Мацьвея 22 разьдзел

 

 

І адазваўшыся Езус гаварыў ім зноў у прыповесьцях, кажучы:

 

І ў адказ Ісус зноў прамовіў да іх у прытчах, кажучы:

Падобным сталася валадарства нябеснае чалавеку каралю, які справіў вясельле свайму сыну.

 

падобнае Царства Нябеснае на чалавека-цара, які справіў вясельле сыну свайму

І паслаў слуг сваіх клікаць запрошаных на вясельле, і не хацелі прыйсьці.

 

і паслаў рабоў сваіх клікаць запрошаных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.

Ізноў паслаў іншых слуг, наказваючы: Скажэце запрошаным: «Вось я прыгатаваў абед мой, валы мае й кормнікі зарэзаны ды ўсё гатова; прыходзьце на вясельле».

 

Зноў паслаў іншых рабоў, сказаўшы: скажэце запрошаным: «вось я прыгатаваў абед мой, цяляты мае і што ўкормлена, заколата, і ўсё гатова; прыходзьце на вясельле».

Але яны ня дбалі й пайшлі — хто ў сваю сялібу, а хто да гандлю свайго;

 

Але яны, ня даўшы ўвагі, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.

другія-ж схапілі слуг ягоных ды, наздзекаваўшыся, пазабівалі.

 

Астатнія ж, схапіўшы рабоў ягоных, зьняважылі і забілі іх.

Калі-ж пачуў аб гэтым кароль, загневаўся і, паслаўшы сваё войска, выгубіў гэных забойцаў, а места іх спаліў.

 

І пачуўшы, цар той угневаўся, і, паслаўшы войскі свае, вынішчыў забойцаў тых і горад іхні спаліў.

Тады кажа слугам сваім: Вясельле-то гатова, адыж прошаныя ня былі дастойны.

 

Тады кажа ён рабам сваім: вясельле гатова, а запрошаныя ня былі вартыя.

Дык ідзеце на росстані і каго толькі сустрэнеце, клічце на вясельле.

 

Дык вось, ідзеце на ростані і ўсіх, каго спаткаеце, клічце на вясельле.

І слугі ягоныя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, благіх і добрых, — і вясельле было поўнае гасьцей.

 

І рабы тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых; і напоўнілася вясельле бяседнікамі.

Увайшоў кароль паглядзець на гасьцей і ўбачыў там чалавека няўбранага ў вясельнае адзенне.

 

Цар, увайшоўшы паглядзець на бяседнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельныя строі,

Дый кажа яму: Як ты, дружа, ўвайшоў сюды не ў вясельнай вопратцы? Той-жа маўчаў.

 

і кажа яму: дружа! як ты ўвайшоў сюды не ў вясельных строях? А той маўчаў.

Тады сказаў кароль слугам: Звязаўшы яму рукі й ногі, выкіньце ў цемру вонкавую, там будзе плач і скрыгот зубоў.

 

Тады сказаў цар слугам: зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьмеце яго і выкіньце ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгат зубоў;

Многа бо пакліканых, да мала выбраных.

 

бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.

Тады фарызэі, адыйшоўшыся, зрабілі нараду, як-бы яго злавіць на слове.

 

Тады фарысэі пайшлі і дамаўляліся, як падлавіць Яго на слове.

І паслалі да яго сваіх вучняў з Гэрэдыянамі, сказаць. Вучыцель, мы ведаем, што ты праўдамоўны і на дарогу Божу папраўдзе настаўляеш дый на нікога не зважаеш, бо не аглядаесся на асобу людзкую,

 

І пасылаюць да Яго вучняў сваіх зь ірадыянамі, кажучы: Настаўнік! мы ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не стараешся дагадзіць каму-небудзь, бо не глядзіш на абліччы;

дык скажы-ж нам, як табе здаецца, гадзіцца даваць падатак цэзару, ці не?

 

дык вось скажы нам: як Табе здаецца? ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?

Адыж Езус, пазнаўшы іхні подступ, сказаў: Чаму спакушаеце мяне, крывадушнікі?

 

Але Ісус, убачыўшы зламыснасьць іхнюю, сказаў: што спакушаеце Мяне, крывадушнікі?

Пакажэце мне падаткавую манэту. Яны прынясьлі яму дэнара.

 

пакажэце Мне манету, якою плаціцца падатак. Яны прынесьлі Яму дынар.

Кажа ім Езус: Чый гэта воблік і надпіс?

 

І кажа ім: чыя гэта выява і надпіс?

Гавораць яму: Цэзараў. Тады сказаў ім: Дык аддайце цэзарава цэзару, а Божае Богу.

 

І кажуць Яму: кесаравы. Тады кажа ім: дык аддавайце кесарава кесару, а Божае Богу.

