Марка 13 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І, як выходзіў Ён ізь сьвятыні, кажа Яму адзін із вучанікаў Ягоных: «Вучыцелю! глянь, што за вялікія камяні а што за вялікія хароміны!»
І, калі Ён выходзіў з святыні кажа Яму адзін з Яго вучняў: «Настаўніку, паглядзі, якое каменне і якія будынкі!»
І Ісус, адказуючы, сказаў яму: «Бачыш гэтыя вялікія хароміны? Ніякім парадкам не застанецца тут каменя на каменю, што ня будзе ськінены далоў».
І Ісус сказаў яму: «Бачыш гэтыя вялікія будынкі? Не астанецца тут каменя на камені, які б не быў зруйнаваны».
І, як Ён сядзеў на гары Аліўнай супроці сьвятыні, пыталіся ў Яго на адзіноце Пётра а Якаў а Яан а Андрэй:
І калі Ён сядзеў на Аліўнай гары, насупроць святыні, пыталіся ў Яго на адзіноце Пятро, і Якаў, Іаан, і Андрэй:
«Скажы нам, калі гэта будзе, і якая пазнака, што неўзабаве ўсе гэта мае зьдзеяцца?»
«Скажы нам, калі гэта будзе і што за знак, калі ўсё гэта павінна збыцца?»
І Ісус, адказуючы, пачаў казаць ім: «Глядзіце, каб ніхто вас ня ізьвёў.
Ісус жа пачаў казаць ім: «Глядзіце, каб хто вас не звёў;
Шмат хто прыйдзе ў імя Мае, кажучы: "Гэта Я"; і ізьвядуць шмат.
Многія прыйдуць пад Маім імем, кажучы: «Гэта Я», і многіх звядуць.
І як пачуеце праз войны а дзейкі праз войны, ня ўзрушайцеся, бо мусіць гэта быць; але яшчэ не канец.
Калі ж пачуеце пра войны і ваенныя пагалоскі, не жахайцеся: гэта павінна адбыцца, але гэта яшчэ не канец.
Бо народ паўстане на народ, і гаспадарства на гаспадарства; і будуць трасеньні зямлі па розных месцах, і будуць галадові а замятні. Гэта пачатак трудненьняў.
Бо паўстане народ на народ і царства на царства, будуць землятрусы месцамі, будзе голад; гэта пачатак родавых боляў.
Але ўважайце на сябе, бо будуць выдаваць вас на рады, і будуць біць у бажніцах, і перад дзяржаўцамі а каралямі станеце за Мяне, на сьветчаньне ім.
Глядзіце ж вы за сабою; будуць выдаваць вас у судзілішчы і будуць біць у сінагогах і перад намеснікамі і царамі будуць вас ставіць з-за Мяне на сведчанне ім.
І ўсім народам уперад мае быць абешчана Евангеля.
Але ва ўсіх народах спярша павінна быць аб’яўлена Дабравесце.
І як прывядуць, выдаючы вас, не бядуйце загадзя, што вам казаць, ані разважайце, але што дана вам будзе тае гадзіны, тое кажыце, бо ня вы будзеце казаць, але Дух Сьвяты.
І калі вас павядуць, выдаючы, не турбуйцеся загадзя, што вы скажаце, але што вам будзе дадзена ў тую гадзіну, тое кажыце: бо не вы будзеце казаць, але Святы Дух.
І выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька дзяцё; і дзеці паўстануць на бацькоў, і зьдзеюць ім сьмерць.
І выдасць брат брата на смерць і бацька сына, і паўстануць дзеці на бацькоў і пазабіваюць іх;
і будуць ненавідзіць вас усі за імя мае. Хто вытрывае аж да канца, будзе спасёны.
І будуць усе вас ненавідзець з-за Майго імя. А хто выцерпіць да канца, будзе збавёны.
Як жа абачыце агіду спусьценьня, менаваную Данелям прарокам, ідзе ня мае быць стаячую, (хто чытае, хай разумее), тады тыя, што ў Юдэі, няхай уцякаюць у горы;
Калі ж убачыце брыдоту спусташэння там, дзе не павінна быць — хто чытае, няхай разумее — тады тыя, хто ў Іудзеі, няхай уцякаюць у горы,
А хто на страсе, няхай ня зыходзе да дому ані ўходзе ўзяць штоколечы з дому свайго;
Хто [ж] на даху — няхай не спускаецца і не уваходзіць узяць што з свайго дому,
І хто на полю, не зварачайся назад узяць адзецьце свае.
І хто ў полі, няхай не вяртаецца назад узяць сваё адзенне.
Бяда цяжарным а соячым тых дзён!
Бяда ж тым, хто мае ў лоне, і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні.
І маліцеся, каб уцекі вашы ня былі ўзімку.
