Марка 10 разьдзел

 

 

І, вы́йшаўшы адтуль, прыхо́дзіць у ме́жы Іудзеі стараной заіарда́нскай. І збіраюцца зноў да Яго натоўпы, і, як звыча́йна, зноў вучыў іх.

 

І, выходзячы адтуль, Ісус прыходзіць у межы Юдэі за Ярданам, ізноў сабралася да Яго многа людзей, і Ён, як звычайна, навучаў іх ізноў.

І, падышоўшы, фарысеі спыталіся ў Яго, спакуша́ючы Яго: ці дазволена му́жу разво́дзіцца з жонкай?

 

І, падышоўшы, фарызеі пыталіся ў Яго, выпрабоўваючы: «Ці належыцца  мужу пакідаць жонку?»

Ён жа сказаў ім у адказ: што запаве́даў вам Маісей?

 

Ісус, адказваючы, сказаў ім: «А што вам загадаў Майсей?»

Яны сказалі: Маісей дазволіў напісаць разво́дны ліст і разво́дзіцца.

 

Яны сказалі: «Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і пакінуць яе».

І, адка́зваючы, Іісус сказаў ім: з-за жорсткасці сэ́рца вашага ён напісаў вам гэтую за́паведзь;

 

Ісус жа гаворыць ім: «Дзеля закамянеласці сэрца вашага даў ён вам такі загад.

але ад пачатку стварэння мужчынам і жанчынай ствары́ў іх Бог.

 

Але на пачатку стварэння мужчынай і жанчынай стварыў іх Ён.

Таму пакіне чалавек бацьку свайго і маці

 

Таму пакіне чалавек бацьку свайго і маці, ды злучыцца з жонкаю сваёю,

і прыле́піцца да жонкі сваёй, і будуць двое пло́ццю адною, так што яны ўжо не двое, а адна плоць.

 

ды будуць двое адным целам; значыць іх ужо не двое, але адно цела.

Дык вось, што́ Бог злучы́ў, таго чалавек няхай не разлуча́е.

 

Што вось Бог злучыў, хай чалавек не разлучае».

І ў доме вучні Яго зноў пра гэта спыталіся ў Яго.

 

І дома зноў пра тое самае пыталіся ў Яго вучні.

І сказаў ім: хто развядзе́цца з жонкаю сваёю і ажэ́ніцца з іншаю, той пралюбадзе́йнічае су́праць яе;

 

І кажа ім: «Хто пакіне жонку сваю і возьме іншую, той чужаложыць.

і калі жонка развядзе́цца з мужам сваім і выйдзе замуж за іншага, пралюбадзе́йнічае.

 

І, калі жонка пакіне мужа свайго ды пойдзе за іншага, — чужаложыць».

І прыно́сілі да Яго дзяцей, каб Ён дакрануўся да іх, а вучні забаранялі тым, што прыносілі.

 

І прыносілі дзяцей да Яго, каб да іх дакрануўся. А вучні забаранялі ім.

Убачыўшы, Іісус разгневаўся і сказаў ім: пусцíце дзяцей прыхо́дзіць да Мяне і не перашкаджа́йце ім; бо такім нале́жыць Царства Божае.

 

Бачачы гэта, Ісус абурыўся на іх і кажа ім: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне ды не забараняйце ім, бо такіх ёсць Валадарства Божае.

Праўду кажу вам: хто не пры́ме Царства Божага, як дзіця́, той не ўвойдзе ў яго.

 

Сапраўды кажу вам: калі хто не прыме Валадарства Божага як дзіця, не ўвойдзе ў яго».

І, абняўшы іх, усклаў ру́кі на іх і благаславіў іх.

 

І туліў іх да Сябе, і ўскладаў на іх рукі, і блаславіў іх.

І калі выходзіў Ён у дарогу, падбе́г нехта і, упаўшы на калені перад Ім, спытаўся ў Яго: Настаўнік Добры! што мне рабіць, каб унасле́даваць жыццё вечнае?

 

Калі Ісус выходзіў у дарогу, прыбегшы, нехта ўпаў перад Ім на калені і пытаўся ў Яго: «Настаўнік добры, што маю рабіць, каб здабыць жыццё вечнае?»

Іісус жа сказаў яму: чаму ты называеш Мяне добрым? Ніхто не добры, толькі адзін Бог.

 

Ісус жа сказаў яму: «Чаму Мяне называеш добрым? Ніхто не добры, толькі адзін Бог.

Ведаеш за́паведзі: «не пралюбадзе́йнічай; не забівай; не крадзь; не сведчы лжыва; не крыўдзі; шануй бацьку твайго і маці».

 

Прыказанні ведаеш: не забівай, не чужалож, не крадзі, не гавары фальшывага сведчання, не рабі крыўды, паважай бацьку свайго і маці».

Ён жа сказаў Яму ў адказ: Настаўнік! усё гэта захава́ў я з юнацтва майго.

 

А ён сказаў Яму: «Настаўнік, я гэта ўсё выконваў ад маленства свайго».

