Ёва 13 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012
Усё гэта бачыла вока маё, і чула вуха маё, і ўсё зразумела.
Вось, усё гэта бачыла маё вока і чула маё вуха, і зразумеў я ўсё.
Тое, што вам вядома, і я ведаю, і я ня горшы ад вас.
Паводле вашага ведання і я ведаю; не ніжэйшы я за вас.
Я хачу гаварыць з Усемагутным і прагну Богу прадставіць [справу маю].
Але ж, аднак, я буду прамаўляць да Усемагутнага, і прагну я паразважаць з Богам;
Бо вы задумалі няпраўду, вы — лекары, нічога ня вартыя.
а вас буду выкрываць, як завадатараў хлусні, вас усіх — як марных лекараў.
Калі б вы маўчалі, вы зьявілі б гэтым мудрасьць!
Хоць бы вы памаўчалі, каб было гэта вам [залічана] за мудрасць!
Паслухайце скаргу маю і зважце на адказ вуснаў маіх.
Дык паслухайце скаргу маю і зважце на дамаганні маіх вуснаў.
Ці належала вам дзеля Бога казаць няпраўду і дзеля Яго гаварыць хлусьліва?
Няўжо дзеля Бога вы гаворыце няпраўду і дзеля Яго прамаўляеце хітрыя словы?
Ці належала вам быць крывадушнымі дзеля Яго, і за Бога на судзе спрачацца?
Няўжо вы запабягаеце перад Ім і спрабуеце замест Бога выступаць у судзе?
Ці добра будзе, калі Ён вас будзе выспрабоўваць? Ці зможаце з Яго насьміхацца, як насьміхаюцца з чалавека?
Ці добра, калі Ён вас адкіне? Ці пакпіце вы з Яго, як кпяць з чалавека?
Ён, караючы, пакарае вас, калі будзеце патаемна зважаць на аблічча.
Ён вас будзе выкрываць, калі будзеце патаемна глядзець на аблічча.
Няўжо веліч Ягоная не палохае вас, і страх Ягоны не агартае вас?
Няўжо веліч Яго не ўсхвалюе вас і павага да Яго не агорне вас?
Напаміны вашыя — гэта словы з попелу, а вежы вашыя — вежы гліняныя.
Меркаванні вашы — гэта выслоўі з попелу; браня ваша — браня гліняная.
Памаўчыце крыху, а я буду гаварыць, і няхай што заўгодна прыйдзе на мяне.
Памаўчыце крыху, каб я гаварыў, і хай што-колечы на мяне прыйдзе.
Навошта мне кусаць цела маё зубамі маімі і душу маю трымаць рукамі маімі.
Навошта мне кусаць цела сваё зубамі сваімі і душу сваю трымаць рукамі сваімі?
Хоць бы і забіў мяне [Бог], буду мець у Ім надзею і буду абараняць шляхі мае перад абліччам Ягоным.
Нават калі Ён заб’е мяне, я буду ўскладаць надзею на Яго; аднак жа сцверджу перад абліччам Яго шляхі мае.
У гэтым будзе збаўленьне маё, бо ніводзін бязбожнік ня прыйдзе перад аблічча Ягонае.
І гэта будзе збаўленне маё, бо ніводзін бязбожнік не з’явіцца перад абліччам Яго.
Слухайце ўважліва словы мае, і няхай будзе ў вушах вашых тлумачэньне маё.
Слухайце словы мае і ўспрымайце вушамі сваімі тлумачэнне маё.
Бо я пачаў суд, і ведаю, што [буду] апраўданы.
Вось, наладзіў я суд; ведаю, што мяне знойдуць справядлівым.
Хто будзе судзіцца са мной? Тады я змоўкну, і [гатовы] памерці.
Хто ёсць, хто б паспрачаўся са мной? Тады я замаўчу і скончу жыццё.
Дзьвюх толькі рэчаў не рабі са мною, і тады я ня буду хавацца ад аблічча Твайго:
Дзвюх толькі рэчаў не рабі мне, і тады я не буду хавацца ад Твайго аблічча:
аддалі руку Тваю ад мяне, і жах Твой няхай не палохае мяне.
прымі руку Сваю далей ад мяне і жах Твой хай мяне не палохае.
Пакліч мяне, і я адкажу Табе, або я буду гаварыць, а Ты адкажы мне.
Пакліч мяне, і я адкажу Табе; або я буду гаварыць, а Ты мне адкажаш.
Якія грахі і правіны я маю? Пакажы мне грэх мой і правіны мае.
Якія правіннасці і грахі я маю? Пакажы мне мае ліхадзействы і злачынствы.
Чаму Ты хаваеш аблічча Тваё і лічыш мяне за ворага для Цябе?
Чаму Ты хаваеш Сваё аблічча і лічыш мяне ворагам Сваім?
Ці Ты пужаеш лісток, які [ветрам] сарваны, і гонішся за сухой саломай?
Ты сурова абыходзішся з лістком, што сарваны ветрам, і пераследуеш сухую саломінку.
Бо Ты пішаш пра мяне прыкрасьці і прыгадваеш мне грахі маладосьці маёй.
Бо Ты пішаш на мяне ўсякія горычы і хочаш апанаваць мяне грахамі маладосці маёй.
Ты замыкаеш у калоду ногі мае, і пільна назіраеш сьцежкі мае, і дасьледуеш усе сьляды мае.
Ты закаваў у кайданы ногі мае, і пільна сочыш за ўсімі сцежкамі маімі, і прыглядаешся да слядоў ног маіх.
І я марнею, як спарахнелае дрэва і як адзеньне, якое моль патачыла.
І я спарахнею, як бурдзюк і як адзенне, што паточана моллю.
