Дзеі 16 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Прыбыў у Дэрбэ і Лістру. Быў там адзін вучань па імені Цімафей, сын жанчыны юдэйкі, якая паверыла, і бацькі грэка.
Пришед же Павелъ во Дервинь, и въ Листру • И се вченикъ некій бе ту, именем Тимофей • Сынъ жены некия Іудеанины верующее во Христа • От отца же Елліна •
Браты ў Лістры і Іконіі добра сведчылі пра яго.
О немже славу добрую выдавали, живущие в Листре, и во Іконии братия •
Таму Павел захацеў узяць яго з сабою. Узяўшы, абрэзаў яго дзеля юдэяў, якія былі ў тых мясцінах. Бо ўсе ведалі, што бацька ягоны быў грэкам.
Сего восхоте Павелъ дабы с нимъ ходилъ, и приемъ обреза и, деля Іудеи живущих на местехъ онехъ, ведяху бо вси отца его яко Еллин бяше •
Калі праходзілі праз гарады, наказвалі ім захоўваць пастановы, прынятыя Апосталамі і старэйшынамі ў Ерузалеме.
И внегда прохожаше грады, предааше имъ хранити нравы, уставленыя от Апостолъ, и старець во Ерусалиме •
Касцёлы ж умацоўваліся ў веры і штодня ўзрасталі ў колькасці.
Церкви же утвержахуся верою, и прибываше число их по вся дни •
Прайшлі Фрыгію і краіну галатаў, а Дух Святы стрымліваў іх ад абвяшчэння слова ў Азіі.
Прошедши ж Фригию, и Галатійскую страну • Возбранены от Святого Духа глаголати слово Божие во Асіи •
Прыйшоўшы ў Мізію, спрабавалі ісці ў Бітынію, але Дух Езуса не дазволіў ім.
И пришедше во Мисию покушастася ити во Вифінию, и не допусти имъ Духъ •
Тады яны прайшлі Мізію і сышлі ў Трааду.
И егда прошли Мисію сънидоша во Троаду •
І меў Павел уначы бачанне: стаяў перад ім чалавек, нейкі македонец, і прасіў яго, кажучы: «Прыйдзі ў Македонію і дапамажы нам!»
И видение в нощи явися Павлу, якобы неякій мужъ Макидонянинъ стоялъ, и моли его, глаголя: пришедъ во Макидонию помози намъ •
Пасля гэтага бачання мы адразу вырашылі адправіцца ў Македонію, упэўненыя, што Бог паклікаў нас абвяшчаць там Евангелле.
И якожъ видение виде, скоро возыска изыіти во Макидонию, разумеюще тое яко прізываеть ест Господь благовестити имъ •
Калі мы адплылі з Траады, прыбылі проста ў Саматракі, а на другі дзень у Неапаль,
И отвезшеся от Троады, приплыша во Самофракъ, назаутрей же во Неаполімъ •
і адтуль у Філіпы, першы ў той частцы Македоніі горад, калонію. У гэтым горадзе мы прабылі некалькі дзён.
И оттоле во Філипусы, еже ест первая часть Макидоніи, град колония • Беху же в томъ граде пребывающе дне неколико •
У дзень шабату выйшлі за браму да ракі, дзе, як мы лічылі, адбывалася малітва. Сеўшы, мы размаўлялі з жанчынамі, якія сабраліся.
Во день же суботный изыдоша вонъ изъ града къ реце, идеже мнешеся молитвеница быти, и седъше глаголаху къ собравшимся женамъ •
Адна жанчына, па імені Лідзія, гандлярка пурпурам з горада Тыятыра, якая пакланялася Богу, таксама слухала. Пан адкрыў яе сэрца, каб яна прыняла словы Паўла.
И некая жена именемъ Лидия, от Порфірополя града Фиатирска чтуще Бога, послухаше • Ейже Господь отвръзе серце, дабы пилна была слов глаголемых от Павла • Якоже крестися сия, и домъ ея, умоли глаголюще:
Калі ж яна разам з домам сваім ахрысцілася, папрасіла, кажучы: «Калі лічыце, што я верная Пану, увайдзіце ў мой дом і заставайцеся». І прымусіла нас.
Понеже имате мя верну Господеви быти, вошедши въ домъ мой пребудите, и принути их •
Калі мы ішлі на малітву, нам сустрэлася адна служанка, якая мела духа прадбачання і прадказаннямі здабывала сваім гаспадарам вялікія сродкі.
Бысть же идущим на молитву, рабыни некая имуще духъ вещій стрете их, онаже пожитокъ великіи приносила господаремъ своимъ вещуючи •
Ідучы за Паўлам і за намі, яна крычала: «Гэтыя людзі — слугі Найвышэйшага Бога, яны абвяшчаюць нам шлях збаўлення».
Тая последствуючи Павлу имъ вопиаше глаголюще: сіи человеци, раби Бога Вышнего суть, они же возвещають намъ путь спасения,
Так рабіла яна шмат дзён. Але Павел, раззлаваўшыся, павярнуўся і сказаў духу: «У імя Езуса Хрыста загадваю табе выйсці з яе». І той адразу выйшаў.
и сее чинивала за много дніи • Стужив же Павелъ, и обратився духови рече: завещаваю тобе о имени Ісусъ Христове, изыди от нея • И изыде в томъ часе •
Тады гаспадары яе, убачыўшы, што знікла надзея на іхні заробак, схапілі Паўла і Сілу і пацягнулі на рынак да правадыроў.
