1 І сталася ў суботу, пе́ршую па другім дні Пасхі, здарылася Яму праходзіць засе́янымі палямі, і вучні Яго зрывалі калосьсе і е́лі, расьціраючы рукамі.
2 Некаторыя ж з фарысэяў сказалі ім: на што робіце тое, чаго ня можна рабіць у суботу?
3 Ісус сказаў ім у адказ: ці вы ня чыталі, што зрабіў Давід, калі захаце́ў е́сьці сам і быўшыя з ім?
4 як ён увайшоў у дом Божы, узяў хле́бы паложаныя, якіх ня можна было е́сьці нікому, апрача сьвяшчэньнікаў, і е́ў і даў быўшым з ім.
5 І сказаў ім: Сын Чалаве́чы е́сьць гаспадар і суботы.
6 Здарылася ж і ў другую суботу ўвайсьці Яму ў школу і навучаць. Там быў чалаве́к, у якога правая рука была сухая.
7 Кніжнікі ж і фарысэі сачылі Яго, ці не аздаровіць у суботу, каб знайсьці абвінавачаньне проці Яго.
8 Але Ен, ве́даючы думкі іх, сказаў чалаве́ку з сухою рукой: устань і выступі насярэдзіну. І той устаў і выступіў.
9 Тады сказаў ім Ісус: спытаюся Я ў вас: што трэба рабіць у суботу? дабро ці зло? спасьці душу ці загубіць? Яны маўчалі.
10 І, паглядзе́ўшы на іх, сказаў таму чалаве́ку: выцягні руку тваю. Ен так і зрабіў: і сталася рука яго здаровая, як другая.
11 Яны прыйшлі ў шал і гаварылі адзін да аднаго: што-б ім зрабіць з Ісусам.
12 У тыя дні ўзыйшоў Ен на гару памаліцца і прабыў усю ноч на малітве да Бога.
13 Калі ж настаў дзе́нь, паклікаў вучняў Сваіх і выбраў з іх дванаццаць, каторых і назваў Апосталамі.
14 Сымона, каторага і назваў Пятром, і Андрэя, брата яго, Якава і Іоана, Піліпа і Баўтраме́я,
15 Мацьве́я і Хаму, Якава Алфе́евага і Сымона, называнага 3ілотам,
16 Юду Якаўлевага і Юду Іскарыёта, каторы потым стаўся здраднікам.
17 І, зыйшоўшы з імі, стаў Ен на роўным ме́йсцу, і множства вучняў Яго і многа народу з усяе́ Юдэі і Ерузаліму і прыморскіх ме́йсцаў Тырскіх ды Сыдонскіх,
18 што папрыходзілі паслухаць Яго і пазбыцца хворасьцяў сваіх, як і це́рпячыя муку ад нячыстых духаў і здараве́лі.
19 І ўве́сь народ стараўся дакрануцца да Яго, бо ад Яго зыходзіла сіла і аздараўляла ўсіх.
20 І Ен, падняўшы вочы Свае́ на вучняў Сваіх, гаварыў: шчасьлівыя ўбогія духам, бо вашае ёсьць Царства Божае.
21 Шчасьлівыя галодныя цяпе́р, бо насыціцеся. Шчасьлівыя плачучыя цяпе́р, бо засьмяецёся.
22 Шчасьлівыя вы, калі зьненавідзяць вас людзі і калі прагоняць вас і будуць зьневажаць, і выкінуць імя вашае, як зло, за Сына Чалаве́чага.
23 Радуйцеся ў той дзе́нь і весяліцеся, бо вялікая нагарода вам на нябёсах. Так паступалі з прарокамі айцы іх.
24 Наадварот, гора вам, багатыры! бо вы ўжо дасталі сваю радасьць.
25 Гора вам перасычаныя цяпе́р, бо будзеце цярпе́ць голад. Гора вам, сьмяючыяся цяпе́р, бо заплачаце і зарыдаеце.
26 Гора вам, калі усе́ людзі будуць гаварыць аб вас добра. Бо гэтак паступалі з фальшывымі прарокамі бацькі іх.
27 Але вам, што слухаеце, кажу: любе́це ворагаў вашых, чыне́це дабро ненавідзячым вас.
