Мацьвея 22 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
І, адказваючы, Ісус зноў гаварыў з імі ў прыповесьцях, кажучы:
І, адказваючы, Ісус стаў гаварыць ім далей у прыпавесцях:
«Валадарства Нябеснае падобнае да чалавека валадара, які справіў вясельле для сына свайго.
«Валадарства Нябеснае падобна да чалавека валадара, які справіў вяселле для свайго сына.
І ён паслаў слугаў сваіх клікаць пакліканых на вясельле; і тыя не хацелі прыйсьці.
І паслаў ён паслугачоў сваіх паклікаць запрошаных на вяселле, але не хацелі прыйсці.
Зноў паслаў ён іншых слугаў, кажучы: “Скажыце пакліканым: Вось, я падрыхтаваў бяседу маю, валы мае і, што ўкормлена, зарэзаны, і ўсё падрыхтавана. Прыходзьце на вясельле”.
Ізноў паслаў іншых паслугачоў, кажучы: “Скажыце запрошаным: вось, я прыгатаваў свой абед, валы мае і што кормнае пабіта, ды ўсё прыгатавана; прыходзьце на вяселле!”
А яны, ня дбаючы пра тое, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.
Але яны не дбалі і пайшлі: хто ў поле сваё, хто да гандлю свайго;
А іншыя, узяўшы слугаў ягоных, зьняважылі іх і забілі.
астатнія ж схапілі паслугачоў яго і, наздзекаваўшыся, забілі.
Пачуўшы пра гэтае, валадар загневаўся і, паслаўшы жаўнераў сваіх, выгубіў забойцаў тых, і горад іхні спаліў.
І ўгнявіўся валадар, і, паслаўшы сваё войска, знішчыў тых забойцаў і горад іх спаліў.
Тады кажа ён слугам сваім: “Сапраўды, вясельле падрыхтаванае, але пакліканыя не былі вартыя.
Потым гаворыць ён паслугачам сваім: “Вяселле прыгатавана, але тыя, што запрошаны, не былі вартыя.
Дык пайдзіце на ростані дарог і ўсіх, каго знойдзеце, клічце на вясельле”.
Дык ідзіце на скрыжаванні дарог і, каго толькі знойдзеце, клічце на вяселле”.
І слугі тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, злых і добрых; і на вясельлі было поўна гасьцей.
І паслугачы яго, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго напаткалі, ліхіх і добрых; і напоўнілася вяселле гасцямі.
Увайшоўшы ж пабачыць тых, што ўзьлягалі, валадар убачыў там чалавека, не апранутага ў вясельнае адзеньне,
І ўвайшоў валадар, каб паглядзець на гасцей, ды ўбачыў ён там чалавека, які быў апрануты не ў вясельныя шаты.
і кажа яму: “Дружа, як ты ўвайшоў сюды, ня маючы вясельнага адзеньня?” Той жа маўчаў.
І гаворыць яму: “Дружа, як жа ты ўвайшоў сюды, не маючы вясельных шатаў?” Але той маўчаў.
Тады сказаў валадар слугам: “Зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьміце яго і ўкіньце ў цемру вонкавую; там будзе плач і скрыгат зубоў.
Тады сказаў валадар паслугачам сваім: “Звяжыце яму рукі і ногі, кіньце яго ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгатанне зубоў”.
Бо шмат пакліканых, але мала выбраных”».
Бо многія пакліканы, але нямногія абраны».
Тады, пайшоўшы, фарысэі зрабілі нараду, як злавіць Яго ў словах.
Тады фарысеі, адышоўшы, пачалі радзіцца, як бы падлавіць Яго ў словах.
І пасылаюць да Яго вучняў сваіх з ірадыянамі, кажучы: «Настаўнік! Мы ведаем, што Ты праўдзівы і пра шлях Божы паводле праўды навучаеш, і не дагаджаеш нікому, бо не глядзіш на аблічча людзей.
І паслалі да Яго вучняў сваіх з ірадыянамі, якія казалі: «Настаўнік, ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва навучаеш, ды не аглядаешся на асобы людзей.
Дык скажы нам, як Ты думаеш, ці належыцца даваць даніну цэзару, ці не?»
Скажы нам тады, як Табе здаецца, ці належыць плаціць падатак цэзару, ці, можа, не?»
А Ісус, разумеючы зласьлівасьць іхнюю, сказаў: «Чаму спакушаеце Мяне, крывадушнікі?
Ісус жа, пранікаючы іх подступ, сказаў: «Чаму Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?
Пакажыце Мне манэту для даніны». Яны ж прынесьлі Яму дынар.
Пакажыце мне манету на падатак». І яны падалі Яму дынар.
І кажа ім: «Чый гэта вобраз і надпіс?»
І Ён гаворыць ім: «Чые гэта выява і надпіс?»