Пачуўшы гэта, яны здзівіліся і, пакінуўшы яго, адыйшлі.

 

Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і пакінуўшы Яго, пайшлі.

У той дзень прыступілі да яго садуцэі, што гавораць: няма згробуўстання, і спыталіся ў яго,

 

У той дзень падступіліся да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсеньня, і спыталіся ў Яго:

кажучы: Вучыцель, Майзей сказаў: «Калі-б хто памёр, ня маючы сына, то брат ягоны хай ажэніцца з яго жонкай ды адродзіць патомства свайму брату» (Паўт. Пр. 25:5).

 

Настаўнік! Майсей сказаў: «калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, хай возьме брат ягоны жонку ягоную і адродзіць семя брату свайму».

Было-ж у нас сямёх братоў: першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы патомства, пакінуў жонку брату свайму.

 

Было ў нас сем братоў: першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму;

Гэтаксама другі і трэйці аж да сёмага.

 

гэтак сама і другі, і трэйці, нават да сёмага;

А ўканцы пасьля ўсіх памярла й жонка.

 

а пасьля ўсіх памерла і жонка.

Дык пры згробуўстанні чыёю з сямёх будзе яна жонкай? Бо-ж усе мелі яе.

 

Дык вось, ва ўваскрэсеньні, катораму зь сямёх будзе яна за жонку? бо ўсе мелі яе?

Езус у адказ гавора ім: Вы мыляецеся, ня ведаючы Пісанняў, ані моцы Божае.

 

Ісус сказаў ім у адказ: памыляецеся, ня ведаючы Пісаньняў, ні сілы Божай;

Бо пры згробуўстанні ані жэняцца, ані замуж ідуць, а будуць як Божыя анелы ў небе.

 

бо ва ўваскрэсеньні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, а жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.

Дый аб згробуўстанні мяртвых ці-ж вы ня чыталі, што было Богам сказана, які гавора:

 

А пра ўваскрэсеньне мёртвых ці ня чыталі вы сказанага вам Богам:

«Я Бог Абрагама, і Бог Ізаака, і Бог Якуба»? (Выйсь. 3:6) Ня ёсьць-жа Бог памёршых, але жывых.

 

«Я Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якава»? Бог ня ёсьць Бог мёртвых, а жывых».

І, чуючы гэта, дзівіўся народ з навукі ягонай.

 

І пачуўшы, люд зьдзіўляўся з вучэньня Ягонага.

Фарызэі-ж, пачуўшы, як прымусіў садуцэеў замоўкнуць, сышліся разам

 

А фарысэі, пачуўшы, што Ён прывёў садукеяў у маўчаньне, сабраліся разам.

і спытаўся яго адзін з іх вучоны ў законе, прабуючы яго:

 

І спытаўся адзін зь іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:

Вучыцель, якое найбольшае прыказанне ў законе?

 

Настаўнік! якая запаведзь найбольшая ў законе?

Сказаў яму Езус: «Любі Госпада Бога твайго усім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсёю думкаю тваёю» (Паўт. Пр. 6:5).

 

Ісус жа сказаў яму: «палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім»;

Гэта ёсьць першае й найбольшае прыказанне.

 

гэта найбольшая і першая запаведзь;

Другое-ж — гэтаму падобнае: «Любі твайго бліжняга, як сябе самога» (Лев. 19:18).

 

а другая падобная да яе: «палюбі блізкага твайго, як самога сябе»;

На гэтых двух прыказаннях грунтуецца ўвесь закон і прарокі.

 

на гэтых дзьвюх запаведзях грунтуецца ўвесь закон і прарокі.

Калі-ж сышліся фарызэі, спытаўся ў іх Езус,

 

Калі ж сабраліся фарысэі, спытаўся ў іх Ісус:

кажучы: Што вы думаеце аб Хрысьце? Чый ён сын? Кажуць яму: Давідаў.

 

што вы думаеце пра Хрыста? чый Ён сын? Кажуць Яму: Давідаў.

Гавора ім: Дык як-жа Давід у духу заве яго Усеспадарам, кажучы:

 

Кажа ім: як жа Давід, з натхненьня, Госпадам Яго называе, калі кажа:

«Сказаў Госпад майму Усеспадару: сядзі праваруч мяне, пакуль палажу ворагаў тваіх падножжам ног тваіх» (Пс. 109:1)?

 

«Сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч ад Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх»?

Дык калі Давід заве яго Усеспадарам, як-жа ёсьць сынам ягоным?

 

Дык вось, калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён сын яму?

І ніхто ня мог яму адказаць ні слова, і ніхто ня сьмеў адтаго болей у яго пытацца.

 

І ніхто ня мог адказаць Яму ні слова; і не адважваўся ўжо ніхто з таго дня дапытвацца ў Яго.