Марка 13 разьдзел

 

 

І калі выходзіў Ён з храма, кажа Яму адзін вучань Ягоны: Настаўнік! паглядзі, якія камяні і якія будынкі!

 

І, калі Ён выходзіў з святыні кажа Яму адзін з Яго вучняў: «Настаўніку, паглядзі, якое каменне і якія будынкі!»

Ісус сказаў яму ў адказ: бачыш гэтыя вялікія будынкі? усё гэта будзе разбурана, так што не застанецца тут каменя на камені.

 

І Ісус сказаў яму: «Бачыш гэтыя вялікія будынкі? Не астанецца тут каменя на камені, які б не быў зруйнаваны».

І калі Ён сядзеў на гары Аліўнай насупраць храма, пыталіся ў Яго асобна Пётр і Якаў, і Ян і Андрэй:

 

І калі Ён сядзеў на Аліўнай гары, насупроць святыні, пыталіся ў Яго на адзіноце Пятро, і Якаў, Іаан, і Андрэй:

скажы нам, калі гэта будзе, і якая прыкмета, калі ўсё гэта павінна стацца?

 

«Скажы нам, калі гэта будзе і што за знак, калі ўсё гэта павінна збыцца?»

Адказваючы ім, Ісус пачаў гаварыць: глядзеце, каб хто вас ня ўвёў у зман;

 

Ісус жа пачаў казаць ім: «Глядзіце, каб хто вас не звёў;

бо многія прыйдуць пад імем Маім, і будуць казаць, што гэта Я, і многіх увядуць у зман.

 

Многія прыйдуць пад Маім імем, кажучы: «Гэта Я», і многіх звядуць.

А як пачуеце пра войны і пра ваенныя чуткі, не жахайцеся: бо павінна тое быць: але гэта яшчэ не канец.

 

Калі ж пачуеце пра войны і ваенныя пагалоскі, не жахайцеся: гэта павінна адбыцца, але гэта яшчэ не канец.

Бо паўстане народ на народ, і царства на царства; і будуць землятрусы па месцах, і будуць галады і смуты. Гэта пачатак хвароб.

 

Бо паўстане народ на народ і царства на царства, будуць землятрусы месцамі, будзе голад; гэта пачатак родавых боляў.

Але вы зважайце на сябе: бо вас будуць выдаваць у судзілішчы, і біць у сынагогах, і перад валадарамі і царамі паставяць вас за Мяне, на сьведчаньне перад імі.

 

Глядзіце ж вы за сабою; будуць выдаваць вас у судзілішчы і будуць біць у сінагогах і перад намеснікамі і царамі будуць вас ставіць з-за Мяне на сведчанне ім.

І ўсім народам наперад павінна быць абвешчана Дабравесьце.

 

Але ва ўсіх народах спярша павінна быць аб’яўлена Дабравесце.

Калі ж павядуць выдаваць вас, ня турбуйцеся загадзя, што вам сказаць, і не абдумвайце; а што дадзена будзе вам у тую часіну, тое і кажэце, бо ня вы будзеце гаварыць, а Дух Сьвяты.

 

І калі вас павядуць, выдаючы, не турбуйцеся загадзя, што вы скажаце, але што вам будзе дадзена ў тую гадзіну, тое кажыце: бо не вы будзеце казаць, але Святы Дух.

І выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька дзяцей; і паўстануць дзеці на бацькоў і заб’юць іх.

 

І выдасць брат брата на смерць і бацька сына, і паўстануць дзеці на бацькоў і пазабіваюць іх;

І будзеце зьненавіджаныя ўсімі за імя Маё; а хто перацерпіць да канца, уратуецца.

 

І будуць усе вас ненавідзець з-за Майго імя. А хто выцерпіць да канца, будзе збавёны.

А калі ўгледзіце брыдоту спусташэньня, пра якую сказана праз прарока Данііла, якая паўстане, дзе ня трэба, — хто чытае, хай разумее, — тады хто будзе ў Юдэі, хай уцякаюць у горы;

 

Калі ж убачыце брыдоту спусташэння там, дзе не павінна быць — хто чытае, няхай разумее — тады тыя, хто ў Іудзеі, няхай уцякаюць у горы,

а хто на даху, той ня сыходзь у дом і не ўваходзь узяць што-небудзь з дому свайго;

 

Хто [ж] на даху — няхай не спускаецца і не уваходзіць узяць што з свайго дому,

і хто ў полі, не вяртайся назад узяць вопратку сваю.

 

І хто ў полі, няхай не вяртаецца назад узяць сваё адзенне.

Гора цяжарным і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні.

 

Бяда ж тым, хто мае ў лоне, і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні.

Малецеся, каб ня сталіся ўцёкі вашыя зімою.

