Лукаша 11 разьдзел

 

 

І сталася, як Ён у адным месцы маліўся, калі перастаў, адзін з вучняў Ягоных сказаў Яму: «Госпадзе! Навучы нас маліцца, як і Ян навучыў вучняў сваіх».

 

І сталася, калі быў Ён у нейкім месцы, молячыся, як скончыў, сказаў Яму адзін з вучняў Яго: «Госпадзе, навучы нас маліцца, як і Ян навучыў сваіх вучняў».

Ён жа сказаў ім: «Калі моліцеся, кажыце: “Ойча наш, Які ёсьць у небе! Сьвяціся імя Тваё, прыйдзі Валадарства Тваё; будзь воля Твая, як у небе, так і на зямлі.

 

А Ён гаворыць ім: «Калі моліцеся, кажыце: Ойча, свяціся імя Тваё, прыйдзі Валадарства Тваё.

Хлеба нашага штодзённага давай нам кожны дзень.

 

Хлеба нашага штодзённага дай нам сёння.

І адпусьці нам грахі нашыя, як і мы адпускаем вінаватым нашым; і ня ўводзь нас у спакусу, але збаў нас ад злога”».

 

І адпусці нам грахі нашыя, як і мы адпускаем кожнаму нам вінаватаму, і не ўводзь нас у спакусу».

І сказаў ім: «Нехта з вас, маючы сябра, прыйдзе да яго апоўначы і скажа яму: “Сябра! пазыч мне тры хлябы,

 

Затым гаворыць ім: «Хто з вас будзе мець прыяцеля, і пойдзе да яго апоўначы, і скажа яму: «Прыяцелю, пазыч мне тры хлябы,

бо сябра мой з дарогі зайшоў да мяне, і мне няма чаго даць яму”.

 

бо прыбыў да мяне мой прыяцель з дарогі і не маю чым яго прыняць»;

А той, адказваючы з хаты, скажа: “Не дакучай мне; дзьверы ўжо замкнёныя, і дзеці мае са мною ў ложку; не магу ўстаць і даць табе”.

 

а той знутры адкажа, кажучы: «Не дакучай мне; дзверы ўжо замкнёныя, і дзеці мае са мной у ложку, не магу ўстаць і даць табе».

Кажу вам, калі ён, устаўшы, ня дасьць яму дзеля сяброўства з ім, дык дзеля дакучлівасьці яго, устаўшы, дасьць яму, колькі просіць.

 

Кажу вам: нават калі не падымецца і не дасць яму дзеля таго, што з’яўляецца яго прыяцелем, дык дзеля яго дакучлівасці ўстане і дасць, колькі яму трэба.

І Я кажу вам: “Прасіце, і дадзена вам будзе; шукайце, і знойдзеце; стукайце, і адчыняць вам.

 

Дык і Я вам кажу: прасіце — і будзе вам дадзена; шукайце — і знойдзеце; стукайце — і будзе вам адчынена.

Бо ўсякі, хто просіць, атрымлівае; і хто шукае, знаходзіць; і хто стукае, адчыняць таму”.

 

Бо кожны, хто просіць, атрымлівае; і хто шукае, знаходзіць; і таму, хто стукае, будзе адчынена.

Хто з вас бацька, калі сын папросіць хлеба, дасьць яму камень? Ці [калі папросіць] рыбы, дасьць яму зьмяю замест рыбы?

 

І калі ў кагосьці з вас, як у бацькі, сын папросіць рыбу, ці ж замест рыбы дасць яму змяю?

Ці калі папросіць яйка, дасьць яму скарпіёна?

 

Або калі папросіць яйка, ці ж дасць яму скарпіёна?

Дык вось, калі вы, будучы злымі, умееце добрыя дары даваць дзецям вашым, тым больш Айцец Нябесны дасьць Духа Сьвятога тым, што просяць у Яго».

 

Таму, калі вы, хоць і благія, умееце даваць дзецям вашым добрыя дары, дык наколькі ж больш Айцец з неба дасць Духа Святога тым, хто просіць Яго».

І было, выгнаў Ён дэмана, які быў нямы; і, калі дэман выйшаў, нямы стаў гаварыць; і натоўп зьдзівіўся.

