Ёва 21 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012
І адказаў Ёў, і сказаў:
У адказ сказаў Ёў:
«Паслухайце ўважліва словы мае, і няхай будуць яны на пацяшэньне вашае.
«Паслухайце, прашу, словы мае, і хай будуць яны вам на пацеху.
Дазвольце, і я буду казаць, а пасьля словаў маіх сьмейцеся сабе.
Цярпліва выслухайце мяне, а я буду гаварыць; і пасля слоў маіх будзеце смяяцца.
Ці ж я гавару супраць чалавека, і ці ж няслушна маю быць нецярплівы?
Ці ж мая прамова — супраць чалавека, што я заслужана не павінен быць нецярплівы?
Паглядзіце на мяне і аслупянейце, і ўдарце рукою ў вусны свае.
Звярніце ўвагу на мяне і аслупянейце, і пакладзіце на вусны свае палец.
Калі я ўзгадваю гэта, я палохаюся, і дрыжаньне калоціць цела маё.
І я, калі ўзгадаю, палохаюся, і трымценне калоціць цела маё.
Чаму жывуць бязбожнікі, дажываюць да старасьці, і багацеюць?
Чаму ж жывуць бязбожнікі, дажываюць да старасці і ўмацаваны багаццем?
Насеньне іхняе моцнае ў іх, і ўнукі іхнія гадуюцца на вачах іхніх.
Нашчадкі іх заўсёды перад імі, і дзеці іх — перад абліччам іх.
Дамы ў іх забясьпечаныя ад страху, і няма кары Божай над імі.
Дамы ў іх — бестурботныя і мірныя, і няма біча Божага над імі.
Бугай у іх заўсёды плодны і не зьнемагае, і карова целіцца, і не скідае [цяляці].
Цёлка ў іх пачынае ва ўлонні і не скідае, карова нараджае і не пазбаўляецца цяляці свайго.
Дзеці іхнія, як статак, выходзяць, і малыя іхнія гуляюць вакол іх.
Дзеці іх, як статак, выходзяць, і малыя іх радуюцца, гуляючы.
Яны сьпяваюць пад бубны і гусьлі і весяляцца пры гуках жалейкі,
Яны трымаюць тымпан і цытру і весяляцца пры гуках труб,
і праводзяць у радасьці дні свае, і спакойна зыходзяць у адхлань.
праводзяць яны ў дабротах дні свае і ў адно імгненне сыходзяць у апраметную.
Яны кажуць Богу: “Адыйдзіся ад нас! Ня хочам ведаць шляхоў Тваіх.
Яны казалі Богу: “Адыдзіся ад нас! Не хочам ведаць шляхоў Тваіх.
Хто такі Усемагутны, каб служыць Яму, і што Ён нам дапаможа, калі будзем маліць Яго?”
Хто такі Усемагутны, каб мы служылі Яму, і што нам за карысць, калі б мы памаліліся Яму?”
Маюць яны ў руках сваіх дабрабыт, хоць думкі іхнія далёка ад Яго.
Няхай даброты іх у іх руках, але рада бязбожніка няхай будзе далёка ад мяне.
Як часта тухне лямпа бязбожнікаў і нахлынае на іх загуба? Ці [часта] ў гневе [Божым] прыходзяць на іх пакуты?
Ці часта згасае свяцільнік бязбожнікаў, і ці прыйдзе на іх згуба, і ці надасць Ён пакут [ім] у гневе Сваім?
Ці яны падобныя да мякіны на ветры і да попелу гарачага, які вецер разносіць?
Ці будуць яны, быццам саломінка перад ветрам і быццам попел, які разносіць віхура?
[Скажаш:] “Бог захоўвае для дзяцей ягоных кару Сваю”. Няхай аднагародзіць Ён яму, каб ён ведаў.
Ці захавае Бог для сыноў яго несправядлівасць яго? Хай аддасць Ён яму, каб ён ведаў.
Няхай убачаць вочы ягоныя загубу яго, і няхай нап’ецца ён гневу Усемагутнага.
Убачаць вочы яго пагібель сваю, і нап’ецца ён гневу Усемагутнага.
Бо які будзе клопат яму пра дом ягоны, калі лік месяцаў ягоных спыніцца?
Бо што з дому яго патрэбна яму пасля яго, калі лік месяцаў яго спыніцца?
Ці ж можа хто вучыць веданьню Бога? А Ён судзіць найвышэйшых.
Ці ж хто навучыць Бога мудрасці, Таго, Хто судзіць нябёсы?
Адзін памірае ў сіле і здаровы, багаты і ў супакоі.
Адзін памірае ў сіле і здаровы, багаты і шчаслівы;
Начыньні ягоныя поўныя малака, і косткі ягоныя напоўнены сьвежым шпікам.
нутро яго поўнае тлушчу, а косці яго багатыя мозгам.
А іншы памірае ў горычы душы і ня цешыўся дабром.
А іншы памірае ў горычы душы, без аніякага набытку;
Аднак разам будуць яны спаць у парахне, і абодвух апануюць чэрві.
ды аднак разам будуць яны спаць у парахне, і абодвух апануюць чэрві.
Вось, я ведаю думкі вашыя і намеры вашыя, каб нашкодзіць.
Добра зразумеў я думкі вашыя і ліхія намеры вашыя адносна мяне.
Бо вы кажаце: “Дзе дом шляхетнага, а дзе намёт бязбожніка?”
Бо вы кажаце: “Дзе дом князя, а дзе палаткі бязбожнікаў?”
Ці вы не пыталіся некага з падарожнікаў і словаў іхніх вы не зразумелі,
Ці вы не пыталіся каго з падарожнікаў і ці не спазналі довадаў іх,
што ліхотнік захаваны ў дзень загубы і збаўлены ў дзень гневу?
што ў дзень пагібелі ашчаджаецца ліхі і ў дзень гневу адводзіцца ўбок.
Хто будзе дакараць яго за шляхі ягоныя? І за тое, што ён зрабіў, хто аднагародзіць яму?
Хто пакажа яму з дакорам дарогу яго, і за тое, што ён зрабіў, хто аддасць яму?
Яго прынясуць да магілы, і пра дамавіну ягоную задбаюць.
Яго прывядуць да магілы і пры надгробку яго паставяць варту.
Салодкімі яму будуць груды зямлі, бо за ім ідуць усе людзі, і перад ім — безьліч.
Салодкімі яму будуць груды зямлі, і за сабой ён цягне кожнага чалавека, і перад ім безліч.
Дык чаму ж вы надарма пацяшаеце, калі ў адказе вашым адзін падман?»
Дык чаму ж вы надарма пацяшаеце мяне, калі ў адказе вашым застаецца падман?»
