Да Піліпянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Піліпянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык, калі ёсьць якое пацяшэньне ў Хрысьце́, калі ёсьць якая патоля любві, калі ёсьць якая лучнасьць духа, калі ёсьць якое міласэрдзе і спачуваньне,
Сего ради естъ ли кое утешение во Христе • Естъ ли коя потеха во любви • Естъ ли общение Духа Святого • Естъ ли милосердие и щедроты •
то дапоўніце маю радасьць: каб тое самае думалі, тую-ж любоў ме́лі, былі аднадушныя і аднадумныя;
Наполните радость мою: соединение веры имейте, единоту ласки имуще, едину мысль, едино мудрствующе •
нічога (не рабе́це) праз спрэчкі ці дзеля пустое пахвальбы, але ціхой мудрасьцяй лічы́це адзін аднаго вышэйшым за сябе́.
Ничтоже по рвению и тщеславию, но смиреномудриемъ друг друга болша себе чиняще •
Не аб сабе́ толькі кожны клапо́цься, але і аб другіх,
Не своих кажъдый толико смотряще, но и дружних •
бо няхай тое ў вас думаецца, што і ў Хрысьце́ Ісусе:
Се убо да мудрствуется в васъ, еже о Христе Ісусе •
Які, будучы ў пастаці Боскай, ня лічыў захопам быць роўным Богу;
Иже во зраце Божиемъ сый, не восхищениемъ помыслилъ, быти равенъ Богови •
але панізіў Сябе́ Самога, прыняўшы абра́з раба́, стаўшыся на падабе́нства людзе́й і здаўшыся выглядам, як чалаве́к,
Но Себе смири зракъ раба приемъ • Во подобии человеческомъ бывъ, и образомъ обретеся яко человекъ •
зьняважыў Сябе́, будучы паслухмяным ажно да сьме́рці і сьме́рці крыжовай.
Сміривъ Себе, бывъ послушливъ до смерти • Смерти же распятия •
Дзеля гэтага і Бог узвысіў Яго і даў Яму імя па-над усякае імя,
Темже и Богъ Того превознесе • И дарова Ему имя, еже ест боле всякого имени •
каб перад іме́ньнем Ісуса сукланілася ўсякае кале́на нябе́сных, зямных і падзе́мных,
Да о имени Ісусове всяко колено поклонится • Небесных, и земных, и преисподних •
і каб усякі язык вызнаваў, што Госпад — Ісус Хрыстос, у славу Бога Айца.
И всякъ языкъ исповесться яко Господь Ісусъ Христосъ во славе Бога Отца •
Дык вось, умілаваныя маі, як вы заўсёды слухалі ня толькі ў бытнасьць маю, але шмат бале́й цяпе́р, у час нябытнасьці мае́й, са страхам і дрыжэньнем аб збаўле́ньне свае́ старайцеся,
Протожъ братия моя, яко всегда послушасте мене • Не толико вънегда с вами быхъ, но ныне более во отдалении моемъ • Со страхомъ и трепетом свое спасение содевайте •
бо Бог ёсьць той, што робіць у вас і жаданьне і дзе́яньне з зычлівасьці Свае́й.
Богъ убо ест действуя в васъ, и хотение, и доконание по благоволению Своему •
Усё рабе́це без нараканьня і сумляваньня,
Вся пакъ чините без роптания и безъ брани •
каб вам быць бязьвіннымі і чыстымі, дзяцьмі Божымі беззаганнымі сярод перакорлівага і распуснага роду, між якім вы зьяеце, як сьве́тачы на сьве́це,
Да будета безъ жалобы и цели, яко чада Божия непорочна посреде рода строптива, и развращена • В нихже светитеся, яко светилници въ мире •
маючы слова жыцьця, на пахвалу маю́ ў дзе́нь Хрыстовы, што я не надарма хадзіў і не надарма працаваў.
Слово жизни содеръжаще, да похвалитися могу во день Христовъ • Іже не вотъще текох, ни вотще трудихся •
Але, калі я й ро́блюся ахвяраю за жэртву й служэньне ве́ры вашай, я це́шуся і це́шуся супольна з вамі;
Но аще и на смерть бываю преданъ, для службы веры вашея • Радуюся, и посполу тешуся со всеми вами •
з гэтага самага і вы це́шцеся, і це́шцеся супольна са мною.
Такожъ и вы радуйтеся, и тештеся со мною •
Спадзяюся-ж у Госпадзе Ісусе хутка паслаць вам Цімахве́я, каб і я, даве́даўшыся аб вас, уце́шыўся духам.
Уповаю же на Господа Ісуса Тимофея скоро послати к вамъ • Дабыхъ и азъ былъ доброе мысли, уведевши о житіи вашемъ •
Бо ня маю нікога роўнага душою, хто гэтак шчыра рупіўся-б аб вас;
Ни единаго бо имамъ равнодушна, онже бы болшую жадость имелъ попечися о васъ •
бо ўсе шукаюць свайго, а не Ісуса-Хрыстовага.
Вси бо яже их суть ищуть, а не яже Христа Ісуса •
А яго дасьве́дчаньне ве́даеце, бо ён, як сын бацьку, служыў мне́ ў дабравешчаньні.
Искушение же его знаете, занеже яко отцу чадо, со мною работа во Евангеліи Христове •
Дык я спадзяюся паслаць яго зараз-жа, як толькі даве́даюся, што́ будзе са мною.
Тогожъ хощу и отпустити яко скоро увемъ о моемъ деле •
Бо я пэўны ў Госпадзе, што й сам хутка прыду.
Надеюся пакъ на Господа яко и самъ азъ воскоре к вамъ пріиду •
Я палічыў патрэбным паслаць да вас Эпафрадзіта, брата і супрацо́ўніка і супольніка майго ў барацьбе́, а вашага пасланца і служку ў патрэбе маёй,
Но потребно ми ся видело • Епафродита брата, и поспешника, и совоина мне • Вашего посла, и служителя въ потребе моей, к вамъ послати •
бо ён жадаў бачыць усіх вас і цяжка тужыў, што вы дачуліся аб хваробе яго.
Понеже имелъ ест жадость великую всехъ васъ видети • И тужилъ о то иже есте слышали о немъ, яко былъ болен •
Бо ён быў хворы траха́ не сьмяротна; але Бог зьлітаваўся над ім, дый не над ім толькі, але і нада мною, каб ня ме́ў я суму да суму.
И тако ест, былъ убо болен даже близ смерти • Богъ же его помилова, а не толико его, но и мене да не скорбь на скорбь прииму •
Дык я хутчэй паслаў Яго, каб вы, угле́дзіўшы яго ізноў, уце́шыліся, дый каб я быў ме́нш сумны.
Сего для спешнее послахъ его, да увидевши и паки возрадуетеся, и азъ безъпечалней буду •
Прыме́це-ж яго ў Госпадзе з усякай радасьцяй, і гэтакіх у чэсьці ме́йце,
Пріимите ж его о Господи со всякимъ веселиемъ • И таковыхъ во чти имейте,
бо ён за справу Хрыстовую быў блізкі да сьме́рці, ня дбаючы аб жыцьці, каб папоўніць нястачу служэньня вашага мне́.
яко за дело Христово ко смерти приближися, не брегый о животе своемъ • Дабы наполнилъ ваше уменшение, еже ко моей потребе •
