Лукаша 12 разьдзел

 

 

Тым часам сабраўся шматтысячны натоўп, ажно ціснулі адзін аднаго, і Ён пачаў гаварыць спачатку да вучняў Сваіх: «Сьцеражыцеся кісьлі фарысэйскай, якая ёсьць крывадушнасьць.

 

Калі сабраўся велізарны натоўп кругом Яго, так што адны на другіх націскалі, пачаў Ён гаварыць перш да вучняў Сваіх: «Сцеражыцеся кіслі фарызейскай, якая ёсць крывадушнасць.

Бо няма нічога прыхаванага, што б не адкрылася, і тайнага, пра што б не даведаліся.

 

Бо няма анічога скрытага, што не было б выяўлена, ані таксама тайнага, чаго б не ўведалі.

Дык што вы кажаце ў цемры, будзе пачута ў сьвятле; і што скажаце на вуха ў пакоях, будзе абвешчана з дахаў.

 

Бо што вы гаварылі ў цемры, пачуецца ў святле, ды што ў вуха шапталі ў пакоях, будзе абвешчана на дахах.

Кажу ж вам, сябры Мае: ня бойцеся тых, якія забіваюць цела і пасьля гэтага ня могуць больш нічога зрабіць.

 

Кажу ж вам, сябрам Маім: не бойцеся тых, што забіваюць цела і пасля гэтага нічога болей не могуць зрабіць.

Перасьцерагаю ж вас, каго баяцца: бойцеся Таго, Які мае ўладу, забіўшы, укінуць у геенну. Так, кажу вам, Яго бойцеся.

 

А Я падказваю вам, Каго баяцца: бойцеся Таго, Хто па забіцці мае ўладу ўкінуць у пекла. Так, кажу вам: Яго бойцеся.

Ці ня пяць вераб’ёў прадаюцца за два асары? І аніводзін з іх не забыты перад Богам.

 

Ці ж не прадаюць пяць вераб’ёў за два асы? Але ні адзін з іх не забыты Богам.

Але ў вас і валасы на галаве ўсе палічаны. Дык ня бойцеся; вы даражэй за многіх вераб’ёў.

 

Але і валасы на галаве вашай усе палічаны. Не бойцеся; вы ж важнейшыя за мноства вераб’ёў.

Кажу ж вам: усякага, хто прызнае Мяне перад людзьмі, і Сын Чалавечы прызнае перад анёламі Божымі,

 

Кажу ж вам: кожны, хто прызнае Мяне перад людзьмі, таго і Сын Чалавечы прызнае перад анёламі Божымі;

а хто адрачэцца Мяне перад людзьмі, ад таго адракуцца перад анёламі Божымі.

 

а хто зрачэцца Мяне перад людзьмі, таго і Ён зрачэцца перад анёламі Божымі.

І ўсякаму, хто скажа слова на Сына Чалавечага, будзе адпушчана, а хто будзе блюзьніць на Духа Сьвятога, таму ня будзе адпушчана.

 

І кожнаму, хто скажа слова на Сына Чалавечага, будзе адпушчана; але хто б блюзніў на Духа Святога, не будзе таму адпушчана.

А калі прывядуць вас у сынагогі, і да начальнікаў, і да ўладаў, не клапаціцеся, як ці што будзеце адказваць, ці што будзеце гаварыць,

 

А калі вас павядуць у сінагогі і да начальства і да ўладаў, не турбуйцеся, як і што маеце адказаць, ці што гаварыць,

бо Дух Сьвяты навучыць вас у тую гадзіну, што мусіце гаварыць».

 

бо Дух Святы навучыць вас у тую гадзіну, што вам трэба казаць».

Нехта з натоўпу сказаў Яму: «Настаўнік! Скажы брату майму, каб ён падзяліўся са мною спадчынай».

 

Нехта з натоўпу гаворыць Яму: «Настаўнік, скажы брату майму, каб ён падзяліўся са мною спадчынай».

Ён жа сказаў яму: «Чалавеча, хто паставіў Мяне судзьдзём ці разьмеркавальнікам між вамі?»

 

Але Ён сказаў яму: «Чалавеча, хто ж паставіў Мяне суддзёй і размеркавальнікам над вамі?»

