Марка 3 разьдзел

Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Анатоля Клышкi

 
 

І ўвайшоў зноў у бажніцу, а быў там чалавек, які меў сухую руку.
 
І Ён зноў увайшоў у сінагогу. І быў там чалавек, які меў усохлую руку.

І наглядалі за ім, ці будзе аздараўляць у шабат, каб абвінаваціць яго.
 
І сачылі за Ім, ці не вылечыць яго ў суботу, каб абвінаваціць Яго.

І загадаў сухарукаму чалавеку стаць пасярэдзіне.
 
І кажа Ён чалавеку, які меў сухую руку: Падыміся і стань на сярэдзіну.

Ды сказаў ім: Ці належыцца ў шабат рабіць добрае, ці благое? Ратаваць жыцьцё, ці загубляць? Яны-ж маўчалі.
 
А ім кажа: Ці дазваляецца ў суботу дабро рабіць ці ліха чыніць, жыццё ўратаваць ці забіць? — Яны ж маўчалі.

І зірнуўшы на іх гнеўна, сумуючы над сьляпатою сэрца іхняга, сказаў сухарукаму: Выцягні руку тваю. І выцягнуў і была вернена рука яму.
 
І, агледзеўшы іх з гневам, засмучаны закамянеласцю іх сэрцаў, кажа Ён гэтаму чалавеку: Выцягні сваю руку. — І той выцягнуў, і яго рука ўзнавілася8.

Фарызэі, выйшаўшы, зараз-жа зрабілі нараду з гэрэдыянамі супроць яго, як-бы яго забіць.
 
Фарысеі ж, выйшаўшы, адразу з ірадыянамі прынялі рашэнне супроць Яго, каб Яго загубіць.

Езус-жа з сваімі вучнямі адыйшоў к узмор’ю, а за ім пайшла вялікая грамада з Юдэі й Галілеі,
 
А Ісус са Сваімі вучнямі адышоў да мора, і вялікае мноства з Галілеі [пайшло ўслед за Ім], і з Іудзеі,

і з Ерузаліму, і з Ідумэі, і з-за Ярдану, і тыя, што ля Тыру і Сыдону, вялікае мноства, пачуўшы, што дзееў, прыйшло к яму.
 
і з Іерусаліма, і з Ідумеі, і з Заіардання, і з ваколіц Тыра і Сідона, — вялікае мноства, пачуўшы пра ўсё, што Ён рабіў, прыйшло да Яго.

І загадаў вучням сваім нарыхтаваць яму лодку, дзеля натоўпу, каб ня ціснуліся да яго.
 
І сказаў Ён Сваім вучням, каб лодка для Яго была напагатове з-за натоўпу, каб не напіралі на Яго;

Многіх бо аздаравіў, так што напіралі на яго, хто-толькі меў хваробу, каб да яго дакрануцца.
 
бо многіх Ён вылечыў, так што ўсе, каго даймалі хваробы, кідаліся да Яго, каб дакрануцца да Яго.

А духі нячыстыя, бачачы яго, падалі перад ім і крычалі, кажучы: Ты Сын Божы!
 
І нячыстыя духі, калі Яго бачылі, падалі перад Ім і крычалі, кажучы: Ты — Сын Божы.

І моцна гразіў ім, каб ня выяўлялі яго.
 
Ды Ён сурова забараняў ім абвяшчаць пра Яго.

А ўзыходзячы на гору, паклікаў да сябе каго сам хацеў і прыйшлі к яму.
 
І Ён узыходзіць на гару і кліча да Сябе, каго Сам хацеў, і яны пайшлі да Яго.

І пастанавіў, каб дванаццацёх былі з ім, ды, каб іх пасылаць на навучанне.
 
І прызначыў дванаццаць, [якіх і Апосталамі назваў], каб былі з Ім і каб Ён пасылаў іх прапаведаваць

І даў ім уладу аздараўляць немачы ды выганяць дэманаў.
 
