Ёва 8 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012
І адказаў Більдад з Шуаху, і сказаў:
У адказ Балдад Сугіт сказаў:
«Як доўга ты будзеш так гаварыць? Словы вуснаў тваіх — як вецер гвалтоўны.
«Як доўга ты будзеш так гаварыць? А словы вуснаў тваіх — вецер навальнічны!
Ці ж Бог перакручвае суд? Ці Усемагутны перакручвае праведнасьць?
Ці ж Бог скажае прысуд або Усемагутны перакручвае тое, што справядліва?
Калі сыны твае саграшылі супраць Яго, дык Ён аддаў іх у рукі злачыннасьці іхняй.
І, калі сыны твае зграшылі супраць Яго і пакінуў Ён іх у руцэ правіннасці іх,
Аднак, калі ты на сьвітаньні зьвернешся да Бога і будзеш маліць Усемагутнага,
ты, калі на світанні ўздымешся да Бога і будзеш маліцца Усемагутнаму,
і калі будзеш чысты і праведны, Ён сустрэне цябе і дасьць табе супакой паводле праведнасьці тваёй.
калі падыдзеш [да Яго] чысты і справядлівы, зараз устане Ён да цябе і дасць супакойнае жытло справядлівасці тваёй;
І хоць былі малыя пачаткі твае, канец твой будзе вельмі вялікі.
настолькі, што, калі пачаткі твае былі малыя, то рэшткі твае памножацца значна.
Распытай пакаленьні даўнейшыя і зваж на досьвед бацькоў тваіх,
Спытай у даўнейшага пакалення і спасцігні глыбока ўспаміны бацькоў.
бо мы — учора [нарадзіліся] і мала ведаем, бо дні нашыя на зямлі — быццам цень.
Мы — учарашнія і нічога не ведаем, бо дні нашыя на зямлі, быццам цень.
А яны навучаць цябе, і скажуць табе, і ад сэрца свайго скажуць слова табе.
Хіба ж яны не навучаць цябе, не пагавораць з табою і ад шчырага сэрца не прамовяць слова?
Ці ж можа расьці трысьнёг бяз вільгаці, або чарот без вады?
Ці ж можа зелянець трыснёг без вільгаці або чарот расці без вады?
Ён яшчэ квітнее і не сарваныя рукой кветкі ягоныя, але ён сохне раней за ўсю траву.
Нават калі ён у квецені і не вырываецца рукою, то засыхае раней за ўсе травы.
Такі шлях усіх, якія забываюцца пра Бога, і надзея бязбожнага загіне.
Такія дарогі ўсіх, што забываюцца пра Бога, і надзея бязбожнага загіне.
Надзея яго ценькая, як нітка, пэўнасьць ягоная — як павуціньне.
Спадзяванне яго — тонкая нітка, а надзея яго — быццам павуцінне.
Абапрэцца ён на дом свой, але той не ўстаіць, схопіцца за яго, але ён не ўтрымаецца.
Абапрэцца ён на дом свой, але той не ўстаіць, падапрэ яго, але ён не ўздымецца.
Зелянее ён на сонцы і выпускае галінкі свае,
Здаецца ён вільготным да таго, як узыдзе сонца, і ў садзе яго праб’ецца парастак яго;
і ў купу камянёў запускаюцца карані ягоныя, і паміж камянёў ён вырас.
на кучы камянёў скопяцца карані яго, і застанецца жыць ён сярод камянёў.
А калі вырвуць яго з месца ягонага, адрачэцца яно ад яго: “Ня ведаю я цябе”.
Калі выкараняць яго з месца яго, яно адмовіцца ад яго і скажа: “Не ведаю цябе”.
Такая вось радасьць шляху ягонага, а з пылу вырастаюць іншыя.
Гэта вось радасць дарогі яго, каб ізноў з зямлі вырасталі іншыя.
Бог не адкіне нявіннага і ня дасьць рукі ліхотнікам.
Бог не адкіне шчырага і не падасць рукі ліхадзеям,
Ён напоўніць вусны твае сьмехам, і губы твае — радасным ускліканьнем.
яшчэ напоўняцца вусны твае смехам і рот твой — радасным ускліканнем.
Тыя, што ненавідзяць цябе, асаромяцца, і не ўстаіць намёт бязбожных».
Тыя, што ненавідзяць цябе, агорнуцца сорамам, і не выстаіць палатка бязбожных».