Пры гэтым сказаў ім: «Глядзіце і захоўвайце сябе ад хцівасьці, бо жыцьцё чалавека ня ў мностве маёмасьці яго»

 

Ды сказаў ім: «Зважайце і высцерагайцеся ўсякай хцівасці, бо, калі хто і мае дастатак, яго жыццё не ў тым, што мае».

І сказаў ім прыповесьць, кажучы: «У аднаго багатага чалавека быў добры ўраджай у полі,

 

І сказаў ім для параўнання, кажучы: «Поле аднаго багацея дало шчодры ўраджай.

і ён разважаў у сабе, кажучы: “Што мне зрабіць, бо ня маю, куды злажыць плады мае?”

 

Дык ён разважаў у сваёй душы, кажучы: «Што мне зрабіць, бо не маю дзе падзець свайго ўраджаю?»

І сказаў: “Вось што зраблю: раскідаю сьвірны мае, і пабудую большыя, і зьбяру туды ўсю пшаніцу маю і ўсё дабро маё,

 

Ды сказаў: «Вось што зраблю: развалю свае свірны, і пабудую большыя, і туды збяру ўсю пшаніцу і даброцце маё,

і скажу душы маёй: 'Душа! Шмат дабра ляжыць у цябе на шмат год; супакойся, еш, пі, весяліся'.”

 

і скажу душы маёй: «Душа, маеш многа даброццяў, назапашаных на шмат гадоў; адпачывай, еш, пі, банкетуй».

А Бог сказаў яму: “Неразумны! У гэту ноч душу тваю возьмуць у цябе; каму ж дастанецца тое, што ты прыдбаў?”

 

Але Бог сказаў яму: «Дурню! У гэтую ноч запатрабуюць ад цябе душы тваёй, а тое, што прыгатаваў, чыё будзе?»

Так бывае з тым, хто зьбірае скарбы для сябе, а ня ў Бога багацее».

 

Так бывае з тым, хто для сябе збірае скарбы, а перад Богам не багаты».

Пры гэтым сказаў вучням Сваім: «Дзеля таго кажу вам: Не клапаціцеся дзеля душы вашай, што вам есьці, ані дзеля цела, у што адзецца.

 

І сказаў вучням Сваім: «Дзеля таго кажу вам: не турбуйцеся дзеля душы вашай, што будзеце есці, ані дзеля цела, што на яго ўздзенеце.

Душа большая за ежу, і цела — за адзеньне.

 

Бо душа важнейшая за яду, і цела — за адзенне.

Паглядзіце на груганоў, якія ані сеюць, ані жнуць, няма ў іх камораў, ані сьвірнаў, і Бог жывіць іх. Наколькі ж вы лепшыя за птушак?

 

Паглядзіце на груганоў, якія ані сеюць, ані жнуць, і няма ў іх ані камор, ані свірнаў, і Бог іх корміць; наколькі ж вы больш вартыя за птушак.

І хто з вас сваім клопатам можа дадаць сабе росту хоць на адзін локаць?

 

Ды хто з вас сваім клопатам можа дадаць хоць адзін локаць да свайго росту?

Дык вось, калі і найменшага ня можаце, навошта клапоціцеся пра іншае?

 

Калі вось найменшай рэчы не можаце, дык чаму пра іншыя турбуецеся?

Паглядзіце на лілеі, як яны растуць, не працуюць, не прадуць; але кажу вам, што і Салямон ва ўсёй славе сваёй не апранаўся так, як кожная з іх.

 

Прыгледзьцеся да лілеяў, як яны растуць: ані працуюць, ані прадуць; але кажу Я вам: нават Саламон ва ўсёй сваёй славе не быў так апрануты, як адна з іх.

Калі ж траву на полі, якая сёньня ёсьць, а заўтра будзе кінута ў печ, Бог так апранае, дык тым больш вас, малаверы.

 

Дык калі траву, што сёння на полі, а заўтра ў печ кінута, Бог так апранае, дык куды больш вас, малаверы.

І вы не шукайце, што вам есьці, ці што піць, і не турбуйцеся.

 

Таму вы не пытайцеся, што будзеце есці або што будзеце піць, і не турбуйцеся.

Бо ўсё гэта шукаюць народы гэтага сьвету; а ваш Айцец ведае, што вам гэта патрэбна.

 

Гэтага ўсяго народы свету шукаюць; ваш жа Айцец ведае, што гэта патрабуецца вам.

