Пашліце аднаго з вас, і няхай возьме ён брата вашага; а вы будзеце ўвязьнены. І выпрабуюцца словы вашыя, ці праўда ваша; і калі не, жыў Фараон! узьведнікі вы».
То прасачы, даведайся а добра распытай; і вось, гэта праўда, верна гэта слова, сталася брыда гэта сярод цябе:
І табе накажуць, і ты пачуеш, дык ты добра прасачы, і вось, праўда, і верна слова, зроблена брыда гэтая ў Ізраелю,
Дык хоць і праўда, хоць я й сваяк, але таксама ё сваяк бліжшы за мяне.
Учорах ты прышоў, а сядні я прысілю цябе йсьці з намі? Я йду, куды луча; зьвярніся а зьвярні братоў сваіх із сабою, міласэрдзе а праўда з табою!»
І сказала тая жонка Ільлі: «Цяпер я даведалася, што ты чалавек Божы, і што слова СПАДАРОВА ў вуснах тваіх — праўда».
Праўда, СПАДАРУ, каралі Асырскія разбурылі народы й землі іхныя,
І сказаў Гэзэка Ісаю: «Добрае слова СПАДАРОВА, каторае ты праказаў». І сказаў: «Ціж ня так, абы мір а праўда былі за дзён маіх?»
Праўда, войска Арамскае прышло ў малой колькасьці, але СПАДАР даў вельма вялікае войска ў рукі іх, бо яны пакінулі СПАДАРА, Бога айцоў сваіх. Гэтак яны зрабілі суды над Ёашом.
«Праўда! ведаю, што так; але як аправіцца чалавек перад Богам?
Хоць бы й мая праўда была, але ня буду адказаваць, але буду маліць Судзьдзю свайго.
«Ціж на множасьць словаў нельга даць адказу, і ціж праўда гаваруна?
Вось, я пачаў прававацца; ведаю, што будзе праўда мая.
Во ў гэтым не твая праўда, я адказую табе, бо Бог большы за людзіну.
Бо сказаў Ёў: "Мая праўда, але Бог адхінуў суд мой.
Усі дарогі СПАДАРОВЫ — ласка а праўда тым, што дзяржаць змову Ягоную а сьветчаньні Ягоныя.
Ты, СПАДАРУ, ня суймі міласэрдзя Свайго ад мяне; ласка Твая а праўда Твая кажначасна крыюць мяне;
Бо вялікая аж да нябёсаў ласка Твая, аж да булакоў праўда Твая.
Ласка а праўда сустрэліся, справядлівасьць а супакой пацалаваліся.
Праўда ізь зямлі вырастае, і справядлівасьць ізь неба глядзіць далоў.
Справядлівасьць а суд подам пасаду Твайго; ласка а праўда пярэймуць відзеньне Твае.
Бо над нябёсы ласка Твая, і праўда Твая аж да булакоў.
Справы рук Ягоных праўда а суд; верныя ўсі расказаньні Ягоныя,
Бо дужое над намі міласэрдзе Ягонае, і праўда СПАДАРОВА на векі! Галілуя!
Справядлівасьць Твая — справядлівасьць вечная, і права Твае — праўда.
Ты блізка, СПАДАРУ, і ўсі расказаньні Твае — праўда.
Праўда — галоўнае ў слове Тваім, і навекі суды Твае справядлівыя.
Міласэрдзе а праўда хай не пакінуць цябе; завяжы іх на шыі сваёй, напішы іх на табліцы сэрца свайго,
Багацьце а слава з імною, меньне кажначаснае а праўда;
Ціж ня мыляцца задумляючыя ліха? але міласэрдзе а праўда ў тых, што думаюць праз дабро.
Міласэрдзе а праўда сьцерагуць караля, і паддзержуецца міласэрдзям пасад ягоны.
Бо расказаньне да расказаньня, расказаньне да расказаньня, праўда да праўды, праўда да праўды, гэтта мала, гэнам мала»,
І сталася ім слова СПАДАРОВА: расказаньне да расказаньня, расказаньне да расказаньня, праўда да праўды, праўда да праўды, гэтта мала, гэнам мала, каб яны пайшлі, і палі дагары нагамі, і разьбіліся, і лучылі ў пасадку, і ўзяты.
Усі народы хай зьбяруцца разам, і зыйдуцца люды. Хто памеж іх мог бы агаласіць гэта? і першае хай дасьць пачуць нам; няхай прывядуць сьветкі свае, каб аправіцца; альбо хай слухаюць і кажуць: «Праўда!»
Адступіў назад суд, і справядлівасьць далёка; бо спаткнулася на вуліцы праўда, пасьцівасьць не магла ўвыйсьці.
І зьгінула праўда, і тый, што адыходзе ад ліха, робіцца здабыткам. І СПАДАР бачыў, было ліха ў ваччу Ягоным, бо няма суду.
Кароль адказаў Данелю й сказаў: «Праўда, што Бог ваш — Бог багоў і Спадар каралёў, і аб’яўляе тайны, бо ты мог аб’явіць гэтую тайну».
Будзьце чукавыя й маліцеся, каб не паддацца спакусе. Дух, праўда, імклівы, але цела млявае».
І ён доўга не хацеў, але потым сказаў сам сабе: "Хоць я, праўда, Бога не баюся і людзіны не шманаю,
Бо Бог закон Масеям быў даўшы; ласка а праўда сталася перазь Ісуса Хрыста.
І пазнаеце праўду, і праўда вывальне вас».
Ісус кажа яму: «Я — дарога а праўда а жыцьцё; ніхто ня прыходзе да Айца, адно перазь Мяне.
Усьвяці іх у праўдзе! слова Твае — праўда.
Пілат кажа Яму: «Што ё праўда?» І, сказаўшы гэта, ён ізноў вышаў да Юдэяў, і кажа ім: «Я не знаходжу ў Ім ніякае віны.
Праўда, і я думаў, што маю шмат дзеяць супроці імені Ісуса Назарэцкага.
Гэты ё Ісус Хрыстос, прышлы вадою й крывёю, не вадою адно, але вадою й крывёю; і Дух сьветча празь Яго, бо Дух ё праўда.
І ведаем, што Сын Божы прышоў і даў нам розум, каб мы зналі Таго, Хто ё праўда, і мы ў Тым, Каторы праўда, у Сыну Ягоным Ісусу Хрысту: Гэты ё праўдзівы Бог і жыцьцё вечнае.
Бо калі праўда Божая маёй маною была ў збытку на славу Яму, чаму ж яшчэ я таксама бываю суджаны, як грэшнік?
Як ё праўда Хрыстова ў імне, пахвала гэта ня будзе замоўчана ўзглядам мяне ў краінах Ахаі.
Мы ані на гадзіну ня ўступілі і не паддаліся, каб праўда Евангелі заставалася ў вас.
Калі вы запраўды чулі Яго і былі навучаныя ў Ім, што праўда ў Ісусу,
Некатрыя, праўда, із завідасьці а супарства, але некатрыя таксама з добрае волі абяшчаюць Хрыста.
