Марка 10 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Чарняўскага 2003
І, выбраўшыся адтуль, прыйходзіць у межы Юдэі за Ярданам; ды зноў зыйшліся да яго грамады, і ён сваім звычаем навучаў іх.
І, выходзячы адтуль, Ісус прыходзіць у межы Юдэі за Ярданам, ізноў сабралася да Яго многа людзей, і Ён, як звычайна, навучаў іх ізноў.
І фарызэі прыступіўшы пыталіся яго, спакушаючы: Ці можна мужу кінуць жонку?
І, падышоўшы, фарызеі пыталіся ў Яго, выпрабоўваючы: «Ці належыцца мужу пакідаць жонку?»
Ён-жа ў адказ гавора: Што вам загадаў Майзей?
Ісус, адказваючы, сказаў ім: «А што вам загадаў Майсей?»
Яны кажуць: Майзей дазволіў напісаць разводны ліст ды пакінуць.
Яны сказалі: «Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і пакінуць яе».
Езус на гэта адказвае: Дзеля закамянеласьці сэрца вашага напісаў ён вам гэты дазвол;
Ісус жа гаворыць ім: «Дзеля закамянеласці сэрца вашага даў ён вам такі загад.
адыж на пачатку тварэння Бог стварыў іх мужчынай і жанчынай (Быць. 1:21).
Але на пачатку стварэння мужчынай і жанчынай стварыў іх Ён.
“Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку свайго і матку ды прыгорнецца да жонкі свае;
Таму пакіне чалавек бацьку свайго і маці, ды злучыцца з жонкаю сваёю,
і будуць двое ў адным целе; і так ужэ ня два, але адно цела” (Быць. 2:24).
ды будуць двое адным целам; значыць іх ужо не двое, але адно цела.
Дык што Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае.
Што вось Бог злучыў, хай чалавек не разлучае».
А дома зноў спыталіся ў яго вучні ягоны аб гэтым-жа.
І дома зноў пра тое самае пыталіся ў Яго вучні.
І сказаў ім: Хто-б кінуў жонку сваю і ўзяў другую, дапускаецца чужалоства адносна яе.
І кажа ім: «Хто пакіне жонку сваю і возьме іншую, той чужаложыць.
І калі-б жонка пакінула свайго мужа ды выйшла за другога, чужаложыць.
І, калі жонка пакіне мужа свайго ды пойдзе за іншага, — чужаложыць».
І прыносілі да яго дзяцей, каб дакрануўся да іх, а вучні сварыліся на тых, што прыносілі.
І прыносілі дзяцей да Яго, каб да іх дакрануўся. А вучні забаранялі ім.
Убачыўшы гэта Езус, сярдаваў і сказаў ім: Дайце дзеткам прыйсьці ка мне, не забараняйце ім, гэткіх бо ёсьць валадарства Божае.
Бачачы гэта, Ісус абурыўся на іх і кажа ім: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне ды не забараняйце ім, бо такіх ёсць Валадарства Божае.
Сапраўды кажу вам: Хтоб ня прыняў Божага валадарства, як дзіця, ня ўвойдзе ў яго.
Сапраўды кажу вам: калі хто не прыме Валадарства Божага як дзіця, не ўвойдзе ў яго».
І абыймаючы іх ды ўскладаючы на іх рукі, багаславіў іх.
І туліў іх да Сябе, і ўскладаў на іх рукі, і блаславіў іх.
А калі выйшаў у дарогу, нехта прыбегшы ды ўпаўшы перад ім на калені, пытаўся ў яго, Вучыцелю добры, што мне рабіць, каб здабыць жыцьцё вечнае?
Калі Ісус выходзіў у дарогу, прыбегшы, нехта ўпаў перад Ім на калені і пытаўся ў Яго: «Настаўнік добры, што маю рабіць, каб здабыць жыццё вечнае?»
Езус-жа сказаў яму: Што ты завеш мяне добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог.
Ісус жа сказаў яму: «Чаму Мяне называеш добрым? Ніхто не добры, толькі адзін Бог.
Ведаеш прыказанні: Ня чужалож, не забівай, не крадзі, ня сьветч фальшыва, ня крыўдзь, паважай бацьку твайго і матку (Выйсь. 20:12−17).
Прыказанні ведаеш: не забівай, не чужалож, не крадзі, не гавары фальшывага сведчання, не рабі крыўды, паважай бацьку свайго і маці».
А той у адказ гавора яму: Вучыцелю, гэтага ўсяго пільнаваўся я змалку.
А ён сказаў Яму: «Настаўнік, я гэта ўсё выконваў ад маленства свайго».
Езус-жа, паглядзеўшы на яго, ўпадабаў яго й сказаў яму: Аднаго табе не стае: ідзі, распрадай усё, што маеш ды раздай убогім, а мецімеш скарб у небе, і прыхгодзь, ідзі за мною.