Найбольш шукайце Валадарства Божага, і тое ўсё дададуць вам.

 

Дык перш шукайце Валадарства Яго, і гэта ўсё вам прыкладзецца.

Ня бойся, малы статак, бо Айцец ваш упадабаў даць вам Валадарства.

 

Не бойся, малы статак, бо даспадобы было Айцу вашаму даць вам Валадарства.

Прадавайце маёмасьць вашую і давайце міласьціну; учыніце сабе кайстры, якія не старэюць, скарб у небе, які не зьнікае, куды злодзей не набліжаецца, і дзе моль ня нішчыць.

 

Дык прадайце, што маеце, і дайце міласціну. Спраўце сабе капшукі, што не нішчэюць, скарб бязмежны на небе, куды злодзей не набліжаецца, і дзе моль не з’ядае;

Бо дзе ёсьць скарб ваш, там будзе і сэрца вашае.

 

бо дзе скарб ваш, там будзе і сэрца вашае.

Няхай будуць паясьніцы вашыя падперазаныя, і сьвечкі запаленыя,

 

Хай паясніцы вашыя будуць падперазаныя і светачы запаленыя ў руках вашых,

і вы — падобныя да людзей, якія чакаюць вяртаньня гаспадара свайго з вясельля, каб, як прыйдзе і пастукаецца, адразу адчыніць яму.

 

а вы самі падобныя на людзей, што чакаюць гаспадара свайго, калі ён вернецца з вяселля, каб, калі надыдзе і пастукае, адразу адчыніць яму.

Шчасьлівыя тыя слугі, якіх гаспадар, прыйшоўшы, знойдзе, што яны чуваюць. Сапраўды кажу вам: ён падпярэжацца, і пасадзіць іх, і, падыйшоўшы, будзе паслугаваць ім.

 

Шчасныя тыя слугі, калі  гаспадар прыйдзе і ўбачыць, што яны не спяць. Сапраўды кажу вам: ён падперажэцца і скажа ім узлегчы за сталом ды, абыходзячы, будзе паслугаваць ім.

І калі прыйдзе ў другую варту, і ў трэцюю варту прыйдзе, і знойдзе іх так, то шчасьлівыя слугі тыя.

 

І, ці ён прыйдзе ў другую варту, ці ў трэцюю варту прыйдзе і такімі іх убачыць, шчасныя тыя слугі.

Бо вы ведаеце, што, калі б ведаў гаспадар дому, а якой гадзіне прыйдзе злодзей, ён чуваў бы і не дапусьціў падкапаць дом свой.

 

А гэта ведайце, што, калі б гаспадар дома ведаў, у які час злодзей прыйдзе, не дазволіў бы яму ўламіцца ў дом свой.

І вы таму будзьце гатовыя, бо Сын Чалавечы прыйдзе ў гадзіне, пра якую ня думаеце».

 

Так і вы будзьце гатовыя, бо Сын Чалавечы прыйдзе ў гадзіну, у якую вы не спадзеяцеся».

Сказаў жа Яму Пётар: «Госпадзе! Ці да нас гаворыш гэтую прыповесьць, ці да ўсіх?»

 

Затым гаворыць Яму Пётра: «Госпадзе, ці нам гаворыш гэта для параўнання, ці, можа, усім?»

А Госпад сказаў: «Хто ёсьць верны і мудры аканом, якога пан паставіць над слугамі сваімі раздаваць ім у свой час меру хлеба?

 

І сказаў Госпад: «Хто, думаеш, ёсць верны і разумны слуга, якога гаспадар паставіў над падданымі сваімі, каб даваў ім у час меру пшаніцы?

Шчасьлівы той слуга, якога пан ягоны, прыйшоўшы, знойдзе, што робіць гэта.

 

Шчасны той слуга, калі гаспадар прыйдзе і ўбачыць, што ён так робіць.

Сапраўды кажу вам, што над усёй маёмасьцю сваёй паставіць яго.

 

Сапраўды кажу вам: над усім, чым валодае, паставіць ён яго.