 

І раз выгнаў Ён дэмана, і быў ён нямы; і сталася, калі дэман выйшаў, нямы пачаў гаварыць. І дзівіліся людзі.

Некаторыя з іх казалі: «Праз Бэльзэбула, князя дэманаў, Ён выганяе дэманаў».

 

А некаторыя з іх казалі: «Моцаю Бэльзебула, князя дэманаў, Ён выганяе дэманаў».

А іншыя, спакушаючы, патрабавалі ў Яго знаку з неба.

 

А іншыя, выпрабоўваючы Яго, патрабавалі ад Яго знаку з неба.

Але Ён, ведаючы разважаньні іхнія, сказаў ім: «Усякае валадарства, якое разьдзялілася само ў сабе, апусьцее, і дом на дом упадзе.

 

Але Ён, ведаючы іх думкі, сказаў ім: «Кожнае царства, падзеленае ў самім сабе, не выстаіць, і дом на дом упадзе.

Калі ж і шатан разьдзяліўся сам у сабе, дык як устаіць валадарства ягонае? Бо вы кажаце, што Я праз Бэльзэбула выганяю дэманаў.

 

А калі і шатан падзелены ў самім сабе, дык як утрымаецца царства яго? Бо вы кажаце, што Я праз Бэльзебула выганяю дэманаў.

Калі ж Я праз Бэльзэбула выганяю дэманаў, сыны вашыя праз каго выганяюць іх? Дзеля гэтага яны будуць судзьдзямі вашымі.

 

А калі Я праз Бэльзебула выганяю дэманаў, дык сыны вашыя праз каго выганяюць? Таму яны будуць суддзямі вашымі.

Калі ж Я пальцам Божым выганяю дэманаў, значыць дасягнула да вас Валадарства Божае.

 

Але калі Я пальцам Божым выганяю дэманаў, значыць прыйшло да вас Валадарства Божае.

Калі ўзброены асілак ахоўвае панадворак свой, тады ў бясьпецы маёмасьць ягоная.

 

Калі ўзброены асілак ахоўвае дом свой, дык у бяспецы тое, што ён мае.

Калі ж дужэйшы за яго, напаўшы, пераможа яго, бярэ ўсю зброю ягоную, на якую той спадзяваўся, і раздае дабро ягонае.

 

А калі дужэйшы ад яго прыйдзе і пераможа яго, дык забярэ ўсю яго зброю, на якую спадзяваўся, і здабычу яго падзеліць.

Хто не са Мною, той супраць Мяне; і хто не зьбірае са Мною, той раскідае.

 

Хто не са Мною, той супраць Мяне, і хто не збірае са Мною, той раскідае.

Калі нячысты дух выйдзе з чалавека, праходзіць праз бязводныя месцы, шукаючы супачынку, і, не знаходзячы, кажа: “Вярнуся ў дом мой, адкуль я выйшаў”.

 

Калі нячысты дух выйдзе з чалавека, бадзяецца па бязводных мясцінах, шукаючы спачынку, і, не знаходзячы яго, кажа: «Вярнуся ў дом свой, адкуль выйшаў».

І, прыйшоўшы, знаходзіць яго вымеценым і прыбраным.

 

І, калі прыходзіць, знаходзіць яго вымеценым і прыбраным.

Тады ідзе і бярэ з сабою сем іншых духаў, зьлейшых за сябе, і, увайшоўшы, жывуць там; і бывае для чалавека таго апошняе горш за першае».

 

Тады ідзе і бярэ з сабой сем іншых духаў, горшых за сябе, ды, увайшоўшы, яны пасяляюцца там, і  пазнейшае ў таго чалавека горш за ранейшае».

І сталася, калі Ён гаварыў гэтае, адна жанчына, азваўшыся з натоўпу, сказала Яму: «Шчасьлівае ўлоньне, якое насіла Цябе, і грудзі, якія кармілі Цябе!»

 

І сталася, калі гэтак навучаў, адна жанчына з натоўпу, узвысіўшы голас, сказала Яму: «Шчаснае ўлонне, якое вынасіла Цябе, ды грудзі, якія выкармілі Цябе».

