Марка 10 разьдзел

 

 

Устаўшы адтуль, прыходзіць у межы Юдэі за Ярданам. І зноў зьбіраецца вакол Яго натоўп, і Ён, як меў звычай, зноў навучаў іх.

 

І, выйшаўшы адтуль, Езус прыходзіць у межы Юдэі за Ярданам. І там зноў сабралася вакол Яго многа людзей, і Ён, як звычайна, навучаў іх.

І, падыйшоўшы, фарысэі спыталіся ў Яго, спакушаючы Яго: «Ці можна мужу кінуць жонку?»

 

І, падыйшоўшы, фарысэі пыталіся Яго, зводзячы: "Ці належыцца мужу кінуць жонку?"

Ён жа, адказваючы, сказаў ім: «А што загадаў вам Майсей?»

 

Езус у адказ сказаў ім: "А што вам загадаў Майсей?"

Яны ж сказалі: «Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і пакінуць яе».

 

Яны адказалі: "Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і пакінуць яе".

І, адказваючы, сказаў ім Ісус: «Дзеля жорсткасьці сэрца вашага напісаў ён вам гэткае прыказаньне.

 

У адказ сказаў ім Езус: "Дзеля жорсткасьці сэрца вашага даў ён вам такі загад.

Але на пачатку стварэньня мужчынай і жанчынай стварыў іх Бог.

 

Але на пачатку стварэньня мужчынай і жанчынай стварыў іх Бог.

Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку свайго і маці і прылепіцца да жонкі сваёй,

 

Таму пакіне чалавек бацьку свайго і маці ды злучыцца з жонкаю сваёю

і будуць двое адным целам; дык іх ужо ня двое, але адно цела.

 

ды будуць двое адным целам; дык іх ужо ня двое, але адно цела.

Што вось Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае».

 

Што вось Бог злучыў, хай чалавек не разлучае".

І ў доме вучні Ягоныя зноў пра тое самае пыталіся ў Яго.

 

І дома зноў пра тое самае пыталіся ў Яго вучні.

І кажа ім: «Хто пакіне жонку сваю і ажэніцца з іншай, той чужаложыць з ёю.

 

І кажа ім: "Хто пакіне жонку сваю і возьме іншую, той чужаложыць.

І калі жонка пакіне мужа свайго і пойдзе за іншага — чужаложыць».

 

І калі б жонка пакінула мужа свайго ды пайшла б за іншага — чужаложыць".

І прыносілі дзетак да Яго, каб Ён дакрануўся да іх; вучні ж забаранялі тым, што прыносілі.

 

І прыносілі дзеткі да Яго, каб да іх дакрануўся. А вучні забаранялі ім.

Бачачы гэта, Ісус абурыўся і сказаў ім: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне і не забараняйце ім, бо гэтакіх ёсьць Валадарства Божае.

 

Бачачы гэта, Езус абурыўся на іх і кажа ім: "Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне ды не забараняйце ім, бо такіх ёсьць Каралеўства Божае.

Сапраўды кажу вам: хто ня прыйме Валадарства Божага як дзіця, ня ўвойдзе ў яго».

 

Сапраўды кажу вам: Калі хто ня прыйме Каралеўства Божага як дзіця, ня ўвойдзе ў яго".

І, прытуліўшы іх і ўсклаўшы на іх рукі, дабраславіў іх.

 

І, абняўшы іх і ўсклаўшы на іх рукі свае, багаславіў іх.

І калі выходзіў у дарогу, нехта, падбегшы і ўпаўшы перад Ім на калені, спытаўся ў Яго: «Настаўнік добры! Што мне рабіць, каб успадкаеміць жыцьцё вечнае?»

 

Калі Езус выходзіў у дарогу, прыбег нехта і, упаўшы перад ім на калені, пытаўся ў Яго: "Вучыцель добры, што маю рабіць, каб здабыць жыцьцё вечнае?"

Ісус жа сказаў яму: «Чаму Мяне называеш добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог.

 

Езус жа сказаў яму: "Чаму Мяне называеш добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог.

Ведаеш прыказаньні: “Не чужалож”, “Не забівай”, “Не крадзі”, “Ня сьведчы фальшыва”, “Не рабі крыўды”, “Шануй бацьку твайго і маці”».

 

Ведаеш прыказаньні: не забівай, не чужалож, не крадзі, не гавары фальшывага сьведчаньня, не рабі крыўды, паважай бацьку свайго і маці".

А ён, адказваючы, сказаў Яму: «Настаўнік, усё гэта я захаваў ад юнацтва майго».

 

А ён у адказ сказаў: "Вучыцель, я гэта ўсё спаўняў ад маленства свайго".

Ісус жа, паглядзеўшы на яго, узьлюбіў яго і сказаў яму: «Аднаго табе не хапае: ідзі, прадай усё, што маеш, і раздай убогім, і будзеш мець скарб у небе, і прыходзь, ідзі за Мною, узяўшы крыж».

