Найвышэйшая песьня 4 разьдзел

Найвышэйшая песьня Саламонава
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Вацлава Ластоўскага

 
 

«О, якая прыгожая ты, сяброўка мая, о якая прыгожая: вочы твае галубіныя пад вэлюмам тваім. Валасы твае — як статак коз, што спускаюцца з гары Галаад.
 
О, ты, прыгожа, спалюбеніца мая, як ты прыгожа!

Зубы твае — як статак стрыжаных авечак, якія выходзяць з купальні: у кожнай пара ягнят, і няплоднай між іх няма.
 
Зубы твае, як стада стрыжаных авечак, што выходзяць з купелі, ў кождай з іх пара ягнят, і бязплоднай няма паміж імі:

Быццам стужка чырвоная — вусны твае, і мова твая салодкая; як паловы гранатавага яблыка — шчокі твае пад вэлюмам тваім.
 
як стуга чырвоная губа твая, і вусны твае прыемны; як палавінкі гранатовага яблыка — шчокі твае пад валасамі;

Як вежа Давідава — шыя твая, пабудаваная з умацаваннямі, тысяча шчытоў павешана на ёй, усё зброя моцных.
 
шыя твая, як башта Давідава, будаваная на збройню, тысяча шчытоў вісяць на ей, — а ўсё шчыты сільных;

Грудзі твае — як двое казлянят, блізнят сарны, якія пасвяцца ў лілеях.
 
двое персяў тваіх, як блізьняты маладой сарны, што пасьвяцца паміж ліліямі.

Пакуль дзень набліжаецца і знікаюць цені, пайду на гару міры і на ўзгорак фіміяму.
 
Дакуль дзень тхне прахалодаю, і ўцякаюць цені, пайду я на гару мірровую і на ўзгорак цімьянны.

Уся ты гожая, сяброўка мая, і заганы ў табе няма.
 
Уся ты прыгожа, спалюбеніца мая, і сказы няма ў табе!

Прыйдзі з Лібана, нявеста, прыйдзі з Лібана, падыдзі: спяшайся з вяршыні Амана, з верхавін Сэніра і Гэрмона, з логавішчаў львоў, з гор леапардаў.
 
Самной з Лібану, заручніца! самной ідзі з Лібану! пасьпяшай з вершадзі Аману, з вершадзі Саніру і Гармона, ад мярлогаў львовых, ад гор леапардавых!

Параніла ты сэрца маё, сястра мая, нявеста, параніла ты сэрца маё адным позіркам вачэй тваіх і аднымі каралямі на шыі тваёй.
 
Апалоніла ты сэрца маё, сястра мая, заручніца! апалоніла ты сэрца маё толькі поглядам вачэй тваіх, толькі каралямі шыі тваей.

Якое цудоўнае каханне тваё, сястра мая, нявеста, лепшае каханне тваё, чым віно. Ды пах алейкаў тваіх лепшы за ўсе водары.
 
О, як люба мілаваньне тваё, сястра мая, заручніца! О, як многа мілаваньне тваё лепш чым віно, а добрапахнасьць масьцяў тваіх лепш за ўсе водары!

Сотавы мёд сцякае з вуснаў тваіх, о нявеста, мёд і малако пад тваім языком, а водар шатаў тваіх — як духмянасць Лібана.
 
Мёд скрылісты капле з вусн тваіх, заручніца; мёд і млека пад языком тваім, і водар шат тваіх падобен водару Лібану!

Замкнуты сад — сястра мая, нявеста, замкнуты сад, калодзезь запячатаны.
 
Зачынены сад — сястра мая, заручніца, замкнутая студня, запячатаная крыніца;

Парасткі твае — гай яблыкаў гранатавых з адборнымі пладамі, кіпер з нардам.
 
расаднікі твае — сад з гранатовымі яблыкамі, і выборныаді пладамі кіпару з нардам,

Нард і шафран, пахкі трыснёг і карыца з усімі пахкімі дрэвамі, міра і алоэ ды з усімі лепшымі алейкамі.
 
нард і шафран, аір і цынамон з усякімі добрапахнымі дрэвамі, мірра і алеос са ўсякімі лепшымі пахмяцямі!

Садовая крыніца, студня жывых водаў, што сцякаюць імкліва з Лібана.
 
садовая крыніца, студня вод жывых і руччы Лібанскія.

Падыміся, вецер паўночны, наляці, вецер паўднёвы; павей на сад мой, і хай паплывуць пахі яго».
 
Узьвей ветру з поўначы і падыхні з поўдня, ўзьвей на сад мой, хай паліюцца водары яго! Хай прыйдзе спалюбенец мой у сад свой і спажывае плады яго салодкія.