Марка 5 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Чарняўскага 2012
І прыбылі на другі бераг мора ў край геразенаў.
І пераплылі праз марскія хвалі ў краіну Геразэнскую.
А калі Езус выйшаў з чоўна, Яму адразу насустрач выйшаў чалавек з магільных пячор, апанаваны нячыстым духам,
І калі выходзіў Ісус з лодкі, адразу ж з магіл да Яго выбег чалавек, апанаваны нячыстым духам,
які жыў у магільных пячорах. Ніхто не мог звязаць яго нават ланцугом,
які меў жыллё ў магілах, і ніхто не мог яго звязаць ланцугамі.
бо часта яго звязвалі кайданамі і ланцугамі, але ён разрываў ланцугі і разбіваў кайданы, і ніхто не мог яго ўтаймаваць.
Бо звязаны і кайданамі, і ланцугамі, рваў часта ланцугі і разбіваў кайданы, ды ніхто не мог яго ўтаймаваць.
Увесь дзень і ўсю ноч, будучы ў магільных пячорах і ў гарах, ён крычаў і біў самога сябе камянямі.
І ён заўсёды ўночы і днём у магілах і гарах крычаў ды біў сябе камянямі.
Калі ён здалёк убачыў Езуса, падбег, пакланіўся Яму
І, здалёк бачачы Ісуса, прыбег і пакланіўся Яму,
і закрычаў моцным голасам, кажучы: «Што Табе да мяне, Езусе, Сыне Бога Найвышэйшага? Богам заклінаю Цябе, не муч мяне».
і, крычучы моцным голасам, кажа: «Што Табе да мяне, Ісус, Сын Бога Узвышняга? Заклікаю Богам, каб мяне не мучыў».
Бо Езус сказаў яму: «Выйдзі, нячысты дух, з гэтага чалавека».
Бо Ён казаў яму: «Выйдзі, дух нячысты, з чалавека».
Тады Езус спытаўся ў яго: «Як тваё імя?» Той адказаў: «Маё імя легіён, бо нас шмат».
І пытаўся ў яго: «Якое тваё імя?» І кажа Яму: «Маё імя — легіён, бо нас многа».
І ён моцна прасіў Яго не выганяць іх з гэтай краіны.
Ды прасіў Яго вельмі, каб не выганяў яго прэч з краіны.
Пасвіўся там каля гары вялікі статак свіней.
А там на гарах пасвіўся вельмі вялікі статак свінняў.
І прасілі Яго нячыстыя духі, кажучы: «Пашлі нас у свіней, каб мы ўвайшлі ў іх».
І яны прасілі Яго, кажучы: «Пусці нас у свінняў, каб маглі мы ў іх увайсці».
І Ён дазволіў ім. Выйшаўшы, увайшлі гэтыя нячыстыя духі ў свіней, і кінуўся статак каля дзвюх тысяч з кручы ў мора, і патанулі яны ў моры.
І дазволіў ім. І, выйшаўшы, духі нячыстыя ўвайшлі ў свінняў. І амаль двухтысячны статак з вялікім імпэтам з адхону кінуўся ў мора і патануў.
А свінапасы паўцякалі і расказалі ў горадзе і ў вёсках, і людзі выйшлі паглядзець, што сталася.
Тыя ж, што пасвілі яго, паўцякалі і абвясцілі гэта па горадзе і вёсках. Дык прыйшлі паглядзець, што здарылася.
Прыйшоўшы да Езуса, яны ўбачылі, што той апанаваны злым духам, у якім быў легіён, сядзіць апрануты і пры здаровым розуме, і спалохаліся.
І прыйшлі да Ісуса, і бачаць таго, што быў апанаваны дэманам, як ён сядзеў адзеты, пры здаровым розуме; таго, у якім быў легіён, — і спалохаліся.
А тыя, хто бачыў, расказалі ім, што сталася з апанаваным злым духам, і пра свіней.
І тыя, што бачылі, расказалі ім, што сталася з тым, які меў дэмана, і пра свінняў.
Тады пачалі прасіць Езуса, каб адышоў з іхніх межаў.
І пачалі яны прасіць Ісуса, каб адышоў ад іх межаў.
Калі Ён сядаў у човен, апанаваны злым духам прасіўся ў Яго застацца з Ім.
І, калі Ісус уваходзіў у лодку, пачаў яго прасіць той, што быў апанаваны ліхім, каб яму застацца пры Ім.
Але Ён не дазволіў яму і сказаў: «Вярніся да свайго дому і да сваіх і раскажы ім усё, што Пан учыніў табе і як змілаваўся над табою».
Але Ісус не прыняў яго і гаворыць яму: «Ідзі да твайго дома і да тваіх, і раскажы ім, што ўчыніў Госпад з табою і як злітаваўся над табой».
Той адышоў і пачаў абвяшчаць у Дэкаполісе ўсё, што ўчыніў яму Езус, і ўсе здзіўляліся.
І ён пайшоў, і пачаў абвяшчаць у Дэкапалі, што ўчыніў яму Ісус, і ўсе дзівіліся.
Калі Езус ізноў пераправіўся ў чоўне на другі бераг, сабралася да Яго мноства народу. А быў Ён каля мора.
І, калі пераправіўся Ісус у лодцы праз мора, сышоўся да Яго вялікі натоўп, і Ён быў каля мора.
Прыйшоў таксама адзін з кіраўнікоў сінагогі па імені Яір і, убачыўшы Езуса, упаў да Ягоных ног і моцна прасіў, кажучы:
І прыйшоў адзін з начальнікаў сінагогі імем Яір, і, убачыўшы Ісуса, паў да ног Яго,
«Дачушка мая памірае, прыйдзі, ускладзі на яе рукі, каб яна ўратавалася і жыла».
