Лукаша 11 разьдзел

 

 

І сталася: калі Ён у адным месцы маліўся і перастаў, хтосьці з Яго вучняў сказаў Яму: Госпадзе, навучы нас маліцца, як і Іаан навучыў сваіх вучняў.

 

І сталася, калі быў Ён у нейкім месцы, молячыся, як скончыў, сказаў Яму адзін з вучняў Яго: «Госпадзе, навучы нас маліцца, як і Ян навучыў сваіх вучняў».

І Ён сказаў ім: Калі моліцеся, кажыце: Татухна [наш, які ў нябёсах], няхай асвяціцца імя Тваё; няхай прыйдзе Царства Тваё; [няхай здзейсніцца воля Твая як у небе, так і на зямлі];

 

А Ён гаворыць ім: «Калі моліцеся, кажыце: Ойча, свяціся імя Тваё, прыйдзі Валадарства Тваё.

хлеб наш надзённы давай нам штодня;

 

Хлеба нашага штодзённага дай нам сёння.

і даруй на нашы грахі, бо і мы даруем кожнаму вінаватаму нам; і не ўвядзі нас у спакусу, [але выбаў нас ад ліхога].

 

І адпусці нам грахі нашыя, як і мы адпускаем кожнаму нам вінаватаму, і не ўводзь нас у спакусу».

І сказаў ім: Хто з вас, маючы сябра, прыйдзе да яго апоўначы і скажа яму: «Дружа, пазыч мне тры хлябы,

 

Затым гаворыць ім: «Хто з вас будзе мець прыяцеля, і пойдзе да яго апоўначы, і скажа яму: «Прыяцелю, пазыч мне тры хлябы,

таму што прыйшоў да мяне з дарогі мой сябра, а я не маю чаго падаць яму;

 

бо прыбыў да мяне мой прыяцель з дарогі і не маю чым яго прыняць»;

і той у адказ з дому скажа: «Не рабі мне клопату; ужо дзверы зачынены, і дзеці мае са мною ў пасцелі; не магу я ўстаць і даць табе»?

 

а той знутры адкажа, кажучы: «Не дакучай мне; дзверы ўжо замкнёныя, і дзеці мае са мной у ложку, не магу ўстаць і даць табе».

Кажу вам: калі ён і не ўстане і не дасць яму дзеля таго, што ён яго сябра, то з-за яго дакучлівасці падымецца і дасць яму, колькі трэба.

 

Кажу вам: нават калі не падымецца і не дасць яму дзеля таго, што з’яўляецца яго прыяцелем, дык дзеля яго дакучлівасці ўстане і дасць, колькі яму трэба.

І Я вам кажу: прасіце і вам будзе дадзена, шукайце і знойдзеце, стукайце і адчыняць вам.

 

Дык і Я вам кажу: прасіце — і будзе вам дадзена; шукайце — і знойдзеце; стукайце — і будзе вам адчынена.

Бо кожны, хто просіць, атрымлівае, і хто шукае, знаходзіць, і таму, хто стукае, адчыняюць.

 

Бо кожны, хто просіць, атрымлівае; і хто шукае, знаходзіць; і таму, хто стукае, будзе адчынена.

І які з вас бацька, калі сын папросіць [у яго хлеба, падасць яму камень? Ці, калі папросіць] рыбу, замест рыбы падасць яму змяю?

 

І калі ў кагосьці з вас, як у бацькі, сын папросіць рыбу, ці ж замест рыбы дасць яму змяю?

Або таксама, калі папросіць яйка, падасць яму скарпіёна?

 

Або калі папросіць яйка, ці ж дасць яму скарпіёна?

Дык калі вы, будучы ліхімі, умееце даваць добрыя дары сваім дзецям, то тым больш Нябесны Бацька дасць Святога Духа тым, што просяць у Яго.

 

Таму, калі вы, хоць і благія, умееце даваць дзецям вашым добрыя дары, дык наколькі ж больш Айцец з неба дасць Духа Святога тым, хто просіць Яго».

І аднаго разу выганяў Ён дэмана, [а ён быў] нямы; і сталася: калі дэман выйшаў, нямы загаварыў і дзівіліся натоўпы.

