Марка 13 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І калі выходзіў Ён са сьвятыні, гаворыць Яму адзін з вучняў Ягоных: «Настаўнік, паглядзі, якія камяні ды якія пабудовы!»
І, калі Ён выходзіў з святыні кажа Яму адзін з Яго вучняў: «Настаўніку, паглядзі, якое каменне і якія будынкі!»
А Ісус, адказваючы, сказаў яму: «Бачыш усе гэтыя вялізарныя пабудовы? Не застанецца камяня на камяні, які б ня быў зруйнаваны».
І Ісус сказаў яму: «Бачыш гэтыя вялікія будынкі? Не астанецца тут каменя на камені, які б не быў зруйнаваны».
І калі Ён сядзеў на гары Аліўнай насупраць сьвятыні, спыталіся ў Яго насамоце Пётар, і Якуб, і Ян, і Андрэй:
І калі Ён сядзеў на Аліўнай гары, насупроць святыні, пыталіся ў Яго на адзіноце Пятро, і Якаў, Іаан, і Андрэй:
«Скажы нам, калі гэта станецца, і які знак, калі ўсё гэта мае скончыцца?»
«Скажы нам, калі гэта будзе і што за знак, калі ўсё гэта павінна збыцца?»
Ісус, адказваючы ім, пачаў гаварыць: «Глядзіце, каб вас хто не падмануў.
Ісус жа пачаў казаць ім: «Глядзіце, каб хто вас не звёў;
Бо многія прыйдуць пад імем Маім, кажучы, што гэта Я, і многіх падмануць.
Многія прыйдуць пад Маім імем, кажучы: «Гэта Я», і многіх звядуць.
А калі пачуеце пра войны і чуткі ваенныя, не трывожцеся, бо ўсё гэта павінна стацца, але гэта яшчэ не канец.
Калі ж пачуеце пра войны і ваенныя пагалоскі, не жахайцеся: гэта павінна адбыцца, але гэта яшчэ не канец.
Бо паўстане народ на народ, і валадарства на валадарства, і будуць месцамі землятрусы, і будуць голад і замяшаньні. Гэта пачатак мукаў радзін.
Бо паўстане народ на народ і царства на царства, будуць землятрусы месцамі, будзе голад; гэта пачатак родавых боляў.
Глядзіце ж і вы самі, бо будуць вас выдаваць у сынэдрыёны і біць у сынагогах, і будзеце пастаўленыя перад ваяводамі і валадарамі дзеля Мяне на сьведчаньне ім.
Глядзіце ж вы за сабою; будуць выдаваць вас у судзілішчы і будуць біць у сінагогах і перад намеснікамі і царамі будуць вас ставіць з-за Мяне на сведчанне ім.
І ўсім народам павінна спачатку быць абвешчана Эвангельле.
Але ва ўсіх народах спярша павінна быць аб’яўлена Дабравесце.
І калі павядуць вас, каб выдаць, не клапаціцеся наперад, што маеце гаварыць, і не абдумвайце, але што дадзена вам будзе ў гэты час, тое кажыце, бо ня вы будзеце гаварыць, але Дух Сьвяты.
І калі вас павядуць, выдаючы, не турбуйцеся загадзя, што вы скажаце, але што вам будзе дадзена ў тую гадзіну, тое кажыце: бо не вы будзеце казаць, але Святы Дух.
І выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька сына; і дзеці паўстануць супраць бацькоў і будуць забіваць іх,
І выдасць брат брата на смерць і бацька сына, і паўстануць дзеці на бацькоў і пазабіваюць іх;
і будзеце вы ў нянавісьці ў-ва ўсіх дзеля імя Майго. Але хто вытрывае да канца, будзе збаўлены.
І будуць усе вас ненавідзець з-за Майго імя. А хто выцерпіць да канца, будзе збавёны.
А калі ўбачыце агіду спусташэньня, як сказана праз Данііла прарока, што стане там, дзе не павінна, — хто чытае, няхай разумее, — тады тыя, хто ў Юдэі, няхай уцякаюць у горы,
Калі ж убачыце брыдоту спусташэння там, дзе не павінна быць — хто чытае, няхай разумее — тады тыя, хто ў Іудзеі, няхай уцякаюць у горы,
а хто на даху, няхай не зыходзіць у дом і не ўваходзіць узяць нешта з дому свайго,
Хто [ж] на даху — няхай не спускаецца і не уваходзіць узяць што з свайго дому,
і хто ў полі, няхай не вяртаецца назад узяць адзеньне сваё.
І хто ў полі, няхай не вяртаецца назад узяць сваё адзенне.
Але гора цяжарным і тым, што кормяць грудзьмі, у тыя дні.
Бяда ж тым, хто мае ў лоне, і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні.
