Яна 9 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2003
І, праходзячы, абачыў чалавека, нявіснога ад нараджэньня.
І, праходзячы, убачыў чалавека, сляпога ад нараджэння.
І вучанікі папыталіся ў Яго, кажучы: «Раббі, хто ізграшыў, ён, ці бацькі ягоныя, што ён нарадзіўся нявісны?»
Дык спыталіся ў Яго вучні Яго, кажучы: «Раббі, хто саграшыў: ён ці бацькі яго, што ён сляпым нарадзіўся?»
Ісус адказаў: «Ані гэты ізграшыў, ані бацькі ягоныя, але каб выяўлены былі ўчынкі Божыя на ім.
Адказаў Ісус: «Ані ён не саграшыў, ані бацькі яго, але каб справы Божыя выявіліся на ім.
Я маю спраўляць справы Таго, хто паслаў Мяне, пакуль ё дзень; надыходзе ноч, калі ніхто ня будзе спраўляць.
Мне належыць выконваць справы Таго, Хто Мяне паслаў, дакуль дзень; надыходзіць ноч, калі ніхто не можа рабіць.
Пакуль Я на сьвеце, Я сьвятліня сьвету».
Пакуль Я на свеце, Я — святло свету».
Сказаўшы гэта, Ён плюнуў на зямлю, і зрабіў балотца ізь сьліны, і памазаў балотцам, як масьцяй, вочы нявісному,
Як сказаў гэта, плюнуў на зямлю і зрабіў бруд са сліны і намазаў бруд на вочы яго,
І сказаў яму: «Ідзі, умыйся ў копані Сылоам (што перакладаецца: Пасланы)». Дык ён пайшоў, і ўмыўся, і прышоў празерыўшы.
і сказаў яму: «Ідзі, абмый у купальні Сілоі», што значыць «Пасланы». Дык ён пайшоў, і абмыўся, і вярнуўся відушчы.
Затым суседзі а тыя, што звычайна бачылі яго ўперад, што ён быў убогі, сказалі: «Ці ня тый ён, што сядзеў а прасіў?»
Суседзі ж і тыя, што яго раней бачылі, як быў жабраком, казалі: «Ці ж гэта не той, што сядзеў і жабраваў?»;
Некатрыя казалі: «Гэта ён», а іншыя казалі: «Не, але падобны да яго»; тый жа сказаў: «Гэта я».
адны казалі: «Гэта ён!»; другія казалі: «Ніякім чынам, але падобны на яго». А ён казаў: «Гэта я».
Тады яны сказалі яму: «Як твае вочы адчыніліся?»
Дык казалі тады яму: «Як вочы адкрыліся ў цябе?»
Ён адказаў: «Чалавек, званы Ісус, зрабіў балотца, памазаў вочы мае і сказаў імне: "Ідзі да Сылоаму і ўмыйся". Затым я пайшоў, умыўся й празерыў».
І ён адказаў: «Чалавек, якога завуць Ісус, зрабіў бруд, памазаў вочы мае ды сказаў мне: «Ідзі да Сілоі і абмыйся». Я пайшоў, абмыўся і стаў бачыць».
Тады сказалі яму: «Ідзе Ён?» Ён кажа: «Ня ведаю».
І сказалі яму: «А дзе Ён?» Ён гаворыць: «Не ведаю».
Вядуць яго, былога нявіснога, да фарысэяў.
Дык завялі таго, што быў сляпым, да фарызеяў.
А была сыбота таго дня, калі Ісус зрабіў балотца і ачысьціў вочы яму.
А была субота ў той дзень, калі Ісус зрабіў бруд і адкрыў вочы яго.
І фарысэі ізноў пыталіся ў яго, як ён празерыў. І ён сказаў ім: «Ён паклаў балотца на вочы мае, і я ўмыўся, і бачу».
Дык ізноў пыталіся ў яго фарызеі, якім чынам ён стаў бачыць. А ён сказаў ім: «Бруд паклаў Ён на вочы мае, я абмыўся і бачу».
Тады некатрыя з фарысэяў сказалі: «Гэны чалавек не ад Бога, бо сыботы не дзяржыць». Іншыя казалі: «Як можа грэшны чалавек чыніць такія знакі?» І быў падзел памеж іх.
Дык казалі некаторыя з фарызеяў: «Чалавек той, што не пільнуе суботы, не ёсць ад Бога»; другія ж казалі: «Як жа чалавек грэшнік можа чыніць такія знакі?» Гэтак дайшло да нязгоды між імі.
Затым ізноў кажуць нявісному: «Што ты кажаш праз тога, што адчыніў вочы табе?» І ён сказаў: «Ён прарока».
Дык кажуць ізноў сляпому: «Што ты скажаш пра Таго, што адкрыў вочы твае?» Ён жа сказаў: «Гэта прарок!»
І ня верылі Юдэі узглядам яго, што ён быў нявісны і празерыў, пакуль не пагукалі бацькоў таго, што празерыў.
Юдэі аднак не паверылі ў тое, што ён быў сляпы і стаў бачыць, пакуль не пазвалі бацькоў таго, хто стаў бачыць.
І пыталіся ў іх, кажучы: «Гэта сын вашы, праз каторага вы кажаце, што ён быў нявісны? Дык як ён цяпер бача?»
Дык пыталіся іх, кажучы: «Ці сапраўды ён — ваш сын, аб якім кажаце, што нарадзіўся сляпым? Дык як жа ён цяпер бачыць?»
І адказалі бацькі ягоныя, і сказалі: «Мы ведаем, што гэты сын нашы і што ён радзіўся нявісны;
Дык адказалі бацькі яго і сказалі: «Ведаем, што ён — наш сын ды што сляпым нарадзіўся,
Але як ён цяпер бача, ня ведаем, альбо хто адчыніў яму вочы, мы ня ведаем; пытайцеся ў яго, ён вырослы, сам празь сябе скажа».
