Лукаша 17 разьдзел

Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла

 
 

І сказаў вучанікам Сваім: «Нельга, каб спадманы ня прыходзілі, але бяда, каторымі яны прыходзяць:
 
Езус сказаў сваім вучням: «Немагчыма, каб не прыйшлі спакусы, але гора таму, праз каго прыходзяць!

Валей, каб млынавы жоран павесілі яму на шыю і кінулі яго ў мора, чымся каб ён быў спадманом аднаму з малых гэтых.
 
Лепш было б яму, калі б павесілі на шыю яму млынавы камень і кінулі ў мора, чым каб спакусіў ён аднаго з гэтых малых.

«Уважайце на самых сябе. Калі брат твой ізгрэша, згань яго; і калі пакаецца, даруй яму.
 
Зважайце на сябе! Братэрскі напамін Калі ж брат твой зграшыць, дакары яго, а калі пакаецца, прабач яму.

І калі сем разоў у дзень ізгрэша супроці цябе, і сем разоў зьвернецца да цябе, кажучы: «Каюся», — даруй яму».
 
І калі сем разоў на дзень зграшыць супраць цябе і сем разоў звернецца да цябе, кажучы: “Каюся”, — прабач яму».

І сказалі апосталы Спадару: «Прыспары нам веры».
 
Апосталы сказалі Пану: «Дадай нам веры!»

І сказаў Спадар: «Калі б вы мелі веру, як гарчычнае зярнё, і сказалі дзікой фізе: "Выкараніся й перасадзіся ў мора", яна паслухае вас.
 
А Пан сказаў: «Калі б вы мелі веру з гарчычнае зерне, вы маглі б сказаць гэтай смакоўніцы: “Вырвіся з карэннем і перасадзіся ў мора”, і яна б паслухалася вас.

«Хто з вас, маючы слугу аручага або пасучага, як ён прыйдзе з поля, скажа яму: "Зараз узыйдзі і ўзьляж"?
 
Хто з вас, маючы слугу, які арэ або пасвіць, скажа яму, калі ён вернецца з поля: “Як прыйдзеш, адразу сядай за стол?”

Але ці ня скажа яму: "Прыгатуй імне павячэраць і, падперазаўшыся, паслугуй імне, пакуль буду есьці й піць, а потым еж і пі"?
 
Наадварот, ці не скажа яму: “Прыгатуй мне павячэраць і, падперазаўшыся, прыслужвай мне, пакуль буду есці і піць, а пасля будзеш есці і піць ты?”

Ці ўдзячны ён слузе за тое, што ён зрабіў загаданае? ня думаю.
 
Ці будзе ён дзякаваць слугу гэтаму за тое, што ён выканаў загаданае?

Дык і вы, калі зробіце ўсе, загадане вам, кажыце: "Мы бескарысныя слугі; што мелі зрабіць, мы зрабілі"».
 
Таксама вы, калі выканаеце ўсё загаданае вам, кажыце: “Мы нікчэмныя слугі, бо зрабілі тое, што павінны былі зрабіць”.

І сталася, як Ён ішоў да Ерузаліму, што праходзіў пераз Самару а Ґалілею.
 
Калі Езус ішоў у Ерузалем, праходзіў праз Самарыю і Галілею.

І, як уходзіў Ён у вадно сяло, дзесяцёх пракажаных перанялі Яго, каторыя адзяржаліся воддаль.
 
І калі Ён уваходзіў у адну вёску, сустрэлі Яго дзесяць пракажоных, якія, стаўшы здалёк,

І ўзьнялі голас, кажучы: «Ісусе Вучыцелю! зжалься над намі».
 
моцным голасам казалі: «Езу, Настаўнік, змілуйся над намі!»

І, бачачы, Ён сказаў ім: «Ідзіце, пакажыцеся сьвятаром». І сталася, як яны йшлі, што ачысьціліся.
 
Убачыўшы іх, Ён сказаў ім: «Ідзіце, пакажыцеся святарам». А калі адышлі, яны ачысціліся.

І адзін ізь іх, бачачы, што ён уздароўлены, зьвярнуўся, вялікім голасам хвалячы Бога,
 
Адзін з іх, убачыўшы, што быў вылечаны, вярнуўся і моцным голасам праслаўляў Бога,

І паў на від у ногі Яму, дзякуючы Яму; і гэта быў Самаранін.
 
і, упаўшы ніцма да ног Ягоных, дзякаваў Яму. А быў гэта самаранін.

І, адказуючы, сказаў Ісус: «Ці не дзесяцёх ачышчаны? ідзе ж дзевяцёх?
 
Тады Езус сказаў: «Ці не дзесяць было ачышчаных? Дзе ж дзевяць?