Дык маліцеся, каб не былі ўцёкі вашыя ў зіму.
Маліцеся ж, каб не здарылася гэта зімою;
Бо ў тыя дні будзе такі прыгнёт, якога не было ад пачатку стварэньня, якое стварыў Бог, аж дагэтуль, і ня будзе.
Бо тыя дні будуць пакутаю, якой не было ад пачатку свету, што стварыў Бог, аж дагэтуль, і не будзе.
І калі б Госпад не скараціў гэтых дзён, не выратавалася б ніводнае цела, але дзеля выбраных, якіх Ён выбраў, скараціў гэтыя дні.
І калі б не скараціў Госпад гэтых дзён, не ўратавалася б нішто жывое; але дзеля выбраных, якіх выбраў Сабе, скараціў Ён гэтыя дні.
І тады, калі хто вам скажа: “Вось тут Хрыстос”, ці: “Вось, там”, — ня верце.
І тады, калі хто вам скажа: «Вось, тут Хрыстос» «Вось там», не верце.
Бо паўстануць фальшывыя хрысты і фальшывыя прарокі, і будуць рабіць знакі і цуды, каб зьвесьці, калі магчыма, і выбраных.
Бо паўстануць фальшывыя хрыстосы і фальшывыя прарокі і будуць рабіць знакі і цуды, каб звесці, калі б было можна, выбранных.
Вы ж глядзіце: вось, Я вам усё наперад сказаў.
Вы ж глядзіце; Я наперад сказаў вам ўсё.
Але ў тыя дні, пасьля прыгнёту таго, зацьмее сонца, і месяц ня дасьць сьвятла свайго,
Але ў тыя дні пасля той пакуты, сонца зацьміцца і месяц не дасць свайго святла
і зоркі нябесныя падаць будуць, і сілы, што ў небе, захістаюцца.
І зоркі будуць падаць з неба і сілы, што ёсць у нябёсах, парушацца,
І тады ўгледзяць Сына Чалавечага, Які прыходзіць на аблоках з вялікай моцаю і славаю.
І тады ўбачаць Чалавечага Сына, што будзе ісці ў воблаках з вялікаю сілаю і славаю.
І тады Ён пашле анёлаў Сваіх, і зьбярэ выбраных Сваіх ад чатырох вятроў, ад краю зямлі да краю неба.
І тады пашле Ён анёлаў і збярэ [Сваіх] выбраных «ад чатырох вятроў, ад краю зямлі да краю неба».
У дрэва фігавага навучыцеся прыповесьці: калі ўжо галінка ягоная робіцца мяккай і пускае лісты, разумееце, што блізка лета.
Ад фігавага дрэва вучыцеся падабенству: калі яе галіна ўжо мякчэе і выпускае лісце, вы ведаеце, што блізка лета;
Гэтак і вы, калі ўбачыце, што гэта адбываецца, разумейце, што блізка, у дзьвярах.
Так і вы, калі ўбачыце, што гэта робіцца, ведайце, што блізка, пры дзвярах.
Сапраўды кажу вам: не праміне пакаленьне гэтае, аж усё гэта станецца.
Папраўдзе кажу вам: не праміне гэты род, пакуль усё гэта спраўдзіцца.
Неба і зямля прамінуць, але словы Мае не прамінуць.
Неба і зямля мінуцца, а Мае словы не мінуцца.
А пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, ані анёлы, якія ў небе, ані Сын, а толькі Айцец.
Пра той жа дзень ці гадзіну не ведае ніхто, ні анёлы ў небе, ні Сын, — толькі Бацька.
Глядзіце, ня сьпіце і маліцеся, бо ня ведаеце, калі прыйдзе пара.
Глядзіце, будзьце пільныя [і маліцеся]: бо не ведаеце, калі надыдзе часіна.
Як чалавек, які, выяжджаючы, пакінуў дом свой, і даў уладу слугам сваім, і кожнаму свой абавязак, і загадаў прыдзьверніку, каб чуваў.
Як чалавек, што выехаў з краю і пакінуў свой дом і даў сваім слугам разгарненне кожнаму — сваю працу, а прыбрамніку — быць чуйным.
Дык чувайце, бо ня ведаеце, калі гаспадар дому прыйдзе: вечарам, ці апоўначы, ці як певень засьпявае, ці раніцай,
Дык будзьце чуйныя: бо не ведаеце, калі гаспадар дому прыйдзе: увечары, ці апоўначы, ці ў пеўневыя галасы, ці раніцаю,
каб, калі вернецца неспадзявана, не знайшоў вас, што сьпіцё.
Каб, прыйшоўшы неспадзявана, не заспеў вас сплючы.
А што вам кажу, усім кажу: "Чувайце!"»
Дык што вам кажу, Я ўсім кажу: будзьце чуйныя!»