Іісус жа, глянуўшы на яго, палюбíў яго і сказаў яму: аднаго табе не хапа́е: ідзі, усё, што маеш, прадай і раздай убогім; і будзеш мець скарб на небе; і прыходзь, і ідзі за Мною, узя́ўшы крыж.

 

Ісус жа, глянуўшы на яго, узлюбіў яго ды сказаў яму: «Аднаго табе не хапае: ідзі, прадай, што маеш, і раздай убогім, і будзеш мець скарб на небе, а тады прыходзь і ідзі за Мною».

А той, азмро́чаны гэтым словам, адышоў у сму́тку, бо меў вялікую маёмасць.

 

Той, засмучаны гэтым словам, адышоўся сумны, бо меў вялікую маёмасць.

І, паглядзе́ўшы навокал, кажа Іісус вучням Сваім: як цяжка будзе тым, хто ма́е багацце, увайсці ў Царства Божае.

 

І Ісус, паглядзеўшы вакол, гаворыць Сваім вучням: «Як цяжка тым, што маюць багацце, увайсці ў Валадарства Божае».

Вучні жаха́ліся ад слоў Яго. А Іісус зноў у адказ кажа ім: дзеці! як цяжка тым, хто спадзяе́цца на багацце, увайсці ў Царства Божае.

 

Вучні ж дзівіліся са слоў Яго. Але Ісус зноў, адказваючы, гаворыць ім: «Сынове, як цяжка ўвайсці ў Валадарства Божае.

Лягчэй вярблюду прайсці праз ігольнае вушка, чым багатаму ўвайсці ў Царства Божае.

 

Лягчэй вярблюду праціснуцца праз вушка іголкі, чым багацею ўвайсці ў Валадарства Божае».

Яны ж надзвы́чай здзіўляліся, гаворачы між сабою: хто ж тады можа спасцíся?

 

А яны тым болей дзівіліся, гаворачы між сабою: «Дык хто можа быць збаўлены?»

Паглядзеўшы на іх, Іісус сказаў: лю́дзям гэта немагчыма, але не Богу, бо ўсё магчыма Богу.

 

Ісус, паглядзеўшы на іх, гаворыць: «У людзей гэта немагчыма, але не ў Бога: у Бога ўсё магчыма».

Пачаў Пётр гаварыць Яму: вось мы пакінулі ўсё і пайшлі ўслед за Табою.

 

Дык Пётра пачаў казаць Яму: «Вось жа мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табой».

Іісус сказаў у адказ: праўду кажу вам: няма нікога, хто пакінуў дом, ці братоў, ці сясцёр, ці бацьку, ці маці, ці жонку, ці дзяцей, ці палí, дзе́ля Мяне і дзе́ля Ева́нгелля,

 

Гаворыць Ісус: «Сапраўды кажу вам: няма нікога, хто б пакінуў дом, або братоў, або сясцёр, або маці, або бацьку, або сыноў, або поле дзеля Мяне і дзеля Евангелля,

і не атрымае цяпер, у час гэты, пры гане́ннях, у сто разоў больш дамоў і братоў, і сясцёр, і бацькоў, і маці, і дзяцей, і палёў, а ў веку наступным жыцця́ вечнага;

 

каб ён не атрымаў у сто разоў больш цяпер, у гэты час, дамоў, і братоў, і сясцёр, і матак, і сыноў, і палёў сярод пераследаванняў, ды жыццё вечнае ў будучым веку.

многія ж першыя будуць апошнімі, і апошнія першымі.

 

І многія першыя будуць апошнімі, і апошнія — першымі».

Былí ж яны ў дарозе, узыходзячы ў Іерусалім, і папе́радзе іх ішоў Іісус, а яны жаха́ліся і, услед ідучы́, былí ў стра́ху. І узяўшы зноў дванаццаць, пачаў ім гаварыць, што́ з Ім ма́е адбыцца:

 

І былі ў дарозе, уваходзячы ў Ерузалім, і Ісус ішоў перад імі, а яны, за Ім ідучы, дзівіліся і баяліся. І паклікаў зноў дванаццаць ды пачаў казаць, што адбудзецца:

вось мы ўзыходзім у Іерусалім, і Сын Чалавечы будзе вы́дадзены першасвятара́м і кніжнікам, і асу́дзяць Яго на смерць, і вы́дадуць Яго язычнікам;

 

«Вось жа ўваходзім у Ерузалім; і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасвятарам і кніжнікам, і асудзяць Яго на смерць, і выдадуць паганам,

і наглумя́цца над Ім, і будуць бічава́ць Яго і плява́ць на Яго, і заб’юць Яго; і на трэці дзень уваскрэ́сне.

 

і будуць з Яго здзекавацца і пляваць на Яго, будуць бічаваць Яго ды заб’юць Яго, але праз тры дні Ён уваскрэсне».

І падышлі да Яго Іакаў і Іаан, сыны́ Зевядзе́евы, ка́жучы: Настаўнік! хочам, каб Ты зрабіў нам тое, што папросім.

 

І падышлі да Ісуса Якуб і Ян, сыны Зебядзеевы, кажучы: «Настаўнік, хочам, каб зрабіў нам, пра што будзем прасіць Цябе».

