Мацьвея 22 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Васіля Сёмухі
І, адказуючы, Ісус гукаў ім ізноў прыпавесьцьмі, кажучы:
І ў адказ Ісус зноў прамовіў да іх у прытчах, кажучы:
«Падобнае гаспадарства нябёснае да караля, што справіў вясельную чэсьць сыну свайму.
падобнае Царства Нябеснае на чалавека-цара, які справіў вясельле сыну свайму
І паслаў слугаў сваіх, каб пагукалі пазваных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.
і паслаў рабоў сваіх клікаць запрошаных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.
Ізноў паслаў іншых слугаў, сказаўшы: "Скажыце пазваным: вось я прыгатаваў вячэру сваю, валы свае і што ўкормлена, зарэзана, і ўсе гатова; прыходзьце на вясельную чэсьць’.
Зноў паслаў іншых рабоў, сказаўшы: скажэце запрошаным: «вось я прыгатаваў абед мой, цяляты мае і што ўкормлена, заколата, і ўсё гатова; прыходзьце на вясельле».
Але яны ўлегцы замелі тое, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.
Але яны, ня даўшы ўвагі, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.
Засталыя, схапіўшы слугаў ягоных, зьняважылі іх і забілі.
Астатнія ж, схапіўшы рабоў ягоных, зьняважылі і забілі іх.
І, пачуўшы гэта, кароль угневаўся; і, паслаўшы войска сваё, выгубіў убіўцаў тых, а места іхнае спаліў.
І пачуўшы, цар той угневаўся, і, паслаўшы войскі свае, вынішчыў забойцаў тых і горад іхні спаліў.
Тады кажа ён слугам сваім: "Вясельная чэсьць гатова, а пазваныя ня былі годныя;
Тады кажа ён рабам сваім: вясельле гатова, а запрошаныя ня былі вартыя.
Дык ідзіце на ростані і ўсіх, каго знойдзеце, гукайце на вясельле’.
Дык вось, ідзеце на ростані і ўсіх, каго спаткаеце, клічце на вясельле.
І слугі тыя, вышаўшы на дарогі, зьберлі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых, і вясельная хароміна напаўнілася ўзьляжачымі.
І рабы тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых; і напоўнілася вясельле бяседнікамі.
Кароль, увыйшоўшы паглядзець узьляжачых, абачыў там чалавека, што ня быў адзеўшыся ў вясельным адзецьцю;
Цар, увайшоўшы паглядзець на бяседнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельныя строі,
І кажа яму: ’Прыяцелю! як ты ўвыйшоў сюды не ў вясельным адзецьцю?’ Ён жа маўчаў.
і кажа яму: дружа! як ты ўвайшоў сюды не ў вясельных строях? А той маўчаў.
Тады сказаў кароль служцом: "Зьвязаўшы яму рукі й ногі, вазьміце яго й кіньце ў цемру навонную; там будзе плач а скрыгот зубамі;
Тады сказаў цар слугам: зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьмеце яго і выкіньце ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгат зубоў;
Бо шмат пазваных, але мала абраных».
бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.
Тады фарысэі пайшлі й радзіліся, як бы злавіць Яго ў гаворцы.
Тады фарысэі пайшлі і дамаўляліся, як падлавіць Яго на слове.
І пасылаюць да Яго вучанікаў сваіх із Гіродыянамі, кажучы: «Вучыцелю! мы ведаем, што Ты праўдзівы, і дарогі Божае праўдзіва вучыш, дый на нікога не зважаеш, бо не аглядаешся на асобу людзкую;
І пасылаюць да Яго вучняў сваіх зь ірадыянамі, кажучы: Настаўнік! мы ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не стараешся дагадзіць каму-небудзь, бо не глядзіш на абліччы;
Дык скажы нам: як табе здаецца? ці дазволена даваць падачкі цэсару, ці не?»
дык вось скажы нам: як Табе здаецца? ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?
Але Ісус, бачачы нягоднасьць іхную, сказаў: «Нашто спакушаеце Мяне, двудушнікі?
Але Ісус, убачыўшы зламыснасьць іхнюю, сказаў: што спакушаеце Мяне, крывадушнікі?
Пакажыце Імне манэту, каторай плаціце падачкі». Яны прынесьлі Яму дынар.
пакажэце Мне манету, якою плаціцца падатак. Яны прынесьлі Яму дынар.
І кажа ім: «Чый абраз тут а напіс?»
І кажа ім: чыя гэта выява і надпіс?
Кажуць Яму: «Цэсаравы». Тады кажа ім: «Дык аддайце цэсарава цэсару, а Божае — Богу».