 

Езус жа, глянуўшы на яго, узьлюбіў яго ды сказаў яму: "Аднаго табе не хапае: ідзі, прадай, што маеш, і раздай убогім, і будзеш мець скарб у небе, а тады прыходзь і ідзі за Мною".

Той жа, спахмурнелы ад гэтага слова, адыйшоўся сумны, бо меў вялікую маёмасьць.

 

Той, засмучаны гэтым словам, адыйшоўся сумны, бо меў вялікую маёмасьць

І Ісус, паглядзеўшы вакол, кажа вучням Сваім: «Як цяжка тым, што маюць грошы, увайсьці ў Валадарства Божае».

 

І Езус, паглядзеўшы вакол, кажа сваім вучням: "Як цяжка тым, што маюць багацьце, увайсьці ў Каралеўства Божае".

Вучні аслупянелі дзеля словаў Ягоных. Але Ісус зноў, адказваючы, кажа ім: «Дзеці, як цяжка ўвайсьці ў Валадарства Божае тым, хто ўскладае надзею на багацьце.

 

Вучні ж дзівіліся дзеля словаў Ягоных. Але Езус зноў кажа ім: "Дзеці, як цяжка ўвайсьці ў Каралеўства Божае тым, хто надзею ўскладае на багацьце.

Лягчэй вярблюду прайсьці праз вушка іголкі, чым багатаму ўвайсьці ў Валадарства Божае».

 

Лягчэй вярблюду праціснуцца праз вушка іголкі, чым багатаму ўвайсьці ў Каралеўства Божае".

А яны яшчэ больш дзівіліся, гаворачы між сабою: «Хто ж тады можа быць збаўлены?»

 

А яны тым болей дзівіліся, гаворачы між сабою: "Ды хто можа быць збаўлены?"

Ісус, паглядзеўшы на іх, гаворыць: «У людзей гэта немагчыма, але ня ў Бога, бо ў Бога ўсё магчыма».

 

Езус, паглядзеўшы на іх, кажа: "У людзей гэта немагчыма, але ў Бога ўсё магчыма".

І Пётар пачаў гаварыць Яму: «Вось жа мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табою».

 

Дык Пётар пачаў гаварыць Яму: "Вось жа мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табой".

Адказваючы, Ісус сказаў: «Сапраўды кажу вам: Няма нікога, хто б пакінуў дом, або братоў, або сёстраў, або бацьку, або маці, або жонку, або дзяцей, або палі дзеля Мяне і дзеля Эвангельля,

 

Кажа Езус: "Сапраўды кажу вам: Няма нікога, хто б пакінуў дом, або братоў, або сёстраў, або матку, або бацьку, або сыноў, або поле дзеля Мяне і дзеля Эвангельля,

і не атрымаў бы цяпер, у гэты час, сярод перасьледаваньняў, у сто разоў больш дамоў, і братоў, і сёстраў, і маці, і дзяцей, і палёў, а ў будучым веку — жыцьцё вечнае.

 

каб ён не атрымаў у сто разоў больш цяпер, у гэты час, дамоў, і братоў, і сёстраў, і матак, і дзяцей, і палёў сярод перасьледаваньняў, ды жыцьцё вечнае ў будучым веку.

І многія першыя будуць апошнімі, і апошнія — першымі».

 

І многія першыя будуць апошнімі, і апошнія — першымі".

Калі яны былі ў дарозе, узыходзячы ў Ерусалім, Ісус ішоў наперадзе іх, а яны жахаліся і, ідучы за Ім, былі ў страху. І, узяўшы зноў Дванаццаць, пачаў гаварыць ім пра тое, што з Ім мае здарыцца:

 

І былі ў дарозе ў Ерузалім, і Езус ішоў перад імі, а яны, за Ім ідучы, дзівіліся і былі ў страху. І паклікаў зноў Дванаццаць ды пачаў казаць, што мае стацца:

«Вось, мы ўзыходзім у Ерусалім; і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасьвятарам і кніжнікам, і асудзяць Яго на сьмерць, і выдадуць Яго паганам,

 

"Вось жа ўваходзім у Ерузалім; і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасьвятарам і кніжнікам, і асудзяць Яго на сьмерць, і выдадуць паганам,

і будуць зьдзекавацца з Яго, будуць бічаваць Яго і пляваць на Яго, і заб’юць Яго, і на трэці дзень Ён уваскрэсьне».

 

і будуць з Яго зьдзекавацца і пляваць на Яго, будуць бічаваць Яго ды заб'юць Яго, але праз тры дні Ён уваскрэсьне".

І падыйшлі да Яго Якуб і Ян, сыны Заўдыя, кажучы: «Настаўнік, мы хочам, каб Ты зрабіў нам, пра што будзем прасіць».

