Мацьвея 22 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Л. Гарошка
І, адказуючы, Ісус гукаў ім ізноў прыпавесьцьмі, кажучы:
Сказаў Госпад гэткую прыповесьць:
«Падобнае гаспадарства нябёснае да караля, што справіў вясельную чэсьць сыну свайму.
Нябеснае Валадарства падобнае да чалавека цара, каторы справіў вясельле свайму сыну
І паслаў слугаў сваіх, каб пагукалі пазваных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.
і паслаў сваіх слугаў клікаць запрошаных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.
Ізноў паслаў іншых слугаў, сказаўшы: "Скажыце пазваным: вось я прыгатаваў вячэру сваю, валы свае і што ўкормлена, зарэзана, і ўсе гатова; прыходзьце на вясельную чэсьць’.
І зноў паслаў іншых слугаў наказваючы: скажэце запрошаным: Вось я прыгатаваў мой абед, мае валы і што ўкормлена, зарэзаны ды ўсё гатова: прыходзьце на вясельле.
Але яны ўлегцы замелі тое, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.
Але яны, не зважаючы на тое, пайшлі — хто на сваё поле, а хто да свайго гандлю.
Засталыя, схапіўшы слугаў ягоных, зьняважылі іх і забілі.
Другія-ж схапіўшы ягоных слугаў, незьдзекаваліся і забілі іх.
І, пачуўшы гэта, кароль угневаўся; і, паслаўшы войска сваё, выгубіў убіўцаў тых, а места іхнае спаліў.
Калі-ж цар пачуў аб гэтым, узлаваўся і паслаў сваё войскі вынішчыць тых забойцаў і спаліць іхняе места.
Тады кажа ён слугам сваім: "Вясельная чэсьць гатова, а пазваныя ня былі годныя;
Тады кажа ён сваім слугам: вясельле гатовае, але закліканыя ня былі дастойныя,
Дык ідзіце на ростані і ўсіх, каго знойдзеце, гукайце на вясельле’.
дык ідзеце на ростані і ўсіх, каго сустрэнеце, клічце на вясельле.
І слугі тыя, вышаўшы на дарогі, зьберлі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых, і вясельная хароміна напаўнілася ўзьляжачымі.
І тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі; благіх і добрых — і святліца напоўнілася гастямі.
Кароль, увыйшоўшы паглядзець узьляжачых, абачыў там чалавека, што ня быў адзеўшыся ў вясельным адзецьцю;
Увайшоў-жа цар паглядзець на банкетуючых і ўбачыў там чалавека ня ўбранага ў вясельную вопратку.
І кажа яму: ’Прыяцелю! як ты ўвыйшоў сюды не ў вясельным адзецьцю?’ Ён жа маўчаў.
І кажа яму: дружа, як ты ўвайшоў сюды не ў вясельнай вопратцы? Той-жа маўчаў.
Тады сказаў кароль служцом: "Зьвязаўшы яму рукі й ногі, вазьміце яго й кіньце ў цемру навонную; там будзе плач а скрыгот зубамі;
Тады сказаў цар слугам: зьвяжэце яму рукі і ногі і ўкіньце яго ў цемру вонкавую; там будзе плач і скрыгат зубоў.
Бо шмат пазваных, але мала абраных».
Бо многа запрошаных, але мала выбраных.
Тады фарысэі пайшлі й радзіліся, як бы злавіць Яго ў гаворцы.
Тады фарысэі пайшлі і радзіліся, як-бы ўлавіць Яго на словах.
І пасылаюць да Яго вучанікаў сваіх із Гіродыянамі, кажучы: «Вучыцелю! мы ведаем, што Ты праўдзівы, і дарогі Божае праўдзіва вучыш, дый на нікога не зважаеш, бо не аглядаешся на асобу людзкую;
І паслалі да Яго сваіх вучняў з ірадзіянамі, кажучы: Настаўнік! мы ведаем, што Ты праўдамоўны і справядліва навучаеш аб Божым шляху ды на нікога не зважаеш, бо не глядзін на людзкую асобу.
Дык скажы нам: як табе здаецца? ці дазволена даваць падачкі цэсару, ці не?»
Дык скажы нам, як Табе здаецца: ці дазволена даваць падатак кесару, ці не?
Але Ісус, бачачы нягоднасьць іхную, сказаў: «Нашто спакушаеце Мяне, двудушнікі?
Але Ісус, бачучы іхнюю злосную хітрасьць, сказаў: што спакушаеце Мяне, крывадушныя?