Ісус жа, глянуўшы на яго, узлюбіў яго ды сказаў яму: «Аднаго табе не хапае: ідзі, прадай, што маеш, і раздай убогім, і будзеш мець скарб на небе, а тады прыходзь і ідзі за Мною».
Той-жа захныпіўся на гэтае слова й адышоў засмучаны, бо меў вялікія маемасьці.
Той, засмучаны гэтым словам, адышоўся сумны, бо меў вялікую маёмасць.
І глянуўшы навокал, Езус кажа сваім вучням: Як цяжка будзе тым, што маюць грошы, увайсьці ў валадарства Божае!
І Ісус, паглядзеўшы вакол, гаворыць Сваім вучням: «Як цяжка тым, што маюць багацце, увайсці ў Валадарства Божае».
Вучні вельмі здзівіліся з гэтых слоў. Але Езус ізноў у адказ гавора ім: Як цяжка тым, дзеткі, што маюць надзею ў грашах, увайсьці ў валадарства Божае.
Вучні ж дзівіліся са слоў Яго. Але Ісус зноў, адказваючы, гаворыць ім: «Сынове, як цяжка ўвайсці ў Валадарства Божае.
Лягчэй вярблюду прайсьці праз голчына вуха, чым багатаму ўвайсьці ў Божае валадарства.
Лягчэй вярблюду праціснуцца праз вушка іголкі, чым багацею ўвайсці ў Валадарства Божае».
Яны шчэ болей дзівіліся. гаворачы між сабою: Дык хто-ж тады можа збавіцца?
А яны тым болей дзівіліся, гаворачы між сабою: «Дык хто можа быць збаўлены?»
А Езус, паўзіраўшыся на іх, кажа: Немагчыма ў людзей, але ня ў Бога, бо ў Бога ўсё магчыма.
Ісус, паглядзеўшы на іх, гаворыць: «У людзей гэта немагчыма, але не ў Бога: у Бога ўсё магчыма».
І пачаў Пётр гаварыць яму: Вось мы пакінулі ўсё й пашлі за табою.
Дык Пётра пачаў казаць Яму: «Вось жа мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табой».
Езус адказвае на гэта: Сапраўды кажу вам: няма такога, хто-б пакінуў дом, або сёстры, або бацьку, або матку, ці дзеці, або поле дзеля мяне і дзеля эванэліі,
Гаворыць Ісус: «Сапраўды кажу вам: няма нікога, хто б пакінуў дом, або братоў, або сясцёр, або маці, або бацьку, або сыноў, або поле дзеля Мяне і дзеля Евангелля,
які-б не атрымаў устораз гэтулькі цяпер у гэтым часе, дамоў, і братоў, і сёстраў. і матак, і дзяцей, і палёў з прасьледамі, а ў будучым веку жыцьцё вечнае.
каб ён не атрымаў у сто разоў больш цяпер, у гэты час, дамоў, і братоў, і сясцёр, і матак, і сыноў, і палёў сярод пераследаванняў, ды жыццё вечнае ў будучым веку.
А многа першых будуць апошнімі, й апошніх — першымі.
І многія першыя будуць апошнімі, і апошнія — першымі».
І былі яны ў дарозе, ідучы ў Ерузалім. Езус ішоў перад імі, а яны зумяваліся ды, йдучы за ім, жахаліся. І, ўзяўшы зноў дванаццацёх, пачаў ім гаварыць, што з ім станецца.
І былі ў дарозе, уваходзячы ў Ерузалім, і Ісус ішоў перад імі, а яны, за Ім ідучы, дзівіліся і баяліся. І паклікаў зноў дванаццаць ды пачаў казаць, што адбудзецца:
Што вось увайходзім у Ерузалім і Сын чалавечы будзе выданы першасьвятаром. і асудзяць яго на сьмерць, ды выдадуць яго паганам;
«Вось жа ўваходзім у Ерузалім; і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасвятарам і кніжнікам, і асудзяць Яго на смерць, і выдадуць паганам,
і будуць здзекавацца над ім, і плявацімуць на яго, й бічавацімуць, ды заб’юць яго, а на трэці дзень згробуўстане.
і будуць з Яго здзекавацца і пляваць на Яго, будуць бічаваць Яго ды заб’юць Яго, але праз тры дні Ён уваскрэсне».
Тады падыйходзяць к яму Якуб і Ян, сыны Зэбэдэевы, кажучы: Вучыцелю, мы хочам, каб ты зрабіў нам, чаго папросім.
І падышлі да Ісуса Якуб і Ян, сыны Зебядзеевы, кажучы: «Настаўнік, хочам, каб зрабіў нам, пра што будзем прасіць Цябе».
