3 царстваў 11 разьдзел

 

 

І палюбіў кароль Салямон шмат чужаземных жанок, і дачку Фараонаву, Моаўлянкі, Амонянкі, Едомлянкі, Сыдонянкі, Гэцічны,

 

З народаў, праз каторых СПАДАР сказаў сыном Ізраелявым: «Ня ўходзьце да іх, і яны хай ня ўходзяць да вас, бо запраўды яны сьхінуць сэрца вашае да багоў сваіх». Да іх прыліп Салямон любосьцяй.

 

І было ў яго сямсот жанок-княгіняў і трыста мамошак, і адвярнулі жонкі ягоныя сэрца ягонае.

 

І сталася, як Салямон быў стары, жонкі ягоныя адвярнулі сэрца ягонае да іншых багоў; і сэрца ягонае ня было супоўна із СПАДАРОМ, Богам ягоным, як сэрца Давіда, айца ягонага.

 

І пайшоў Салямон за Астартаю, боствам Сыдонян, і Мілкомам, агідаю Амонян.

 

І рабіў Салямон ліха перад ачыма СПАДАРА, і ня супоўна йшоў за СПАДАРОМ, як Давід, ацец ягоны.

 

Тады пастанавіў Салямон узвышша Хемошу, агідзе Моаўскай, на гары, што перад Ерузалімам, і Молоху, агідзе сыноў Амонавых.

 

Гэтак зрабіў ён усім чужаземным жонкам сваім, каторыя кадзілі а абракалі багом сваім.

 

І загневаўся СПАДАР на Салямона за тое, што ён адхінуў сэрца свае ад СПАДАРА, Бога Ізраелявага, Каторы двойчы зьяўляўся яму,

 

І расказаў яму праз тое, каб не хадзіў за іншымі багамі; але ён не дзяржаў таго, што расказаў яму СПАДАР.

 

І сказаў СПАДАР Салямону: «За тое, што так было ў цябе, і ты не дзяржаў змовы Мае а ўставаў Маіх, каторыя Я расказаў табе, Я адарву, адарву ад цябе каралеўства й аддам яго слузе твайму.

 

Але за дзён тваіх Я не зраблю гэтага дзеля Давіда, айца твайго; з рукі сына твайго вырву яго.

 

Толькі ўсяго каралеўства ня вырву; адно плямя дам сыну твайму дзеля Давіда, слугі Свайго, і дзеля Ерузаліму, каторы Я абраў».

 

І ўзьняў СПАДАР праціўніка на Салямона, Гадада Едомляніна, з каралеўскага насеньня Едомскага.

 

І было, як Давід быў у Едоме, і як вайводца Ёаў узышоў хаваць забітых, то ён паразіў кажнага мужчынскага стану ў Едоме:

 

Бо шэсьць месяцаў пражыў там Ёаў а ўвесь Ізраель, пакуль ня выгубілі кажнага мужчынскага стану ў Едоме;

 

Але ўцёк Гадад, ён а Едомляне із слугаў Давідавых разам ізь ім, каб пайсьці да Ягіпту; Гадад быў малым малцам.

 

Пайшоўшы зь Мідзяну, яны прышлі да Парану, і ўзялі із сабою людзёў з Парану, і прышлі да Ягіпту да Фараона, караля Ягіпецкага. Ён даў яму дом, і прызначыў яму еміну, і даў яму зямлю.

 

Гадад прыдбаў вялікую ласку ў фараона, і даў яму за жонку сястру свае жонкі, сястру караліцы Тагпенесы.

 

І нарадзіла яму сястра Тагпенесіна сына Ґенувата. Тагпенеса гадавала яго ў доме фараонавым; і жыў Ґенуват у доме фараонавым, памеж сыноў фараонавых.

 

Як Гадад пачуў, што Давід супачыў з айцамі сваімі, і што вайводца Ёаў памер, то сказаў фараону: «Адпусьці мяне, я пайду да зямлі свае».

 

І сказаў яму фараон: «Ціж табе не стаець чаго ў мяне, і во, ты просішся йсьці да зямлі свае?» Ён сказаў: «Не, але канечне адпусьці мяне».

