Марка 3 разьдзел

Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Васіля Сёмухі

 
 

І ўвайшоў зноў у бажніцу, а быў там чалавек, які меў сухую руку.
 
І ўвайшоў зноў у сынагогу; там быў чалавек з высахлаю рукою.

І наглядалі за ім, ці будзе аздараўляць у шабат, каб абвінаваціць яго.
 
І сачылі за Ім, ці не ацаліць яго ў суботу, каб зьвінаваціць Яго.

І загадаў сухарукаму чалавеку стаць пасярэдзіне.
 
А Ён кажа чалавеку з сухою рукою: стань пасярэдзіне.

Ды сказаў ім: Ці належыцца ў шабат рабіць добрае, ці благое? Ратаваць жыцьцё, ці загубляць? Яны-ж маўчалі.
 
А ім кажа: ці належыць у суботу дабро чыніць, альбо зло чыніць? душу ўратаваць, альбо загубіць? Але яны маўчалі.

І зірнуўшы на іх гнеўна, сумуючы над сьляпатою сэрца іхняга, сказаў сухарукаму: Выцягні руку тваю. І выцягнуў і была вернена рука яму.
 
І з гневам на іх паглядзеўшы, смуткуючы па ачарсьцьвеньні сэрцаў іхніх, кажа таму чалавеку: працягні руку тваю. Той працягнуў, і стала рука ягоная здаровая, як другая.

Фарызэі, выйшаўшы, зараз-жа зрабілі нараду з гэрэдыянамі супроць яго, як-бы яго забіць.
 
Фарысэі, выйшаўшы, адразу зладзілі зь ірадыянамі нараду супраць Яго, як бы загубіць Яго.

Езус-жа з сваімі вучнямі адыйшоў к узмор’ю, а за ім пайшла вялікая грамада з Юдэі й Галілеі,
 
Але Ісус з вучнямі Сваімі адышоў да мора, і за Ім пайшло мноства людзей з Галілеі, Юдэі,

і з Ерузаліму, і з Ідумэі, і з-за Ярдану, і тыя, што ля Тыру і Сыдону, вялікае мноства, пачуўшы, што дзееў, прыйшло к яму.
 
Ерусаліма, Ідума і з-за Ярдана. І з навакольляў Тыра і Сідона, пачуўшы, што Ён рабіў, ішлі да Яго ў вялікім мностве.

І загадаў вучням сваім нарыхтаваць яму лодку, дзеля натоўпу, каб ня ціснуліся да яго.
 
І сказаў вучням Сваім, каб напагатове была Яму лодка, з прычыны шматлюдзтва, каб ня ціснулі на Яго.

Многіх бо аздаравіў, так што напіралі на яго, хто-толькі меў хваробу, каб да яго дакрануцца.
 
Бо многіх Ён ацаліў, так што тыя, хто быў хворы, кідаліся да Яго, каб дакрануцца да Яго.

А духі нячыстыя, бачачы яго, падалі перад ім і крычалі, кажучы: Ты Сын Божы!
 
І духі нячыстыя, калі бачылі Яго, падалі перад Ім і крычалі: Ты — Сын Божы.

І моцна гразіў ім, каб ня выяўлялі яго.
 
Але Ён строга выгаворваў ім, каб не адкрывалі Яго.

А ўзыходзячы на гору, паклікаў да сябе каго сам хацеў і прыйшлі к яму.
 
Потым узышоў на гару і паклікаў да Сябе, каго Сам хацеў; і пайшлі да Яго.

І пастанавіў, каб дванаццацёх былі з ім, ды, каб іх пасылаць на навучанне.
 
І паставіў дванаццацёх, каб зь Ім былі і каб пасылаць іх зьвеставаць,

І даў ім уладу аздараўляць немачы ды выганяць дэманаў.
 
і каб мелі яны ўладу ацаляць ад хваробаў і выганяць дэманаў:

І даў Сымону імя Пётр;
 
паставіў Сымона, даўшы яму імя Пётр;

і Якуба Зэбэдэявага, і Яна, брата Якубавага, ды даў ім імёны Боанэргэс, гэта значыць: сын грому;
 
Якава Зевядзеевага і Яна, брата Якаўлевага, даўшы ім імёны Воанергес, гэта азначае, «сыны громавыя»;

І Андрэя, і Філіпа, і Баўтрамея, і Матауша, і Тамаша, і Якуба Альфэевага, і Тадэву, і Сымона Кананэйца,
 
Андрэя, Піліпа, Барталамея, Мацьвея, Тамаша, Якава Алфеевага, Тадэя, Сымона Кананіта

і Юдаша Іскарыёта, які і выдаў яго.
 