Видевши же господари ея, яко изыде надежа пожитку им • Похопивше Павла, и Силу привлекоша на торгъ ко князем,
Прывёўшы іх да кіраўнікоў, сказалі: «Гэтыя людзі, будучы юдэямі, падбухторваюць наш горад
и приведши их пред воеводы рекоша: сіи человеци возмущають град нашъ, ониже суть Іудеи,
і прапаведуюць звычаі, якія нам, рымскім грамадзянам, нельга прымаць і выконваць».
и завещавают обычае, ихже не достоить намъ пріимати, и ни творити Римляномъ сущимъ •
Тады натоўп паўстаў супраць Паўла і Сілы, а кіраўнікі сарвалі з іх адзенне і загадалі біць розгамі.
И зъбежался народъ на не • И воеводы растръзавше на них ризы, веляху палицами е бити •
Нанёсшы ім шмат удараў, кінулі ў вязніцу і загадалі вартаўніку пільна сцерагчы іх.
И многы давше имъ раны, въсадиша их въ темницу, завещавше темъничьному стражу твердо стрещи е •
Атрымаўшы такі загад, ён кінуў іх ва ўнутраную вязніцу і надзеў ім на ногі калодкі.
Онже завещание приемъ, въсади их во нутреную темницу, и ногы ею заби въ кладе •
Каля поўначы Павел і Сіла маліліся, спяваючы гімны Богу, а вязні слухалі іх.
Въ полунощи же Павелъ, и Сила молящеся хваляху Бога поюще, и послушаху их ужници •
Раптам пачаўся вялікі землятрус, так што задрыжэлі падмуркі вязніцы. Адразу адчыніліся ўсе дзверы і апалі ўсе путы.
И скоро трусъ земли стался ест великъ, тако иже поколебалося основание темнице • Отверзошеся же абие все двери, и всемъ узы ослабеша •
Калі вартаўнік прачнуўся і ўбачыў адчыненыя дзверы вязніцы, выцягнуў меч і хацеў забіць сябе, думаючы, што ўсе вязні ўцяклі. Але Павел ускрыкнуў моцным голасам:
Тогда обудися темничный стражъ, и егда виделъ отверсты двери темнице, изъвлекъ ножъ, хотяше себе убити, мня избегша юзникы •
«Не рабі сабе нічога благога, бо ўсе мы тут».
Возопи же гласомъ великимъ Павелъ глаголя: ничего же чини собе зла, вси бо есмы зде •
Папрасіўшы святла, вартаўнік увайшоў і, трасучыся, упаў перад Паўлам і Сілам.
Попросив же свеща вскочи, и трепетенъ сый припаде къ Павлу, и Силе •
Затым вывеў іх вонкі і сказаў: «Панове, што мне трэба рабіць, каб збавіцца?» Яны адказалі яму:
Изведъ их вонъ рече: господие что ми подобаеть вчинити да спасуся?
«Вер у Пана Езуса, і збавішся ты і дом твой».
Они же рекоша ему: веруй въ Господа Ісуса Христа, и спасешися ты, и весь домъ твой •
І абвясцілі слова Пана яму і ўсім, хто быў у яго доме.
И глаголаста ему слово Господьне и всемъ еже в дому его •
У тую ж гадзіну ночы ён прыняў іх, абмыў раны і адразу ж ахрысціўся сам і ўся яго сям’я.
И поемъ их тогожъ часу в нощи, омылъ раны имъ • И крестися самъ со всею челядию своею без мешкания,
Потым завёў іх у свой дом, накрыў ім стол і з усімі хатнімі сваімі цешыўся, што паверыў у Бога.
внегда ж увелъ е в домъ свой, зготовилъ столъ • И возрадовася со всею челядию своею, яко верова Богови •
Калі настаў дзень, кіраўнікі паслалі ліктараў, кажучы: «Вызвалі гэтых людзей!»
Дневи же бывшу послаша воеводы слуги своя глаголюще выпустити человека она •
Вартаўнік паведаміў пра гэта Паўлу: «Кіраўнікі сказалі адпусціць вас. Таму цяпер выходзьце і ідзіце ў супакоі».
Сказа же темничный страж словеса сия Павлу, яко послаша воеводы, да отпущени будете • И ныне, вышедше идите с миром •
Але Павел сказаў ім: «Нас, рымскіх грамадзянаў, прылюдна білі, кінулі ў вязніцу, а цяпер нас употай выпускаюць. Не, няхай прыйдуць і самі вывядуць нас».
Павел же рече к нимъ: бивше насъ предъ людми, не осудивши, человека Римлянины, всадиша в темницу • И ныне тайно изводите насъ? Ни убо, но да пришедше сами изведуть •
Ліктары паведамілі гэтыя словы кіраўнікам. Тыя спалохаліся, пачуўшы, што гэта рымскія грамадзяне.
Отказаша же слуги слова сия воеводамъ, и бояшеся услышавши яко Римлянина еста •
Таму прыйшлі і перапрасілі іх. І, вывеўшы, папрасілі пакінуць горад.
И пришедше умолиша е, и изъведше жадали их дабы вышли изъ града •
Калі яны выйшлі з вязніцы, прыйшлі да Лідзіі, а калі ўбачылі братоў, далі ім настаўленні і адышлі.
Вышедши же с темници пришли суть ко Лидіи, и видевше братию утешиша ихъ, и изыідоша •