Ён-жа гавора ім: А што-ж вы хочаце, каб я вам зрабіў?
Спытаўся ў іх: «Што хочаце, каб Я вам зрабіў?»
Кажуць: Дай нам, каб сядзець ля цябе аднаму праваруч, а другому леваруч, у славе тваёй.
Яны ж сказалі: «Дай нам, каб сядзець ад Цябе аднаму праваруч, а другому — леваруч у славе Тваёй».
Езус-жа адказвае ім: Ня ведаеце, чаго просіце. Ці вы зможаце піць кіліх, што я п’ю, або быць хрышчанымі хростам, якім я хрышчуся?
Ісус жа гаворыць ім: «Не ведаеце, пра што просіце. Ці ж можаце піць келіх, які Я п’ю, або хрысціцца хростам, якім Я хрышчуся?»
Яны гавораць яму: Можам. Езус-жа кажа ім: Кіліх, які п’ю, то вы піць будзеце, і хрос-там, якім я хрышчуся, будзеце хрышчаны;
Яны сказалі Яму: «Можам». Ісус гаворыць ім: «З келіха, з якога Я п’ю, будзеце піць, ды хростам, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны.
адыж сядзець праваруч, або леваруч, ня мне даваць вам, але каму прыгатавана.
Але сядзець праваруч Мяне або леваруч не Мне даваць вам, але якім прыгатавана».
А пачуўшы дзесяцёх, пачалі сярдаваць на Якуба і Яна.
Чуючы ж гэта, дзесяць пачалі абурацца на Якуба і Яна.
Езус-жа, паклікаўшы іх, сказаў ім: Вы ведаеце, што тыя, якія ўважаюцца валадарамі народаў, пануюць над імі, а іхнія князі маюць над імі ўладу.
І, паклікаўшы іх, Ісус кажа: «Ведаеце, што тыя, якія ўважаюцца за валадароў народаў, пануюць над імі, ды князі іхнія маюць уладу над імі.
А між вамі ня гэтак; але хто-б хацеў быць вялікшым, будзе вашым слугою;
Не так будзе паміж вамі, але хто хацеў бы быць сярод вас большым, хай будзе вашым слугою.
і хто-б хацеў быць між вамі першым, будзе ўсім слугою.
І хто хацеў бы ў вас быць першым, хай будзе слугою ўсіх.
Бо і Сын чалавечы ня прыйшоў, каб яму служылі, але каб служыць і даць душу сваю на выкуп за многіх.
Бо і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі, але каб служыць і даць душу Сваю на адкупленне многіх».
І прыйшлі ў Ерыхон. А калі ён выйходзіў з Ерыхону і ягоныя вучні ды вялікая грамада, сядзеў пры дарозе жабруючы сьляпы Бартымей, сын Тымея.
І прыходзяць у Ерыхон. І калі Ён выходзіў з Ерыхона разам з вучнямі Сваімі і вялікім натоўпам, сляпы Бартымей, сын Тымея, сядзеў пры дарозе і жабраваў.
Ён, пачуўшы, што ёсьць Езус Назарэнскі, пачаў крычма казаць: Езусе, сыне Давіда, зжалься нада мною!
Пачуўшы, што гэта Ісус з Назарэта, пачаў крычаць і прасіць: «Ісус, Сын Давіда, злітуйся нада мной!»
І многія сварыліся на яго, каб маўчаў. Але ён яшчэ болей крычаў: Сыне Давідавы, зжалься нада мною!
І сварыліся многія на яго, каб маўчаў. Але ён тым мацней крычаў: «Сын Давіда, злітуйся нада мной!»
І Езус, прыпыніўшыся, загадаў паклікаць яго. Пазвалі сьляпога, кажучы яму: Ня бойся, ўставай, кліча цябе.
І Ісус, спыніўшыся, сказаў яго паклікаць. Дык паклікалі сляпога і сказалі яму: «Будзь добрай надзеі, устань, кліча цябе».
Ён схапіўся, пакінуўшы сваю вопратку, прыйшоў к яму.
Ён, скінуўшы плашч свой, падняўся і прыйшоў да Ісуса.
І ў адказ яму сказаў Езус: Што хочаш, каб я зрабіў табе? А сьляпы гавора яму: Вучыцель, каб мне відзець.
І, звяртаючыся да яго, Ісус сказаў: «Што хочаш, каб Я табе ўчыніў?» Сляпы адказаў Яму: «Раббоні, каб мне бачыць».
Кажа яму Езус: вера твая цябе аздаравіла. І зараз жа відзеў ды пайшоў за ім дарогаю.
І Ісус гаворыць яму: «Ідзі, вера твая ўратавала цябе». І зараз жа стаў бачыць і пайшоў за Ім па дарозе.
