Марка 13 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І, калі Ён выходзіў са святыні, гаворыць Яму адзін з вучняў Яго: «Настаўнік, глянь, што за камяні ды якія пабудовы!»
І, калі Ён выходзіў з святыні кажа Яму адзін з Яго вучняў: «Настаўніку, паглядзі, якое каменне і якія будынкі!»
А Ісус гаворыць яму: «Бачыш усе гэтыя велізарныя будоўлі? Не застанецца з іх каменя на камені, які б не быў развалены».
І Ісус сказаў яму: «Бачыш гэтыя вялікія будынкі? Не астанецца тут каменя на камені, які б не быў зруйнаваны».
І, калі Ён сядзеў на гары Аліўнай насупраць святыні, пыталіся Яго асобна Пётра, і Якуб, і Ян, і Андрэй:
І калі Ён сядзеў на Аліўнай гары, насупроць святыні, пыталіся ў Яго на адзіноце Пятро, і Якаў, Іаан, і Андрэй:
«Скажы нам, калі гэта станецца, і што за знак будзе, калі ўсё гэта пачне збывацца?»
«Скажы нам, калі гэта будзе і што за знак, калі ўсё гэта павінна збыцца?»
І Ісус пачаў ім казаць: «Глядзіце, каб вас хто не звёў.
Ісус жа пачаў казаць ім: «Глядзіце, каб хто вас не звёў;
Бо многія прыйдуць у імя Маё, кажучы: “Гэта Я”, і яны многіх звядуць.
Многія прыйдуць пад Маім імем, кажучы: «Гэта Я», і многіх звядуць.
А калі пачуеце вы пра войны і чуткі пра войны, не трывожцеся, бо так павінна быць, але гэта яшчэ не канец.
Калі ж пачуеце пра войны і ваенныя пагалоскі, не жахайцеся: гэта павінна адбыцца, але гэта яшчэ не канец.
Бо падымецца народ на народ ды царства на царства, ды будуць месцамі землятрусы і голад, і смуты. Гэта пачатак пакут.
Бо паўстане народ на народ і царства на царства, будуць землятрусы месцамі, будзе голад; гэта пачатак родавых боляў.
Глядзіце самі сябе. Будуць вас аддаваць у суды і біць у сінагогах, і будзеце стаяць перад намеснікамі і царамі на сведчанне ім дзеля Мяне.
Глядзіце ж вы за сабою; будуць выдаваць вас у судзілішчы і будуць біць у сінагогах і перад намеснікамі і царамі будуць вас ставіць з-за Мяне на сведчанне ім.
І трэба, каб перш было абвешчана Евангелле ўсім народам.
Але ва ўсіх народах спярша павінна быць аб’яўлена Дабравесце.
І, калі павядуць вас выдаваць, не турбуйцеся загадзя, што вам казаць, але што дадзена вам будзе ў гэты час, тое скажаце, бо не вы будзеце гаварыць, але Дух Святы.
І калі вас павядуць, выдаючы, не турбуйцеся загадзя, што вы скажаце, але што вам будзе дадзена ў тую гадзіну, тое кажыце: бо не вы будзеце казаць, але Святы Дух.
І будзе выдаваць на смерць брат брата і бацька дзіця; і паўстануць дзеці супраць бацькоў ды будуць забіваць іх.
І выдасць брат брата на смерць і бацька сына, і паўстануць дзеці на бацькоў і пазабіваюць іх;
І будзеце вы ў нянавісці ад усіх за імя Маё; але хто вытрывае да канца, будзе збаўлены.
І будуць усе вас ненавідзець з-за Майго імя. А хто выцерпіць да канца, будзе збавёны.
Дык калі ўбачыце агіду спусташэння, пра што казаў прарок Даніэль, якая паўстала там, дзе не мела быць, — хто чытае, хай разумее, — тады тыя, якія ў Юдэі, хай уцякаюць у горы,
Калі ж убачыце брыдоту спусташэння там, дзе не павінна быць — хто чытае, няхай разумее — тады тыя, хто ў Іудзеі, няхай уцякаюць у горы,
а хто на даху, хай не сыходзіць у дом ды хай не ідзе, каб што ўзяць з дома свайго,
Хто [ж] на даху — няхай не спускаецца і не уваходзіць узяць што з свайго дому,
і хто на полі, хай не вяртаецца назад, каб узяць вопратку сваю.
І хто ў полі, няхай не вяртаецца назад узяць сваё адзенне.
Гора будзе цяжарным ды тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні.
Бяда ж тым, хто мае ў лоне, і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні.
Дзеля таго маліцеся, каб не сталіся ваші ўцёкі зімою.
