Выслоўяў Саламонавых 19 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
Лепш бедны, які ходзіць у беззаганнасьці сваёй, чым крывадушны вуснамі сваімі, і да таго ж дурны.
Лепшы бедны, што ходзіць у чыстасардэчнасці сваёй, чым той, хто крывіць вусны, і той, хто неразумны.
Таксама нядобра душы бяз ведаў, і хто сьпяшаецца нагамі [сваімі], саграшыць.
Дзе няма ведаў, душы няма дабра, і хто паспешлівы ў нагах — памыляецца.
Неразумнасьць чалавека крывіць шлях ягоны, але сэрца ягонае гневаецца на ГОСПАДА.
Бязглуздасць чалавека дае падножку крокам яго, і душою сваёю ён кіпіць супраць Госпада.
Маёмасьць дадае шматлікіх сяброў, а ўбогага пакідае бліжні ягоны.
Багацце дабаўляе многіх сяброў; а беднага пакідае і сябар яго.
Сьведка фальшывы не пазьбегне пакараньня, і хто дыхае няпраўдай, не ўратуецца.
Ілжэсведка не будзе беспакараны, а хто гаворыць ману — не пазбегне [кары].
Шмат хто паніжаецца перад магнатам, і кожны сябруе з чалавекам, які [дае] падарункі.
Многія ліслівяць у прысутнасці магутнага чалавека, і ўсе — сябры таму, хто дае падарункі.
Усе браты беднага ненавідзяць яго, тым больш сябры ягоныя аддаляюцца ад яго; той бяжыць, каб паразмаўляць, але іх няма.
Усе браты беднага чалавека ненавідзяць яго, звыш таго, і сябры далёка адыходзяць ад яго; хто імкнецца толькі да размоў — не будзе мець нічога.
Хто набывае розум, той любіць душу сваю, хто шукае разважлівасьці — знаходзіць дабро.
А хто з’яўляецца валадаром разважлівасці — любіць душу сваю, і знойдзе дабро вартаўнік разважлівасці.
Сьведка фальшывы не пазьбегне пакараньня, і хто дыхае няпраўдай, загіне.
Ілжэсведка не будзе беспакараны, а хто гаворыць ману — загіне.
Не пасуе дурню раскоша, тым больш слузе мець уладу над князямі.
Не ўпрыгожвае бязглуздага раскоша, і не слузе кіраваць кіраўнікамі.
Розум чалавека стрымлівае гнеў ягоны, і слава яго — у прабачэньні правінаў.
Веды чалавека ўціхамірваюць гнеў яго, а слава яго праходзіць міма несправядлівага.
Гнеў валадара — як рыканьне ільва, а зычлівасьць ягоная — як раса на траве.
Як рыканне льва — так гнеў цара, і як раса на траве — так і ласка яго.
Неразумны сын — загуба для бацькі, а сварлівая жонка — як няспыннае капаньне [праз дах].
Загуба для бацькі — сын бязглузды, а жонка сварлівая — дах, што няспынна працякае.
Дом і маёмасьць — спадчына ад бацькоў, але разумная жонка — ад ГОСПАДА.
Дом і багацце — спадчына бацькоў, а жонка разважлівая — ад Госпада.
Лянота кідае ў сон, і нядбайная душа будзе цярпець голад.
Лянота агортвае моцным сном, і душа нядбайная галадае.
Хто захоўвае прыказаньні — захоўвае душу сваю, хто не шануе шлях Яго — памрэ.
Хто беражэ настаўленне — беражэ душу сваю, а хто не клапоціцца аб дарозе сваёй — памрэ.
Хто літуецца над убогім, той пазычае ГОСПАДУ, за дабрадзейства Ён аднагародзіць яму.
Пазычае Госпаду — хто шкадуе бедных, і ў сваю чаргу вернецца яму.
Карай сына свайго, пакуль ёсьць надзея, і няхай не спрычыніцца да загубы яго душа твая.
Карай сына свайго, пакуль ёсць надзея, ды не праймайся крыкам яго.
Зласьлівы няхай атрымае пакараньне, бо калі пашкадуеш яго, яшчэ больш павялічыш [кару].
Хто нецярплівы — вытрымае кару, а калі жадаеш выратаваць яго — іншае дадасі.
Слухай парады і прыймай настаўленьне, каб стаўся ты мудрым пры канцы [дзён].
Слухайся розуму і прымай настаўленне, каб быць мудрым у канцы жыцця свайго.
Шмат думак у сэрцы чалавека, але збудзецца намер ГОСПАДА.
Многа намераў у сэрцы чалавека, а ласка Госпада застанецца.
Пажаданая для чалавека міласэрнасьць ягоная, і бедны лепшы за чалавека хлусьлівага.
Жаданае ад чалавека — міласэрнасць яго, і бедны чалавек лепшы за лгуна.
Страх перад ГОСПАДАМ [вядзе] да жыцьця, і такі [чалавек] будзе жыць, і насыціцца, і зло не наведае яго.
Страх Госпадаў вядзе да жыцця, і застанецца чалавек з дастаткам і без з’яўлення ліха.
Гультай хавае руку сваю ў місе, але нават да вуснаў сваіх не падымае яе.
Гультай хавае руку сваю ў місе і не прысоўвае яе да вуснаў сваіх.
Бі насьмешніка, і неразумны паразумнее, дакарай разумнага, і ён здабудзе веданьне.
Калі насмешнік збіты, то і просты чалавек паразумнее; а калі ўпікнеш мудраму, ён зразумее настаўленне.
Руйнуе бацьку, выганяе маці сын, які прыносіць сорам і ганьбу.
Хто чыніць шкоду бацьку і выганяе маці — сын несумленны і бессаромны.
Перастань, сыне мой, слухаць настаўленьні, якія адводзяць ад словаў веданьня.
Знайдзі ўцеху ў тым, сыне, каб атрымліваць веды і не праходзь міма разважных размоў.
Сьведка нягодны насьміхаецца над судом, і вусны бязбожнікаў глытаюць злачынства.
Сведка несправядлівы здзекуецца з законнасці, і вусны бязбожнікаў глытаюць несправядлівасць.
Падрыхтаваныя прысуды для насьмешнікаў, а хвастаньне — на плечы дурняў.
Дубцы падрыхтаваны для насмешнікаў, а пабоі — для цел бязглуздых.
