Марка 10 разьдзел

 

 

Выправіўшыся адтуль, прыходзіць у межы Юдэйскія за Ярданам. Зноў зьбіраюцца да Яго людзі; і паводле звычаю Свайго, Ён зноў вучыў іх.

 

І вырушыўшы адтуль, прыходзіць Ён у межы Іудзеі і ў Заіярданне, і зноў збіраюцца да Яго натоўпы, і Ён, як звычайна, зноў навучаў іх.

Падышлі фарысэі і спыталіся, спакушаючы Яго: ці дазволена разводзіцца мужу з жонкаю?

 

І, падышоўшы, фарысеі пыталіся ў Яго выпрабоўваючы: «Ці дазваляецца мужу адпускаць жонку»

Ён сказаў ім у адказ: што наказаў вам Майсей?

 

У адказ Ён сказаў ім: «Што вам запаведаў Майсей?»

Яны сказалі: Майсей дазволіў пісаць разводны ліст і разводзіцца.

 

Яны ж сказалі: «Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і адпусціць».

А Ісус сказаў ім у адказ: за жорсткае сэрца вашае ён напісаў вам гэтую запаведзь;

 

А Ісус сказаў ім: «З-за вашага нячулага сэрца ён напісаў гэтую запаведзь.

а ў пачатку стварэньня, Бог мужчыну і жанчыну стварыў іх.

 

Ад пачатку ж стварэння Бог «мужчынаю і жанчынаю стварыў іх.

Таму пакіне чалавек бацьку свайго і маці

 

Таму пакіне муж свайго бацьку і маці [і прылепіцца да свае жонкі]

і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое адною плоцьцю, так што яны ўжо ня двое, а адна плоць.

 

І будуць яны абое адным целам», так што яны ўжо не два, але адно цела.

Дык вось, што Бог злучыў, таго чалавек хай не разлучае.

 

Дык вось, што Бог злучыў, няхай чалавек не разлучае».

У доме вучні Ягоныя зноў спыталіся ў Яго пра тое самае.

 

І ў доме вучні зноў пра гэта спыталіся ў Яго.

Ён сказаў ім: хто разьвядзецца з жонкаю сваёю і ажэніцца з другою, той чыніць пералюб зь ёю;

 

І Ён кажа ім: «Хто адпусціць сваю жонку і ажэніцца з іншаю, той чыніць пералюб супроць яе;

і калі жонка разьвядзецца з мужам сваім і выйдзе за другога, пералюб чыніць.

 

І калі яна, пакінуўшы свайго мужа, выйдзе замуж за іншага, чыніць пералюб».

Прыносілі да Яго дзяцей, каб Ён дакрануўся да іх; а вучні не дапускалі тых, што прыносілі.

 

І прыносілі да Яго дзяцей, каб Ён дакрануўся да іх; вучні ж забаранялі ім.

Убачыўшы гэта, Ісус разгневаўся і сказаў ім: пусьцеце дзяцей прыходзіць да Мяне і не перашкаджайце ім, бо такім належыць Царства Божае;

 

Ісус жа, убачыўшы, абурыўся і сказаў ім: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне, не забараняйце ім, бо такіх ёсць Божае Царства.

праўду кажу вам: хто ня прыме Царства Божага, як дзіця, той ня ўвойдзе ў яго.

 

Папраўдзе кажу вам: Хто не прыйме Божага Царства, як дзіця, той не ўвойдзе ў яго».

І абняўшы іх, усклаў рукі на іх і дабраслаўляў іх.

 

І, абняўшы іх, блаславіў, усклаўшы на іх рукі.

Калі выходзіў Ён у дарогу, падбег нехта, упаў перад Ім на калені і спытаўся ў Яго: Настаўнік Добры! што мне рабіць, каб успадкаваць жыцьцё вечнае?

 

І, калі выходзіў Ён у дарогу, падбег адзін і, упаўшы на калені перад Ім, спытаўся ў Яго: «Дасканалы Настаўніку, што рабіць мне, каб атрымаць у спадчыну вечнае жыццё?»

Ісус сказаў яму: што ты называеш Мяне добрым? ніхто ня добры, толькі адзін Бог.

 

Ісус жа сказаў яму: «Што ты завеш Мяне Дасканалым? Ніхто не дасканалы, толькі адзін Бог.

Ведаеш запаведзі: ня чыні пералюбу; не забівай; ня крадзь; ня сьведчы ілжыва; ня крыўдзі; шануй бацьку твайго і маці.

 

Ты ведаеш запаведзі: «Ні забі, не чыні пералюбу, не украдзі, не сведчы фальшыва, не ашуквай, шануй свайго бацьку і маці».

А ён сказаў Яму ў адказ: Настаўнік! Усё гэта захаваў я зь юнацтва майго.

 

А ён сказаў Яму: «Настаўніку, усё гэта я захоўваў са сваёй маладосці».

Ісус, зірнуўшы на яго, палюбіў яго і сказаў яму: аднаго табе не стае: ідзі, усё, што маеш, прадай і раздай убогім і мець будзеш скарб на нябёсах; і прыходзь, і ідзі сьледам за Мною, узяўшы крыж.

