Лукаша 12 разьдзел

 

 

Тым часам сабраўся шматтысячны натоўп, ажно ціснулі адзін аднаго, і Ён пачаў гаварыць спачатку да вучняў Сваіх: «Сьцеражыцеся кісьлі фарысэйскай, якая ёсьць крывадушнасьць.

 

Бо няма нічога прыхаванага, што б не адкрылася, і тайнага, пра што б не даведаліся.

 

Дык што вы кажаце ў цемры, будзе пачута ў сьвятле; і што скажаце на вуха ў пакоях, будзе абвешчана з дахаў.

 

Кажу ж вам, сябры Мае: ня бойцеся тых, якія забіваюць цела і пасьля гэтага ня могуць больш нічога зрабіць.

 

Перасьцерагаю ж вас, каго баяцца: бойцеся Таго, Які мае ўладу, забіўшы, укінуць у геенну. Так, кажу вам, Яго бойцеся.

 

Ці ня пяць вераб’ёў прадаюцца за два асары? І аніводзін з іх не забыты перад Богам.

 

Але ў вас і валасы на галаве ўсе палічаны. Дык ня бойцеся; вы даражэй за многіх вераб’ёў.

 

Кажу ж вам: усякага, хто прызнае Мяне перад людзьмі, і Сын Чалавечы прызнае перад анёламі Божымі,

 

а хто адрачэцца Мяне перад людзьмі, ад таго адракуцца перад анёламі Божымі.

 

І ўсякаму, хто скажа слова на Сына Чалавечага, будзе адпушчана, а хто будзе блюзьніць на Духа Сьвятога, таму ня будзе адпушчана.

 

А калі прывядуць вас у сынагогі, і да начальнікаў, і да ўладаў, не клапаціцеся, як ці што будзеце адказваць, ці што будзеце гаварыць,

 

бо Дух Сьвяты навучыць вас у тую гадзіну, што мусіце гаварыць».

 

Нехта з натоўпу сказаў Яму: «Настаўнік! Скажы брату майму, каб ён падзяліўся са мною спадчынай».

 

Нехта з грамады сказаў Яму: "Настаўнік, скажі майму брату, каб ён падзяліўся са мною спадчынаю".

Ён жа сказаў яму: «Чалавеча, хто паставіў Мяне судзьдзём ці разьмеркавальнікам між вамі?»

 

Ён-жа сказаў таму чалавеку: "Хто паставіў Мяне судзіць, ці дзяліць вас?"

Пры гэтым сказаў ім: «Глядзіце і захоўвайце сябе ад хцівасьці, бо жыцьцё чалавека ня ў мностве маёмасьці яго»

 

Пры гэтым сказаў ім: "Глядзеце сьцеражэцеся прагавітасьці на багацьце, бо жыцьцё чалавека не залежыць ад ягоных дастаткаў, якія мае".

І сказаў ім прыповесьць, кажучы: «У аднаго багатага чалавека быў добры ўраджай у полі,

 

І сказаў ім прыповесьць. "Аднаму багатаму чалавеку вельмі добра ўрадзіла на полі.

і ён разважаў у сабе, кажучы: “Што мне зрабіць, бо ня маю, куды злажыць плады мае?”

 

І ён разважаў з сабою: "Што мне рабіць? Некуды мне злажыць майго ўраджаю.

І сказаў: “Вось што зраблю: раскідаю сьвірны мае, і пабудую большыя, і зьбяру туды ўсю пшаніцу маю і ўсё дабро маё,

 

І сказаў: Вось што зраблю: разьбяру мае сьвірны і пабудую большыя і зьбяру туды ўвесь мой дабытак.

і скажу душы маёй: 'Душа! Шмат дабра ляжыць у цябе на шмат год; супакойся, еш, пі, весяліся'.”

 

І скажу маёй душы: "Душа! многа дабра ляжыць у мяне на шмат гадоў; спачывай, еж, пі і весяліся".

А Бог сказаў яму: “Неразумны! У гэту ноч душу тваю возьмуць у цябе; каму ж дастанецца тое, што ты прыдбаў?”

 

Але Бог сказаў яму: "Неразумны! ў гэтую ноч тваю душу возьмуць ад цябе; каму-ж дастанецца тое, што ты прыдбаў?"

Так бывае з тым, хто зьбірае скарбы для сябе, а ня ў Бога багацее».

 

Так бывае з тым, хто зьбірае багацьце для сябе, а не ў Бога багацее".