але якім чынам цяпер бачыць — не ведаем, не ведаем таксама, хто яму адкрыў вочы; у яго самога пытайцеся. Ён мае гады, хай сам аб сабе расказвае».
Бацькі ягоныя казалі гэта, бо баяліся Юдэяў; бо Юдэі ўжо згадзіліся, што, калі б хто вызнаў Яго за Хрыста, тый меў бы быць вылучаны з бажніцы.
Гэтак сказалі бацькі яго, бо баяліся Юдэяў, бо Юдэі ўжо змовіліся, што, калі хто прызнае Яго за Хрыста, вылучаць таго з сінагогі.
Затым бацькі ягоныя сказалі; «Ён вырослы, выпытавайце ў яго»
Дзеля таго бацькі яго сказалі: «Мае гады, яго самога пытайцеся».
Дык удругава пагукалі чалавека, што быў нявісны, і сказалі яму: «Уздай хвалу Богу, мы ведаем, што гэны чалавек грэшны».
Затым паўторна пазвалі чалавека, што быў сляпы, і сказалі яму: «Услаў Бога! Мы ведаем, што той чалавек — грэшнік».
Ён жа адказаў: «Ці Ён грэшны, я ня ведаю; адно ведаю, што, будучы нявісны, цяпер бачу».
Але ён адказаў: «Ці Ён грэшнік, не ведаю, але толькі ведаю, што я быў сляпы, а цяпер бачу».
І сказалі яму ізноў: «Што Ён зрабіў табе? як адчыніў табе вочы?»
Зноў сказалі яму: «Што Ён зрабіў табе? Якім спосабам адкрыў твае вочы?»
Ён адказаў ім: «Я ўжо казаў вам, і вы не пачулі? чаму ізноў хочаце чуць? ці ня зычыце вы стаць вучанікамі Ягонымі?»
Ён адказаў ім: «Я ўжо сказаў вам, і вы не чулі; што яшчэ вы хочаце пачуць? Ці і вы хочаце быць Яго вучнямі?»
І вылаялі яго, і сказалі: «Ты вучанік Гэнага, а мы Масеявы вучанікі.
Яны дакаралі яго і сказалі: «Гэта ты — Яго вучань, а мы — вучні Майсея.
Мы ведаем, што Масеям казаў Бог, а праз Гэнага мы ня ведаем, скуль Ён».
Мы ведаем, што да Майсея прамаўляў Бог, але скуль Гэты — не ведаем».
Адказаў чалавек ім: «Гэта й дзіўна, што вы ня ведаеце, скуль Ён, а Ён адчыніў імне вочы.
Чалавек адказаў і сказаў ім: «Гэта вось і дзіўна, што вы не ведаеце, скуль Ён, а Ён адкрыў мае вочы.
Мы ведаем, што Бог грэшнікаў ня слухае; але калі хто баіцца Бога й волю Ягоную паўніць, таго слухае.
Ведаем жа, што грэшнікаў Бог не слухае, а калі хто спахвальнік Бога і волю Яго выконвае, таго слухае.
Ад веку ня чувана, каб хто адчыніў вочы нявісному ад нараджэньня.
Ад веку не чута, каб хто народжанаму сляпым вочы адкрыў;
Калі б Ён ня быў ад Бога, ня мог бы чыніць нічога».
каб Ён не быў ад Бога, не мог бы нічога зрабіць».
Адказалі яны й сказалі яму: «У грахох ты ўвесь нарадзіўся, і ты вучыш нас?» І выкінулі яго вон.
Адказваючы, сказалі яны яму: «У грахах увесь ты нарадзіўся і ты павучаеш нас?» І прагналі яго прэч.
Пачуў Ісус, што выкінулі яго вон, і, знайшоўшы яго, сказаў: «Верыш ты ў Сына Людзкога?»
Пачуў Ісус, што яго прагналі, і, калі спаткаў яго, сказаў яму: «Ці верыш ты ў Сына Чалавечага?»
Гэты адказаў і сказаў: «А хто Ён, Спадару, каб я ўверыў у Яго?»
Ён, адказваючы, спытаўся: «А хто Ён, Госпадзе, каб я паверыў у Яго?»
Сказаў яму Ісус: «І бачыў ты Яго, і Каторы гукае з табою — гэта Ён».
Сказаў яму Ісус: «І ты ўжо бачыў Яго, і Той, Хто з табою гаворыць, гэта Ён».
І ён сказаў: «Веру, Спадару!» і пакланіўся Яму.
Дык ён гаворыць: «Веру, Госпадзе!»; і пакланіўся Яму.
І сказаў Ісус: «На суд прышоў Я на сьвет гэты, каб нявідомыя бачылі, а відучыя занявісьнелі».
І сказаў Ісус: «На суд прыйшоў Я на гэты свет, каб тыя, што не бачаць, бачылі, а тыя, што бачаць, сталіся сляпымі».
І пачулі гэта тыя з фарысэяў, што былі зь Ім, і сказалі Яму: «Няго ж і мы нявісныя?»
Пачулі гэта некаторыя з фарызеяў, што пры Ім былі, і сказалі Яму: «Няўжо і мы сляпыя?»
Сказаў ім Ісус: «Калі б вы былі нявісныя, ня мелі б грэху; цяпер жа вы кажаце: "Мы бачым", — грэх вашы застаецца.
Сказаў ім Ісус: «Калі б вы былі сляпыя, не мелі б віны. Вы, аднак, кажаце: «Мы бачым!»; і грэх ваш застаецца.