 

Ісус жа, паглядзеўшы на яго, упадабаў яго і сказаў яму: «Аднаго табе не хапае: ідзі, усё, што маеш, прадай, і раздай убогім, і будзеш мець скарб у небе, і прыходзь, і ідзі ўслед за Мною [узяўшы крыж]».

А ён, ад гэтага слова сумеўшыся, адышоў замаркочаны, бо ў яго была вялікая маёмасьць.

 

А той, панурыўшыся ад гэтага слова, пайшоў засмучаны: бо меў вялікі набытак.

І паглядзеўшы навакол, Ісус кажа вучням Сваім: як цяжка багатым маетнікам увайсьці ў Царства Божае!

 

І, паглядзеўшы навокал, Ісус кажа Сваім вучням: «Як цяжка будзе тым, што маюць багацце, увайсці ў Божае Царства».

Вучні жахнуліся ад словаў Ягоных. Але Ісус зноў кажа ім у адказ: дзеці! як цяжка тым, хто спадзяецца на багацьце, увайсьці ў Царства Божае!

 

Вучні жахнуліся ад Яго слоў. Ісус жа зноў кажа ім: «Дзеці, як цяжка ўвайсці ў Божае Царства [тым, што ўскладаюць надзею на багацце].

лягчэй вярблюду прайсьці праз вушка іголкі, чым багатаму ўвайсьці ў Царства Божае.

 

Лягчэй вярблюду прайсці праз ігольнае вушка, чым багатаму ўвайсці ў Божае Царства».

А яны вельмі моцна зьдзіўляліся і гаварылі паміж сабою: хто ж можа ўратавацца?

 

Яны ж надзвычай уразіліся, кажучы між сабою: «І хто ж можа збавіцца!»

Ісус, зірнуўшы на іх, кажа: людзям гэта немагчыма, але ня Богу; бо ўсё магчымае Богу.

 

Паглядзеўшы на іх, Ісус кажа: «Людзям гэта немажліва, але не Богу: бо ўсё мажліва Богу».

І пачаў Пётр гаварыць Яму: вось, мы пакінулі ўсё і пайшлі сьледам за Табою.

 

Пачаў казаць Пятро Яму: «Вось мы пакінулі ўсё і пайшлі ўслед за Табою».

Ісус сказаў у адказ: праўду кажу вам: няма нікога, хто пакінуў бы дом, альбо братоў, альбо сёстраў, альбо бацьку, альбо маці, альбо жонку, альбо дзяцей, альбо землі дзеля Мяне і Дабравесьця,

 

Сказаў Ісус: «Папраўдзе кажу вам, няма нікога, хто пакінуў дом, ці братоў, ці сясцёр, ці маці, ці бацьку, ці дзяцей, ці палі дзеля Мяне і дзеля Дабравесця,

і не атрымаў бы сёньня, у час гэты, сярод ганеньняў, устакроць больш дамоў, і братоў, і сёстраў, і бацькоў, і мацярок, і дзяцей, і земляў, а ў веку будучым жыцьця вечнага;

 

і не атрымае ў сто разоў больш цяпер, у гэты час, дамоў, і братоў, і сясцёр, і мацярок, і дзяцей, і палёў, пры ганеннях, а ў веку наступным — вечнае жыццё.

а многія першыя будуць апошнімі, і апошнія першымі.

 

Многія ж першыя будуць апошнімі і апошнія першымі.

Калі былі яны ў дарозе, узыходзячы ў Ерусалім, Ісус ішоў паперадзе іх, а яны жахаліся і, ідучы сьледам за Ім, былі ў страху. Паклікаўшы дванаццаць, Ён зноў пачаў ім казаць пра тое, што будзе зь Ім:

 

Былі ж яны ў дарозе, падымаючыся ў Ерусалім, і Ісус ішоў паперадзе іх, і яны жахаліся, а тыя, што ішлі ўслед за Ім, баяліся. І, узяўшы, зноў Дванаццаць, Ён пачаў казаць ім, што павінна адбыцца з Ім:

вось, мы ўзыходзім у Ерусалім, і Сын Чалавечы выдадзены будзе першасьвятарам і кніжнікам, і засудзяць Яго на сьмерць, і выдадуць Яго язычнікам;

 

«Вось, узыходзім мы ў Ерусалім і Чалавечы Сын будзе выдадзены першасвятарам і кніжнікам, і засудзяць Яго на смерць, і выдадуць Яго язычнікам,

і паглумяцца зь Яго, і біцьмуць Яго, і аплююць Яго, і заб’юць Яго; і на трэйці дзень уваскрэсьне.

 

і насміхацца будуць з Яго, і будуць пляваць на Яго, і будуць бічаваць Яго, і заб’юць, ды праз тры дні Ён уваскрэсне.»

Тады падышлі да Яго сыны Зевядзеевыя, Якаў і Ян, і сказалі: Настаўнік! мы хочам, каб Ты зрабіў нам, чаго папросім.

