Марка 3 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Праваслаўнай Царквы
І ўвайшоў зноў у бажніцу, а быў там чалавек, які меў сухую руку.
І прыйшоў зноў у сінагогу. І быў там чалавек, які меў усо́хлую руку́.
І наглядалі за ім, ці будзе аздараўляць у шабат, каб абвінаваціць яго.
І сачы́лі за Ім, ці не ацалíць яго ў суботу, каб абвінава́ціць Яго.
І загадаў сухарукаму чалавеку стаць пасярэдзіне.
І кажа Ён чалавеку, што меў усо́хлую руку́: стань пасярэ́дзіне.
Ды сказаў ім: Ці належыцца ў шабат рабіць добрае, ці благое? Ратаваць жыцьцё, ці загубляць? Яны-ж маўчалі.
А ім кажа: ці дазволена ў суботу дабро рабіць, альбо зло рабіць? душу́ ўратаваць альбо загубíць? Яны ж маўчалі.
І зірнуўшы на іх гнеўна, сумуючы над сьляпатою сэрца іхняга, сказаў сухарукаму: Выцягні руку тваю. І выцягнуў і была вернена рука яму.
І, паглядзеўшы на іх з гневам, засму́чаны жорсткасцю сэрцаў іх, кажа чалавеку: працягні руку́ тваю. І працягнуў ён, і стала рука яго здаровай, як другая.
Фарызэі, выйшаўшы, зараз-жа зрабілі нараду з гэрэдыянамі супроць яго, як-бы яго забіць.
І, вы́йшаўшы, фарысеі адразу ўчынíлі з ірадыянамі змову су́праць Яго, як Яго загубíць.
Езус-жа з сваімі вучнямі адыйшоў к узмор’ю, а за ім пайшла вялікая грамада з Юдэі й Галілеі,
Іісус жа з вучнямі Сваімі адышоў да мора, і мноства народу з Галіле́і пайшло за Ім, і з Іудзеі,
і з Ерузаліму, і з Ідумэі, і з-за Ярдану, і тыя, што ля Тыру і Сыдону, вялікае мноства, пачуўшы, што дзееў, прыйшло к яму.
і з Іерусаліма, і з Ідуме́і, і з-за Іардана. І з навако́лляў Ты́ра і Сідо́на мноства вялікае, пачуўшы, што Ён рабіў, прыйшло да Яго.
І загадаў вучням сваім нарыхтаваць яму лодку, дзеля натоўпу, каб ня ціснуліся да яго.
І сказаў вучням Сваім, каб лодка была́ для Яго напагато́ве, каб натоўп не цясніў Яго.
Многіх бо аздаравіў, так што напіралі на яго, хто-толькі меў хваробу, каб да яго дакрануцца.
Бо многіх Ён ацаліў, так што нядужныя кíдаліся да Яго, каб да Яго дакрану́цца.
А духі нячыстыя, бачачы яго, падалі перад ім і крычалі, кажучы: Ты Сын Божы!
І духі нячыстыя, калі бачылі Яго, па́далі перад Ім і крычалі, ка́жучы: Ты — Сын Божы.
І моцна гразіў ім, каб ня выяўлялі яго.
І Ён строга забараня́ў ім абвяшча́ць пра Яго.
А ўзыходзячы на гору, паклікаў да сябе каго сам хацеў і прыйшлі к яму.
І ўзышоў на гару, і паклíкаў, каго Сам хацеў; і прыйшлі да Яго.
І пастанавіў, каб дванаццацёх былі з ім, ды, каб іх пасылаць на навучанне.
І паставіў дванаццаць, каб былí з Ім і каб пасыла́ць іх прапаве́даваць,
І даў ім уладу аздараўляць немачы ды выганяць дэманаў.
і каб яны ме́лі ўладу ацаля́ць не́мачы і выганя́ць дэманаў.
І даў Сымону імя Пётр;
Паставіў Сíмана, даўшы яму імя́ Пётр,
і Якуба Зэбэдэявага, і Яна, брата Якубавага, ды даў ім імёны Боанэргэс, гэта значыць: сын грому;
і Іакава Зевядзе́евага і Іаана, брата Іакава, да́ўшы ім імёны Ваане́ргес, што азначае «сыны́ громавы»;
І Андрэя, і Філіпа, і Баўтрамея, і Матауша, і Тамаша, і Якуба Альфэевага, і Тадэву, і Сымона Кананэйца,
і Андрэя, і Філіпа, і Варфаламе́я, і Матфея, і Фаму́, і Іакава Алфе́евага, і Фадзе́я, і Сíмана Кананíта,
і Юдаша Іскарыёта, які і выдаў яго.