А Ён сказаў: «Наадварот, шчасьлівыя тыя, якія чуюць слова Божае і захоўваюць яго».

 

А Ён сказаў: «Тым болей шчасныя тыя, што слухаюць слова Божае ды захоўваюць».

Калі ж натоўп пачаў зьбірацца, Ён пачаў гаварыць: «Пакаленьне гэтае злое; яно шукае знаку, і знак ня будзе дадзены яму, апрача знаку Ёны прарока.

 

А калі сабраліся людзі, пачаў казаць: «Род гэты ёсць род нягодны; шукае знаку, і знак не будзе дадзены яму, толькі знак Ёны прарока.

Бо, як Ёна стаўся знакам для Нініўцаў, так будзе і Сын Чалавечы для пакаленьня гэтага.

 

Бо як Ёна быў знакам для Нініўцаў, так Сын Чалавечы будзе знакам для роду гэтага.

Валадарка з Поўдня ўстане на суд з людзьмі пакаленьня гэтага і асудзіць іх, бо яна прыйшла з краю зямлі паслухаць мудрасьць Салямона, і вось, тут большы за Салямона.

 

Царыца з поўдня пад час суда ўваскрэсне разам з людзьмі гэтага пакалення ды асудзіць іх, бо яна прыбыла з канца зямлі паслухаць мудрасці Саламона, а вось, тут большы за Саламона.

Нініўцы ўстануць на суд з пакаленьнем гэтым і асудзяць яго, бо яны навярнуліся праз пропаведзь Ёны, і вось, тут большы за Ёну.

 

Мужы з Нінівы стануць на судзе з гэтым пакаленнем і асудзяць яго, бо яны на прызыў Ёны навярнуліся, а вось, тут большы за Ёну.

Бо ніхто, запаліўшы сьвечку, не стаўляе яе ў тайным месцы, ці пад пасудзіну, але на сьвечніку, каб тыя, што ўваходзяць, бачылі сьвятло.

 

Ніхто не запальвае свечкі і не ставіць у сховішча або пад пасудзіну, але на падсвечніку, каб бачылі святло яе ўсе тыя, што ўваходзяць.

Сьветач цела ёсьць вока; дык вось, калі вока тваё будзе чыстае, тады і ўсё цела тваё сьветлае, а калі яно будзе злое, тады і цела тваё цёмнае.

 

Светач цела — вока тваё. Калі вока тваё будзе чыстае, дык і ўсё цела тваё будзе светлае; а калі вока тваё будзе нягодным, дык і ўсё цела тваё цёмным будзе.

Дык зважай, каб сьвятло, што ў табе, не было цемрай.

 

Дык глядзі, каб святло, якое ў табе, не сталася цемрай.

Калі ж цела тваё ўсё сьветлае і ня мае ніводнае цёмнае часткі, дык будзе сьветлае ўсё, нібы бліскавіца асьвятліла цябе».

 

Калі ж усё цела тваё светлым будзе, не маючы ані часткі зацемненай, дык усё будзе светлым, быццам свяцільнік у ззянні сваім асвятляе цябе».

Калі Ён сказаў гэтае, адзін фарысэй прасіў Яго, каб Ён абедаў у яго, і Ён, прыйшоўшы, узьлёг.

 

І, калі Ён гаварыў, адзін фарызей запрасіў, каб Ён паабедаў у яго; і, увайшоўшы, Ён узлёг.

Фарысэй жа зьдзівіўся, што Ён не абмыўся перад бяседай.

 

Але фарызей здзівіўся, бачачы, што Ісус не памыў рукі перад абедам.

Але Госпад сказаў яму: «Цяпер вы, фарысэі, келіх і місу звонку ачышчаеце, а нутро вашае напоўненае рабункам і зласьлівасьцю.

 

І гаворыць Госпад яму: «Цяпер вы, фарызеі, абмываеце тое, што звонку чары і місы, але тое, што ўнутры вас, — поўнае сквапнасці і беззаконня.

Неразумныя! Ці ня Той, Хто зрабіў тое, што звонку, зрабіў і нутро?

 

Неразумныя! Ці ж Той, Хто стварыў знешняе, не стварыў таксама нутра?