 

І ўзьняў Бог супроці Салямона яшчэ праціўніка Рэзона Елядзёнка, каторы ўцёк ад гаспадара свайго Гададэзэра, караля Цоўскага,

 

І зьбер каля сябе людзёў, і стаў вайводцам вяткі просьле тога, як Давід разьбіў іх; і пайшлі яны да Дамашку, і жылі ў ім, і каралявалі ў Дамашку.

 

І быў ён праціўнікам Ізраеля ўсі дні Салямонавы. Апрача ліха ад Гадада, ён брыдзіўся Ізраелям, і закараляваў над Сырай.

 

І Еровоам Невацёнак Яхрэмлянін із Цэрэды, — а імя маці ягонае ўдавы — Цэруа, — слуга Салямонаў, падняў руку на караля.

 

І во прычына, што ён падняў руку на караля: Салямон станавіў Міло, закрыў пралом у месьце Давіда, айца свайго.

 

Гэты муж Еровоам дужасіл. І абачыў Салямон, што гэты маладзён умее рабіць работу, і прызначыў яго за наглядніка над усімі цяжкімі работамі дому Язэпавага.

 

І лучыла ў тым часе Еровоаму выйсьці зь Ерузаліму; і засьпеў яго на дарозе прарока Агія, Шылянін; ён быў прыкрыўшыся новым адзецьцям. На полю яны былі адно ўдвух.

 

І ўхапіў Агія новае адзецьце, каторае меў на сабе, разьдзер яго на двананцаць часьцяў,

 

І сказаў Еровоаму: «Вазьмі сабе дзесяць часьцяў; бо так кажа СПАДАР, Бог Ізраеляў: "Вось, Я вырываю каралеўства з рукі Салямонавае й даю табе дзесяць плямёнаў;

 

А тое адно плямя будзе яму дзеля слугі Майго Давіда і дзеля места Ерузаліму, каторы Я абраў з усіх плямёнаў Ізраелявых.

 

Гэта за тое, што яны пакінулі Мяне, і кланяліся Астарце, боству Сыдонскаму, Хемошу, богу Моаўскаму, і Мілкому, богу сыноў Амонскіх, і не пайшлі дарогамі Маімі, каб рабіць пасьцівае перад ачыма Маімі і дзяржаць уставы Мае а суды Мае, падобна да Давіда, айца ягонага.

 

Я не вазьму ўсяго каралеўства з рукі ягонае; але Я зраблю яго князям на ўсі дні жыцьця ягонага дзеля Давіда, слугі Свайго, каторага Я абраў, каторы дзяржаў расказаньні Мае а ўставы Мае.

 

Але Я вазьму каралеўства з рукі сына ягонага, і дам табе дзесяць плямёнаў.

 

А сыну ягонаму дам адно плямя, каб быў сьветач Давіда, слугі Майго, усі дні перад відам Маім, у Ерузаліме, месьце, каторае Я абраў, каб палажыць там імя Свае.

 

Цябе Я вазьму, і ты будзеш караляваць у вусім, чаго будзе зычыць душа твая, і будзеш каралём над Ізраелям.

 

І будзе, што калі будзеш паслухмяны ўсяму, што Я расказую табе, і будзеш хадзіць дарогамі Маімі, і рабіць пасьцівае ў ваччу Маім, дзяржаць уставы Мяе а расказаньні Мае, як рабіў Давід, слуга Мой, то Я буду з табою і пастанаўлю табе дом верны, як Я пастанавіў Давіду, і аддам табе Ізраеля.

 

І Я зьнемарашчу насеньне Давідава за гэта, але не на ўсі дні"».

 

Салямон жа хацеў зрабіць сьмерць Еровоаму, але Еровоам устаў і ўцёк да Ягіпту да Шышака, караля Ягіпецкага, і быў у Ягіпце аж да сьмерці Салямонавае.

 

А засталыя здарэньні Салямонавы і ўсе, што ён рабіў, і мудрасьць ягоная, ці не апісаны яны ў кнізе справаў Салямонавых.

 

А год гаспадарстваваньня Салямона ў Ерузаліме над усім Ізраелям — сорад год.

 

І супачыў Салямон із айцамі сваімі, і пахаваны быў у месьце Давіда, айца свайго, і закараляваў Рэговоам, сын ягоны, замест яго.