Не знайшліся, каб зьвярнуцца даць хвалу Богу, адно гэты чужаземец».
 
Не знайшлося нікога, хто б вярнуўся праславіць Пана, акрамя гэтага чужынца?»

І сказаў яму: «Устань а йдзі; вера твая ўздаравіла цябе».
 
І сказаў яму: «Устань, ідзі; вера твая ўратавала цябе».

І быўшы папытаны фарысэямі, калі прыйдзе гаспадарства Божае, адказаў ім і кажа: «Ня прыйдзе гаспадарства Божае цямка;
 
Спыталіся ў Яго фарысеі: «Калі прыйдзе Валадарства Божае?» Ён адказаў ім: «Не прыйдзе Валадарства Божае заўважальна,

Ані скажуць: "Гля тут" альбо: "Гля там", бо, вось, гаспадарства Божае ўнутры вас».
 
і не скажуць: “Вось тут”, або: “Там”. Бо Валадарства Божае ёсць унутры вас».

І сказаў вучанікам: «Прыйдуць дні, калі будзеце жадаць бачыць аднаго дня Сына Людзкога, і не абачыце.
 
Сказаў таксама вучням: «Прыйдуць дні, калі захочаце ўбачыць хоць адзін з дзён Сына Чалавечага, і не ўбачыце.

І скажуць вам: «Гля, тут» альбо: «Гля, там», не хадзіце ані йдзіце за імі;
 
І скажуць вам: “Вось, там”, або: “Вось, тут”, але вы не ідзіце і не ганіцеся.

Бо, як маланка мільганець з пад неба і зіхаціць да другога канца неба, так будзе Сын Людзкі таго дня.
 
Бо, як маланка, якая мільганула з аднаго краю неба да другога, так будзе Сын Чалавечы ў свой дзень.

Але перш мае цярпець шмат і быць адхіненым родам гэтым.
 
Але спачатку трэба Яму шмат выцерпець і быць адкінутым гэтым пакаленнем.

«І як было за дзён Ноя, так будзе й за дзён Сына Людзкога:
 
Як было ў дні Ноя, так будзе і ў дні Сына Чалавечага.

Елі, пілі, жаніліся, выходзілі замуж, аж да тога дня, што Ной увыйшоў у караб, і прышла патопа, і загубіла ўсіх.
 
Елі, пілі, жаніліся, выходзілі замуж аж да таго дня, калі Ной увайшоў у каўчэг. Прыйшоў патоп і знішчыў усіх.

І таксама, як было за дзён Лота: елі, пілі, куплялі, прадавалі, садзілі, будавалі;
 
Таксама было і ў дні Лота. Елі, пілі, куплялі, прадавалі, садзілі, будавалі.

Але дня таго, каторага вышаў Лот із Садомы, лінуў зь неба дождж агняны а серкавы й загубіў усіх.
 
Але ў дзень, калі Лот выйшаў з Садомы, праліліся з неба агонь і сера і знішчылі ўсіх.

«Подле гэтага будзе таго дня, калі Сын Людзкі аб’явіцца.
 
Так будзе ў дзень, калі з’явіцца Сын Чалавечы.

Таго дня, хто будзе на страее, а рэчы ягоныя ў доме, ня зыходзь узяць іх; і хто ў полю, таксама не зварачайся назад па засталыя рэчы.
 
У той дзень, хто будзе на даху, а рэчы ягоныя ў доме, няхай не сыходзіць узяць іх. І хто будзе на полі, таксама няхай не вяртаецца назад.

Памятуйце жонку Лотаву.
 
Узгадайце жонку Лота.

Хто будзе глядзець жыцьцё свае захаваць, загубе яго; а хто загубе яго, захавае яго.
 
Хто паспрабуе захаваць жыццё сваё, той загубіць яго, а хто загубіць яго, той ажывіць яго.

«І кажу вам: тае ночы будзе двух у вадным ложку; адзін будзе ўзяты, а другі пакінены.
 
Кажу вам: у тую ноч будуць двое на адной пасцелі: адзін будзе ўзяты, а другі застанецца.

Дзьве будуць малоць разам; адна будзе ўзята, а другая пакінена.
 
Дзве будуць малоць разам: адна будзе ўзята, а другая пакінута».

Двух будзе на полю; адзін будзе ўзяты, а другі пакінены».
 
[отсутсвует]

І, адказуючы, сказалі яму: «Ідзе, Спадару?» Ён жа сказаў ім: «Ідзе цела, там арлы зьбяруцца».
 
У адказ сказалі Яму: «Дзе, Пане?» А Ён сказаў ім: «Дзе мёртвае цела, там збяруцца і арлы».