Пры гэтым сказаў вучням Сваім: «Дзеля таго кажу вам: Не клапаціцеся дзеля душы вашай, што вам есьці, ані дзеля цела, у што адзецца.

 

Душа большая за ежу, і цела — за адзеньне.

 

Паглядзіце на груганоў, якія ані сеюць, ані жнуць, няма ў іх камораў, ані сьвірнаў, і Бог жывіць іх. Наколькі ж вы лепшыя за птушак?

 

І хто з вас сваім клопатам можа дадаць сабе росту хоць на адзін локаць?

 

Дык вось, калі і найменшага ня можаце, навошта клапоціцеся пра іншае?

 

Паглядзіце на лілеі, як яны растуць, не працуюць, не прадуць; але кажу вам, што і Салямон ва ўсёй славе сваёй не апранаўся так, як кожная з іх.

 

Калі ж траву на полі, якая сёньня ёсьць, а заўтра будзе кінута ў печ, Бог так апранае, дык тым больш вас, малаверы.

 

І вы не шукайце, што вам есьці, ці што піць, і не турбуйцеся.

 

Бо ўсё гэта шукаюць народы гэтага сьвету; а ваш Айцец ведае, што вам гэта патрэбна.

 

Найбольш шукайце Валадарства Божага, і тое ўсё дададуць вам.

 

Ня бойся, малы статак, бо Айцец ваш упадабаў даць вам Валадарства.

 

"Нябойся малая грамадка, бо ваш Айцец упадабаў даць вам валадарства.

Прадавайце маёмасьць вашую і давайце міласьціну; учыніце сабе кайстры, якія не старэюць, скарб у небе, які не зьнікае, куды злодзей не набліжаецца, і дзе моль ня нішчыць.

 

Прадавайце вашыя маемасьці і давайце міласьцівыя ахвяры. Гатыйце сабе нестарэючыя мяшкі, скарб, які ня ўбывае на нябёсах, куды злодзей не дабіраецца і дзе моль ня псуе.

Бо дзе ёсьць скарб ваш, там будзе і сэрца вашае.

 

Бо дзе ваш скарб, там будзе і вашае сэрца.

Няхай будуць паясьніцы вашыя падперазаныя, і сьвечкі запаленыя,

 

Няхай будуць вашыя паясьніцы падпяразаныя і сьветачы запаленыя;

і вы — падобныя да людзей, якія чакаюць вяртаньня гаспадара свайго з вясельля, каб, як прыйдзе і пастукаецца, адразу адчыніць яму.

 

і вы падобныя да людзей, якія чакаюць павароту свайго гаспадара з вясельля, каб як прыйдзе і пастукае, ураз адчыніць яму.

Шчасьлівыя тыя слугі, якіх гаспадар, прыйшоўшы, знойдзе, што яны чуваюць. Сапраўды кажу вам: ён падпярэжацца, і пасадзіць іх, і, падыйшоўшы, будзе паслугаваць ім.

 

Шчасьлівыя тыя слугі, якіх гаспадар прыйшоўшы знойдзе на нагах; сапраўды кажу вам: ён падпяражацца і пасадзіць іх за стол, ды падыйшоўшы пачне служыць ім.

І калі прыйдзе ў другую варту, і ў трэцюю варту прыйдзе, і знойдзе іх так, то шчасьлівыя слугі тыя.

 

І калі-б прыйшоў у другую варту і ў трэцюю варту, і знайшоў бы іх так, то шчасьлівыя гэныя слугі.

Бо вы ведаеце, што, калі б ведаў гаспадар дому, а якой гадзіне прыйдзе злодзей, ён чуваў бы і не дапусьціў падкапаць дом свой.

 

Вы ведаеце, што калі-б гаспадар дому ведаў ў якую гадзіну прыйдзе злодзей, дык ня спаў бы і ня даў-бы падкапацца пад свой дом;

І вы таму будзьце гатовыя, бо Сын Чалавечы прыйдзе ў гадзіне, пра якую ня думаеце».

 

будзьце-ж гатовыя і вы, бо Сын Чалавечы прыйдзе ў гадзіне, у якой не спадзеецеся".

Сказаў жа Яму Пётар: «Госпадзе! Ці да нас гаворыш гэтую прыповесьць, ці да ўсіх?»

 

Тады сказаў Яму Пятро: “Госпадзе, ці да нас гаворыш гэтую прыповесьць, ці да ўсіх?"

А Госпад сказаў: «Хто ёсьць верны і мудры аканом, якога пан паставіць над слугамі сваімі раздаваць ім у свой час меру хлеба?