 

І раз выгнаў Ён дэмана, і быў ён нямы; і сталася, калі дэман выйшаў, нямы пачаў гаварыць. І дзівіліся людзі.

А некаторыя з іх сказалі: Веельзевулам, уладаром дэманаў, выганяе Ён дэманаў.

 

А некаторыя з іх казалі: «Моцаю Бэльзебула, князя дэманаў, Ён выганяе дэманаў».

А іншыя, выпрабоўваючы, дамагаліся ад Яго знака з неба.

 

А іншыя, выпрабоўваючы Яго, патрабавалі ад Яго знаку з неба.

Ён жа, ведаючы іх думкі, сказаў ім: Кожнае царства, само супроць сябе падзеленае, пустошыцца, і дом на дом падае.

 

Але Ён, ведаючы іх думкі, сказаў ім: «Кожнае царства, падзеленае ў самім сабе, не выстаіць, і дом на дом упадзе.

Калі ж і сатана сам супроць сябе падзяліўся, як устоіць яго царства? А вы кажаце, што Я Веельзевулам выганяю дэманаў.

 

А калі і шатан падзелены ў самім сабе, дык як утрымаецца царства яго? Бо вы кажаце, што Я праз Бэльзебула выганяю дэманаў.

Калі ж Я Веельзевулам выганяю дэманаў, то кім выганяюць вашы сыны? Таму яны будуць вам суддзямі.

 

А калі Я праз Бэльзебула выганяю дэманаў, дык сыны вашыя праз каго выганяюць? Таму яны будуць суддзямі вашымі.

Калі ж пальцам Божым [Я] выганяю дэманаў, то прыйшло да вас Царства Божае.

 

Але калі Я пальцам Божым выганяю дэманаў, значыць прыйшло да вас Валадарства Божае.

Калі дужы, узброіўшыся, ахоўвае свой двор, то ў бяспецы яго маёмасць.

 

Калі ўзброены асілак ахоўвае дом свой, дык у бяспецы тое, што ён мае.

Калі ж дужэйшы за яго, напаўшы, пераможа яго, то забірае ўсю яго зброю, на якую той спадзяваўся, і раздае здабытае ў яго.

 

А калі дужэйшы ад яго прыйдзе і пераможа яго, дык забярэ ўсю яго зброю, на якую спадзяваўся, і здабычу яго падзеліць.

Хто не са Мною, той супроць Мяне, і хто не збірае са Мною, то раскідае.

 

Хто не са Мною, той супраць Мяне, і хто не збірае са Мною, той раскідае.

Калі нячысты дух выйдзе з чалавека, то блукае бязводнымі мясцінамі, шукаючы спакою і не знаходзячы; [тады] кажа: «Вярнуся ў свой дом, адкуль выйшаў»;

 

Калі нячысты дух выйдзе з чалавека, бадзяецца па бязводных мясцінах, шукаючы спачынку, і, не знаходзячы яго, кажа: «Вярнуся ў дом свой, адкуль выйшаў».

і, прыйшоўшы, знаходзіць яго падмеценым і прыбраным.

 

І, калі прыходзіць, знаходзіць яго вымеценым і прыбраным.

Тады ідзе і бярэ сем іншых духаў, люцейшых за сябе, і, увайшоўшы, яны пасяляюцца там, і апошняе робіцца таму чалавеку горшае за першае.

 

Тады ідзе і бярэ з сабой сем іншых духаў, горшых за сябе, ды, увайшоўшы, яны пасяляюцца там, і  пазнейшае ў таго чалавека горш за ранейшае».

І сталася: калі Ён казаў гэта, адна жанчына з натоўпу, узвысіўшы голас, сказала Яму: Шчаслівае ўлонне, якое вынасіла Цябе, і грудзі, якія Ты ссаў.

 

І сталася, калі гэтак навучаў, адна жанчына з натоўпу, узвысіўшы голас, сказала Яму: «Шчаснае ўлонне, якое вынасіла Цябе, ды грудзі, якія выкармілі Цябе».

А Ён сказаў: Тым болей шчаслівыя тыя, што слухаюць Божае слова і выконваюць [яго].