Пакажыце Імне манэту, каторай плаціце падачкі». Яны прынесьлі Яму дынар.
Пакажэце Мне манэту, якою плоціце падатак. Яны прынесьлі Яму дынар.
І кажа ім: «Чый абраз тут а напіс?»
І кажа ім: чый абраз тут і надпіс? Кажуць Яму: кесараў. Тады сказаў ім: дык аддайце кесарава кесару, а Божае Богу.
Кажуць Яму: «Цэсаравы». Тады кажа ім: «Дык аддайце цэсарава цэсару, а Божае — Богу».
адсутнічае
Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і, пакінуўшы Яго, пайшлі.
адсутнічае
Таго ж дня дабліжыліся да Яго садукеі, каторыя кажуць, што няма ўскрысеньня, і папыталіся ў Яго:
адсутнічае
«Вучыцелю, Масей сказаў: "Калі хто памрэць, ня маючы дзяцей, то брат ягоны хай ажэніцца із жонкаю ягонай і прыдбае насеньне брату свайму’.
адсутнічае
Было ў нас сямёх братоў: і першы, ажаніўшыся, памер і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму.
адсутнічае
Падобна й другі й трэйці аж да сёмага.
адсутнічае
Просьле ж усіх памерла й жонка.
адсутнічае
Дык у часе ўскрысеньня, каторага ізь сямёх будзе яна жонкаю? бо ўсі мелі яе».
адсутнічае
Ісус, адказуючы, сказаў ім: «Мыляецеся, ня ведаючы Пісьма ані моцы Божае;
адсутнічае
Бо ў часе ўскрысеньня ані жэняцца, ані выходзяць замуж, але будуць, як ангілы Божыя на нябёсах.
адсутнічае
А праз ускрысеньне мертвых ці ня чыталі вы, што сказаў вам Бог:
адсутнічае
’Я Бог Абрагамоў, і Бог Ісакоў, і Бог Якаваў’? Бог ня ё Бог мертвых, але жывых».
адсутнічае
І як груды чулі, яны зумяваліся з навукі Ягонае.
адсутнічае
А фарысэі, пачуўшы, што Ён прысіліў садукеяў змоўкці, зьберліся разам.
Калі фарысэі пачулі, што Ісус прымусіў садукеяў змоўкнуць, сабраліся разам
І, пытаючы адзін ізь іх, законьнік, спакушаў Яго:
і адзін законьнік, прыступіўся да Ісуса, выпрабоўваючы Яго і спытаўся:
«Вучыцелю, якое найвялікшае расказаньне ў Законе?»
Настаўнік, якое найбольшае прыказаньне ў законе?
Ісус сказаў яму: «Любі Спадара Бога свайго з усяго сэрца, і з усяе душы свае, і з усяе думкі свае.
Ісус-жа сказаў яму: Палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім і ўсёю душою тваею, і ўсім разуменьнем тваім.
Гэта вялікае а першае расказаньне.
Гэта ёсьць першае і найбольшае прыказаньне.
Другое ж падобнае да яго: любі прыяцеля свайго, як самога сябе.
Другое-ж падобнае яму: палюбі бліжняга твайго, як самога сябе.
На гэтых двух расказаньнях увесь Закон а прарокі дзяржацца».
На гэтых двох прыказаньнях грунтуецца ўвесь закон і прарокі.
А як зьберліся фарысэі, Ісус папытаўся ў іх:
Калі-ж сабраліся фарысэі, Ісус спытаўся ў іх:
«Што вы думаеце праз Хрыста? чый Ён сын?» Кажуць Яму: «Давідаў».
што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын? Кажуць Яму: Давідаў.
Кажа ім: «Як жа Давід у духу завець Яго Спадаром, кажучы:
Кажа ім: як-жа Давід у духу заве Яго Госпадам, кажучы:
’Сказаў Спадар Спадару майму: Сядзі па правіцы Маей, пакуль палажу непрыяцеляў Тваіх пад ногі Твае’?
Сказаў Госпад майму Госпаду: сядзь праваруч Мяне, дакуль палажу ворагаў тваіх да падножжа ног тваіх.
Дык калі Давід завець Яго Спадаром, як жа Ён сын яму?»
Дык калі Давід заве Яго Госпадам, як-жа Ён ягоны сын? І ніхто ня мог адказаць Яму на слова.
І ніхто ня мог адказаць Яму ані слова; і адгэнуль ніхто ўжо ня важыўся пытацца ў Яго.
І з таго дня ніхто ўжо не адважваўся задаваць Яму пытаньні.
