Марка 10 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І, устаўшы стуль, прышоў да граніцаў Юдэйскіх пераз Заёрданьне. І ўзноў зьбіраюцца да Яго груды, і ўзноў, як было звычаём у Яго, Ён вучыў іх.
І вырушыўшы адтуль, прыходзіць Ён у межы Іудзеі і ў Заіярданне, і зноў збіраюцца да Яго натоўпы, і Ён, як звычайна, зноў навучаў іх.
І дабліжыліся фарысэі да Яго і, прабуючы Яго, папыталіся ў Яго: «Ці мае права чалавек адпусьціць жонку?»
І, падышоўшы, фарысеі пыталіся ў Яго выпрабоўваючы: «Ці дазваляецца мужу адпускаць жонку»
І, адказуючы, сказаў ім: «Што Масей расказаў вам?»
У адказ Ён сказаў ім: «Што вам запаведаў Майсей?»
Яны сказалі: «Масей дазволіў напісаць разводны ліст і адпусьціць».
Яны ж сказалі: «Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і адпусціць».
І Ісус, адказуючы, сказаў ім: «З прычыны калянасьці сэрца вашага ён напісаў вам гэта расказаньне;
А Ісус сказаў ім: «З-за вашага нячулага сэрца ён напісаў гэтую запаведзь.
Але ад пачатку стварэньня Бог учыніў іх мужчыну й жонку.
Ад пачатку ж стварэння Бог «мужчынаю і жанчынаю стварыў іх.
Затым пакіне чалавек свайго айца а маці, і прыліпне да жонкі свае,
Таму пакіне муж свайго бацьку і маці [і прылепіцца да свае жонкі]
І гэтыя двое будуць адно цела; дык гэтак яны ўжо ня двое, але адно цела,.
І будуць яны абое адным целам», так што яны ўжо не два, але адно цела.
Дык, што Бог злучыў, няхай чалавек не разлучае».
Дык вось, што Бог злучыў, няхай чалавек не разлучае».
І ў доме вучанікі Ягоныя ізноў папыталіся ў Яго праз тое ж.
І ў доме вучні зноў пра гэта спыталіся ў Яго.
І Ён сказаў ім: «Хто адпусьце жонку сваю й ажэніцца з другою, чужаложа зь ёю.
І Ён кажа ім: «Хто адпусціць сваю жонку і ажэніцца з іншаю, той чыніць пералюб супроць яе;
І калі яна разьвядзецца з мужам сваім, і выйдзе замуж за другога, чужаложа».
І калі яна, пакінуўшы свайго мужа, выйдзе замуж за іншага, чыніць пералюб».
І прыносілі дзеткі да Яго, каб Ён даткнуўся да іх; вучанікі ж ганілі тых, каторыя прыносілі.
І прыносілі да Яго дзяцей, каб Ён дакрануўся да іх; вучні ж забаранялі ім.
Але, абачыўшы, Ісус абурыўся й сказаў ім: «Дазвольце дзеткам прыходзіць да Мяне і не бараніце ім, бо таковых ё гаспадарства Божае.
Ісус жа, убачыўшы, абурыўся і сказаў ім: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне, не забараняйце ім, бо такіх ёсць Божае Царства.
Запраўды кажу вам: хто ня прыйме гаспадарства Божага, як дзецянё, тый ніяк ня ўвыйдзе ў яго».
Папраўдзе кажу вам: Хто не прыйме Божага Царства, як дзіця, той не ўвойдзе ў яго».
І, узяўшы іх на ўлоньне, узлажыў рукі на іх, і дабраславіў іх.
І, абняўшы іх, блаславіў, усклаўшы на іх рукі.
І, як выходзіў Ён у дарогу, падбег хтось, і, уклякшы перад Ім, папытаўся ў Яго: «Вучыцелю добры, што я маю рабіць, каб жыцьцё вечнае спала імне?»
І, калі выходзіў Ён у дарогу, падбег адзін і, упаўшы на калені перад Ім, спытаўся ў Яго: «Дасканалы Настаўніку, што рабіць мне, каб атрымаць у спадчыну вечнае жыццё?»
І Ісус сказаў яму: «Чаму ты завеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог.
Ісус жа сказаў яму: «Што ты завеш Мяне Дасканалым? Ніхто не дасканалы, толькі адзін Бог.
Ведаеш расказаньні: не чужалож; не забівай; не крадзі; ня сьветч хвальшыва; не ашукуй; сьці айца свайго й маці.»
Ты ведаеш запаведзі: «Ні забі, не чыні пералюбу, не украдзі, не сведчы фальшыва, не ашуквай, шануй свайго бацьку і маці».
Ён жа, адказуючы, сказаў Яму: «Вучыцелю, усе гэта я заховаваў з маладосьці свае».
А ён сказаў Яму: «Настаўніку, усё гэта я захоўваў са сваёй маладосці».
Тады Ісус, гледзячы на яго, палюбіў яго й сказаў яму: «Аднаго тэ не стаець: пайдзі, прадай, што маеш, і раздай бедным, і будзеш меці скарб у небе; і йдзі за Імною, узяўшы крыж свой».