Маліцеся ж, каб не здарылася гэта зімою;
Бо тых дзён будзе такое няшчасьце, якога ня было ад пачатку стварэньня, каторае стварыў Бог, аж дагэтуль, і ніяк ня будзе.
Бо тыя дні будуць пакутаю, якой не было ад пачатку свету, што стварыў Бог, аж дагэтуль, і не будзе.
І калі б Спадар не скараціў тых дзён, то не ўратавалася б ніякае цела; але дзеля абраных, каторых Ён абраў, скараціў тыя дні.
І калі б не скараціў Госпад гэтых дзён, не ўратавалася б нішто жывое; але дзеля выбраных, якіх выбраў Сабе, скараціў Ён гэтыя дні.
І тады, калі хто скажа вам: "Гля, тут Хрыстос" або: "Гля, там"; ня верце.
І тады, калі хто вам скажа: «Вось, тут Хрыстос» «Вось там», не верце.
Бо паўстануць хвальшывыя Хрысты а хвальшывыя прарокі, і пакажуць знакі а чудосы, каб спадмануць, калі льга, нават абраных.
Бо паўстануць фальшывыя хрыстосы і фальшывыя прарокі і будуць рабіць знакі і цуды, каб звесці, калі б было можна, выбранных.
Але ўважайце. Вось, Я наперад сказаў вам усе.
Вы ж глядзіце; Я наперад сказаў вам ўсё.
Тых жа дзён, просьле гэтае атугі, сонца зацьмее, і месяц ня дасьць сьвятліні свае;
Але ў тыя дні пасля той пакуты, сонца зацьміцца і месяц не дасць свайго святла
І зоры нябёсныя будуць валіцца, і моцы нябёсныя захістаюцца.
І зоркі будуць падаць з неба і сілы, што ёсць у нябёсах, парушацца,
І тады абачаць Сына Людзкога, у булакох прыходзячага ізь вялікаю моцаю а славаю.
І тады ўбачаць Чалавечага Сына, што будзе ісці ў воблаках з вялікаю сілаю і славаю.
І тады Ён пашлець ангілаў Сваіх, і зьбярэць абраных Сваіх із чатырох вятроў, ад найдальшае ўкраіны зямлі аж да найдальшае ўкраіны неба.
І тады пашле Ён анёлаў і збярэ [Сваіх] выбраных «ад чатырох вятроў, ад краю зямлі да краю неба».
Вучыцеся падобнасьці зь фіґі: калі гольле яе ўжо мякчэе й пушчае лісьцё, то ведаеце, што лета блізка.
Ад фігавага дрэва вучыцеся падабенству: калі яе галіна ўжо мякчэе і выпускае лісце, вы ведаеце, што блізка лета;
Дык таксама як абачыце, што гэта дзеецца, ведайце, што блізка, у дзьвярох.
Так і вы, калі ўбачыце, што гэта робіцца, ведайце, што блізка, пры дзвярах.
Запраўды кажу вам, што ніяк ня мінець род гэты, як усе гэта станецца.
Папраўдзе кажу вам: не праміне гэты род, пакуль усё гэта спраўдзіцца.
Неба й зямля мінуць, але словы Мае ня мінуць.
Неба і зямля мінуцца, а Мае словы не мінуцца.
Але дня таго а гадзіны ніхто ня ведае, ані ангілы нябёсныя, ані Сын, адно Айцец.
Пра той жа дзень ці гадзіну не ведае ніхто, ні анёлы ў небе, ні Сын, — толькі Бацька.
Уважайце, ня сьпіце й маліцеся, бо ня ведаеце, калі будзе той час.
Глядзіце, будзьце пільныя [і маліцеся]: бо не ведаеце, калі надыдзе часіна.
Як чалавек, што выходзе ў вялікую дарогу, каторы кідае дом свой, і даець уладу слугам сваім, і кажнаму работу ягоную і расказуе брамніку назіраць.
Як чалавек, што выехаў з краю і пакінуў свой дом і даў сваім слугам разгарненне кожнаму — сваю працу, а прыбрамніку — быць чуйным.
Дык будзьце чукавыя, бо ня ведаеце, калі прыйдзе дамовы гаспадар, увечары, ці а поўначы, ці пятухамі, ці нараніцы;
Дык будзьце чуйныя: бо не ведаеце, калі гаспадар дому прыйдзе: увечары, ці апоўначы, ці ў пеўневыя галасы, ці раніцаю,
Каб, прышоўшы зьнецікі, не засьпеў вас сьпячых.
Каб, прыйшоўшы неспадзявана, не заспеў вас сплючы.
А што вам кажу, кажу ўсім: будзьце чукавымі».
Дык што вам кажу, Я ўсім кажу: будзьце чуйныя!»