і вельмі прасіў Яго, шмат кажучы: «Дачка мая канае, прыйдзі, ускладзі на яе руку, каб паздаравела і жыла».
І Ён пайшоў з ім. А вялікі натоўп ішоў за Езусам і ціснуўся да Яго.
І Ісус пайшоў за ім, і велізарны натоўп ішоў за Ім, і націскаў на Яго.
Таксама жанчына, якая хварэла на крывацёк дванаццаць гадоў і шмат выцерпела ад многіх лекараў,
І адна жанчына, якая была хворая на крывацечу аж дванаццаць гадоў,
патраціла на іх усю маёмасць сваю, аднак нішто не дапамагло, і ёй станавілася нават горш,
якая шмат нацярпелася ад усякіх лекараў і ўсю сваю маёмасць патраціла, ды нічога не дабілася, але яшчэ горш чулася,
пачуўшы пра Езуса, падышла ў натоўпе ззаду і дакранулася да Ягонага плашча.
калі пачула пра Ісуса, падышла ў натоўпе ззаду і дакранулася да Яго адзення,
Бо казала сама сабе: «Калі дакрануся хаця б да плашча Ягонага, выздаравею».
бо яна казала: «Калі толькі дакрануся да Яго адзення, паздаравею».
І ў тую ж хвіліну спыніўся ў яе крывацёк, і яна адчула ў целе, што вызвалілася ад хваробы.
І зараз жа перасох струмень крыві яе і адчула на целе, што паздаравела ад хворасці.
Езус, адразу адчуўшы, што моц выйшла з Яго, звярнуўся да народу і сказаў: «Хто дакрануўся да Майго плашча?»
І Ісус, адразу адчуўшы, што магутнасць, якая ў Ім была, выйшла з Яго, звярнуўшыся да натоўпу, гаварыў: «Хто дакрануўся да адзення Майго?»
А вучні Ягоныя сказалі Яму: «Ты бачыш, што народ ціснецца да Цябе, і пытаешся “хто дакрануўся да Мяне?”»
Вучні Яго казалі Яму: «Бачыш, як натоўп ціснецца, і кажаш: “Хто дакрануўся да Мяне?”»
Але Ён аглядаўся, каб убачыць тую, якая гэта зрабіла.
Але Ён азіраўся вакол, каб пабачыць тую, якая дакранулася да Яго.
А жанчына спалохалася і задрыжэла, бо ведала, што з ёй сталася. Яна падышла, упала перад Ім і сказала Яму ўсю праўду.
Жанчына ж, баючыся і дрыжучы, ведаючы, што з ёю сталася, падышла, і пала перад Ім, і сказала ўсю праўду.
Ён жа сказаў ёй: «Дачка, вера твая ўратавала цябе. Ідзі ў спакоі і будзь вольная ад сваёй хваробы».
І Ісус сказаў ёй: «Дачка! Вера твая выратавала цябе. Ідзі ў супакоі і будзь аздароўлена ад хваробы тваёй».
Калі Ён яшчэ гаварыў, прыйшлі ад кіраўніка сінагогі і сказалі: «Дачка твая памерла, навошта ты яшчэ турбуеш Настаўніка?»
Калі яшчэ Ісус гаварыў, прыходзяць ад начальніка сінагогі, кажучы: «Дачка твая памерла, нашто яшчэ турбуеш Настаўніка?»
Але Езус, пачуўшы гэтыя словы, сказаў кіраўніку сінагогі: «Не бойся, толькі вер!»
Ісус жа [, як толькі] пачуў сказанае слова, гаворыць начальніку сінагогі: «Не бойся, толькі май веру».
І не дазволіў нікому ісці за сабою, акрамя Пятра, Якуба і Яна, брата Якуба.
І не дазволіў нікому ісці за Ім, адно Пётры, Якубу і Яну, брату Якуба.
Калі прыйшоў у дом кіраўніка сінагогі, убачыў мітусню і тых, хто плакаў і моцна галасіў.
І прыходзяць у дом начальніка сінагогі, і бачаць роспач, і плач, і галашэнне вялікае.
Увайшоўшы, Ён сказаў ім: «Чаго мітусіцеся і плачаце? Дзіця не памерла, а спіць».
І, увайшоўшы, гаворыць ім: «Чаму сумуеце і плачаце? Дзяўчынка не памерла, але спіць».
І насміхаліся з Яго. Але Ён, выгнаўшы ўсіх, узяў з сабою бацьку і маці дзіцяці і тых, хто быў з Ім, і ўвайшоў туды, дзе было дзіця.
І смяяліся з Яго. Ісус жа, адправіўшы ўсіх, бярэ з Сабой бацьку і маці дзяўчынкі і тых, што з Ім былі, і ўваходзіць туды, дзе ляжала дзяўчынка.
Узяўшы дзяўчынку за руку, сказаў ёй: «Таліта, кум!», што значыць: «Дзяўчынка, табе кажу, устань!»
І, узяўшы за руку дзяўчынку, гаворыць ёй: «Таліта кум», што значыць: «Дзяўчынка, табе кажу, устань!»
Дзяўчынка адразу ўстала і пачала хадзіць. А было ёй дванаццаць гадоў. І замерлі яны ў вялікім здзіўленні.
І зараз жа ўстала дзяўчынка, і хадзіла, а было ёй дванаццаць гадоў. І ўсе дзівіліся з дзіва вялікага.
А Ён строга загадаў ім, каб ніхто пра гэта не ведаў, і сказаў даць ёй есці.
І наказаў ім сурова, каб ніхто аб гэтым не ведаў, ды сказаў, каб далі ёй есці.