Ісус жа, паглядзеўшы на яго, упадабаў яго і сказаў яму: «Аднаго табе не хапае: ідзі, усё, што маеш, прадай, і раздай убогім, і будзеш мець скарб у небе, і прыходзь, і ідзі ўслед за Мною [узяўшы крыж]».
Ён жа, засмуціўшыся на гэтае слова, адышоў зьнемарашчаны, бо ён меў вялікую маемасьць.
А той, панурыўшыся ад гэтага слова, пайшоў засмучаны: бо меў вялікі набытак.
І Ісус, глянуўшы навокал, кажа вучанікам Сваім: «Як цяжка тым, што маюць багацьце, увыйсьці ў гаспадарства Божае!»
І, паглядзеўшы навокал, Ісус кажа Сваім вучням: «Як цяжка будзе тым, што маюць багацце, увайсці ў Божае Царства».
І вучанікі зумеліся на гэтыя словы. Але Ісус, ізноў адказуючы, кажа ім: «Дзеці! як цяжка тым, што здаюцца на багацьце, увыйсьці ў гаспадарства Божае!
Вучні жахнуліся ад Яго слоў. Ісус жа зноў кажа ім: «Дзеці, як цяжка ўвайсці ў Божае Царства [тым, што ўскладаюць надзею на багацце].
Лягчэй вярблюду прайсьці пераз вушка голкі, чымся багатаму ўвыйсьці ў гаспадарства Божае».
Лягчэй вярблюду прайсці праз ігольнае вушка, чым багатаму ўвайсці ў Божае Царства».
І яны былі надзвычайна зумеўшыся, гукаючы мяжсобку: «Дык хто ж можа быць спасёны?»
Яны ж надзвычай уразіліся, кажучы між сабою: «І хто ж можа збавіцца!»
І Ісус, глянуўшы на іх, кажа: «Людзём нельга, але ня Богу, бо Богу ўсе льга».
Паглядзеўшы на іх, Ісус кажа: «Людзям гэта немажліва, але не Богу: бо ўсё мажліва Богу».
Тады Пётра пачаў казаць Яму: «Гля, мы пакінулі ўсе й пайшлі за Табою».
Пачаў казаць Пятро Яму: «Вось мы пакінулі ўсё і пайшлі ўслед за Табою».
І Ісус, адказуючы, сказаў: «Запраўды кажу вам: няма нікога, хто пакінуў дом, альбо братоў, альбо сёстры, альбо айца, альбо маці, альбо жонку, альбо дзеці, альбо землі дзеля Мяне а Евангелі,
Сказаў Ісус: «Папраўдзе кажу вам, няма нікога, хто пакінуў дом, ці братоў, ці сясцёр, ці маці, ці бацьку, ці дзяцей, ці палі дзеля Мяне і дзеля Дабравесця,
І не адзяржаў бы цяпер, у гэтым часе перасьледаваньняў, сто разоў балей дамоў а братоў а сёстраў а маткаў а дзяцей а земляў, а ў прыйдучым веку жыцьця вечнага.
і не атрымае ў сто разоў больш цяпер, у гэты час, дамоў, і братоў, і сясцёр, і мацярок, і дзяцей, і палёў, пры ганеннях, а ў веку наступным — вечнае жыццё.
Але шмат першых будуць апошнімі, і апошнія першымі».
Многія ж першыя будуць апошнімі і апошнія першымі.
І былі яны ў дарозе, узыходзячы да Ерузаліму, і Ісус ішоў сьпераду іх, а яны былі зумеўшыся і, ідучы за Ім, баяліся. І, узяўшы ізноў двананцацёх, пачаў паведамляць ім, што мае неўзабаве стацца Яму:
Былі ж яны ў дарозе, падымаючыся ў Ерусалім, і Ісус ішоў паперадзе іх, і яны жахаліся, а тыя, што ішлі ўслед за Ім, баяліся. І, узяўшы, зноў Дванаццаць, Ён пачаў казаць ім, што павінна адбыцца з Ім:
«Вось, мы ўзыходзім да Ерузаліму, і Сын Людзкі будзе выданы найвышшым сьвятаром а кніжнікам; і засудзяць Яго на сьмерць, і выдадуць Яго народам;
«Вось, узыходзім мы ў Ерусалім і Чалавечы Сын будзе выдадзены першасвятарам і кніжнікам, і засудзяць Яго на смерць, і выдадуць Яго язычнікам,
І будуць зьдзекавацца зь Яго, і біць розкамі Яго, і пліваць на Яго, заб’юць Яго; а на трэйці дзень ускрэсьне».
і насміхацца будуць з Яго, і будуць пляваць на Яго, і будуць бічаваць Яго, і заб’юць, ды праз тры дні Ён уваскрэсне.»
І прыступілі да Яго Якаў а Яан, сыны Заведэявы, кажучы Яму: «Вучыцелю! мы жадаем, каб Ты ўчыніў нам, чаго мы папросім».
