Мацьвея 22 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Анатоля Клышкi
І, адказуючы, Ісус гукаў ім ізноў прыпавесьцьмі, кажучы:
І ў адказ Ісус зноў прамаўляў ім у прыпавесцях, кажучы:
«Падобнае гаспадарства нябёснае да караля, што справіў вясельную чэсьць сыну свайму.
Царства Нябёсаў падобнае да аднаго цара, што справіў вяселле свайму сыну.
І паслаў слугаў сваіх, каб пагукалі пазваных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.
І паслаў сваіх слуг, каб паклікалі запрошаных на вяселле, але тыя не захацелі прыйсці.
Ізноў паслаў іншых слугаў, сказаўшы: "Скажыце пазваным: вось я прыгатаваў вячэру сваю, валы свае і што ўкормлена, зарэзана, і ўсе гатова; прыходзьце на вясельную чэсьць’.
Ён зноў паслаў іншых слуг, кажучы: Скажыце запрошаным: «Вось я падрыхтаваў мой абед, мае быкі і адкормленая жывёла заколаты, і ўсё гатова; ідзіце на вяселле!»
Але яны ўлегцы замелі тое, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.
Яны ж, занядбаўшы гэта, паразыходзіліся, хто — на ўласнае поле, хто — да гандлю свайго;
Засталыя, схапіўшы слугаў ягоных, зьняважылі іх і забілі.
а астатнія, схапіўшы яго слуг, зняважылі і забілі іх.
І, пачуўшы гэта, кароль угневаўся; і, паслаўшы войска сваё, выгубіў убіўцаў тых, а места іхнае спаліў.
І цар, [пачуўшы], разневаўся і, паслаўшы свае войскі, вынішчыў тых забойцаў, а іх горад спаліў.
Тады кажа ён слугам сваім: "Вясельная чэсьць гатова, а пазваныя ня былі годныя;
Тады ён кажа сваім слугам: Вяселле гатовае, ды запрошаныя былі не вартымі;
Дык ідзіце на ростані і ўсіх, каго знойдзеце, гукайце на вясельле’.
дык ідзіце ж на скрыжаванні дарог і, каго знойдзеце, клічце на вяселле.
І слугі тыя, вышаўшы на дарогі, зьберлі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых, і вясельная хароміна напаўнілася ўзьляжачымі.
І тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі, і ліхіх, і добрых; і вясельная зала напоўнілася застольнікамі.
Кароль, увыйшоўшы паглядзець узьляжачых, абачыў там чалавека, што ня быў адзеўшыся ў вясельным адзецьцю;
І цар, увайшоўшы паглядзець на застольнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельнае ўбранне,
І кажа яму: ’Прыяцелю! як ты ўвыйшоў сюды не ў вясельным адзецьцю?’ Ён жа маўчаў.
і кажа яму: Дружа, як ты ўвайшоў сюды, не меўшы вясельнага ўбрання? — Той жа маўчаў.
Тады сказаў кароль служцом: "Зьвязаўшы яму рукі й ногі, вазьміце яго й кіньце ў цемру навонную; там будзе плач а скрыгот зубамі;
Тады цар сказаў слугам: Звязаўшы яму ногі і рукі, [вазьміце яго і] выкіньце яго ў знадворную цемру; там будзе плач і скрыгат зубоў.
Бо шмат пазваных, але мала абраных».
Бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.
Тады фарысэі пайшлі й радзіліся, як бы злавіць Яго ў гаворцы.
Тады фарысеі, пайшоўшы, зрабілі раду, як бы прылавіць Яго на слове.
І пасылаюць да Яго вучанікаў сваіх із Гіродыянамі, кажучы: «Вучыцелю! мы ведаем, што Ты праўдзівы, і дарогі Божае праўдзіва вучыш, дый на нікога не зважаеш, бо не аглядаешся на асобу людзкую;
І пасылаюць да Яго сваіх вучняў з ірадыянамі68, каб сказаць: Настаўніку, мы ведаем, што Ты праўдзівы і Божай дарозе ў праўдзе навучаеш і ні на кім Табе не залежыць: бо не глядзіш на аблічча людзей.
Дык скажы нам: як табе здаецца? ці дазволена даваць падачкі цэсару, ці не?»
Дык скажы нам, як здаецца Табе, ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?
Але Ісус, бачачы нягоднасьць іхную, сказаў: «Нашто спакушаеце Мяне, двудушнікі?
Але Ісус, ведаючы іх падступнасць, сказаў: Што вы Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?
Пакажыце Імне манэту, каторай плаціце падачкі». Яны прынесьлі Яму дынар.
Пакажыце Мне падатковую манету. — І яны прынеслі Яму дынарый.
І кажа ім: «Чый абраз тут а напіс?»
І Ён кажа ім: Чыя гэта выява і надпіс?
Кажуць Яму: «Цэсаравы». Тады кажа ім: «Дык аддайце цэсарава цэсару, а Божае — Богу».
Яны кажуць Яму: Кесарава. — Тады Ён кажа ім: Дык аддавайце кесарава кесару, а Божае — Богу.
Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і, пакінуўшы Яго, пайшлі.
І, пачуўшы гэта, яны здзівіліся, і, пакінуўшы Яго, адышлі.
Таго ж дня дабліжыліся да Яго садукеі, каторыя кажуць, што няма ўскрысеньня, і папыталіся ў Яго:
У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсення, і спыталіся ў Яго,
«Вучыцелю, Масей сказаў: "Калі хто памрэць, ня маючы дзяцей, то брат ягоны хай ажэніцца із жонкаю ягонай і прыдбае насеньне брату свайму’.
кажучы: Настаўніку, Маісей сказаў: «Калі хто памрэ, не маючы дзяцей, то няхай яго брат ажэніцца з яго жонкаю і ўзновіць патомства свайму брату».
Было ў нас сямёх братоў: і першы, ажаніўшыся, памер і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму.
Было ж у нас сем братоў; і першы, ажаніўшыся, памёр і, не маючы патомства, пакінуў сваю жонку брату свайму;
Падобна й другі й трэйці аж да сёмага.
таксама і другі, і трэці, аж да сёмага;
Просьле ж усіх памерла й жонка.
а пасля ўсіх памерла жанчына.
Дык у часе ўскрысеньня, каторага ізь сямёх будзе яна жонкаю? бо ўсі мелі яе».
Дык ва ўваскрэсенні — жонкаю каторага з сямі яна будзе? Бо ўсе мелі яе?
Ісус, адказуючы, сказаў ім: «Мыляецеся, ня ведаючы Пісьма ані моцы Божае;
Ісус жа сказаў ім у адказ: Вы памыляецеся, не ведаючы ні Пісанняў, ні сілы Божай:
Бо ў часе ўскрысеньня ані жэняцца, ані выходзяць замуж, але будуць, як ангілы Божыя на нябёсах.
бо ва ўваскрэсенні ні жэняцца і не выходзяць замуж, а яны — як Анёлы [Божыя] ў небе.
А праз ускрысеньне мертвых ці ня чыталі вы, што сказаў вам Бог:
А пра ўваскрэсенне мёртвых няўжо вы не чыталі сказанага вам Богам, Які кажа:
’Я Бог Абрагамоў, і Бог Ісакоў, і Бог Якаваў’? Бог ня ё Бог мертвых, але жывых».
«Я Бог Аўраама, і Бог Ісаака, і Бог Іякава»? Ён не Бог мёртвых, а жывых.
І як груды чулі, яны зумяваліся з навукі Ягонае.
І, пачуўшы гэта, натоўпы дзівіліся Яго вучэнню.
А фарысэі, пачуўшы, што Ён прысіліў садукеяў змоўкці, зьберліся разам.
А фарысеі, пачуўшы, што Ён прымусіў замоўкнуць садукеяў, сабраліся разам.
І, пытаючы адзін ізь іх, законьнік, спакушаў Яго:
І адзін з іх, [законнік] спытаўся, выпрабоўваючы Яго і [кажучы]:
«Вучыцелю, якое найвялікшае расказаньне ў Законе?»
Настаўніку, якая запаведзь самая вялікая ў законе?
Ісус сказаў яму: «Любі Спадара Бога свайго з усяго сэрца, і з усяе душы свае, і з усяе думкі свае.
[Ісус] жа сказаў яму: «Палюбі Госпада, твайго Бога, усім сваім сэрцам, і ўсёю сваёю душою, і ўсім сваім разуменнем»;
Гэта вялікае а першае расказаньне.
гэта самая вялікая і першая запаведзь.
Другое ж падобнае да яго: любі прыяцеля свайго, як самога сябе.
Другая ж падобная да яе: «Палюбі свайго блізкага, як самога сябе».
На гэтых двух расказаньнях увесь Закон а прарокі дзяржацца».
На гэтых дзвюх запаведзях трымаецца ўвесь закон і прарокі.
А як зьберліся фарысэі, Ісус папытаўся ў іх:
Калі ж сабраліся фарысеі, Ісус спытаўся ў іх,
«Што вы думаеце праз Хрыста? чый Ён сын?» Кажуць Яму: «Давідаў».
кажучы: Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын? — Яны кажуць Яму: Давідаў.
Кажа ім: «Як жа Давід у духу завець Яго Спадаром, кажучы:
Ён кажа ім: Дык як Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:
’Сказаў Спадар Спадару майму: Сядзі па правіцы Маей, пакуль палажу непрыяцеляў Тваіх пад ногі Твае’?
«Сказаў Госпад майму Госпаду: сядзі праваруч Мяне, пакуль Я не пакладу Тваіх ворагаў пад ногі Твае?»
Дык калі Давід завець Яго Спадаром, як жа Ён сын яму?»
Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён яго сын?
І ніхто ня мог адказаць Яму ані слова; і адгэнуль ніхто ўжо ня важыўся пытацца ў Яго.
І ніхто не мог адказаць Яму ні слова; і ніхто з таго дня не адважыўся больш пытацца ў Яго.