Калі ж слуга той скажа ў сэрцы сваім: “Марудзіць прыйсьці пан мой”, — і пачне біць слугаў і служак, і есьці, і піць, і напівацца,

 

А калі той слуга скажа ў сэрцы сваім: «Гаспадар мой марудзіць з прыходам», ды пачне біць слуг і служанак, есці, піць ды напівацца,

прыйдзе пан слугі таго ў дзень, які ён не чакае, і ў гадзіну, пра якую ня ведае, і адлучыць яго, і ўчыніць яму адзін лёс з бязьвернымі.

 

прыйдзе гаспадар слугі таго ў дзень, у які не спадзяецца, і ў час, якога не ведае, і адлучыць яго, ды прызначыць яго долю разам з нявернымі.

Слуга ж той, які ведаў волю пана свайго, і ня быў гатовы, і не рабіў паводле волі ягонай, будзе моцна біты,

 

Той жа слуга, які ведаў волю гаспадара свайго, але не прыгатаваўся і не рабіў паводле волі яго, будзе строга пакараны.

а які ня ведаў і зрабіў вартае кары, біты будзе меней. Бо ад кожнага, каму дадзена шмат, шмат і вымагацца будзе, і каму шмат даручана, з таго больш запатрабуюць.

 

А той, які не ведаў і рабіў вартае кары, будзе пакараны меней. Ад кожнага, каму болей дадзена, болей спытаюць, і ад таго, каму многа даручана, болей патрабаваць будуць.

Агонь прыйшоў Я кінуць на зямлю, і як хачу, каб ён ужо загарэўся!

 

Агонь прыйшоў Я кінуць на зямлю і чаго хачу? Каб ён ужо гарэў!

Бо хрышчэньнем павінен Я хрысьціцца, і як Я ня маю спакою, пакуль гэта ня зьдзейсьніцца!

 

Я маю быць хростам хрышчаны і як жа Я пакутую, пакуль гэта не споўніцца!

Ці думаеце вы, што Я прыйшоў даць супакой зямлі? Не, кажу вам, але разьдзяленьне.

 

Ці ж думаеце, што Я прыйшоў супакой прынесці на зямлю? Не, кажу вам, але раздзяленне.

Бо адгэтуль пяцёра ў адным доме падзеляцца, трое супраць двух і двое супраць трох.

 

Адсюль вось будуць пяцёра ў адным доме падзеленыя: трое супраць двух, а двое супраць трох.

Падзеляцца бацька супраць сына, і сын супраць бацькі; маці супраць дачкі, і дачка супраць маці; сьвякруха супраць нявесткі сваёй, і нявестка супраць сьвякрухі сваёй».

 

Раздзеляцца бацька з сынам, а сын з бацькам, маці з дачкой, а дачка з маці, свякроў з сынавай сваёй, а сынавая з свекрывёй сваёй».

Сказаў таксама і натоўпам: «Калі вы бачыце воблака, якое падымаецца з захаду, адразу кажаце: “Дождж набліжаецца”, — і стаецца гэтак.

 

Далей прамаўляў і да людзей: «Калі вы бачыце хмару, што падымаецца з захаду, зараз кажаце: «Набліжаецца навальніца», і так стаецца.

І калі дзьме паўднёвы вецер, кажаце: “Сьпёка будзе”, — і стаецца.

 

А калі вецер дзьме з поўдня, кажаце: «Будзе спякота», і так стаецца.

Крывадушнікі! Аблічча зямлі і неба распазнаваць умееце, як жа часу гэтага не пазнаяцё?

 

Крывадушнікі, аблічча зямлі і неба ўмееце распазнаць, чаму ж гэтага часу не ўмееце распазнаць?

Чаму ж вы сябе саміх ня судзіце праведна?

 

Дык чаму самі сябе не судзіце па справядлівасці?

Бо калі ты ідзеш з супраціўнікам сваім да начальніка, па дарозе аддай заробленае, каб пазбыцца яго, каб ён не прывёў цябе да судзьдзі, і судзьдзя не аддаў бы цябе кату, і кат ня кінуў бы цябе ў вязьніцу.

 

Калі ідзеш з супраціўнікам тваім да начальніка, дык па дарозе старайся вызваліцца ад яго, каб ён не павёў цябе да суддзі, а суддзя не аддаў бы цябе кату, а кат не кінуў бы цябе ў вязніцу.

Кажу табе: Ня выйдзеш адтуль, пакуль не аддасі яму і апошняй лепты».

 

Кажу табе, не выйдзеш адтуль, пакуль не разлічышся да апошняга аса».