і каб яны мелі ўладу [вылечваць хваробы і] выганяць дэманаў;

І даў Сымону імя Пётр;
 
[і вызначыў гэтых дванаццаць]: і даў імя Сіману — Пётр

і Якуба Зэбэдэявага, і Яна, брата Якубавага, ды даў ім імёны Боанэргэс, гэта значыць: сын грому;
 
і Іякава Зевядзеевага, і Іаана, Іякавага брата, і даў ім імя Ваанергес, гэта значыць «Громавы сыны»;

І Андрэя, і Філіпа, і Баўтрамея, і Матауша, і Тамаша, і Якуба Альфэевага, і Тадэву, і Сымона Кананэйца,
 
і Андрэя, і Філіпа, і Варфаламея, і Матфея, і Фаму, і Іякава Алфеевага, і Фадзея, і Сімана Кананіта,

і Юдаша Іскарыёта, які і выдаў яго.
 
і Іуду Іскарыёта, які і выдаў Яго.

І прыйшлі ў дом. Ды зноў збегся народ, так што не маглі й перакусіць хлеба.
 
І прыходзіць Ён у дом; і сходзіцца зноў натоўп, так што яны не маглі нават хлеба з’есці.

А прачуўшы гэта сваякі, выйшлі, каб узяць яго, казалі бо, што ён ня пры сабе.
 
І Яго родныя, дачуўшыся, выйшлі забраць Яго; бо казалі: Ён не ў Сабе.

І кніжнікі, прыйшоўшыя з Ерузаліму, казалі, што ён мае Бэльзэбуба ды што ўладаю князя дэманаўскага выганяе дэманаў.
 
А кніжнікі, якія прыйшлі з Іерусаліма, казалі: у Ім веельзевул, і Ён праз уладара дэманаў выганяе дэманаў.

І клікнуўшы іх, гаварыў ім прыповесьцямі: Як-жа можа шатан шатана выганяць?
 
І, паклікаўшы іх, казаў ім у прыпавесцях: Як можа сатана сатану выганяць?

Калі гаспадарства само ў сабе падзеліцца, ня можа ўстаяць тое гаспадарства.
 
І калі царства падзеліцца само супроць сябе, то не можа ўстаяць тое царства;

І калі дом раздзеліцца супроць сябе, ня можа ўстаяць той дом.
 
і калі дом падзеліцца сам супроць сябе, то не можа ўстаяць той дом.

А калі шатан паўстане сам супроць сябе, дык ён падзяліўся й ня зможа ўстаяць, канец яму.
 
І калі сатана паўстаў сам супроць сябе і падзяліўся, не можа ён устаяць, а прыйшоў канец яму.

Ніхто ня можа, ўвайшоўшы ў дом магута, разграбіць рэчы яго, калі перш магута ня звяжа, і тады аграбіць дом ягоны.
 
Але ніхто не можа, увайшоўшы ў дом дужага, абрабаваць яго дабро, калі спярша не звяжа дужага, — і тады яго дом абрабуе.

Сапраўды кажу вам, усе грахі будуць адпушчаны сыном чалавечым, і блюзнерствы, якімі-б яны блюзнілі,
 
Сапраўды кажу вам: будуць дараваны чалавечым сынам усе грахі і ўсе блюзнерствы, якімі б яны ні блюзнерылі;

але хто блюзніў-бы проці Духа Святога, ня меціме адпушчэння навекі, а будзе вінаваты граху вечнага.
 
але хто зблюзнерыць на Святога Духа, таму няма даравання навекі, а вінаваты ён у вечным граху.

Бо казалі, ён мае духа нячыстага.
 
Ён сказаў гэта, бо яны казалі: у Ім нячысты дух.

І прыйшлі матка ягона й браты ды, стоячы на дварэ, паслалі к яму паклікаць яго.
 
І прыходзіць Яго Маці і Яго браты і, стоячы знадворку, паслалі да Яго, каб паклікаць Яго.

А грамада сядзела ля яго. І сказалі яму: Вось маці твая й браты твае на дварэ цябе шукаюць.
 
І вакол Яго сядзеў натоўп; і кажуць Яму: Вось Твая Маці і Твае браты [і Твае сёстры] знадворку, шукаюць Цябе.

А ён у адказ гавора ім: Хто-ж мая маці й браты мае?
 
І ў адказ ім Ён кажа: Хто Мая маці і [Мае] браты?

І акінуўшы вокам тых, што кругом яго сядзелі, сказаў: Во матка мая й браты мае.
 
І, аглядзеўшы тых, што сядзелі вакол Яго, кажа: Вось Мая маці і Мае браты!

Бо хто-б спаўняў волю Божу, той брат мой, і сястра мая, і матка мая.
 
[Бо] хто выконвае волю Божую, той Мой брат, і сястра, і Маці.