Мацьвея 22 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
І, адказуючы, Ісус гукаў ім ізноў прыпавесьцьмі, кажучы:
І, адказваючы, Ісус стаў гаварыць ім далей у прыпавесцях:
«Падобнае гаспадарства нябёснае да караля, што справіў вясельную чэсьць сыну свайму.
«Валадарства Нябеснае падобна да чалавека валадара, які справіў вяселле для свайго сына.
І паслаў слугаў сваіх, каб пагукалі пазваных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.
І паслаў ён паслугачоў сваіх паклікаць запрошаных на вяселле, але не хацелі прыйсці.
Ізноў паслаў іншых слугаў, сказаўшы: "Скажыце пазваным: вось я прыгатаваў вячэру сваю, валы свае і што ўкормлена, зарэзана, і ўсе гатова; прыходзьце на вясельную чэсьць’.
Ізноў паслаў іншых паслугачоў, кажучы: “Скажыце запрошаным: вось, я прыгатаваў свой абед, валы мае і што кормнае пабіта, ды ўсё прыгатавана; прыходзьце на вяселле!”
Але яны ўлегцы замелі тое, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.
Але яны не дбалі і пайшлі: хто ў поле сваё, хто да гандлю свайго;
Засталыя, схапіўшы слугаў ягоных, зьняважылі іх і забілі.
астатнія ж схапілі паслугачоў яго і, наздзекаваўшыся, забілі.
І, пачуўшы гэта, кароль угневаўся; і, паслаўшы войска сваё, выгубіў убіўцаў тых, а места іхнае спаліў.
І ўгнявіўся валадар, і, паслаўшы сваё войска, знішчыў тых забойцаў і горад іх спаліў.
Тады кажа ён слугам сваім: "Вясельная чэсьць гатова, а пазваныя ня былі годныя;
Потым гаворыць ён паслугачам сваім: “Вяселле прыгатавана, але тыя, што запрошаны, не былі вартыя.
Дык ідзіце на ростані і ўсіх, каго знойдзеце, гукайце на вясельле’.
Дык ідзіце на скрыжаванні дарог і, каго толькі знойдзеце, клічце на вяселле”.
І слугі тыя, вышаўшы на дарогі, зьберлі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых, і вясельная хароміна напаўнілася ўзьляжачымі.
І паслугачы яго, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго напаткалі, ліхіх і добрых; і напоўнілася вяселле гасцямі.
Кароль, увыйшоўшы паглядзець узьляжачых, абачыў там чалавека, што ня быў адзеўшыся ў вясельным адзецьцю;
І ўвайшоў валадар, каб паглядзець на гасцей, ды ўбачыў ён там чалавека, які быў апрануты не ў вясельныя шаты.
І кажа яму: ’Прыяцелю! як ты ўвыйшоў сюды не ў вясельным адзецьцю?’ Ён жа маўчаў.
І гаворыць яму: “Дружа, як жа ты ўвайшоў сюды, не маючы вясельных шатаў?” Але той маўчаў.
Тады сказаў кароль служцом: "Зьвязаўшы яму рукі й ногі, вазьміце яго й кіньце ў цемру навонную; там будзе плач а скрыгот зубамі;
Тады сказаў валадар паслугачам сваім: “Звяжыце яму рукі і ногі, кіньце яго ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгатанне зубоў”.
Бо шмат пазваных, але мала абраных».
Бо многія пакліканы, але нямногія абраны».
Тады фарысэі пайшлі й радзіліся, як бы злавіць Яго ў гаворцы.
Тады фарысеі, адышоўшы, пачалі радзіцца, як бы падлавіць Яго ў словах.
І пасылаюць да Яго вучанікаў сваіх із Гіродыянамі, кажучы: «Вучыцелю! мы ведаем, што Ты праўдзівы, і дарогі Божае праўдзіва вучыш, дый на нікога не зважаеш, бо не аглядаешся на асобу людзкую;
І паслалі да Яго вучняў сваіх з ірадыянамі, якія казалі: «Настаўнік, ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва навучаеш, ды не аглядаешся на асобы людзей.
Дык скажы нам: як табе здаецца? ці дазволена даваць падачкі цэсару, ці не?»
Скажы нам тады, як Табе здаецца, ці належыць плаціць падатак цэзару, ці, можа, не?»
Але Ісус, бачачы нягоднасьць іхную, сказаў: «Нашто спакушаеце Мяне, двудушнікі?
Ісус жа, пранікаючы іх подступ, сказаў: «Чаму Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?
Пакажыце Імне манэту, каторай плаціце падачкі». Яны прынесьлі Яму дынар.
Пакажыце мне манету на падатак». І яны падалі Яму дынар.
І кажа ім: «Чый абраз тут а напіс?»
І Ён гаворыць ім: «Чые гэта выява і надпіс?»
Кажуць Яму: «Цэсаравы». Тады кажа ім: «Дык аддайце цэсарава цэсару, а Божае — Богу».
