Дзеі 28 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Калі мы ўратаваліся, даведаліся, што востраў называецца Мальта.
Спасени же бывше, тогда поразумеша, яко Мелита островъ нарицается •
Мясцовыя жыхары былі да нас надзвычай ласкавыя. Быў дождж і холад, таму яны распалілі агонь і прынялі кожнага з нас.
Варвары же чиняху немалое милосердие намъ, вознетивши убо огонь, повелели въсемъ огреватися, для настоящего дожду и зимы •
Калі Павел назбіраў кучу галля і падкідаў у вогнішча, тады змяя выскачыла ад жару і ўчапілася яму за руку.
Собравшу же Павлу рождіа множство, и возложившу на огнь, ехидна, бегучи от теплоты, секнула в руку его
Мясцовыя жыхары, убачыўшы звісаючую з рукі пачвару, казалі адзін аднаму: «Відаць, гэты чалавек — забойца, раз яму, уратаванаму з мора, багіня справядлівасці не дазваляе жыць».
якоже узреша варвари висящу гадыну у руки его, глаголаху другъ ко другу: всяко убийца ест человек сей егоже спасена от моря, судъ жити не остави •
Але ён скінуў пачвару ў агонь і не зазнаў ніякай шкоды.
Той же отрясъ ехидну во огнь, не пострада ничто зла •
Яны ж чакалі, што ён апухне або імгненна ўпадзе мёртвым. Але, калі доўга чакалі і ўбачылі, што нічога дрэннага з ім не адбылося, змянілі думку і казалі, што ён бог.
Они пакъ чаяху его воскоре разгоретися или пасти внезапу мертва • Многый же часъ онемъ чающим, и зрящим никакова зла въ немъ бывша • Обративъшися ку собе глаголаху бога его быти •
Вакол гэтага месца знаходзіліся ўладанні правіцеля вострава па імені Публій. Ён прыняў нас і гасцінна частаваў тры дні.
На местех же тых, беша села князя оного острова именемъ Поплия • Он же приявъ насъ, три дни друголюбезно честоваше,
Бацька Публія ляжаў хворы на гарачку і дызентэрыю. Павел увайшоў да яго, памаліўся і, усклаўшы рукі, аздаравіў яго.
и пригодилося иже отець Поплиевъ, огъневою и водным трудом лежаше немощен • К немуже Павел вшедъ, и помолився возложи нань руце свое, и исцели его •
Пасля гэтага іншыя на востраве, што мелі хваробы, таксама прыходзілі і атрымлівалі аздараўленне.
Сему же бывшу, и прочіи прихожаху исцелевахуся,
Яны праявілі да нас вялікую пашану, а калі мы адплывалі, далі ўсё, што было патрэбна.
иже и многими честьми учтиша нас и егда хотехом прочь плавитися, накладаху намъ яже на потребу •
Праз тры месяцы мы адплылі на караблі, што зімаваў на гэтым востраве. Гэта быў александрыйскі карабель з выявай Дыяскураў.
По трехъ же месецехъ внидохомъ въ корабль Алексанъдрийскій, презимевшіи во острове томъ Парасіма Диоскора
Прыплыўшы ў Сіракузы, мы заставаліся там тры дні.
и отвезшеся в Сиракузы, пребыхом три дни •
Адплыўшы адтуль, дабраліся да Рэгіі. А паколькі праз дзень падзьмуў паўднёвы вецер, мы на другі дзень прыбылі ў Путэолі.
Оттоле же вышедши придохом в Ригию • И по едином дни возвеявшу ветру полуденному • Во вторый день пріидохомъ во Путиоль,
Там мы знайшлі братоў, і яны ўпрасілі нас пабыць у іх сем дзён. Так мы прыбылі ў Рым.
идеже обретохомъ братию, умолени быхом от них пребыти с ними дніи седмъ • И тако в Римъ идохомъ •
А там, калі браты пачулі пра нас, выйшлі насустрач аж да Апіевага Форума і Трох Корчмаў. Убачыўшы братоў, Павел падзякаваў Богу і падбадзёрыўся.
Ту братия слышавше о насъ изыйдоша во стретение наше, даже до Апиева торгу, и триехъ корчебниц • Их же видевъ Павел, благодаривъ Бога приатъ дръзновение •
Калі мы прыйшлі ў Рым, Паўлу дазволілі жыць асобна з жаўнерам, які яго вартаваў.
