Марка 3 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Пераклад П. Татарыновіча
І прыйшоў зноў у сынагогу; там быў чалавек, які меў падсухую руку.
І ўвайшоў зноў у бажніцу, а быў там чалавек, які меў сухую руку.
І сачылі Яго, ці ня будзе ацаляць у сыботу, каб абвінаваціць Яго.
І наглядалі за ім, ці будзе аздараўляць у шабат, каб абвінаваціць яго.
Ён-жа кажа сухарукаму: — стань пасяродку.
І загадаў сухарукаму чалавеку стаць пасярэдзіне.
Тады кажа ім: — ці належыць у сыботу дабро тварыць, ці тварыць зло; душу зьберагчы, ці загубіць? але яны маўчалі.
Ды сказаў ім: Ці належыцца ў шабат рабіць добрае, ці благое? Ратаваць жыцьцё, ці загубляць? Яны-ж маўчалі.
I глянуўшы на іх з гневам, у смутку з акамянеласьці сэрцаў іхных, прамовіў да сухарукага: — вытягні руку тваю; ён вытягнуў; і стала рука яго здаровая, як і другая.
І зірнуўшы на іх гнеўна, сумуючы над сьляпатою сэрца іхняга, сказаў сухарукаму: Выцягні руку тваю. І выцягнуў і была вернена рука яму.
Фарысеі, выйшаўшы, зараз-жа зрабілі змову з ірадыянамі на Яго, каб загубіць Яго.
Фарызэі, выйшаўшы, зараз-жа зрабілі нараду з гэрэдыянамі супроць яго, як-бы яго забіць.
Ісус-жа з вучнямі Сваімі адыйшоў да мора, а за Ім пайшло мноства народу з Галілеі, Юдэі.
Езус-жа з сваімі вучнямі адыйшоў к узмор’ю, а за ім пайшла вялікая грамада з Юдэі й Галілеі,
І з Ерусаліму, і Ідумеі, і з-за Йардану, і з ваколіц Тыру і Сідону, — вялікай грамадою ішлі да Яго, дачуўшыся, што Ён тварыў.
і з Ерузаліму, і з Ідумэі, і з-за Ярдану, і тыя, што ля Тыру і Сыдону, вялікае мноства, пачуўшы, што дзееў, прыйшло к яму.
I сказаў вучням Сваім, каб была прыгатаваная для Яго лодка, з увагі на мноства народу, каб ня сьціскалі Яго.
І загадаў вучням сваім нарыхтаваць яму лодку, дзеля натоўпу, каб ня ціснуліся да яго.
Бо шматлікіх Ён ацаліў, дык усе, хто меў нядуг, ціснуліся да Яго, каб дакрануцца да Яго.
Многіх бо аздаравіў, так што напіралі на яго, хто-толькі меў хваробу, каб да яго дакрануцца.
І духі нячыстыя, убачыўшы Яго, падалі прад Ім і крычалі, кажучы: — Ты Сын Божы!
А духі нячыстыя, бачачы яго, падалі перад ім і крычалі, кажучы: Ты Сын Божы!
Але Ён цьверда забараняў ім, каб не выяўлялі Яго.
І моцна гразіў ім, каб ня выяўлялі яго.
Потым узыйшоў на гару, і паклікаў да Сябе, каго Сам хацеў.
А ўзыходзячы на гору, паклікаў да сябе каго сам хацеў і прыйшлі к яму.
I паставіў з іх дванаццаць, каб былі з Ім, і каб пасылаць іх на павучаньні.
І пастанавіў, каб дванаццацёх былі з ім, ды, каб іх пасылаць на навучанне.
I каб яны мелі ўладу вызваляць з нядугаў і выганяць злыдухаў.
І даў ім уладу аздараўляць немачы ды выганяць дэманаў.
Паставіў Сымона, даўшы яму імя Пётра.
І даў Сымону імя Пётр;
I Якуба Заведэева і Яна, брата яго, даўшы ім іменьні Воанэргес, што значыць — сыны громавы.