Кажуць Яму: «Цэзара». Тады сказаў ім: «Тое, што цэзара, аддайце цэзару, а што Божае — Богу».
Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і, пакінуўшы Яго, пайшлі.
І, пачуўшы гэта, яны здзівіліся ды, пакінуўшы Яго, адышліся.
Таго ж дня дабліжыліся да Яго садукеі, каторыя кажуць, што няма ўскрысеньня, і папыталіся ў Яго:
У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсення, і пыталіся Яго,
«Вучыцелю, Масей сказаў: "Калі хто памрэць, ня маючы дзяцей, то брат ягоны хай ажэніцца із жонкаю ягонай і прыдбае насеньне брату свайму’.
кажучы: «Настаўнік, Майсей загадаў: калі хто памрэ, не маючы дзяцей, дык хай брат яго возьме жонку яго і хай створыць нашчадка брату свайму.
Было ў нас сямёх братоў: і першы, ажаніўшыся, памер і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму.
А было ў нас сем братоў; і першы, як ажаніўся, памёр і, не маючы нашчадка, пакінуў жонку брату свайму.
Падобна й другі й трэйці аж да сёмага.
Падобна другі і трэці — аж да сёмага.
Просьле ж усіх памерла й жонка.
Нарэшце па ўсіх памерла і жанчына.
Дык у часе ўскрысеньня, каторага ізь сямёх будзе яна жонкаю? бо ўсі мелі яе».
Дык у час уваскрэсення чыёй з сямі будзе яна жонкаю? Бо ўсе яны мелі яе».
Ісус, адказуючы, сказаў ім: «Мыляецеся, ня ведаючы Пісьма ані моцы Божае;
А Ісус, адказваючы, гаворыць ім: «Памыляецеся, не ведаючы ні Пісання, ані магутнасці Божай.
Бо ў часе ўскрысеньня ані жэняцца, ані выходзяць замуж, але будуць, як ангілы Божыя на нябёсах.
Пры ўваскрэсенні не будуць ні жаніцца, ані замуж выходзіць, але будуць, як анёлы Божыя ў небе.
А праз ускрысеньне мертвых ці ня чыталі вы, што сказаў вам Бог:
Ці не чыталі пра ўваскрэсенне мёртвых, што сказана вам Богам, Які казаў:
’Я Бог Абрагамоў, і Бог Ісакоў, і Бог Якаваў’? Бог ня ё Бог мертвых, але жывых».
“Я — Бог Абрагама, і Бог Ізаака, і Бог Якуба”. Бог не ёсць Бог мёртвых, але тых, што жывыя».
І як груды чулі, яны зумяваліся з навукі Ягонае.
І, чуючы гэта, людзі дзівіліся з вучэння Яго.
А фарысэі, пачуўшы, што Ён прысіліў садукеяў змоўкці, зьберліся разам.
Тады фарысеі, чуючы, што Ён змусіў садукеяў замаўчаць, сышліся разам.
І, пытаючы адзін ізь іх, законьнік, спакушаў Яго:
І адзін з іх, заканазнавец, выпрабоўваючы Яго, спытаў:
«Вучыцелю, якое найвялікшае расказаньне ў Законе?»
«Настаўнік, якое найважнейшае прыказанне ў законе?»
Ісус сказаў яму: «Любі Спадара Бога свайго з усяго сэрца, і з усяе душы свае, і з усяе думкі свае.
Той жа гаворыць яму: «Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, усёй душой тваёй, усім розумам тваім;
Гэта вялікае а першае расказаньне.
гэта найважнейшае ды першае прыказанне.
Другое ж падобнае да яго: любі прыяцеля свайго, як самога сябе.
Другое, падобнае гэтаму: любі блізкага свайго, як сябе самога.
На гэтых двух расказаньнях увесь Закон а прарокі дзяржацца».
На гэтых двух прыказаннях грунтуецца ўвесь закон і прарокі».
А як зьберліся фарысэі, Ісус папытаўся ў іх:
Калі сабраліся фарысеі, спытаўся ў іх Ісус,
«Што вы думаеце праз Хрыста? чый Ён сын?» Кажуць Яму: «Давідаў».
кажучы: «Што думаеце пра Хрыста? Чый Ён Сын?» Кажуць яму: «Давіда».
Кажа ім: «Як жа Давід у духу завець Яго Спадаром, кажучы:
Сказаў ім: «Як жа тады Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:
’Сказаў Спадар Спадару майму: Сядзі па правіцы Маей, пакуль палажу непрыяцеляў Тваіх пад ногі Твае’?
“Сказаў Госпад Госпаду майму: “Сядзь праваруч Мяне, аж дакуль пакладу непрыяцеляў Тваіх пад ногі Твае”?
Дык калі Давід завець Яго Спадаром, як жа Ён сын яму?»
Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён ёсць Сынам яго?»
І ніхто ня мог адказаць Яму ані слова; і адгэнуль ніхто ўжо ня важыўся пытацца ў Яго.
І ніхто не мог Яму адказаць слова, ніхто таксама не адважыўся ад таго дня болей пытацца ў Яго.