 

Маліцеся ж, каб не здарылася гэта зімою;

Бо ў тыя дні будзе такі смутак, якога ня было ад пачатку стварэньня, якое ўчыніў Бог, нават да сёньня, і ня будзе.

 

Бо тыя дні будуць пакутаю, якой не было ад пачатку свету, што стварыў Бог, аж дагэтуль, і не будзе.

І калі б Гасподзь не скараціў тых дзён, дык не ўратавалася б ніякая плоць; але дзеля выбраных, якіх Ён выбраў, скароціць тыя дні.

 

І калі б не скараціў Госпад гэтых дзён, не ўратавалася б нішто жывое; але дзеля выбраных, якіх выбраў Сабе, скараціў Ён гэтыя дні.

Тады, калі хто вам скажа: «вось, тут Хрыстос», альбо: «вунь, там», — ня верце.

 

І тады, калі хто вам скажа: «Вось, тут Хрыстос» «Вось там», не верце.

Бо паўстануць ілжэхрысты ды ілжэпрарокі, і дадуць азнакі і цуды, каб увесьці ў зман, калі магчыма, і выбраных.

 

Бо паўстануць фальшывыя хрыстосы і фальшывыя прарокі і будуць рабіць знакі і цуды, каб звесці, калі б было можна, выбранных.

А вы зважайце. Вось, Я наперад сказаў вам усё.

 

Вы ж глядзіце; Я наперад сказаў вам ўсё.

Але ў тыя дні, пасьля смутку таго сонца памеркне, і месяц ня дасьць сьвятла свайго;

 

Але ў тыя дні пасля той пакуты, сонца зацьміцца і месяц не дасць свайго святла

і зоркі спадуць зь неба, і сілы нябесныя пахіснуцца.

 

І зоркі будуць падаць з неба і сілы, што ёсць у нябёсах, парушацца,

Тады ўбачаць Сына Чалавечага, Які будзе ісьці на аблоках у сіле моцнай і ў славе.

 

І тады ўбачаць Чалавечага Сына, што будзе ісці ў воблаках з вялікаю сілаю і славаю.

І тады Ён пашле анёлаў Сваіх і зьбярэ выбраных Сваіх ад чатырох вятроў, ад краю зямлі і да краю неба.

 

І тады пашле Ён анёлаў і збярэ [Сваіх] выбраных «ад чатырох вятроў, ад краю зямлі да краю неба».

Ад смакоўніцы вазьмеце падабенства: калі гольле ейнае ўжо мякчэе і пускае лісьце, дык ведайце, што блізка лета;

 

Ад фігавага дрэва вучыцеся падабенству: калі яе галіна ўжо мякчэе і выпускае лісце, вы ведаеце, што блізка лета;

так і вы, калі ўбачыце, што збываецца тое, ведайце, што блізка, пры дзьвярах.

 

Так і вы, калі ўбачыце, што гэта робіцца, ведайце, што блізка, пры дзвярах.

Праўду кажу вам: ня міне род гэты, як усё тое будзе.

 

Папраўдзе кажу вам: не праміне гэты род, пакуль усё гэта спраўдзіцца.

Неба і зямля мінуцца, а словы Мае ня мінуць.

 

Неба і зямля мінуцца, а Мае словы не мінуцца.

А пра дзень той або гадзіну ніхто ня ведае, ні анёлы нябесныя, ні Сын, а толькі Айцец.

 

Пра той жа дзень ці гадзіну не ведае ніхто, ні анёлы ў небе, ні Сын, — толькі Бацька.

Глядзеце, чувайце, малецеся; бо ня ведаеце, калі настане час гэты.

 

Глядзіце, будзьце пільныя [і маліцеся]: бо не ведаеце, калі надыдзе часіна.

Падобна на тое, як калі б хто, ідучы ў дарогу і пакідаючы дом свой, даў слугам сваім уладу, і кожнаму сваю працу, і загадаў брамніку чуваць.

 

Як чалавек, што выехаў з краю і пакінуў свой дом і даў сваім слугам разгарненне кожнаму — сваю працу, а прыбрамніку — быць чуйным.

Дык чувайце ж; бо ня ведаеце, калі прыйдзе гаспадар дома, увечары, ці апоўначы, ці пры пеўнях, ці нараніцу;

 

Дык будзьце чуйныя: бо не ведаеце, калі гаспадар дому прыйдзе: увечары, ці апоўначы, ці ў пеўневыя галасы, ці раніцаю,

каб, прыйшоўшы зьнянацку, не застаў вас у сьне.

 

Каб, прыйшоўшы неспадзявана, не заспеў вас сплючы.

А што вам кажу, кажу ўсім: чувайце.

 

Дык што вам кажу, Я ўсім кажу: будзьце чуйныя!»