28 Багаслаўляйце праклінаючых вас і мале́цеся за крыўдзячых вас.
29 Удэрыўшаму цябе́ па шчацэ падстаў і другую; і адымаючаму ў цябе́ ве́рхню адзе́жу не перашкаджай узяць і кашулю.
30 Усякаму, хто просіць у цябе́, давай, і ад узяўшага твае́ ня трэбуй назад.
31 І як хочаце, каб з вамі паступалі людзі, так і вы паступайце з імі.
32 І калі любіце любячых вас, якая вам за тое ўдзячнасьць? Бо ж і грэшнікі любячых іх любяць.
33 І калі робіце дабро тым, што вам робяць дабро, якая вам за тое ўдзячнасьць? Бо ж і грэшнікі тое ж робяць.
34 І калі пазычаеце тым, ад каторых спадзяеце́ся дастаць назад, якая вам за тое ўдзячнасьць? Бо і грэшнікі пазычаюць грэшнікам, каб дастаць назад гэтулькі-ж.
35 Але вы любе́це ворагаў вашых, і рабе́це дабро, і пазычайце, ня ждучы нічога; і будзе вам нагарода вялікая, і будзеце сынамі Усявышняга, бо Ен добры і да няўдзячных і злосных.
36 Дык будзьце ж міласэрныя, як і Аце́ц ваш міласэрны.
37 Не асуджайце і ня будзеце асуджаны; дароўвайце, і вам дарована будзе;
38 давайце, і вам будзе дадзена: ме́ру добрую націсьненую, стрэсеную і з коптурам адсыплюць вам ў лона вашае; бо якою ме́раю ме́раеце, такою ж і вам адме́раецца.
39 Сказаў такжа ім прыповесьць: ці можа сьляпы вадзіць сьляпога? Ці не абодва ўпадуць у яму?
40 Вучань ня бывае вышэй за свайго вучыцеля, але кожны будзе дасканалы, як вучыцель яго.
41 Што ты глядзіш на сучок у воку брата твайго, а бервяна ў тваім воку не адчуваеш?
42 Ці як можаш сказаць брату твайму: брат! дай я выму сучок з вока твайго, калі сам ня бачыш бервяна ў тваім воку? Крывадушны! вымі ране́й бервяно з твайго вока, і тады ўбачыш, як выбраць сучок з вока брата твайго.
43 Няма добрага дрэва, каторае прынасіла-б благі плод; і няма благога дрэва, каторае прынасіла-б плод добры.
44 Бо ўсякае дрэва пазнае́цца па пладу яго; бо ня зьбіраюць смокваў з цярніны і ня здымаюць вінаграду з шыпшыньніка.
45 Добры чалаве́к з добрага скарбу сэрца свайго выносіць добрае, а благі чалаве́к з благога скарбу сэрца свайго выносіць благое; бо ад перапоўненага сэрца гавораць вусны яго.
46 Што завеце́ Мяне́: Госпадзі! Госпадзі! і ня робіце таго, што Я кажу?
47 Усякі, прыходзячы да Мяне́ і слухаючы словы Маі, і выпаўняючы іх, — скажу вам да каго падобны:
48 ён падобны да чалаве́ка, што, стаўляючы дом, капаў глыбока і заклаў фундамант на камені, дзеля чаго, калі здарыліся паводкі, і вада напе́рла на гэты дом, то не магла скрануць яго, бо ён быў заснаваны на камені,
49 а хто слухае і не выпаўняе, той падобны да чалаве́ка, паставіўшага дом на зямлі без падмуроўкі, які, калі напе́рла на яго вада, ураз жа абваліўся; і разбурэньне яго было вялікае.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Паводле Лукі Сьвятое Эвангельле, 6 разьдзел
Звярніце ўвагу. Нумары вершаў — гэта спасылкі, якія вядуць на раздзел з параўнаннем перакладаў. Паспрабуйце, магчыма, вы будзеце прыемна здзіўлены.
Public Domain — народны здабытак.
Лукаш Дзекуць-Малей, Антон Луцкевіч. Выдання 1926−1928 гадоў.