Давайце лепш міласьціну з таго, што ў вас унутры ёсьць, і тады ўсё будзе ў вас чыстае.

 

Лепш давайце людзям міласціну з таго, што ўнутры, і вось, усё будзе вам чыстым.

Але гора вам, фарысэі, што вы даяцё дзесяціну з мяты, руты і ўсякай гародніны, і абмінаеце суд і любоў Божую; і гэтае мусіце рабіць, і таго не пакідаць.

 

Але гора вам, фарызеі, што бярэце дзесяціну з мяты, і руты, і з усякай гародніны, а не звяртаеце ўвагі на справядлівасць і любоў Бога. Трэба і гэта выканаць, і таго не забываць.

Гора вам, фарысэі, што любіце першыя месцы ў сынагогах і вітаньні на рынках.

 

Гора вам, фарызеі, што любіце першыя лаўкі ў сінагозе і прывітанні на рынку.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што вы быццам магілы схаваныя, і людзі, ходзячы над імі, ня ведаюць гэтага».

 

Гора вам, бо вы, як магілы, якіх не відаць, і людзі, ходзячы па іх, не ведаюць.

Адказваючы, нейкі законьнік кажа Яму: «Настаўнік, кажучы гэта, Ты і нас зьневажаеш».

 

Адзін з заканазнаўцаў, адказваючы, гаворыць Яму: «Настаўнік, так гаворачы, Ты нас зневажаеш».

Ён жа сказаў: «І вам, законьнікі, гора, што вы абцяжарваеце людзей цяжарамі невыноснымі, а самі адным пальцам сваім не кранаеце цяжараў.

 

А Ён гаворыць: «І вам, заканазнаўцы, гора, бо вы накладаеце на людзей цяжары невыносныя, а самі грузу нават пальцам вашым не кранаеце.

Гора вам, што будуеце магілы прарокам, а бацькі вашыя забівалі іх.

 

Гора вам, што будуеце магілы прарокам, а вашыя бацькі пазабівалі іх.

Гэтым вы сьведчыце і згаджаецеся са справамі бацькоў вашых, што яны сапраўды забілі іх; а вы будуеце ім магілы.

 

Сапраўды, вы сведчыце і  згаджаецеся з учынкамі бацькоў вашых, бо яны іх пазабівалі, а вы [ім магілы] будуеце.

Дзеля гэтага і мудрасьць Божая сказала: “Пашлю да іх прарокаў і апосталаў, і з іх адных будуць забіваць, а другіх будуць перасьледаваць”,

 

Дзеля таго і мудрасць Божая сказала: пашлю да іх прарокаў і апосталаў, і з іх адных пазабіваюць, а другіх пераследаваць будуць,

каб была спагнаная з пакаленьня гэтага кроў усіх прарокаў, пралітая ад заснаваньня сьвету,

 

каб спагнана была кроў усіх прарокаў, пралітая ад стварэння свету,  з роду гэтага,

ад крыві Абэля да крыві Захарыі, забітага паміж ахвярнікам і Домам [Божым]. Так, кажу вам: будзе спагнана з пакаленьня гэтага.

 

пачынаючы ад крыві Абэля аж да крыві Захарыі, які загінуў між алтаром і святыняй. Гэтак кажу вам: будзе спагнана з роду гэтага.

Гора вам, законьнікі, што вы ўзялі ключ разуменьня: самі не ўвайшлі і тым, што ўваходзілі, забаранілі».

 

Гора вам, заканазнаўцы, што вы ўзялі ключ разумення! І самі не ўвайшлі, і тым, што ўваходзілі, перашкодзілі».

Калі ж Ён гаварыў ім гэтае, кніжнікі і фарысэі пачалі дужа злавацца і дапытвацца ў Яго пра многае,

 

І, калі Ён скончыў, фарызеі і кніжнікі пачалі гвалтоўна наступаць на Яго і закідваць пытаннямі пра многае,

цікуючы на Яго і шукаючы злавіць [слова] з вуснаў Ягоных, каб абвінаваціць Яго.

 

цікуючы на Яго, каб падлавіць у чым-небудзь з Яго вуснаў, каб абвінаваціць Яго.