 

А Ён сказаў: «Тым болей шчасныя тыя, што слухаюць слова Божае ды захоўваюць».

А калі сталі збірацца натоўпы, ён пачаў казаць: Гэтае пакаленне — пакаленне ліхое, яно знаку вымагае, ды знаку яму не будзе дадзена, апрача знака Іоны [прарока].

 

А калі сабраліся людзі, пачаў казаць: «Род гэты ёсць род нягодны; шукае знаку, і знак не будзе дадзены яму, толькі знак Ёны прарока.

Бо як Іона быў знакам для ніневіцян, так будзе і Сын Чалавечы для гэтага пакалення.

 

Бо як Ёна быў знакам для Нініўцаў, так Сын Чалавечы будзе знакам для роду гэтага.

Царыца Поўдня паўстане на судзе з людзьмі гэтага пакалення і асудзіць іх, таму што яна прыйшла з канцоў зямлі, каб паслухаць Саламонаву мудрасць, і вось, тут большае за Саламона.

 

Царыца з поўдня пад час суда ўваскрэсне разам з людзьмі гэтага пакалення ды асудзіць іх, бо яна прыбыла з канца зямлі паслухаць мудрасці Саламона, а вось, тут большы за Саламона.

Людзі ніневійскія ўстануць на судзе з гэтым пакаленнем і асудзяць яго; бо яны пакаяліся ад Іонавай пропаведзі, і вось тут большае за Іону.

 

Мужы з Нінівы стануць на судзе з гэтым пакаленнем і асудзяць яго, бо яны на прызыў Ёны навярнуліся, а вось, тут большы за Ёну.

Ніхто, запаліўшы светач, не ставіць у патайное месца, [ні пад пасудзіну], але на падстаўку, каб тыя, што ўваходзяць, бачылі святло.

 

Ніхто не запальвае свечкі і не ставіць у сховішча або пад пасудзіну, але на падсвечніку, каб бачылі святло яе ўсе тыя, што ўваходзяць.

Светач цела — тваё вока. [Дык] калі тваё вока чыстае, то і ўсё тваё цела [будзе] яснае; калі ж — ліхое, то і цела тваё [будзе] цёмнае.

 

Светач цела — вока тваё. Калі вока тваё будзе чыстае, дык і ўсё цела тваё будзе светлае; а калі вока тваё будзе нягодным, дык і ўсё цела тваё цёмным будзе.

Дык глядзі, каб святло, якое ў табе, не была цемраю.

 

Дык глядзі, каб святло, якое ў табе, не сталася цемрай.

Калі ж усё тваё цела светлае і не мае ніводнай цёмнай часцінкі, то будзе яго ўсё светлае, нібы светач сваім ззяннем асвятляе цябе.

 

Калі ж усё цела тваё светлым будзе, не маючы ані часткі зацемненай, дык усё будзе светлым, быццам свяцільнік у ззянні сваім асвятляе цябе».

І калі Ён гэта сказаў, просіць Яго адзін фарысей, каб паабедаў у яго; і Ён, увайшоўшы, узлёг.

 

І, калі Ён гаварыў, адзін фарызей запрасіў, каб Ён паабедаў у яго; і, увайшоўшы, Ён узлёг.

Фарысей жа, буачыўшы, здзівіўся, што Ён спярша не ўмыўся перад абедам.

 

Але фарызей здзівіўся, бачачы, што Ісус не памыў рукі перад абедам.

Госпад жа сказаў яму: цяпер вы, фарысеі, чашу і міску ачышчаеце звонку, а ваша нутро поўнае хцівасці і зласлівасці.

 

І гаворыць Госпад яму: «Цяпер вы, фарызеі, абмываеце тое, што звонку чары і місы, але тое, што ўнутры вас, — поўнае сквапнасці і беззаконня.

Неразумныя! Хіба Той, Хто стварыў вонкавае, не стварыў і ўнутранае?

 

Неразумныя! Ці ж Той, Хто стварыў знешняе, не стварыў таксама нутра?

Але дайце тое, што ў сярэдзіне сэрца, як міласціну, і вось, усё ў вас [будзе] чыстае.