 

І падыйшлі да Езуса Якуб і Ян, сыны Зэбэдэевы, кажучы: "Вучыцель, хочам, каб зрабіў нам, пра што будзем прасіць Цябе".

Ён жа сказаў ім: «Што хочаце, каб Я зрабіў вам?»

 

Спытаўся ў іх: "Што хочаце, каб Я вам зрабіў?"

Яны ж сказалі Яму: «Дай нам, каб нам сесьці аднаму праваруч Цябе, а другому — леваруч Цябе ў славе Тваёй».

 

Яны ж сказалі: "Дай нам, каб сядзець у Цябе аднаму па правым баку, а другому — па левым у хвале Тваёй".

Ісус жа сказаў ім: «Ня ведаеце, пра што просіце. Ці ж можаце піць келіх, які Я п’ю, або хрысьціцца хрышчэньнем, якім Я хрышчуся?»

 

Езус жа кажа ім: "Ня ведаеце, пра што просіце. Ці ж можаце піць келіх, які Я п'ю, або хрысьціцца хростам, якім Я хрышчуся?"

Яны сказалі Яму: «Можам». Ісус жа сказаў ім: «Келіх, які Я п’ю, будзеце піць, і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны.

 

Яны адказалі Яму: "Можам". Езус кажа ім: "З келіха, з якога Я п'ю, будзеце, піць, ды хростам, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны.

Але сесьці праваруч Мяне або леваруч Мяне не Мая [справа] даваць, але каму падрыхтавана».

 

Але сядзець з правага боку Майго або з левага ня Мне даваць вам, але каторым прыгатавана".

І, пачуўшы, дзесяць пачалі абурацца на Якуба і Яна.

 

Чуючы ж гэта, дзесяць пачалі абурацца на Якуба і Яна.

Ісус жа, паклікаўшы іх, гаворыць ім: «Вы ведаеце, што тыя, якія лічацца князямі народаў, пануюць над імі, і магнаты іхнія маюць уладу над імі.

 

І, паклікаўшы іх, Езус кажа: "Ведаеце, што тыя, каторыя ўважаюцца за валадароў народаў, пануюць над імі, ды князі іхнія маюць уладу над імі.

У вас няхай будзе ня гэтак, але хто хоча стацца між вамі большым, няхай будзе служыцелем вашым.

 

Ня так будзе паміж вамі, але хто хацеў бы быць сярод вас большым, хай будзе вашым слугою.

І хто хоча ў вас стацца першым, няхай будзе слугою ўсіх.

 

І хто хацеў бы ў вас быць першым, хай будзе слугою ўсіх.

Бо і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі, але каб паслужыць і аддаць душу Сваю на адкупленьне многіх».

 

Бо і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі, але каб служыць і даць душу сваю на адкупленьне многіх".

І прыходзяць у Ерыхон. І калі Ён выходзіў з Ерыхону з вучнямі Сваімі і вялікім натоўпам, сьляпы Бартымей, сын Тымея, сядзеў пры дарозе, жабруючы.

 

І прыходзяць у Ерыхон. І калі Ён выходзіў з Ерыхону разам з вучнямі сваімі і вялікай грамадой, сьляпы Бартымей, сын Тымея, сядзеў пры дарозе і жабраваў.

І, пачуўшы, што гэта Ісус з Назарэту, пачаў крычаць і казаць: «Ісусе, Сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!»

 

Пачуўшы, што гэта Езус з Назарэту, пачаў крычаць і прасіць: "Езусе, сыне Давідаў, зжалься нада мной!"

І сварыліся многія на яго, каб замаўчаў, але ён тым мацней закрычаў: «Сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!»

 

І сварыліся многія на яго, каб маўчаў. Але ён тым мацней крычаў: "Сыне Давідаў, пашкадуй мяне!"

І, спыніўшыся, Ісус сказаў паклікаць яго. І клічуць сьляпога, гаворачы яму: «Будзь пэўны, уставай, кліча цябе».

 

І Езус спыніўся, і казаў яго паклікаць. Дык паклікалі сьляпога і сказалі яму: "Будзь добрай надзеі, устань, кліча цябе".

Ён, пакінуўшы адзеньне сваё, устаў і прыйшоў да Ісуса.

 

Ён, скінуўшы плашч свой, падняўся і прыйшоў да Езуса.

І, адказваючы, гаворыць яму Ісус: «Што хочаш, каб Я табе ўчыніў?» Сьляпы сказаў Яму: «Раббоні, каб мне бачыць».

 

Езус спытаўся ў яго: "Што хочаш, каб Я табе ўчыніў?" Сьляпы адказаў Яму: "Раббоні, каб мне бачыць".

Ісус жа сказаў яму: «Ідзі, вера твая збавіла цябе». І адразу ён стаў бачыць, і пайшоў за Ісусам па дарозе.

 

І Езус кажа яму: "Ідзі, вера твая аздаравіла цябе". І зараз ж стаў бачыць і пайшоў за Ім дарогаю.