Ёва 14 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012
Чалавек, які народжаны з жанчыны, мае век кароткі і поўны трывогаў.
Чалавек, што народжаны з жанчыны, мае век кароткі і поўны трывог;
Вырастае кветка, і вяне, і мінае, як цень, і не застаецца.
ён расце, быццам кветка, і вяне, і мінае, як цень, і не застаецца.
І Ты на такога зьвяртаеш вочы Твае і вядзеш яго на суд з Сабою.
І Ты лічыш вартым на такога адкрываць вочы Свае і весці яго на суд з Сабою?
Хто ж можа нячыстага зрабіць чыстым? Хіба ніхто!
Хто ж можа нячыстага зрабіць чыстым? Хіба ніхто!
Калі дні яму вызначаны, і лік месяцаў ягоных вядомы Табе, і Ты вызначыў яму межы, якіх нельга яму перайсьці,
Калі дні яму вызначаны, і лік месяцаў яго вядомы Табе, і Ты вызначыў яму межы, якіх нельга яму перайсці,
дык адвярні вочы Твае ад яго, няхай ён супачыне, няхай пацешыцца днём, як той найміт.
дык адвярні вочы Свае ад яго, хай ён супачыне, хай пацешыцца днём, як той найміт.
Бо нават дрэва мае надзею. Калі яно было сьсечанае, дык зноў адрасьце, і парасткі свае пускаць не пакіне,
Бо нават дрэва мае надзею: калі б было ссечанае, дык зноў адрасце і парасткі свае пускаць не пакіне,
і калі састарэе ў зямлі корань ягоны, і пень ягоны ў пяску спарахнее,
і калі састарэе ў зямлі яго корань і пень яго ў пяску спарахнее,
ад вільгаці вады яно зазелянее і пусьціць галінкі як маладая расьліна.
ад вільгаці вады яно зазелянее і зацвіце як маладая расліна.
А чалавек калі памрэ, ён адыйшоў, і дзе знойдзеш яго?
А чалавек, які слабее і памірае, адыходзіць, і я пытаюся: “Дзе ён?”
Зьнікаюць воды з мора, і рэкі высыхаюць да дна.
Знікаюць воды з мора, і рэкі высыхаюць да дна.
Так і чалавек, калі засьне, не прачнецца, пакуль неба ня счэзьне; ня ўстане, і зо сну свайго не прачнецца.
Так і чалавек: калі засне, не прачнецца, пакуль неба не знікне, не ўстане, і ад сну свайго не прачнецца.
О, каб Ты схаваў мяне ў адхлані і захаваў мяне, пакуль не міне ярасьць Твая, і вызначыў мне час, у які зноў мяне ўзгадаеш.
О, каб Ты схаваў мяне ў апраметнай і захаваў мяне, пакуль не міне абурэнне Тваё, і вызначыў мне час, у які зноў мяне ўзгадаеш!
Ці памёршы чалавек зноў будзе жыць? Усе дні службы маёй я чакаю, калі прыйдзе замена мая.
Ці памерлы чалавек зноў будзе жыць? Усе дні маёй службы чакаю, калі прыйдзе мая замена.
Ты паклічаш, і я адкажу Табе, Ты засумуеш за творам рук Тваіх.
Ты паклічаш, і я адкажу Табе, і Ты засумуеш дзеля стварэння рук Тваіх.
Бо Ты палічыш нават крокі мае, і будзеш ласкавы адносна грахоў маіх.
Ты пералічыў бы нават крокі мае, але будзеш ласкавы адносна грахоў маіх.
Ты запячатаеш, як у мяшку, злачынствы мае, і выбеліш правіны мае.
Ты запячаткуеш, як у мяшку, злачынствы мае і выбеліш правіны мае.
Але як гара, падаючы, развальваецца, і як скала зыходзіць з месца свайго,
Але як гара, падаючы, развальваецца і скала сыходзіць з месца свайго,
і як вада сьцірае камень, і як плынь падмывае глебу, так і Ты нішчыш надзею ў чалавеку.
як вада сцірае камень і плынь падмывае глебу, так і Ты нішчыш надзею ў чалавеку.
Ты сьціскаеш яго, і ён адыходзіць у вечнасьць, зьмяняеш аблічча ягонае і адсылаеш яго.
Ты сціскаеш яго, і ён адыходзіць у вечнасць, змяняеш твар яго і адсылаеш.
Ці ў славе жывуць дзеці ягоныя, ён ня ведае, ці ў ганьбе, ён не разумее.
Ці годна жывуць яго дзеці, ён не ведае, ці ў ганьбе — ён не разумее.
Адчувае ён боль цела свайго, і душа ягоная ў ім самім ные».
Адчувае ён боль свайго цела, і душа яго ў ім самім ные».
