Да Рымлянаў 3 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Дык што за перавага ў Жыда, альбо што за карысьць із абразаньня?
У чым жа перавага юдэяў? Або якая карысць з абразання?
Шмат усяляк. Наўперад, што ім былі давераны Пісьмы Божыя.
Вялікая ва ўсіх адносінах. Перш таму, што ім даверана слова Божае.
Бо што ж? Калі некатрыя былі няверныя, нявернасьць іхная памярцьвіць вернасьць Божую?
Што з таго, што некаторыя не паверылі? Ці ж іх нявер’е спустошыць веру Божую?
Няхай ня станецца! Але няхай будзе Бог праўдзівы, а кажны чалавек манлівы, як напісана: «Каб Ты быў аправены ў словах Сваіх і перамог, як будзеш у судзе Сваім».
Ніякім чынам! Бо Бог верны, а кожны чалавек ілжывы, як напісана: «Хоць бы ты апраўдаўся ў словах сваіх і перамог, калі будзеш суджаны».
А калі наша несправядлівасьць адкрывае справядлівасьць Божую, дык што мы скажам? што Бог несправядлівы, калі выказуе гнеў? (кажу палюдзку).
Калі ж наша несправядлівасць падкрэслівае Божую справядлівасць, дык што мы скажам? Ці Бог несправядлівы, калі выяўляе гнеў? — Кажу па-чалавечы.
Няхай ня станецца! Бо як Богу судзіць сьвет?
Ніякім чынам! Бо як жа тады Бог будзе судзіць свет?
Бо калі праўда Божая маёй маною была ў збытку на славу Яму, чаму ж яшчэ я таксама бываю суджаны, як грэшнік?
Бо калі праз маю хлусню праўда Божая тым больш выяўляецца на славу Яго, дык якім чынам я маю быць суджаны як грэшнік?
І ці ня чыньма ліха, каб сталася дабро, як нас крыўдна вінуюць, і як некатрыя несправядліва цьвердзяць, што мы казалі? Справядлівы суд на такіх.
І ці не так нас ачарняюць, ці не так гавораць, што мы кажам: «Будзем чыніць зло, каб выйшла дабро». Справядлівая кара такіх чакае.
Дык што ж? Ці мы лепшыя? Ані не. Бо мы ўперад давялі, што як Жыды, так і Грэкі, усі пад грэхам,
Дык што? Ці мы маем перавагу? Аніякай! Ужо раней мы даказалі, што і юдэі, і грэкі — усе пад грахом,
Як было напісана: «Няма справядлівага ні воднага,
як напісана: «Нікога няма справядлівага,
Няма разумеючага, ніхто ня шукае Бога;
ніхто не разумее, ніхто не шукае Бога.
Усі адвярнуліся разам, сталі бескарысныя; няма чынячага дабрыню, няма ні воднага.
Усе збочылі, усе разам сталіся нягоднымі. Няма, хто б чыніў дабро, няма аніводнага.
Горла іхнае — адчынены гроб; языкамі сваімі ашукуюць; атрута гадава пад вуснамі іхнымі.
Горла іх — магіла адкрытая, языкамі сваімі падманваюць, у вуснах іх — яд змяіны,
Рот іхны поўны праклёну а гарчэлі.
вусны іх поўныя праклёнаў і горычы,
Ногі іхныя борздыя на разьліцьцё крыві;
ногі іх скорыя да праліцця крыві,
Разьвярненьне а згуба на дарогах іхных;
знішчэнне ды няшчасце на іх шляхах,
І дарогі супакою яны не пазналі.
яны не спазналі шляху супакою.
Няма страху Божага перад ачыма іхнымі».
Няма страху Божага перад вачамі іх».
Вось жа, мы ведаем, што што-колечы Закон кажа, кажа да тых, што пад Законам, каб кажны рот заткнёны быў і ўвесь сьвет апынуўся пад судам Божым,
А мы ведаем, што ўсё, што гаворыць закон, гаворыць да тых, што пры законе, каб замкнуць любыя вусны ды каб увесь свет прызнаў сябе вінаватым перад Богам;
Бо ўчынкамі Закону не аправіцца ніякае цела перад Ім, бо Законам пазнаецца грэх.
бо ўчынкамі закону не апраўдаецца аніякае цела перад Ім; бо праз закон пазнаецца грэх.
Але цяпер без Закону справядлівасьць Божая зьявілася, пасьветчаная Законам а прарокамі,
Але цяпер выявілася справядлівасць Божая незалежна ад закону, аб якой сведчаць закон і прарокі,
Справядлівасьць Божая перазь веру ў Ісуса Хрыста, у вусіх і на ўсіх вернікаў; бо нямаш розьніцы,
справядлівасць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх [і на ўсіх], што вераць. Бо няма розніцы,
Бо ўсі ізграшылі і спабыты славы Божае,
таму што ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божай,
адзержуюць аправеньне дарма, з ласкі Ягонае, адкупленьням у Хрысту Ісусу,
апраўданы ж дарма праз ласку Яго, праз адкупленне, якое ў Ісусе Хрысце;
Каторага Бог выдаў на адкупленьне перазь веру ў кроў Ягоную, дзеля паказаньня справядлівасьці Свае ў дараваньню грахоў, уперад учыненых, у часе цярплівосьці Божае,
Яго прапанаваў Бог перамольнай ахвярай праз веру ў Кроў Яго для выяўлення справядлівасці Сваёй, бо не стаў зважаць на папярэднія злачынствы,
Да паказаньня справядлівасьці Свае ў цяперашнім часе, каб Ён справядлівым быў і праўдзячым таго, хто зь веры Ісусавае.
у [час] цярплівасці Божай, для выяўлення справядлівасці Яго ў гэты час, каб Ён Сам стаўся справядлівым і апраўдваючым таго, хто з вераю ў Ісуса.
Дык ідзе хвальня? яна вылучана. Якім законам? учынкамі? Не, але законам веры.
Дзе ж тады падстава для хвальбы? Адкідаецца! Якім законам? Ці [законам] учынкаў? Не, але законам веры.
Бо мы ўважаем, што людзіна правіцца вераю, бяз учынкаў Закону.
Бо мы мяркуем, што чалавек атрымоўвае апраўданне праз веру, незалежна ад учынкаў закону.
Ці Бог Жыдоў толькі? ці не народаў таксама? Але, таксама народаў;
Ці ж Бог толькі юдэяў? Ці не паганаў таксама? Вядома, і паганаў,
Бо запраўды Бог адзін, Каторы праўдзе абразаньне подле веры і неабразаньне вераю.
адзін бо ёсць Бог, Які апраўдвае і абрэзанага з веры, і неабрэзанага — праз веру.
Дык мы касуем Закон вераю? Няхай ня станецца так! але Закон мацуем.
Дык ці праз веру касуем закон? Ніякім чынам! Але закон пацвярджаем.
