Прывядзіце адкормленае цяля і зарэжце. Будзем есці і весяліцца,
Таму сказалі адзін аднаму: «Не будзем разрываць яе, але кінем лёсы, каму дастанецца». Так збылося сказанае ў Пісанні: «Падзялілі між сабою маю вопратку і аб адзежыне маёй кінулі лёсы». Жаўнеры так і зрабілі.
А мы будзем трываць у малітве і ў служэнні слова».
Але мы верым, што ласкаю Пана Езуса мы будзем збаўленыя таксама, як і яны».
Вось цяпер вы кажаце: «Сёння ці заўтра адправімся ў пэўны горад і правядзём там год, будзем гандляваць і зарабляць».
Замест таго, вы павінны былі б сказаць: «Калі Пан захоча, мы будзем жыць і зробім тое ці іншае».
Умілаваныя, цяпер мыдзеці Божыя, але яшчэ не выявілася, чым будзем. Ведаем, што, калі Ён аб’явіцца, мы будзем падобнымі да Яго, бо ўбачым Яго такім, якім ёсць.
Дзеці, будзем жа любіцьне словам ці моваю, але ўчынкам і праўдаю.
Умілаваныя, будзем любіць адзін аднаго, бо любоў ад Бога і кожны, хто любіць, народжаны ад Бога і ведае Бога.
Тым больш цяпер, апраўданыя Яго крывёю, мы будзем збаўленыя праз Яго ад гневу!
Канешне, не! Мы, якія памерлі для граху, як жа будзем жыць у ім?
Калі ж мы памерлі з Хрыстом, то верым, што і жыць будзем з Ім,
Дык што ж? Будзем грашыць, бо мы не пад Законам, а пад ласкаю? Канешне, не!
Як у дзень, будзем паводзіць сябе прыстойна, не ў гулянках ды п’янстве, не ў распусце ды разбэшчанасці, не ў сварках ды зайздрасці,
Не будзем жа больш судзіць адзін аднаго, але глядзіце лепш, каб не даваць брату прычыны для спатыкнення ці спакусы.
Таму будзем шукаць таго, што служыць спакою і ўзаемнаму збудаванню.
Таму будзем святкаваць не ў старой заквасцы, не ў заквасцы зла і подступу, але ў прэсным хлебе чыстасці і праўды.
Хіба не ведаеце, што мы будзем судзіць анёлаў, ужо не кажучы пра жыццёвыя справы?
Не будзем распуснічаць, як некаторыя з іх распуснічалі, і ў адзін дзень загінула іх дваццаць тры тысячы.
Няўжо мы будзем абуджаць зайздрасць Пана? Хіба мы мацнейшыя за Яго?
Калі я, як чалавек, змагаўся ў Эфесе з дзікімі звярамі, то якая мне карысць? Калі памерлыя не ўваскрасаюць, будзем есці і піць, бо заўтра памром.
І як мы насілі вобраз таго, што з пылу, так будзем насіць вобраз нябеснага.
Вось, я кажу вам таямніцу: не ўсе мы памром, але ўсе будзем перамененыя,
А мы не будзем хваліцца без меры, але ў той меры, якую вызначыў нам Бог, каб дасягнуць і вас.
і не будзем хваліцца тым, што было зроблена іншымі.
Хоць Ён быў укрыжаваны праз бяссілле, але жыве дзякуючы моцы Божай. Мы таксама бяссільныя ў Ім, але будзем жыць разам з Ім дзякуючы моцы Божай у вас.
Не будзем шукаць пустой славы, дражнячы і ненавідзячы адзін аднаго.
Не спыняймася рабіць дабро, бо ў свой час і жаць будзем, калі не аслабнем.
Дык вось, пакуль дадзены час, будзем рабіць дабро ўсім, а найбольш — блізкім па веры.
Будучы шчырымі ў любові, ва ўсім будзем узрастаць да таго, хто з’яўляецца Галавою, — да Хрыста.
Аднак, будзем жа трымацца таго, чаго мы ўжо дасягнулі.
Калі былі ў вас, мы ўжо казалі вам, што павінны будзем цярпець уціск. І вы ведаеце, што так і сталася.
Пасля мы, пакінутыя жывымі, будзем падхоплены на аблоках разам з імі насустрач Пану ў паветра, і гэтак назаўсёды будзем з Панам.
Дык не будзем жа спаць, як астатнія, але чувайма і будзьма цвярозымі.
Але, маючы спажытак і чым прыкрыцца, будзем жа задаволеныя гэтым.
калі церпім, то разам з Ім валадарыць будзем;
Пакуль яшчэ трывае абяцанне ўвайсці ў адпачынак Божы, будзем баяцца, каб нехта з вас не аказаўся пазбаўленым яго.
Таму будзем старацца ўвайсці ў гэты адпачынак, каб ніхто не пайшоў за тым самым прыкладам непаслухмянасці.
Маючы першасвятара вялікага, які прайшоў нябёсы, Езуса, Сына Божага, будзем цвёрда трымацца вызнання нашага.
Пакінем жа пачатак Хрыстовага вучэння ды звернемся да таго, што дасканалае. Не будзем закладваць зноў падмурак, якім з’яўляецца адыход ад мёртвых учынкаў і вера ў Бога,
Будзем непахісна трымацца вызнання надзеі, бо верны той, хто абяцаў.
Будзем зважаць адзін на аднаго, каб заахвочваць да любові і добрых учынкаў.
Не пакідайма нашага сходу, як стала звычаем некаторых, але будзем заахвочваць адзін аднаго, і тым больш, чым больш бачыце, як набліжаецца гэты дзень.
Маючы вакол сябе безліч сведкаў, скінем з сябе ўсялякі цяжар і грэх, які лёгка аблытвае нас, і будзем цярпліва бегчы ў прызначаным для нас змаганні,
Таму, прымаючы непарушнае валадарства, трываймаў ласцы, праз якую мы будзем здзяйсняць прыемнае Богу пакланенне з бояззю і пабожнасцю.
Праз Езуса будзем няспынна прыносіць ахвяру хвалы Богу, гэта значыць плён вуснаў, якія дзякуюць Ягонаму імені.
і зрабіў нас валадарствам і святарамі для Бога нашага; і мы будзем валадарыць на зямлі».
Будзем весяліцца, і радавацца, і праслаўляць Яго, таму што настала вяселле Баранка, і падрыхтавалася жонка Ягоная.