і Юду Іскарыёцкага, які і выдаў Яго.

І прыйшлі ў дом. Ды зноў збегся народ, так што не маглі й перакусіць хлеба.
 
Прыходзяць у дом; і зноў зьбіраецца люд, так што яны не маглі нават хлеба паесьці.

А прачуўшы гэта сваякі, выйшлі, каб узяць яго, казалі бо, што ён ня пры сабе.
 
І пачуўшы, блізкія Ягоныя пайшлі забраць Яго, бо казалі, што Ён не ў сабе.

І кніжнікі, прыйшоўшыя з Ерузаліму, казалі, што ён мае Бэльзэбуба ды што ўладаю князя дэманаўскага выганяе дэманаў.
 
А кніжнікі, якія прыйшлі зь Ерусаліма, казалі, што Ён мае ў Сабе Вэльзэвула і што выганяе дэманаў сілаю дэманскага князя.

І клікнуўшы іх, гаварыў ім прыповесьцямі: Як-жа можа шатан шатана выганяць?
 
І паклікаўшы іх, казаў ім прытчамі: як можа сатана выганяць сатану?

Калі гаспадарства само ў сабе падзеліцца, ня можа ўстаяць тое гаспадарства.
 
Калі царства разьдзеліцца самое ў сабе, ня можа ўстояць царства тое;

І калі дом раздзеліцца супроць сябе, ня можа ўстаяць той дом.
 
і калі дом разьдзеліцца сам у сабе, ня можа ўстояць дом той;

А калі шатан паўстане сам супроць сябе, дык ён падзяліўся й ня зможа ўстаяць, канец яму.
 
і калі сатана паўстаў на самога сябе і разьдзяліўся, ня можа ўстояць, а настаў канец ягоны.

Ніхто ня можа, ўвайшоўшы ў дом магута, разграбіць рэчы яго, калі перш магута ня звяжа, і тады аграбіць дом ягоны.
 
Ніхто, увайшоўшы ў дом дужага, ня можа зрабаваць рэчаў ягоных, калі сьпярша ня зьвяжа дужага, — і тады зрабуе дом ягоны.

Сапраўды кажу вам, усе грахі будуць адпушчаны сыном чалавечым, і блюзнерствы, якімі-б яны блюзнілі,
 
Праўду кажу вам: дараваныя будуць сынам чалавечым усе грахі і блюзьнерствы, якімі б ні блюзьнерылі;

але хто блюзніў-бы проці Духа Святога, ня меціме адпушчэння навекі, а будзе вінаваты граху вечнага.
 
але хто будзе блюзьнерыць на Духа Сьвятога, таму ня будзе дараваньня вавекі, а падлягае ён вечнай асудзе.

Бо казалі, ён мае духа нячыстага.
 
Гэта сказаў Ён, бо казалі: у Ім нячысты дух.

І прыйшлі матка ягона й браты ды, стоячы на дварэ, паслалі к яму паклікаць яго.
 
І прыйшлі Маці і браты Ягоныя і, стоячы звонку, паслалі да Яго паклікаць Яго.

А грамада сядзела ля яго. І сказалі яму: Вось маці твая й браты твае на дварэ цябе шукаюць.
 
Каля Яго сядзеў люд. І сказалі Яму: вось, Маці Твая і браты Твае і сёстры Твае, вонкі, пытаюцца Цябе.

А ён у адказ гавора ім: Хто-ж мая маці й браты мае?
 
І адказаў ім: хто Маці Мая і браты Мае?

І акінуўшы вокам тых, што кругом яго сядзелі, сказаў: Во матка мая й браты мае.
 
І азірнуўшы тых, што сядзелі вакол Яго, кажа: вось маці Мая і браты Мае;

Бо хто-б спаўняў волю Божу, той брат мой, і сястра мая, і матка мая.
 
бо, хто будзе выконваць волю Божую, той Мне брат і сястра і маці.