Да Піліпянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Піліпянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Калі, восьжа, ёсьць якое суцяшэнне ў Хрыстусе, якая патоля ў любасьці, якая супольнасьць духа, калі ёсьць спачуцьцё сэрца,
Сего ради естъ ли кое утешение во Христе • Естъ ли коя потеха во любви • Естъ ли общение Духа Святого • Естъ ли милосердие и щедроты •
то давяршэце маю радасьць: будучы з’адзіненымі той самай думкай, той самай любасьцяй, аднадушнасьцяй і згодлівасьцяй;
Наполните радость мою: соединение веры имейте, единоту ласки имуще, едину мысль, едино мудрствующе •
не рабеце нічога пад уплывам спрэчкі, ці дзеля пустахвальства, але ў пакорлівасьці уважаючы адзін другога за сябе вышэйшым.
Ничтоже по рвению и тщеславию, но смиреномудриемъ друг друга болша себе чиняще •
Не аб сабе тоьлкі турбуйся кажны, але і аб другіх.
Не своих кажъдый толико смотряще, но и дружних •
Тое хай думаецца ў вас, што і ў Хрыстусе Езусе:
Се убо да мудрствуется в васъ, еже о Христе Ісусе •
Ён, будучы ў натуры Божай, ня лічыў узурпацыяй быць роўным Богу,
Иже во зраце Божиемъ сый, не восхищениемъ помыслилъ, быти равенъ Богови •
а вынішчыў сябе самога, прыняўшы натуру слугі, стаючыся падобным да людзей і дзеля свайго спосабу жыцьця прызнаны чалавекам;
Но Себе смири зракъ раба приемъ • Во подобии человеческомъ бывъ, и образомъ обретеся яко человекъ •
унізіў сябе, стаўшыся паслушным аж да сьмерці, крыжовай сьмерці.
Сміривъ Себе, бывъ послушливъ до смерти • Смерти же распятия •
Таму Бог яго й вывышыў ды даў яму імя,
Темже и Богъ Того превознесе • И дарова Ему имя, еже ест боле всякого имени •
каб перад іменням Езуса кланілася ўсякае калена неба, зямлі й падзем’я
Да о имени Ісусове всяко колено поклонится • Небесных, и земных, и преисподних •
ды каб усякі язык вызнаваў, што Езус Хрыстус Усеспадарам ёсьць у хвале Бога Айца.
И всякъ языкъ исповесться яко Господь Ісусъ Христосъ во славе Бога Отца •
Тады вось, мілыя мае, як-то заўсёды вы былі паслушныя з тропатнай боязьзю турбуйцеся аб збаўленні вашым не анно пры маей прысутнасці, але йшчэ болей цяпер, калі мяне між вамі няма;
Протожъ братия моя, яко всегда послушасте мене • Не толико вънегда с вами быхъ, но ныне более во отдалении моемъ • Со страхомъ и трепетом свое спасение содевайте •
бо то Бог ёсьць той, што выклікае ў вас і хацець і выконываць водле ягонай упадобы.
Богъ убо ест действуя в васъ, и хотение, и доконание по благоволению Своему •
Усё рабеце без наракання і мудравання,
Вся пакъ чините без роптания и безъ брани •
каб быць біззаганнымі й шчырымі нявіннымі дзяцьмі Божымі сярод крывадушнага й разбэшчанага роду, ў якім вы зіяеце моў сьветачы на свеце,
Да будета безъ жалобы и цели, яко чада Божия непорочна посреде рода строптива, и развращена • В нихже светитеся, яко светилници въ мире •
захоўваючы слова жыцьця на пахвалу мне ў дзень Хрыстуса, што не надарма я бег, не дарма працаваў.
Слово жизни содеръжаще, да похвалитися могу во день Христовъ • Іже не вотъще текох, ни вотще трудихся •
Але хоцьбы я мусеў на’т кроў праліць маю на ахвяру і паслугу веры вашай, я радуюся й весялюся з усімі вамі;
Но аще и на смерть бываю преданъ, для службы веры вашея • Радуюся, и посполу тешуся со всеми вами •
з гэтагаж і вы цешцеся й весялецеся зы мною.
Такожъ и вы радуйтеся, и тештеся со мною •
Спадзяюся ў Езусе Усеспадару хутка паслаць вам Тыматэя, каб і мне было лягчэй на душы, як аб вас даведаюся.
Уповаю же на Господа Ісуса Тимофея скоро послати к вамъ • Дабыхъ и азъ былъ доброе мысли, уведевши о житіи вашемъ •
Ня маю бо нікога так аднадушнага, што гэтак шчыра дбаўбы аб вас;
Ни единаго бо имамъ равнодушна, онже бы болшую жадость имелъ попечися о васъ •
бо ўсе шукаюць толькі свайго, а не Езусавага Хрыстусавага.
Вси бо яже их суть ищуть, а не яже Христа Ісуса •
Вернасьць яго вам ведамая: ён-жа, як сын бацьку, служыў мне ў Эванэліі.
Искушение же его знаете, занеже яко отцу чадо, со мною работа во Евангеліи Христове •
Спадзяюся восьжа вам яго выслаць, як толькі даведаюся, што будзе зы мною.
Тогожъ хощу и отпустити яко скоро увемъ о моемъ деле •
Ды й надзеюся ў Богу і сам незабаўна прыбыць.
Надеюся пакъ на Господа яко и самъ азъ воскоре к вамъ пріиду •
Зрэшы, я ўважаў патрэбным паслаць да вас Эпафрадыта, брата й супрацоўніка ды субарацьбіта майго, а вашага высланца й услужніка ў маей патрэбе;
Но потребно ми ся видело • Епафродита брата, и поспешника, и совоина мне • Вашего посла, и служителя въ потребе моей, к вамъ послати •
ён бо жадаў бачыць усіх вас і тужыў, што вы дачуліся аб ягонай хваробе.
Понеже имелъ ест жадость великую всехъ васъ видети • И тужилъ о то иже есте слышали о немъ, яко былъ болен •
Іставетна ён быў цяжка, ледзь не насьмерць, занядужаў, але Бог над ім зьлітаваўся, ды й ня тоькі над ім, але й нада мною, каб ня меў я журбы над журбою.
И тако ест, былъ убо болен даже близ смерти • Богъ же его помилова, а не толико его, но и мене да не скорбь на скорбь прииму •
Таму я й паслаў яго вам, каб вы зноў убачыўшы яго, суцешыліся, дый каб і я быў менш сумны.
Сего для спешнее послахъ его, да увидевши и паки возрадуетеся, и азъ безъпечалней буду •
Прыміцеж яго з усякай радасьцяй у Богу ды майце гэткіх у чэсьці;
Пріимите ж его о Господи со всякимъ веселиемъ • И таковыхъ во чти имейте,
ён-жа за справу Хрыстуса быў блізкі сьмерці, выстаўляючы жыцьцё на небясьпеку,
яко за дело Христово ко смерти приближися, не брегый о животе своемъ • Дабы наполнилъ ваше уменшение, еже ко моей потребе •
каб дапоўніць нястачу вашае услугі мне.
