Найвышэйшая песьня 1 разьдзел

 

 

Песня з песняў Саламона. «Хай ён пацалуе мяне пацалункам вуснаў сваіх!» «Бо каханне тваё лепшае за віно;

 

за водар тваіх найлепшых алейкаў. Алеек разліты — імя тваё; таму любяць цябе дзяўчаты».

 

«Прываблівай мяне за сабой! Пабяжым! Увядзі мяне, валадар, у пакоі свае»; «Радавацца і цешыцца будзем табою, помніць больш пра каханне тваё, чым пра віно; заслужана кахаюць цябе!»

 

«Чарнявая я, але зграбная, дочкі Ерузаліма, як палаткі Кедара, як заслоны Саламона.

 

Не глядзіце, што я смуглявая, бо апаліла мяне сонца. Сыны маці маёй разгневаліся на мяне, даручылі мне пільнаваць вінаграднік, а я свайго вінаградніку не ўпільнавала.

 

О ты, якога любіць душа мая, пакажы, дзе ты пасеш, дзе адпачываеш апоўдні, каб не блукаць мне між статкаў таварышаў тваіх».

 

«Калі не ведаеш, о найпрыгажэйшая сярод жанчын, то выйдзі і ідзі па слядах статка, ды пасві казлянят сваіх каля палатак пастухоў.

 

Я ўпадобніў цябе, сяброўка мая, да жарабіцы ў калясніцы фараона.

 

Гожыя шчокі твае пад завушніцамі, шыя твая — у каралях.

 

Мы зробім табе залатыя завушніцы са срэбранымі ўкрапінамі».

 

«Пакуль валадар быў за сталом сваім, нард мой разліваў водар свой.

 

Улюбёны мой для мяне — пучок кіпера, што ляжыць на грудзях маіх.

 

Улюбёны мой для мяне — быццам гронка кіпровая у вінаградніках Эн-Гадзі».

 

«О, якая прыгожая ты, сяброўка мая, о, якая ты прыгожая: вочы твае галубіныя».

 

«О, які прыгожы ты, улюбёны мой, о, які прывабны! Ложак наш у кветках,

 

бэлькі дамоў нашых кедравыя, столь наша — з кіпарысу».