І падходзяць да Яго Якаў і Іаан, Завядзеевы сыны, і кажуць Яму: «Настаўніку, каб Ты зрабіў нам тое, што мы Цябе папросім».
І Ён сказаў ім: «Чаго жадаеце, каб Я ўчыніў вам?»
А Ён сказаў ім: «Што вы хочаце, каб Я зрабіў вам?»
Яны сказалі Яму: «Дай нам сесьці аднаму паправе, а другому палеве ў славе Тваёй».
Яны ж сказалі Яму: «Дай нам, каб мы адзін праваруч Цябе, адзін леваруч сядзелі ў славе Тваёй».
І Ісус сказаў ім: «Ня ведаеце, чаго просіце. Ці можаце піць чару, што Я п’ю, і хрысьціцца хрыстом, што Я хрышчуся?»
Ісус жа сказаў ім: «Не ведаеце, што просіце. Ці можаце піць келіх, які Я п’ю, ці хрысціцца хрышчэннем, якім Я хрышчуся?»
І яны сказалі Яму: «Можам». Але Ісус сказаў ім: «Запраўды чару, што Я п’ю, будзеце піць, і хрыстом, што Я хрышчуся, будзеце хрысьціцца;
Яны ж сказалі Яму: «Можам». Ісус жа сказаў ім: «Келіх, які Я п’ю, будзеце піць, і хрышчэннем, якім Я хрышчуся, будзеце пахрышчаны,
Але сядзець у Мяне паправе й палеве, не ад Мяне даць, але каму прыгатавана».
А сядзець паваруч ці леваруч не Мне даваць, але тым, каму ўгатавана».
І пачуўшы, дзесяцёх пачалі абурацца на Якава а Яана.
І, пачуўшы, дзесяць пачалі гневацца на Якава і Іаана.
Але Ісус, пагука ўшы іх, сказаў ім: «Вы ведаеце, што ўважаныя за валадароў над народамі пануюць над імі, і вялікія зь іх маюць уладу над імі.
І, паклікаўшы іх, Ісус кажа ім: «Вы ведаеце: тыя, што лічацца начальнікамі над народамі, пануюць над імі, і вяльможы іх паказваюць сваю ўладу над імі;
Але ня так памеж вас: а хто жадае быць вялікім, хай будзе вашым слугою;
Ды не так між вамі, але хто між вас хоча вялікім быць, няхай будзе вашым слугою;
І хто з вас жадае быць першым, хай будзе нявольнікам усіх.
І хто хоча між вамі быць першым, хай будзе рабом усіх;
Бо навет Сын Людзкі ня прышоў, каб Яму служылі, але служыць а даць жыцьцё Свае на выкуп за шмат».
Бо і Чалавечы Сын не дзеля таго прыйшоў, каб Яму паслужылі але каб паслужыць і аддаць Сваё жыццё ў выкуп за многіх».
І прышлі да Ерыхону. А як Ён выходзіў зь Ерыхону з вучанікамі Сваімі а з ладным грудам, нявісны Вартымей Тымяёнак сядзеў ля гасьцінцу, просячы.
І прыходзяць яны ў Ерыхон. І калі выходзіў Ён з Ерыхона са Сваімі вучнямі і вялізным натоўпам, — Тымееў сын, Вартымей, сляпы папрасімец, сядзеў пры дарозе.
Пачуўшы, што гэта Ісус Назарэцянін, ён пачаў гукаць а казаць: «Ісусе, Сыну Давідаў, зьмілуйся над імною!»
І, пачуўшы, што гэта Ісус Назаранін, пачаў ён крычаць і прасіць: «Сыне Давідаў, Ісусе, злітуйся нада мною!»
Шмат хто ганіў яго, кажучы маўчэць; але ён яшчэ балей пачаў гукаць: «Сыну Давідаў! зьмілуйся над імною».
І сварыліся на яго многія, каб замоўк; а ён яшчэ мацней крычаў: «Сыне Давідаў, злітуйся нада мною!»
Ісус адзержаўся й сказаў: «Прыгукайце яго». І гукаюць нявіснога, кажучы яму: «Пацешся, уставай, гукае цябе».
І, спыніўшыся, Ісус сказаў: «Паклічце яго». І клічуць сляпога, кажучы яму: «Мацуйся, устань, кліча цябе!»
Ён ськінуў ізь сябе ахілім свой, устаў і прышоў да Ісуса.
Ён, жа скінуўшы сваю вопратку, ускочыў і падышоў да Ісуса.
І, адказуючы, Ісус сказаў яму: «Чаго ты хочаш, каб Я зрабіў табе?» Нявісны сказаў яму: «Вучыцелю, каб я празерыў».
І, азваўшыся, Ісус сказаў яму: «Што ты хочаш, каб Я табе зрабіў?» Сляпы ж сказаў Яму: «Раввуні, каб бачыў я».
І Ісус сказаў яму: «Ідзі, вера твая ўздаравіла цябе». І ён якга празерыў, і пайшоў за Ісусам па дарозе.
Ісус сказаў яму: «Ідзі, твая вера ўратавала цябе». І той адразу стаў бачыць і пайшоў услед за Ім па дарозе.
