1 І, выходзячы адтуль, Ісус прыходзіць у межы Юдэі за Ярданам, ізноў сабралася да Яго многа людзей, і Ён, як звычайна, навучаў іх ізноў.
2 І, падышоўшы, фарызеі пыталіся ў Яго, выпрабоўваючы: «Ці належыцца мужу пакідаць жонку?»
3 Ісус, адказваючы, сказаў ім: «А што вам загадаў Майсей?»
4 Яны сказалі: «Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і пакінуць яе».
5 Ісус жа гаворыць ім: «Дзеля закамянеласці сэрца вашага даў ён вам такі загад.
6 Але на пачатку стварэння мужчынай і жанчынай стварыў іх Ён.
7 Таму пакіне чалавек бацьку свайго і маці, ды злучыцца з жонкаю сваёю,
8 ды будуць двое адным целам; значыць іх ужо не двое, але адно цела.
9 Што вось Бог злучыў, хай чалавек не разлучае».
10 І дома зноў пра тое самае пыталіся ў Яго вучні.
11 І кажа ім: «Хто пакіне жонку сваю і возьме іншую, той чужаложыць.
12 І, калі жонка пакіне мужа свайго ды пойдзе за іншага, — чужаложыць».
13 І прыносілі дзяцей да Яго, каб да іх дакрануўся. А вучні забаранялі ім.
14 Бачачы гэта, Ісус абурыўся на іх і кажа ім: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне ды не забараняйце ім, бо такіх ёсць Валадарства Божае.
15 Сапраўды кажу вам: калі хто не прыме Валадарства Божага як дзіця, не ўвойдзе ў яго».
16 І туліў іх да Сябе, і ўскладаў на іх рукі, і блаславіў іх.
17 Калі Ісус выходзіў у дарогу, прыбегшы, нехта ўпаў перад Ім на калені і пытаўся ў Яго: «Настаўнік добры, што маю рабіць, каб здабыць жыццё вечнае?»
18 Ісус жа сказаў яму: «Чаму Мяне называеш добрым? Ніхто не добры, толькі адзін Бог.
19 Прыказанні ведаеш: не забівай, не чужалож, не крадзі, не гавары фальшывага сведчання, не рабі крыўды, паважай бацьку свайго і маці».
20 А ён сказаў Яму: «Настаўнік, я гэта ўсё выконваў ад маленства свайго».
21 Ісус жа, глянуўшы на яго, узлюбіў яго ды сказаў яму: «Аднаго табе не хапае: ідзі, прадай, што маеш, і раздай убогім, і будзеш мець скарб на небе, а тады прыходзь і ідзі за Мною».
22 Той, засмучаны гэтым словам, адышоўся сумны, бо меў вялікую маёмасць.
23 І Ісус, паглядзеўшы вакол, гаворыць Сваім вучням: «Як цяжка тым, што маюць багацце, увайсці ў Валадарства Божае».
24 Вучні ж дзівіліся са слоў Яго. Але Ісус зноў, адказваючы, гаворыць ім: «Сынове, як цяжка ўвайсці ў Валадарства Божае.
25 Лягчэй вярблюду праціснуцца праз вушка іголкі, чым багацею ўвайсці ў Валадарства Божае».
26 А яны тым болей дзівіліся, гаворачы між сабою: «Дык хто можа быць збаўлены?»
27 Ісус, паглядзеўшы на іх, гаворыць: «У людзей гэта немагчыма, але не ў Бога: у Бога ўсё магчыма».
28 Дык Пётра пачаў казаць Яму: «Вось жа мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табой».
29 Гаворыць Ісус: «Сапраўды кажу вам: няма нікога, хто б пакінуў дом, або братоў, або сясцёр, або маці, або бацьку, або сыноў, або поле дзеля Мяне і дзеля Евангелля,
30 каб ён не атрымаў у сто разоў больш цяпер, у гэты час, дамоў, і братоў, і сясцёр, і матак, і сыноў, і палёў сярод пераследаванняў, ды жыццё вечнае ў будучым веку.
31 І многія першыя будуць апошнімі, і апошнія — першымі».
32 І былі ў дарозе, уваходзячы ў Ерузалім, і Ісус ішоў перад імі, а яны, за Ім ідучы, дзівіліся і баяліся. І паклікаў зноў дванаццаць ды пачаў казаць, што адбудзецца:
33 «Вось жа ўваходзім у Ерузалім; і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасвятарам і кніжнікам, і асудзяць Яго на смерць, і выдадуць паганам,
34 і будуць з Яго здзекавацца і пляваць на Яго, будуць бічаваць Яго ды заб’юць Яго, але праз тры дні Ён уваскрэсне».
35 І падышлі да Ісуса Якуб і Ян, сыны Зебядзеевы, кажучы: «Настаўнік, хочам, каб зрабіў нам, пра што будзем прасіць Цябе».
36 Спытаўся ў іх: «Што хочаце, каб Я вам зрабіў?»
37 Яны ж сказалі: «Дай нам, каб сядзець ад Цябе аднаму праваруч, а другому — леваруч у славе Тваёй».
38 Ісус жа гаворыць ім: «Не ведаеце, пра што просіце. Ці ж можаце піць келіх, які Я п’ю, або хрысціцца хростам, якім Я хрышчуся?»
39 Яны сказалі Яму: «Можам». Ісус гаворыць ім: «З келіха, з якога Я п’ю, будзеце піць, ды хростам, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны.
40 Але сядзець праваруч Мяне або леваруч не Мне даваць вам, але якім прыгатавана».
41 Чуючы ж гэта, дзесяць пачалі абурацца на Якуба і Яна.
42 І, паклікаўшы іх, Ісус кажа: «Ведаеце, што тыя, якія ўважаюцца за валадароў народаў, пануюць над імі, ды князі іхнія маюць уладу над імі.
43 Не так будзе паміж вамі, але хто хацеў бы быць сярод вас большым, хай будзе вашым слугою.
44 І хто хацеў бы ў вас быць першым, хай будзе слугою ўсіх.
45 Бо і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі, але каб служыць і даць душу Сваю на адкупленне многіх».
46 І прыходзяць у Ерыхон. І калі Ён выходзіў з Ерыхона разам з вучнямі Сваімі і вялікім натоўпам, сляпы Бартымей, сын Тымея, сядзеў пры дарозе і жабраваў.
47 Пачуўшы, што гэта Ісус з Назарэта, пачаў крычаць і прасіць: «Ісус, Сын Давіда, злітуйся нада мной!»
48 І сварыліся многія на яго, каб маўчаў. Але ён тым мацней крычаў: «Сын Давіда, злітуйся нада мной!»
49 І Ісус, спыніўшыся, сказаў яго паклікаць. Дык паклікалі сляпога і сказалі яму: «Будзь добрай надзеі, устань, кліча цябе».
50 Ён, скінуўшы плашч свой, падняўся і прыйшоў да Ісуса.
51 І, звяртаючыся да яго, Ісус сказаў: «Што хочаш, каб Я табе ўчыніў?» Сляпы адказаў Яму: «Раббоні, каб мне бачыць».
52 І Ісус гаворыць яму: «Ідзі, вера твая ўратавала цябе». І зараз жа стаў бачыць і пайшоў за Ім па дарозе.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Евангелле паводле Марка, 10 разьдзел
Звярніце ўвагу. Нумары вершаў — гэта спасылкі, якія вядуць на раздзел з параўнаннем перакладаў. Паспрабуйце, магчыма, вы будзеце прыемна здзіўлены.