Внегда же пріидохом в Римъ, сотникъ предал ест южники воеводе • Павлу же допущено ест пребыти особе, стрегущу его воину •
Праз тры дні Павел склікаў да сябе самых уплывовых юдэяў і, калі яны сышліся, сказаў ім: «Браты, я не зрабіў нічога супраць народу ці звычаяў айцоў, аднак мяне як вязня з Ерузалема перадалі ў рукі рымлянаў.
Бысть же по трехъ днех созва Павелъ старейшины Іудейские, собравъшим же ся рече къ нимъ: мужие и братия азъ ничтоже сотворих противна людемъ или обычаемъ отеческимъ, ужникъ от Ерусалима преданъ быхъ в руце Римляном •
Яны дапыталі мяне і хацелі адпусціць, бо ў мяне не было ніякай смяротнай віны.
Они же выслухавши хотеху пустити мене зануж ни едина вина смерти обретеся во мне,
Калі юдэі пярэчылі гэтаму, я вымушаны быў звярнуцца да цэзара, але не для таго, каб у нечым вінаваціць свой народ.
супротиву же глаголющим Іудеомъ, нуждя ми бысть нарицати кесаря • Не якобы на языкъ мой имея что оклеветати, но дабых животъ свой высвободил от смерти •
Таму я паклікаў вас, каб пабачыцца і паразмаўляць з вамі, бо за надзею Ізраэля я закаваны ў гэтыя кайданы».
Сея деля убо вины жадахъ васъ видети, и проглаголати, надеждя бо ради людей Ізраилевых ретеземъ симъ обложенъ есмъ •
Яны сказалі яму: «Мы не атрымоўвалі пра цябе лістоў з Юдэі, і ніводзін з братоў не прыйшоў і не абвясціў ці сказаў пра цябе нічога дрэннага.
Они же к нему отвещаша: мы ни писания о тобе прияхомъ от Іудея • Ниже пришедши кто от братіи возвести, или глагола что о тобе злое •
Але мы хочам пачуць ад цябе, што ты думаеш, бо нам вядома пра гэтую секту, таму што паўсюль выступаюць супраць яе».
Хощем же от тебе слышати яже мудръствуеши, о ереси бо сей известно ест намъ, яко всюду ей противу глаголется •
Прызначыўшы яму дзень, прыйшлі да яго многія на гасціну. Ён з ранку аж да вечара расказваў ім і сведчыў пра Божае Валадарства, і пераконваў іх пра Езуса на падставе Закону Майсея і Прарокаў.
Установивши же ему день, пріидоша к нему во страннопріимницу мнозіи • Имже и сказываше сведетельствуя Царствие Божие, и уверяя их яже о Ісусе, от закона Моисеова и от пророкъ, от утра даже до вечера •
Адных пераконвала сказанае, а другія не верылі.
Некие же вероваху глаголемым от Павла, иніи пакъ не вероваху •
Будучы нязгоднымі адзін з адным, яны пачалі адыходзіць, калі Павел сказаў адну рэч: «Добра Дух Святы сказаў айцам нашым праз прарока Ісаю:
Рекшу Павлу глаголъ единъ • Яко добре Духъ Святый глагола Ісаием пророком ко отцем нашимъ рекый:
“Пайдзі да народу гэтага і скажы:Вушамі слухаеце і не разумееце,вачыма глядзіце і не бачыце.
Иди ко людемъ симъ и ирци имъ: слухом услышите, и не имате разумети • И смотряще узрите, и не имате видети •
Зачарсцвела сэрца народу гэтага,вушамі ледзь чуюцьі вочы свае заплюшчылі,і вушамі не пачулі,і сэрцам не зразумелі,і не навярнуліся,каб Я іх аздаравіў”.
Одебелело бо серце людей сих • Ушима тяжко слышаху, и очи свое завираху • Еда како видят очима, и ушима слышат, и серцем разумеют и обратятся, исцелю их •
Няхай будзе вядома вам, што да язычнікаў было скіравана гэтае Божае збаўленне, і яны пачуюць!»
Ведомо убо да будет вамъ, яко языкомъ послася спасение Божие, и они услышать •
[отсутсвует]
И сия ему рекъшу, отидоша Іудеи много имуще между собою взыскание •
Жыў Павел цэлыя два гады ў нанятым ім доме і прымаў усіх, хто прыходзіў да яго,
Пребыл же естъ Павелъ две лете исполна своею мздою, и принимаше всехъ приходящих к нему,
прапаведуючы Божае Валадарства і навучаючы пра Пана Езуса Хрыста без перашкодаў і з усёй адвагаю.
проповедуя Царствие Божие, и уча яже о Господи Ісусе со всем дерзновениемъ невозбранно •