і Іуду Іскарыёта, які і вы́даў Яго.
І прыйшлі ў дом. Ды зноў збегся народ, так што не маглі й перакусіць хлеба.
І прыйшлі ў дом, і сабраўся зноў народ, так што яны не маглі нават хле́ба паесці.
А прачуўшы гэта сваякі, выйшлі, каб узяць яго, казалі бо, што ён ня пры сабе.
І, дачу́ўшыся, блізкія Яго вы́йшлі забраць Яго; бо казалі, што Ён не ў Сабе.
І кніжнікі, прыйшоўшыя з Ерузаліму, казалі, што ён мае Бэльзэбуба ды што ўладаю князя дэманаўскага выганяе дэманаў.
А кніжнікі, якія прыйшлі з Іерусаліма, казалі, што Ён ма́е ў Сабе веельзеву́ла і што сілай князя дэманскага выганя́е дэманаў.
І клікнуўшы іх, гаварыў ім прыповесьцямі: Як-жа можа шатан шатана выганяць?
І, паклíкаўшы іх, прытчамі казаў ім: як можа сатана сатану выганя́ць?
Калі гаспадарства само ў сабе падзеліцца, ня можа ўстаяць тое гаспадарства.
І калі царства раздзе́ліцца самое ў сабе, не можа ўстая́ць царства тое;
І калі дом раздзеліцца супроць сябе, ня можа ўстаяць той дом.
і калі дом раздзе́ліцца сам у сабе, не можа ўстая́ць дом той;
А калі шатан паўстане сам супроць сябе, дык ён падзяліўся й ня зможа ўстаяць, канец яму.
і калі сатана паўстаў сам на сябе і раздзялíўся, не можа ўстая́ць, але прыйшоў канец яму.
Ніхто ня можа, ўвайшоўшы ў дом магута, разграбіць рэчы яго, калі перш магута ня звяжа, і тады аграбіць дом ягоны.
Ніхто не можа, увайшоўшы ў дом дужага, нарабава́ць дабра яго, калі перш не звя́жа дужага, і тады абрабу́е дом яго.
Сапраўды кажу вам, усе грахі будуць адпушчаны сыном чалавечым, і блюзнерствы, якімі-б яны блюзнілі,
Праўду кажу вам: адпу́шчаны будуць сына́м чалавечым усе грахі і блюзне́рствы, якімі б ні блюзне́рылі,
але хто блюзніў-бы проці Духа Святога, ня меціме адпушчэння навекі, а будзе вінаваты граху вечнага.
але хто будзе блюзне́рыць на Духа Святога, не будзе мець адпушчэ́ння даве́ку, а падляга́е вечнаму асуджэ́нню.
Бо казалі, ён мае духа нячыстага.
Так казаў Ён, бо гаварылі: Ён духа нячыстага ма́е ў Сабе.
І прыйшлі матка ягона й браты ды, стоячы на дварэ, паслалі к яму паклікаць яго.
І прыйшлі Маці Яго і браты Яго і, сто́ячы на дварэ, паслалі да Яго паклíкаць Яго.
А грамада сядзела ля яго. І сказалі яму: Вось маці твая й браты твае на дварэ цябе шукаюць.
І сядзеў народ вакол Яго. і сказалі Яму: вось Маці Твая, і браты Твае, і сёстры Твае на дварэ, шукаюць Цябе.
А ён у адказ гавора ім: Хто-ж мая маці й браты мае?
І адказаў ім, гаворачы: хто Маці Мая́ і браты Мае́?
І акінуўшы вокам тых, што кругом яго сядзелі, сказаў: Во матка мая й браты мае.
І агле́дзеўшы тых, што сядзелі вакол Яго, кажа: вось маці Мая́ і браты Мае́;
Бо хто-б спаўняў волю Божу, той брат мой, і сястра мая, і матка мая.
бо хто будзе выконваць волю Божую, той Мне брат, і сястра, і маці.
