Яна 7 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2003
Потым жа Ісус хадзіў па Ґалілеі, бо не хацеў хадзіць у Юдэі, бо Юдэі шукалі забіць Яго.
І пасля таго Ісус хадзіў па Галілеі, бо Ён не хацеў хадзіць па Юдэі, бо Юдэі імкнуліся забіць Яго.
І бліжэла юдэйскае сьвята Будкаў.
І быў паблізу Юдэйскі святочны дзень палатак.
Тады браты Ягоныя сказалі Яму: «Выйдзі адгэтуль і йдзі да Юдэі, каб і вучанікі Твае бачылі ўчынкі Твае, каторыя Ты чыніш;
Сказалі затым Яму браты Яго: «Адыдзіся адгэтуль і ідзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі справы Твае, якія робіш.
Бо ніхто ня робе нічога ў тайбе, і хоча сам быць ведамным; калі Ты чыніш гэтыя ўчынкі, зьявіся сьвету».
Бо ніхто не робіць чаго-колечы тайна, а і сам хоча паказацца на людзях. Калі такія рэчы чыніш, пакажы Сябе свету».
Бо й браты Ягоныя ня верылі ў Яго.
Бо і браты Яго не верылі ў Яго.
І кажа ім Ісус: «Мая пара яшчэ ня прышла, а вам заўсёды пара.
Кажа ім тады Ісус: «Яшчэ не надышоў Мой час, а ваш час заўсёды.
Сьвет ня можа ненавідзіць вас, але Мяне ён ненавідзе, бо Я сьветчу празь яго, што ўчынкі ягоныя ліхія.
Вас свет не можа ненавідзець, а Мяне ненавідзіць, бо Я сведчу аб ім, што яго ўчынкі ліхія.
Вы ўзыйдзіце на гэта сьвята; Я яшчэ ня ўзыйду на гэта сьвята, бо час Мой яшчэ ня выпаўніўся».
Вы ідзіце на свята, а Я не пайду на гэтае свята, бо час Мой яшчэ не споўніўся».
Сказаўшы гэта ім, застаўся ў Ґалілеі.
І, калі сказаў гэта, Сам застаўся ў Галілеі.
Але як браты Ягоныя ўзышлі на сьвята, тады Ён таксама ўзышоў на сьвята, ня яўна, а як бы тойма.
Але калі браты Яго адправіліся на свята, то і Ён пайшоў, не яўна, але быццам употай.
Юдэі ж шукалі Яго ў сьвята і казалі: «Ідзе Ён?»
А ў час свята шукалі Яго Юдэі і казалі: «Дзе Ён?»
І шмат было нараканьня на Яго памеж грудамі. Адныя казалі: «Ён добры», другія казалі: «Не, але зводзе груды».
І шмат гамонкі пра Яго было ў натоўпе. Адны казалі: «Ён добры!»; а другія казалі: «Не, Ён зводзіць людзей».
Ніхто, адылі, ня гукаў празь Яго яўна, баючыся Юдэяў.
Але ніхто не гаварыў пра Яго яўна з-за боязі перад Юдэямі.
Але ўжо ў палавіцы сьвята Ісус увыйшоў у сьвятыню і навучаў.
І ўжо а палове святочнага дня Ісус увайшоў у святыню і стаў навучаць.
І дзіваваліся Юдэі, кажучы: «Як знае Ён пісьмы, ніколі ня вучыўшыся?»
А Юдэі дзівіліся, кажучы: «Адкуль Ён ведае Пісанне, хаця не вучыўся?»
Дык адказаў Ісус і сказаў: «Мая навука не Мая, але таго, хто Мяне паслаў.
Дык адказаў ім Ісус і казаў: «Мая навука не Мая, але Таго, Хто Мяне паслаў.
Хто зыча чыніць волю Ягоную, тый даведаецца праз гэту навуку, ці ад Бога яна, ці Я сам ад Сябе кажу.
Калі хто хоча выконваць волю Яго, той з навукі пазнае, ці яна ад Бога, ці Я Сам ад Сябе гавару.
Хто гукае сам ад сябе, шукае славы свае; а хто шукае славы таго, хто паслаў Яго, Тый праўдзівы, і няма несправядлівасьці ў Ім.
Хто з сябе самога гаворыць, той сваёй хвалы шукае, але Хто шукае хвалы Таго, Хто Яго паслаў, Той праўдамоўны ды няма ў ім беззаконня.
Ці ня даў вам Масей права? і ніхто не дзяржыць права. Чаму шукаеце забіць Мяне?»