Маліцеся ж, каб не здарылася гэта зімою;
Бо ў тыя дні будзе такі прыгнёт, якога не было ад заснавання свету, які Бог стварыў, аж дасюль, і не будзе.
Бо тыя дні будуць пакутаю, якой не было ад пачатку свету, што стварыў Бог, аж дагэтуль, і не будзе.
І, калі б Госпад не скараціў тых дзён, не ўратавалася б аніякае цела; але скараціў гэтыя дні дзеля абраных, якіх Ён абраў.
І калі б не скараціў Госпад гэтых дзён, не ўратавалася б нішто жывое; але дзеля выбраных, якіх выбраў Сабе, скараціў Ён гэтыя дні.
І, калі б хто вам тады сказаў: “Вось, тут Хрыстос або, вось, там”, — не верце.
І тады, калі хто вам скажа: «Вось, тут Хрыстос» «Вось там», не верце.
Бо з’явяцца фальшывыя хрысты і фальшывыя прарокі і будуць даваць знакі ды цуды, каб звесці, калі гэта магчыма, нават абраных.
Бо паўстануць фальшывыя хрыстосы і фальшывыя прарокі і будуць рабіць знакі і цуды, каб звесці, калі б было можна, выбранных.
Дык вы сцеражыцеся: на тое Я вам усё прадказаў.
Вы ж глядзіце; Я наперад сказаў вам ўсё.
А ў тыя дні, па тузе той зацемрыцца сонца, ды месяц не дасць святла свайго,
Але ў тыя дні пасля той пакуты, сонца зацьміцца і месяц не дасць свайго святла
і зоркі нябесныя падаць будуць, ды сілы, што на небе, пахіснуцца.
І зоркі будуць падаць з неба і сілы, што ёсць у нябёсах, парушацца,
І тады ўбачаць Сына Чалавечага, што прыходзіць на аблоках з вялікай магутнасцю і славаю.
І тады ўбачаць Чалавечага Сына, што будзе ісці ў воблаках з вялікаю сілаю і славаю.
І тады пашле анёлаў Сваіх, і збярэ з чатырох вятроў; ад краю зямлі да краю неба абраных Сваіх.
І тады пашле Ён анёлаў і збярэ [Сваіх] выбраных «ад чатырох вятроў, ад краю зямлі да краю неба».
З фігавага дрэва бярыце прыклад. Калі яго галінка лагаднее і пускае лісты, вы ведаеце, што ўжо блізка лета.
Ад фігавага дрэва вучыцеся падабенству: калі яе галіна ўжо мякчэе і выпускае лісце, вы ведаеце, што блізка лета;
Так і вы, калі ўбачыце, што гэта збываецца, ведайце, што і гэта блізка, пры дзвярах.
Так і вы, калі ўбачыце, што гэта робіцца, ведайце, што блізка, пры дзвярах.
Сапраўды кажу вам: не праміне пакаленне гэтае, аж гэта ўсё станецца.
Папраўдзе кажу вам: не праміне гэты род, пакуль усё гэта спраўдзіцца.
Неба і зямля прамінуць, але словы Мае не прамінуць.
Неба і зямля мінуцца, а Мае словы не мінуцца.
А дня таго і хвіліны ніхто не ведае; ані анёлы ў небе, ані Сын, толькі Айцец.
Пра той жа дзень ці гадзіну не ведае ніхто, ні анёлы ў небе, ні Сын, — толькі Бацька.
Глядзіце, чувайце і маліцеся, бо не ведаеце, калі гэты час надыдзе.
Глядзіце, будзьце пільныя [і маліцеся]: бо не ведаеце, калі надыдзе часіна.
Будзе, як з чалавекам, які выехаў у дарогу і пакінуў свой дом, і даў уладу сваім паслугачам, кожнаму свой абавязак, а прыдзвернаму, каб той чуваў.
Як чалавек, што выехаў з краю і пакінуў свой дом і даў сваім слугам разгарненне кожнаму — сваю працу, а прыбрамніку — быць чуйным.
Дык чувайце, бо не ведаеце, калі гаспадар дома вернецца: вечарам, ці апоўначы, ці калі певень запяе, ці раніцай,
Дык будзьце чуйныя: бо не ведаеце, калі гаспадар дому прыйдзе: увечары, ці апоўначы, ці ў пеўневыя галасы, ці раніцаю,
каб, калі вернецца неспадзявана, не застаў вас спячымі.
Каб, прыйшоўшы неспадзявана, не заспеў вас сплючы.
А што вам кажу, усім кажу: чувайце!»
Дык што вам кажу, Я ўсім кажу: будзьце чуйныя!»
