Біблія

Ёва 23 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Бразгуноў)

І адказаў Ёў, і сказаў:

«Яшчэ й цяпер гаркая мова мая, цяжкая рука мая за стогны мае.

О, калі б я ведаў і знайшоў Яго, я мог бы падысьці да пасаду Ягонага!

Я палажыў бы суд свой перад ім і вусны свае напоўніў бы довадамі.

Я даведаўся б словы, што Ён адкажа імне, і ўцяміў бы, што Ён скажа імне.

Нягож у вялікасьці сілы Свае Ён будзе сьперачацца з імною? Не, Ён меў бы бачнасьць на мяне.

Там пасьцівы разважаў бы зь Ім, і я ўцёк бы ад Судзьдзі свайго на векі.

А вось, я йду наперад, і няма Яго, назад — і ня цемлю Яго;

Шукаю налева ў дзеяньнях Яго і ня бачу відзені Ягонае; павярнуся направа, але ня бачу Яго.

Але Ён знае дарогу, што пры імне; калі б Ён спрабаваў мяне, я выйду, як золата.

Нага мая цьверда дзяржалася сьцежкі Ягонай; дарогі Ягонае я дзяржаўся і не адхінаўся.

Ад расказаньня вуснаў Ягоных я не адступаў; над уставу сваю я хаваў словы вуснаў Ягоных.

Але Ён пры адным стаіць; і хто адхінець Яго? І чаго душа Ягоная жадае, тое Ён чыне.

Але, Ён споўне прызначанае імне, і падобнага да гэтага шмат у Яго.

Затым дрыжу перад відам Ягоным; думаю й лякаюся Яго.

Бог скволіў сэрца мае, і Ўсемагучы напалохаў мяне;

Бо я не адцяты ад цемні, і перад імною Ён не закрыў густое цемры.