 

І падходзяць да Яго Якаў і Іаан, Завядзеевы сыны, і кажуць Яму: «Настаўніку, каб Ты зрабіў нам тое, што мы Цябе папросім».

Ён сказаў ім: чаго хочаце, каб Я зрабіў вам?

 

А Ён сказаў ім: «Што вы хочаце, каб Я зрабіў вам?»

Яны сказалі Яму: дай нам сесьці ў Цябе, аднаму праваруч, а другому леваруч, у славе Тваёй.

 

Яны ж сказалі Яму: «Дай нам, каб мы адзін праваруч Цябе, адзін леваруч сядзелі ў славе Тваёй».

Але Ісус сказаў ім: ня ведаеце, чаго просіце; ці можаце піць чару, якую Я п’ю, і хрысьціцца хрышчэньнем, якім Я хрышчуся?

 

Ісус жа сказаў ім: «Не ведаеце, што просіце. Ці можаце піць келіх, які Я п’ю, ці хрысціцца хрышчэннем, якім Я хрышчуся?»

Яны адказвалі: можам. А Ісус сказаў ім: чару, якую Я п’ю, будзеце піць, і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце хрысьціцца;

 

Яны ж сказалі Яму: «Можам». Ісус жа сказаў ім: «Келіх, які Я п’ю, будзеце піць, і хрышчэннем, якім Я хрышчуся, будзеце пахрышчаны,

а даць сесьці ў Мяне праваруч і леваруч — не ад Мяне залежыць, а каму ўгатавана.

 

А сядзець паваруч ці леваруч не Мне даваць, але тым, каму ўгатавана».

І пачуўшы, дзесяцёра пачалі абурацца Якавам і Янам.

 

І, пачуўшы, дзесяць пачалі гневацца на Якава і Іаана.

А Ісус, паклікаўшы іх, сказаў ім: вы ведаеце, што тыя, хто лічацца князямі народаў, пануюць над імі, і вяльможы іхнія ўладараць над імі;

 

І, паклікаўшы іх, Ісус кажа ім: «Вы ведаеце: тыя, што лічацца начальнікамі над народамі, пануюць над імі, і вяльможы іх паказваюць сваю ўладу над імі;

але ня так хай будзе паміж вамі: а хто хоча быць большым між вамі, хай будзе вам слугою;

 

Ды не так між вамі, але хто між вас хоча вялікім быць, няхай будзе вашым слугою;

і хто хоча між вамі быць першым, хай будзе ўсім рабом;

 

І хто хоча між вамі быць першым, хай будзе рабом усіх;

бо і Сын Чалавечы не на тое прыйшоў, каб Яму служылі, а каб паслужыць і аддаць душу Сваю як выкуп за многіх.

 

Бо і Чалавечы Сын не дзеля таго прыйшоў, каб Яму паслужылі але каб паслужыць і аддаць Сваё жыццё ў выкуп за многіх».

Прыходзяць у Ерыхон. І калі выходзіў Ён зь Ерыхона з вучнямі Сваімі і мноствам людзей, Варцімей, сын Цімееў, сьляпы сядзеў пры дарозе, жабруючы.

 

І прыходзяць яны ў Ерыхон. І калі выходзіў Ён з Ерыхона са Сваімі вучнямі і вялізным натоўпам, — Тымееў сын, Вартымей, сляпы папрасімец, сядзеў пры дарозе.

Пачуўшы, што гэта Ісус Назарэй, ён пачаў крычаць і казаць: Ісусе, Сыне Давідаў! памілуй мяне.

 

І, пачуўшы, што гэта Ісус Назаранін, пачаў ён крычаць і прасіць: «Сыне Давідаў, Ісусе, злітуйся нада мною!»

Многія змушалі яго замоўкнуць; але ён яшчэ мацней крычаў: Сыне Давіваў! памілуй мяне.

 

І сварыліся на яго многія, каб замоўк; а ён яшчэ мацней крычаў: «Сыне Давідаў, злітуйся нада мною!»

Ісус спыніўся і загадаў паклікаць яго. Клічуць сьляпога і кажуць яму: ня бойся, уставай, кліча цябе.

 

І, спыніўшыся, Ісус сказаў: «Паклічце яго». І клічуць сляпога, кажучы яму: «Мацуйся, устань, кліча цябе!»

Ён скінуў зь сябе верхнюю вопратку, устаў і прыйшоў да Ісуса.

 

Ён, жа скінуўшы сваю вопратку, ускочыў і падышоў да Ісуса.

Адказваючы яму, Ісус спытаўся: чаго ты хочаш ад Мяне? Сьляпы сказаў Яму: Настаўнік! каб зноў бачыць.

 

І, азваўшыся, Ісус сказаў яму: «Што ты хочаш, каб Я табе зрабіў?» Сляпы ж сказаў Яму: «Раввуні, каб бачыў я».

Ісус сказаў яму: ідзі, вера твая ўратавала цябе. І той адразу пачаў бачыць і пайшоў за Ісусам па дарозе.

 

Ісус сказаў яму: «Ідзі, твая вера ўратавала цябе». І той адразу стаў бачыць і пайшоў услед за Ім па дарозе.