 

Госпад-жа сказаў: "Каторы, думаеш ты, верны і разумны эканом, каторага гаспадар паставіў над сваімі слугамі, раздаваць ім у свой час дзялянку хлеба?

Шчасьлівы той слуга, якога пан ягоны, прыйшоўшы, знойдзе, што робіць гэта.

 

Шчасьлівы той слуга, якога ягоны гаспадар прыйшоўшы знойдзе, што робіць гэта;

Сапраўды кажу вам, што над усёй маёмасьцю сваёй паставіць яго.

 

Сапраўды кажу вам, што паставіць яго над усёю сваею маемасьцю.

Калі ж слуга той скажа ў сэрцы сваім: “Марудзіць прыйсьці пан мой”, — і пачне біць слугаў і служак, і есьці, і піць, і напівацца,

 

Калі-ж той слуга скажа ў сэрцы сваім: спозьніцца мой гаспадар; і пачне біць слугаў і служанак ды есьці, і піць, і ўпівацца;

прыйдзе пан слугі таго ў дзень, які ён не чакае, і ў гадзіну, пра якую ня ведае, і адлучыць яго, і ўчыніць яму адзін лёс з бязьвернымі.

 

то прыйдзе гаспадар гэнага слугі ў той дзень, калі ён не спадзяецца і ў гадзіну, у якой ня ведае, і аддучыць яго, і ўчыніць яму адзін лёс і нявернымі.

Слуга ж той, які ведаў волю пана свайго, і ня быў гатовы, і не рабіў паводле волі ягонай, будзе моцна біты,

 

Той-жа слуга, які ведаў волю свайго гаспадара і ня быў гатовы, і не рабіў паводля ягонае волі, будзе цяжка біты,

а які ня ведаў і зрабіў вартае кары, біты будзе меней. Бо ад кожнага, каму дадзена шмат, шмат і вымагацца будзе, і каму шмат даручана, з таго больш запатрабуюць.

 

а каторы ня ведаў і зрабіў вартае кары, будзе біты менш. І ад кожнага, каму дана многа, і вымагацца будзе многа, а каму многа даручана, ад таго будуць больш дамагацца".

Агонь прыйшоў Я кінуць на зямлю, і як хачу, каб ён ужо загарэўся!

 

"Агонь прыйшоў Я кінуць на зямлю і як хацеў-бы, каб ён ужо разгарэўся!

Бо хрышчэньнем павінен Я хрысьціцца, і як Я ня маю спакою, пакуль гэта ня зьдзейсьніцца!

 

Я павінен хрысьціцца хрышчэньнем і як Мне цяжка, пакуль гэтае ня зьдзейсьніцца.

Ці думаеце вы, што Я прыйшоў даць супакой зямлі? Не, кажу вам, але разьдзяленьне.

 

Ці думаеце вы, што Я прыйшоў даць мір на зямлю? Не, кажу вам, але разьдзяленьне.

Бо адгэтуль пяцёра ў адным доме падзеляцца, трое супраць двух і двое супраць трох.

 

Бо ад цяпер, дзе пяцёра ў адным доме, і там падзеляцца; трое проці двух і двое проці трох;

Падзеляцца бацька супраць сына, і сын супраць бацькі; маці супраць дачкі, і дачка супраць маці; сьвякруха супраць нявесткі сваёй, і нявестка супраць сьвякрухі сваёй».

 

бацька будзе проці сына і сын проці свайго бацьці; маці проці дачкі і дачка проці маткі; сьвякроў проці свае нявесткі і нявестка проці свае сьвякрові".

Сказаў таксама і натоўпам: «Калі вы бачыце воблака, якое падымаецца з захаду, адразу кажаце: “Дождж набліжаецца”, — і стаецца гэтак.

 

І калі дзьме паўднёвы вецер, кажаце: “Сьпёка будзе”, — і стаецца.

 

Крывадушнікі! Аблічча зямлі і неба распазнаваць умееце, як жа часу гэтага не пазнаяцё?

 

Чаму ж вы сябе саміх ня судзіце праведна?

 

Бо калі ты ідзеш з супраціўнікам сваім да начальніка, па дарозе аддай заробленае, каб пазбыцца яго, каб ён не прывёў цябе да судзьдзі, і судзьдзя не аддаў бы цябе кату, і кат ня кінуў бы цябе ў вязьніцу.

 

Кажу табе: Ня выйдзеш адтуль, пакуль не аддасі яму і апошняй лепты».