І кажуць Яму: кесаравы. Тады кажа ім: дык аддавайце кесарава кесару, а Божае Богу.
Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і, пакінуўшы Яго, пайшлі.
Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і пакінуўшы Яго, пайшлі.
Таго ж дня дабліжыліся да Яго садукеі, каторыя кажуць, што няма ўскрысеньня, і папыталіся ў Яго:
У той дзень падступіліся да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсеньня, і спыталіся ў Яго:
«Вучыцелю, Масей сказаў: "Калі хто памрэць, ня маючы дзяцей, то брат ягоны хай ажэніцца із жонкаю ягонай і прыдбае насеньне брату свайму’.
Настаўнік! Майсей сказаў: «калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, хай возьме брат ягоны жонку ягоную і адродзіць семя брату свайму».
Было ў нас сямёх братоў: і першы, ажаніўшыся, памер і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму.
Было ў нас сем братоў: першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму;
Падобна й другі й трэйці аж да сёмага.
гэтак сама і другі, і трэйці, нават да сёмага;
Просьле ж усіх памерла й жонка.
а пасьля ўсіх памерла і жонка.
Дык у часе ўскрысеньня, каторага ізь сямёх будзе яна жонкаю? бо ўсі мелі яе».
Дык вось, ва ўваскрэсеньні, катораму зь сямёх будзе яна за жонку? бо ўсе мелі яе?
Ісус, адказуючы, сказаў ім: «Мыляецеся, ня ведаючы Пісьма ані моцы Божае;
Ісус сказаў ім у адказ: памыляецеся, ня ведаючы Пісаньняў, ні сілы Божай;
Бо ў часе ўскрысеньня ані жэняцца, ані выходзяць замуж, але будуць, як ангілы Божыя на нябёсах.
бо ва ўваскрэсеньні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, а жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.
А праз ускрысеньне мертвых ці ня чыталі вы, што сказаў вам Бог:
А пра ўваскрэсеньне мёртвых ці ня чыталі вы сказанага вам Богам:
’Я Бог Абрагамоў, і Бог Ісакоў, і Бог Якаваў’? Бог ня ё Бог мертвых, але жывых».
«Я Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якава»? Бог ня ёсьць Бог мёртвых, а жывых».
І як груды чулі, яны зумяваліся з навукі Ягонае.
І пачуўшы, люд зьдзіўляўся з вучэньня Ягонага.
А фарысэі, пачуўшы, што Ён прысіліў садукеяў змоўкці, зьберліся разам.
А фарысэі, пачуўшы, што Ён прывёў садукеяў у маўчаньне, сабраліся разам.
І, пытаючы адзін ізь іх, законьнік, спакушаў Яго:
І спытаўся адзін зь іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:
«Вучыцелю, якое найвялікшае расказаньне ў Законе?»
Настаўнік! якая запаведзь найбольшая ў законе?
Ісус сказаў яму: «Любі Спадара Бога свайго з усяго сэрца, і з усяе душы свае, і з усяе думкі свае.
Ісус жа сказаў яму: «палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім»;
Гэта вялікае а першае расказаньне.
гэта найбольшая і першая запаведзь;
Другое ж падобнае да яго: любі прыяцеля свайго, як самога сябе.
а другая падобная да яе: «палюбі блізкага твайго, як самога сябе»;
На гэтых двух расказаньнях увесь Закон а прарокі дзяржацца».
на гэтых дзьвюх запаведзях грунтуецца ўвесь закон і прарокі.
А як зьберліся фарысэі, Ісус папытаўся ў іх:
Калі ж сабраліся фарысэі, спытаўся ў іх Ісус:
«Што вы думаеце праз Хрыста? чый Ён сын?» Кажуць Яму: «Давідаў».
што вы думаеце пра Хрыста? чый Ён сын? Кажуць Яму: Давідаў.
Кажа ім: «Як жа Давід у духу завець Яго Спадаром, кажучы:
Кажа ім: як жа Давід, з натхненьня, Госпадам Яго называе, калі кажа:
’Сказаў Спадар Спадару майму: Сядзі па правіцы Маей, пакуль палажу непрыяцеляў Тваіх пад ногі Твае’?
«Сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч ад Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх»?
Дык калі Давід завець Яго Спадаром, як жа Ён сын яму?»
Дык вось, калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён сын яму?
І ніхто ня мог адказаць Яму ані слова; і адгэнуль ніхто ўжо ня важыўся пытацца ў Яго.
І ніхто ня мог адказаць Яму ні слова; і не адважваўся ўжо ніхто з таго дня дапытвацца ў Яго.
