Да Рымлянаў 6 разьдзел

 

 

Што ж скажам? ці маем заставацца ў грэху, каб ласка павялічалася?

 

Дык што скажам? Ці будзем трываць у граху, каб памнажалася ласка? Ніякім чынам!

Няхай ня станецца так. Мы памерлі што да грэху: як мы далей будзем жыць у ім?

 

Бо калі мы памерлі для граху, дык як жа можам жыць у ім далей?

Ці вы ня ведаеце, што хто хрысьціўся ў Хрыста Ісуса, у сьмерць Ягоную хрысьціўся?

 

Ці ж вы не ведаеце, што мы ўсе, ахрышчаныя ў Ісуса Хрыста, ахрышчаны ў смерць Яго?

Дык мы пахаваныя зь Ім хрыстом у сьмерць, каб, як Хрыстос ускрэс ізь мертвых славаю Айца, так і нам хадзіць у вадноўленым жыцьцю.

 

Таму праз хрост мы разам з Ім пахаваны ў смерць, каб, як Хрыстос быў уваскрашоны з мёртвых славаю Айца, так і мы пачалі жыць абноўленым жыццём.

Бо, калі мы задзіночыліся зь Ім падобнасьцяй сьмерці Ягонай, дык і ўскрысеньням будзем,

 

Бо калі мы аб’яднаны з Ім падобнасцю Яго смерці, дык [будзем аб’яднаны падобнасцю] і ўваскрэсення.

Ведаючы тое, што стары чалавек наш укрыжаваны зь Ім, каб памерцьвена было цела грэху, каб мы ня служылі далей грэху;

 

Ведаем гэта, што для знішчэння грэшнага цела даўнейшы наш чалавек быў разам з Ім укрыжаваны на тое, каб мы больш не служылі граху.

Бо памерлы аправены ад грэху.

 

Хто бо памёр, апраўдаўся ад граху.

Вось жа, калі мы памерлі з Хрыстом, мы верым што й жыць будзем ізь Ім,

 

Калі ж мы памерлі разам з Хрыстом, дык верым, што разам з Ім і жыць будзем,

Ведаючы, што Хрыстос, ускрэсшы зь мертвых, болей не памірае; сьмерць ня мае над Ім улады.

 

ведаючы, што Хрыстос, уваскросшы з мёртвых, ужо не памірае, смерць над Ім не мае ўлады.

Бо, што Ён памер, памер аднойчы грэху; але што жывець, жывець Богу.

 

Калі Ён памёр, дык памёр толькі раз для граху, а што жыве, то жыве для Бога.

Гэтак і вы ўважайце сябе за мертвых грэху, але за жывых Богу ў Хрысту Ісусу, Спадару нашым.

 

Так і вы лічыце сябе памерлымі для граху, а жывымі для Бога ў Хрысце Ісусе.

Дык няхай ня радзе грэх у сьмяротным целе вашым, каб слухаць жадаў яго,

 

Дык хай жа грэх не валадарыць у вашым смяротным целе, каб вам слухацца пажадлівасці яго.

Ані аддавайце чаланоў сваіх на снадзі несправядлівасьці да грэху, але самы сябе Богу аддавайце, як жывыя зь мертвых, і чаланы свае на снадзі справядлівасьці Богу.

 

Не аддавайце граху члены вашы як зброю несправядлівасці, але аддавайце сябе Богу як тыя, што пасля смерці ажылі, ды члены вашы Богу як зброю справядлівасці.

Бо грэх ня мае мець улады над вамі, бо вы не пад Законам, але пад ласкаю.

 

Няхай грэх не пануе над вамі, бо вы не пад законам, але пад ласкаю.

Што ж? будзем грашыць, бо мы не пад Законам, але пад ласкаю? Няхай ня станецца так.

 

Дык што ж? Будзем грашыць, бо мы не пад законам, але пад ласкай? Аніяк!

Ці вы ня ведаеце, што каму вы аддаіце сябе за слугаў да паслухменства, таму вы слугі, каго слухаеце, або слугі грэху да сьмерці, або паслухменства да справядлівасьці?

 

Ці ж не ведаеце, што, каму аддаяце сябе паслугачом на паслухмянасць, становіцеся таго паслугачамі, каму паслухмяныя: ці граху на смерць, ці паслухмянасці на справядлівасць.

Але дзякі Богу, быўшы ўперад слугамі грэху, ад сэрца паслухалі таго спосабу навукі, якога навучаны.

 

Дзякуй Богу, што вы, якія былі нявольнікамі граху, ад шчырага сэрца паслухаліся таго ладу навукі, у якую вы аддалі сябе.

Вывальніўшыся ж ад грэху, вы сталі слугамі справядлівасьці. Гукаю палюдзку, дзеля слабасьці цела вашага.

 

Вызваленыя ж ад граху, вы сталіся паслугачамі справядлівасці.

Бо, як вы аддавалі чаланы свае на службу нечысьці а бяспраўя да бяспраўя, так цяпер аддавайце чаланы свае на службу справядлівасьці да ўсьвячэньня.

 

Гавару, як прынята ў людзей, дзеля кволасці цела вашага. Як аддавалі вы члены вашы на службу нячыстасці і нягоднасці на беззаконне, так аддавайце цяпер члены вашы на службу справядлівасці на асвячэнне.

Бо, як вы былі слугамі грэху, вы былі вольныя ад справядлівасьці.

 

Калі вы былі нявольнікамі граху, тады былі вы свабоднымі ад справядлівасці.

Дык што за плод мелі вы тады з тога, што цяпер сароміцеся? бо канец іх — сьмерць.

 

Які ж вы мелі плод тады з таго, чаго цяпер саромеецеся? Бо канец гэтага — смерць!

Але цяпер, вывальніўшыся ад грэху і стаўшы слугамі Богу, вы маеце плод свой да сьвятасьці і канец — жыцьцё вечнае.

 

Цяпер жа, вызваленыя ад граху ды ўчыненыя паслугачамі Бога, маеце плод ваш на асвячэнне, а на канец — жыццё вечнае!

Бо адплата за грэх — сьмерць, але ласка Божая — вечнае жыцьцё ў Хрысту Ісусу, Спадару нашым.

 

Бо плата за грэх — смерць, а дар Божы — жыццё вечнае ў Хрысце Ісусе, Госпадзе нашым.