 

Лепш давайце людзям міласціну з таго, што ўнутры, і вось, усё будзе вам чыстым.

Але бяда вам, фарысеям, бо вы даяце дзесяціну з мяты, руты і ўсялякай агародніны, ды абмінаеце суд і Божую любоў; і гэта належала зрабіць, і таго не ўпусціць.

 

Але гора вам, фарызеі, што бярэце дзесяціну з мяты, і руты, і з усякай гародніны, а не звяртаеце ўвагі на справядлівасць і любоў Бога. Трэба і гэта выканаць, і таго не забываць.

Бяда вам, фарысеям, бо вы любіце першыя месцы ў сінагогах і прывітанні на рыначных плошчах.

 

Гора вам, фарызеі, што любіце першыя лаўкі ў сінагозе і прывітанні на рынку.

Бяда вам, [кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі], што вы — як магілы непазначаныя, і людзі ходзяць зверху, ды не ведаюць.

 

Гора вам, бо вы, як магілы, якіх не відаць, і людзі, ходзячы па іх, не ведаюць.

І ў адказ адзін з законнікаў кажа Яму: Настаўніку, кажучы гэта, Ты і нас абражаеш.

 

Адзін з заканазнаўцаў, адказваючы, гаворыць Яму: «Настаўнік, так гаворачы, Ты нас зневажаеш».

А Ён сказаў: І вам, законнікам, бяда, бо вы ўскладаеце на людзей празмерныя цяжары, а самі ніводным сваім пальцам не дакранаецеся да гэтых цяжараў.

 

А Ён гаворыць: «І вам, заканазнаўцы, гора, бо вы накладаеце на людзей цяжары невыносныя, а самі грузу нават пальцам вашым не кранаеце.

Бяда вам, бо вы будуеце надмагільныя помнікі прарокам, — а вашы бацькі забілі іх.

 

Гора вам, што будуеце магілы прарокам, а вашыя бацькі пазабівалі іх.

Значыць, вы сведкі24 і ўхваляеце ўчынкі сваіх бацькоў, бо яны забілі іх, вы ж будуеце [ім магільні].

 

Сапраўды, вы сведчыце і  згаджаецеся з учынкамі бацькоў вашых, бо яны іх пазабівалі, а вы [ім магілы] будуеце.

Таму і мудрасць Божая сказала: «Пашлю ім прарокаў і Апосталаў, і некаторых з іх заб’юць і будуць гнаць,

 

Дзеля таго і мудрасць Божая сказала: пашлю да іх прарокаў і апосталаў, і з іх адных пазабіваюць, а другіх пераследаваць будуць,

каб кроў усіх прарокаў, пралітая ад стварэння свету, была спагнана з гэтага пакалення,

 

каб спагнана была кроў усіх прарокаў, пралітая ад стварэння свету,  з роду гэтага,

ад крыві Авеля да крыві Захарыі, які загінуў між ахвярнікам і храмам. Так, кажу вам: яна будзе спагнана з гэтага пакалення.

 

пачынаючы ад крыві Абэля аж да крыві Захарыі, які загінуў між алтаром і святыняй. Гэтак кажу вам: будзе спагнана з роду гэтага.

бяда вам, законнікам, бо вы ўзялі ключ ведаў: самі не ўвайшлі і перашкодзілі тым, што ўваходзілі.

 

Гора вам, заканазнаўцы, што вы ўзялі ключ разумення! І самі не ўвайшлі, і тым, што ўваходзілі, перашкодзілі».

І калі Ён выйшаў адтуль25, пачалі кніжнікі і фарысеі моцна наступаць на Яго і выпытваць у Яго шмат пра што,

 

І, калі Ён скончыў, фарызеі і кніжнікі пачалі гвалтоўна наступаць на Яго і закідваць пытаннямі пра многае,

падпільноўваючы Яго [і шукаючы], каб падлавіць што-небудзь з Яго вуснаў, [каб абвінаваціць Яго.]

 

цікуючы на Яго, каб падлавіць у чым-небудзь з Яго вуснаў, каб абвінаваціць Яго.