Ці не Майсей даў вам закон? Але ніхто з вас не робіць па закону. Чаму імкнецеся Мяне забіць?»
Адказаў груд: «Нячысьціка маеш; хто шукае забіць Цябе?»
Адказалі людзі, кажучы: «Дэмана маеш! Хто імкнецца Цябе забіць?»
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Я зрабіў адзін учынак, і ўсі вы дзівуецеся.
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Я зрабіў адну справу, а ўсе дзівіцеся.
Масей даў вам абразаньне, — не каб яно было ад Масея, але ад айцоў, — і вы ў сыботу абразаеце чалавека.
Вось, Майсей перадаў вам абразанне, хоць яно не ад Майсея, але ад вашых продкаў, і вы абразаеце ў суботу чалавека.
Калі чалавек прыймае абразаньне ў сыботу, каб ня быў узрушаны закон Масеяў, чаму на Мяне злуецеся, што Я цэлага чалавека ўздаравіў у сыботу?
Калі чалавек прымае абразанне ў суботу і не парушаецца закон Майсея, дык чаму злуецеся на Мяне, калі Я ўсяго чалавека аздаравіў у суботу?
Ня судзіце подле выгляду, але судзіце суд справядлівы».
Дык не судзіце па знешнасці, але судзіце справядлівым судом».
Тады некатрыя зь Ерузалімцаў сказалі: «Ці ня гэта Тый, Каторага шукаюць забіць?
Дык некаторыя з ерузалімцаў казалі: «Ці гэта Той, Якога імкнуцца забіць?
І вось, Ён гукае яўна, і нічога ня кажуць Яму. Ці старцы запраўды прызналі, што гэты ё Хрыстос?
Бо вось яўна прамаўляе, і нічога Яму не кажуць. Ці сапраўды пераканаліся кіраўнікі, што Ён — Хрыстос?
Але праз гэтага мы ведаем, скуль Ён: Хрыстос жа, як прыйдзе, ніхто ня будзе ведаць, скуль Ён».
Але мы ведаем Яго, адкуль Ён родам, а калі прыйдзе Хрыстос, ніхто не ведае, адкуль Ён прыйдзе».
І загукаў Ісус у сьвятыні, вучачы а кажучы: «І знаеце Мяне, і ведаеце скуль Я; але Я прышоў ня Сам ад Сябе, а Тый, што паслаў Мяне, ё праўдзівы, каторага ня знаеце.
А Ісус, навучаючы ў святыні, усклікнуў, кажучы: «І Мяне ведаеце, і ведаеце, адкуль Я. І Я Сам ад Сябе не прыйшоў, але праўдзівы Той, Хто Мяне паслаў, а Якога вы не ведаеце.
Я знаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне».
Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён Мяне паслаў».
І шукалі няць Яго, і ніхто не наклаў рукі свае на Яго, бо яшчэ ня прышла гадзіна Ягоная.
Дык імкнуліся Яго ўзяць, але ніхто не падняў на Яго рукі, бо яшчэ не прыйшла Яго гадзіна.
Але шмат із груду ўверылі ў Яго й казалі: «Ці Хрыстос, як прыйдзе, учыне знакоў балей за тыя, што Гэты ўчыніў?»
І многія з людзей паверылі ў Яго, і яны казалі: «Ці ж, калі Хрыстос прыйдзе, болей знакаў учыніць, чым Ён учыніў?»
Пачулі фарысэі гэтыя дзейкі цішком празь Яго ў гурбе, і паслалі фарысэі а найвышшыя сьвятары паслугачоў, няць Яго.
А калі фарызеі пачулі, што людзі так пра Яго гавораць, дык паслалі фарызеі і першасвятары слуг, каб Яго ўзяць.
Тады Ісус сказаў: «Яшчэ малы час Я з вамі, і пайду да Тога, Хто паслаў Мяне.
Сказаў тады Ісус: «Кароткі толькі час буду з вамі, і пайду да Таго, Хто Мяне паслаў.
Будзеце шукаць Мяне, і ня знойдзеце; і йдзе буду Я, вы ня можаце прыйсьці».
Будзеце Мяне шукаць і не знойдзеце, і дзе Я буду, вы туды не можаце прыйсці».
Дык Юдэі гукалі адны адным: «Куды Ён пойдзе, што мы ня знойдзем Яго? Ці не маніцца Ён ісьці да расьцярушэньня памеж Грэкаў і навучаць Грэкаў?