А Ён сказаў ім: што хочаце, каб Я зрабіў вам?

 

Спытаўся ў іх: «Што хочаце, каб Я вам зрабіў?»

Яны ж сказалі Яму: дай нам сесці аднаму спра́ва ад Цябе, а другому зле́ва ад Цябе, у славе Тваёй.

 

Яны ж сказалі: «Дай нам, каб сядзець ад Цябе аднаму праваруч, а другому — леваруч у славе Тваёй».

Іісус жа сказаў ім: не ведаеце, чаго про́сіце. Ці можаце піць чашу, якую Я п’ю і хрышчэ́ннем, якім Я хрышчу́ся, хрысцíцца?

 

Ісус жа гаворыць ім: «Не ведаеце, пра што просіце. Ці ж можаце піць келіх, які Я п’ю, або хрысціцца хростам, якім Я хрышчуся?»

Яны ж сказалі Яму: можам. А Іісус сказаў ім: чашу, якую Я п’ю, будзеце піць і хрышчэ́ннем, якім Я хрышчу́ся, будзеце хрысцíцца;

 

Яны сказалі Яму: «Можам». Ісус гаворыць ім: «З келіха, з якога Я п’ю, будзеце піць, ды хростам, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны.

але сесці справа ад Мяне ці злева — не Я даю́, а гэта для тых, каму ўгатава́на.

 

Але сядзець праваруч Мяне або леваруч не Мне даваць вам, але якім прыгатавана».

І, пачуўшы, дзеся́цера пачалі гневацца на Іакава і Іаана.

 

Чуючы ж гэта, дзесяць пачалі абурацца на Якуба і Яна.

А Іісус, паклíкаўшы іх, кажа ім: вы ведаеце, што тыя, хто лíчыцца на чале́ народаў, пану́юць над імі, і вяльможы іх улада́раць імі.

 

І, паклікаўшы іх, Ісус кажа: «Ведаеце, што тыя, якія ўважаюцца за валадароў народаў, пануюць над імі, ды князі іхнія маюць уладу над імі.

Але не так няхай будзе сярод вас: а хто хоча сярод вас бо́льшым быць, няхай будзе вам слуго́ю;

 

Не так будзе паміж вамі, але хто хацеў бы быць сярод вас большым, хай будзе вашым слугою.

і хто хоча сярод вас быць першым, няхай будзе ўсім рабом.

 

І хто хацеў бы ў вас быць першым, хай будзе слугою ўсіх.

Бо і Сын Чалавечы не дзе́ля таго прыйшоў, каб Яму служылі, а каб паслужы́ць і аддаць душу́ Сваю як вы́куп за многіх.

 

Бо і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі, але каб служыць і даць душу Сваю на адкупленне многіх».

І прыходзяць у Іерыхо́н. І калі выходзіў Ён з Іерыхо́на з вучнямі Сваімі і мноствам народу, сын Ціме́еў, Варціме́й сляпы, сядзеў пры дарозе, жабру́ючы.

 

І прыходзяць у Ерыхон. І калі Ён выходзіў з Ерыхона разам з вучнямі Сваімі і вялікім натоўпам, сляпы Бартымей, сын Тымея, сядзеў пры дарозе і жабраваў.

І, пачуўшы, што гэта Іісус Назарэ́й, пачаў крычаць і казаць: Сы́не Давідаў, Іісусе, памілуй мяне!

 

Пачуўшы, што гэта Ісус з Назарэта, пачаў крычаць і прасіць: «Ісус, Сын Давіда, злітуйся нада мной!»

І многія патрабава́лі ад яго, каб замаўча́ў, але ён яшчэ мацней крычаў: Сы́не Давідаў, памілуй мяне!

 

І сварыліся многія на яго, каб маўчаў. Але ён тым мацней крычаў: «Сын Давіда, злітуйся нада мной!»

І, спынíўшыся, Іісус сказаў паклíкаць яго. І паклíкалі сляпога, ка́жучы яму: мацу́йся, устань, кліча цябе.

 

І Ісус, спыніўшыся, сказаў яго паклікаць. Дык паклікалі сляпога і сказалі яму: «Будзь добрай надзеі, устань, кліча цябе».

Ён жа, скінуўшы вопратку сваю, устаў і прыйшоў да Іісуса.

 

Ён, скінуўшы плашч свой, падняўся і прыйшоў да Ісуса.

І ў адказ гаворыць яму Іісус: што хочаш, каб Я зрабіў табе? Сляпы сказаў Яму: Раввунí ! каб мне бачыць.

 

І, звяртаючыся да яго, Ісус сказаў: «Што хочаш, каб Я табе ўчыніў?» Сляпы адказаў Яму: «Раббоні, каб мне бачыць».

Іісус жа сказаў яму: ідзі, вера твая ўратава́ла цябе. І адразу стаў бачыць і пайшоў услед за Іісусам па дарозе.

 

І Ісус гаворыць яму: «Ідзі, вера твая ўратавала цябе». І зараз жа стаў бачыць і пайшоў за Ім па дарозе.