й прыход Сына Людзкога.
I не разумелі, аж пакуль не прыйшоў патоп і не забраў усіх; такое будзе і прыйсце Сына Чалавечага.
Тады будзе двух на полю: адзін будзе ўзяты, а другі пакінены.
Тады два будзе ў полі: адзін возьмецца, а другі пакінецца.
Дзьве мелючыя ў жорнах: адна будзе ўзята, а другая пакінена.
Дзве будуць малоць у жорнах: адна возьмецца, другая пакінецца.
«Дык будзьце чукавыя, бо ня ведаеце, каторае гадзіны Спадар ваш прыйдзе.
Дык будзьце пільныя, бо вы не ведаеце, у якую гадзіну прыйдзе Госпад ваш.
Але гэта вы ведаеце, што калі б ведаў дамовы гаспадар, каторае варты прыйдзе злодзей, то быў бы чукавы і ня даў бы падкапацца пад дом свой.
Ведайце ж гэта, што калі б знаццё гаспадару, у каторую варту прыйдзе злодзей, то ён пільнаваў бы і не даў бы падкапаць свайго дома.
Дык і вы будзьце гатовы, бо, каторае гадзіны ня думаеце, прыйдзе Сын Людзкі.
Таму і вы будзьце гатовыя, бо ў гадзіну, у якую вы не спадзеяцеся, прыйдзе Сын Чалавечы.
«Дык хто верны а разумны слуга, каторага гаспадар прызначыў над дамоваю сваёй, даваць ежу ў пару?
Хто ж верны і разумны раб, якога паставіў яго гаспадар над сваёю чэляддзю, каб даваў у пару ім есці?
Шчасьлівы тый слуга, каторага гаспадар ягоны, прышоўшы, засьпее так робячы.
Шчаслівы той раб, якога яго гаспадар, прыйшоўшы, знойдзе, што ён робіць гэта.
Запраўды кажу вам, што ён прызнача яго над усёй маемасьцяй сваёй.
Папраўдзе кажу вам, што над усім сваім маёнткам ён паставіць яго.
«Калі ж благі слуга тый скажа ў сэрцу сваім: ’Длякаецца гаспадар мой прыйсьці’;
Калі ж той нядбайны раб скажа ў сэрцы сваім: марудзіць прыйсці мой гаспадар;
І пачнець біць сяброў сваіх, і есьці а піць із п’яніцамі, —
I пачне біць іншых рабоў, сваіх таварышаў, есці і піць з п’яніцамі,
То прыйдзе гаспадар слугі таго дня, каторага ён не спадзяецца, і гадзіны, каторае ня ведае,
То прыйдзе гаспадар таго раба ў дзень, у які той не чакае, і ў гадзіну, якой той не ведае,
І разатнець яго на часьці, і прызнача дзель ягоную з двудушнікамі; там будзе плач а скрыгот зубамі.
I адлучыць яго, і вызначыць яму адну долю з крывадушнікамі; там будзе плач і скрыгат зубоў.