Дык сказалі Юдэі адзін аднаму: «Куды ж Ён пойдзе, што мы Яго не знойдзем? Няўжо Ён пойдзе ў расцярушанне да Грэкаў ды будзе Грэкаў навучаць?
Што за слова, каторае Ён сказаў: "Будзеце шукаць Мяне, і ня знойдзеце; і йдзе буду Я, вы ня можаце прыйсьці"?»
Што ж гэта за слова, якое сказаў: «Шукаць Мяне будзеце і не знойдзеце», ды: «Туды, дзе Я, вы не можаце прыйсці»?
Апошняга дня вялікага сьвята Ісус стаяў і гукаў, кажучы: «Хто сьмягне, ідзі да Мяне й напіся.
А ў апошні вялікі дзень свята стаў Ісус і ўсклікнуў, кажучы: «Калі хто смагне, хай прыходзіць да Мяне і п’е;
Хто вера ў Мяне, як сказана ў Пісьме, "Рэкі жывое вады пацякуць із улоньня ягонага"».
хто верыць у Мяне. Як кажа Пісанне, рэкі жывой вады пацякуць з нутра яго».
А гэта сказаў Ён праз Духа, Каторы мелі адзяржаць тыя, што верылі ў Яго, бо Духа на іх ня было яшчэ, бо Ісус ня быў яшчэ ўслаўлены.
А так казаў аб Духу, Якога мелі атрымаць тыя, што вераць у Яго. І не было яшчэ [на іх] Духа, бо Ісус не быў яшчэ ўслаўлены.
Тады з груду, пачуўшы гэтае слова, казалі: «Гэта запраўды тый прарока».
І многія з тых людзей, калі пачулі гэтыя словы, казалі: «Гэта сапраўды прарок»;
Другія казалі: «Гэта Хрыстос». Іншыя гукалі: «Ціж із Ґалілеі прыйдзе Хрыстос?
іншыя ж казалі: «Гэта Хрыстос»; а яшчэ іншыя гаварылі: «Ці ж Хрыстос прыходзіць з Галілеі?
Ці не сказала Пісьмо, што Хрыстос прыйдзе з насеньня Давідавага і ізь сяла Бэтлеему, скуль Давід быў?»
Ці ж Пісанне не сказала: «З роду Давіда, з селішча Бэтлегэм, адкуль быў Давід, прыходзіць Хрыстос»?
Дык быў падзел у грудзе што да Яго.
І ўзнікла спрэчка наконт Яго ў натоўпе.
Некатрыя ж зь іх зычылі няць Яго, але ніхто не наклаў рукі на Яго.
Дык некаторыя з іх хацелі Яго ўзяць, але ніхто не падняў на Яго рукі.
Дык паслугачыя прышлі да найвышшых сьвятароў а фарысэяў, і гэтыя сказалі ім: «Чаму вы не прывялі Яго?»
Прыйшлі затым слугі да першасвятароў і фарызеяў, і тыя сказалі ім: «Чаму вы Яго не прывялі?»
Паслугачыя адказалі: «Ніколі чалавек ня гукаў так, як Гэты Чалавек».
Слугі адказалі: «Ніводзін чалавек так не гаварыў, як Ён».
І фарысэі адказалі ім: «Нягож і вы зьведзены?
Дык адказалі ім фарызеі: «Ці і вы Ім зведзены?
Ці хто із старцоў уверыў у Яго альбо з фарысэяў?
Ці ўверыў у Яго хоць хто з начальнікаў або фарызеяў?
Але гэты груд, каторы ня знае Права, пракляты ён».
А гэты натоўп, які не ведае закону, пракляты».
Кажа ім Мікадым, тый, што прыходзіў да Яго ўперад, будучы адзін ізь іх:
Кажа ім Нікадэм, той, што прыйшоў да Яго раней і што быў адным з іх:
«Ці судзе Права наша чалавека, ня выслухаўшы яго ўперад і не даведаўшыся, што ён робе?»
«Ці ж закон наш асуджае чалавека, перш чым яго не паслухае і не спазнае, што ён робіць?»
Адказалі й сказалі Яму: «Ці й ты не з Ґалілеі? Скумай і глядзі, што ніякі прарока не паўстаець із Ґалілеі».
Адказалі яму і сказалі: «Ці і ты не з Галілеі? Даследуй і пабач, што прарок не паўстае з Галілеі».
І пайшлі да дамоў сваіх.
Ды вярнуліся кожны ў свой дом.