Кажуць Яму: «Цэзара». Тады кажа ім: «Дык аддавайце тое, што цэзара, цэзару, а тое, што Божае, — Богу».
Кажуць Яму: «Цэзара». Тады сказаў ім: «Тое, што цэзара, аддайце цэзару, а што Божае — Богу».
І, пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся, і, пакінуўшы Яго, адыйшлі.
І, пачуўшы гэта, яны здзівіліся ды, пакінуўшы Яго, адышліся.
У той дзень падыйшлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрасеньня, і спыталіся ў Яго:
У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсення, і пыталіся Яго,
«Настаўнік, Майсей сказаў: “Калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, брат ягоны няхай возьме жонку ягоную і адновіць насеньне брату свайму”.
кажучы: «Настаўнік, Майсей загадаў: калі хто памрэ, не маючы дзяцей, дык хай брат яго возьме жонку яго і хай створыць нашчадка брату свайму.
Было ж у нас сем братоў, і першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы насеньня, пакінуў жонку сваю брату свайму.
А было ў нас сем братоў; і першы, як ажаніўся, памёр і, не маючы нашчадка, пакінуў жонку брату свайму.
Таксама і другі, і трэці, аж да сёмага.
Падобна другі і трэці — аж да сёмага.
Пасьля ўсіх памерла і жонка.
Нарэшце па ўсіх памерла і жанчына.
Дык пры ўваскрасеньні якога з сямі будзе яна жонкаю? Бо ўсе мелі яе».
Дык у час уваскрэсення чыёй з сямі будзе яна жонкаю? Бо ўсе яны мелі яе».
Адказваючы, Ісус сказаў ім: «Вы памыляецеся, ня ведаючы ані Пісаньня, ані моцы Божае.
А Ісус, адказваючы, гаворыць ім: «Памыляецеся, не ведаючы ні Пісання, ані магутнасці Божай.
Бо пры ўваскрасеньні ня жэняцца і замуж не выходзяць, але будуць як анёлы Божыя ў небе.
Пры ўваскрэсенні не будуць ні жаніцца, ані замуж выходзіць, але будуць, як анёлы Божыя ў небе.
А наконт уваскрасеньня мёртвых, ці не чыталі вы сказанага вам Богам, Які кажа:
Ці не чыталі пра ўваскрэсенне мёртвых, што сказана вам Богам, Які казаў:
“Я — Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якуба!” Бог ня ёсьць Бог мёртвых, але жывых».
“Я — Бог Абрагама, і Бог Ізаака, і Бог Якуба”. Бог не ёсць Бог мёртвых, але тых, што жывыя».
І, пачуўшы, натоўпы дзівіліся з вучэньня Ягонага.
І, чуючы гэта, людзі дзівіліся з вучэння Яго.
А фарысэі, пачуўшы, што Ён прымусіў змоўкнуць садукеяў, сабраліся супраць Яго.
Тады фарысеі, чуючы, што Ён змусіў садукеяў замаўчаць, сышліся разам.
І спытаўся адзін з іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:
І адзін з іх, заканазнавец, выпрабоўваючы Яго, спытаў:
«Настаўнік, якое найбольшае прыказаньне ў Законе?»
«Настаўнік, якое найважнейшае прыказанне ў законе?»
А Ісус сказаў яму: «“Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім”.
Той жа гаворыць яму: «Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, усёй душой тваёй, усім розумам тваім;
Гэта ёсьць першае і найбольшае прыказаньне.
гэта найважнейшае ды першае прыказанне.
Другое ж падобнае да яго: “Любі бліжняга свайго, як самога сябе”.
Другое, падобнае гэтаму: любі блізкага свайго, як сябе самога.
На гэтых двух прыказаньнях трымаецца ўвесь Закон і Прарокі».
На гэтых двух прыказаннях грунтуецца ўвесь закон і прарокі».
А ў фарысэяў, якія сабраліся, Ісус спытаўся,
Калі сабраліся фарысеі, спытаўся ў іх Ісус,
кажучы: «Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён Сын?» Кажуць Яму: «Давіда».
кажучы: «Што думаеце пра Хрыста? Чый Ён Сын?» Кажуць яму: «Давіда».
Кажа ім: «Як жа Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:
Сказаў ім: «Як жа тады Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:
“Сказаў Госпад Госпаду майму: Сядзь праваруч Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх як падножжа ног Тваіх”.
“Сказаў Госпад Госпаду майму: “Сядзь праваруч Мяне, аж дакуль пакладу непрыяцеляў Тваіх пад ногі Твае”?
Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён — сын ягоны?»
Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён ёсць Сынам яго?»
І ніхто ня змог адказаць Яму ані слова; і з таго дня ніхто ўжо не адважваўся пытацца ў Яго.
І ніхто не мог Яму адказаць слова, ніхто таксама не адважыўся ад таго дня болей пытацца ў Яго.