і Якуба Зэбэдэявага, і Яна, брата Якубавага, ды даў ім імёны Боанэргэс, гэта значыць: сын грому;
I Андрэя, і Піліпа, і Баўтрамея, і Мацьвея, і Фаму, і Якуба Алфеевага, і Фадзея, і Сымана Кананіта.
І Андрэя, і Філіпа, і Баўтрамея, і Матауша, і Тамаша, і Якуба Альфэевага, і Тадэву, і Сымона Кананэйца,
І Юду Іскарыёта, які і прадаў Яго.
і Юдаша Іскарыёта, які і выдаў яго.
I прыходзяць у дом, і зноў зьбіраецца народ, дык не маглі і хлеба перакусіць.
І прыйшлі ў дом. Ды зноў збегся народ, так што не маглі й перакусіць хлеба.
Сваякі-ж Яго, дачуўшыся, нібы Ён не пры Сваім розуме, прышлі забраць Яго.
А прачуўшы гэта сваякі, выйшлі, каб узяць яго, казалі бо, што ён ня пры сабе.
А кніжнікі, якія прыйшлі з Ерусаліму, гаварылі, што Ён мае ў Сабе вельзевула, і што выганяе злыдухаў сілаю князя шатанскага.
І кніжнікі, прыйшоўшыя з Ерузаліму, казалі, што ён мае Бэльзэбуба ды што ўладаю князя дэманаўскага выганяе дэманаў.
I, паклікаўшы іх, гаварыў ім прыпавесьцямі: як можа шатан шатана выганяць?
І клікнуўшы іх, гаварыў ім прыповесьцямі: Як-жа можа шатан шатана выганяць?
Калі гаспадарства само ў сабе падзеліцца, ня можа ўстаяць гаспадарства тое.
Калі гаспадарства само ў сабе падзеліцца, ня можа ўстаяць тое гаспадарства.
I калі дом разьдзеліцца сам у сабе — ня можа ўстаяць дом той.
І калі дом раздзеліцца супроць сябе, ня можа ўстаяць той дом.
А калі шатан паўстаў сам на сябе і разьдзяліўся, — ня можа ўстаяць, але канец яму.
А калі шатан паўстане сам супроць сябе, дык ён падзяліўся й ня зможа ўстаяць, канец яму.
Ніхто ня можа, увайшоўшы ў дом крэпкага чалавека, рабаваць дабро яго, пакуль ня зьвяжа крэпкага, і тады абрабуе дом яго.
Ніхто ня можа, ўвайшоўшы ў дом магута, разграбіць рэчы яго, калі перш магута ня звяжа, і тады аграбіць дом ягоны.
Папраўдзе кажу вам: — усе грахі будуць адпушчаны сыном чалавечым і зьнявагі, якімі-б ні зьневажалі.
Сапраўды кажу вам, усе грахі будуць адпушчаны сыном чалавечым, і блюзнерствы, якімі-б яны блюзнілі,
Але хто будзе зьневажаць Духа Сьвятога, таму ня будзе дараваньня ніколі, бо падлягае вечнаму асуджэньню.
але хто блюзніў-бы проці Духа Святога, ня меціме адпушчэння навекі, а будзе вінаваты граху вечнага.
Гэта сказаў Ён дзеля таго, што гаварылі: — Ён мае нячыстага.
Бо казалі, ён мае духа нячыстага.
I прыйшлі Маці Яго и браты; яны станулі вонках дому, і паслалі да Яго, каб паклікаць Яго.
І прыйшлі матка ягона й браты ды, стоячы на дварэ, паслалі к яму паклікаць яго.
Навокал Яго сядзеў народ, і сказалі Яму: — вось Маці Твая, і браты Твае, і сёстры Твае на падворку, шукаюць Цябе.
А грамада сядзела ля яго. І сказалі яму: Вось маці твая й браты твае на дварэ цябе шукаюць.
Ён-жа ў адказ прамовіў: — хто Маці Мая, і браты Мае?
А ён у адказ гавора ім: Хто-ж мая маці й браты мае?
I абвёўшы позіркам усіх, якія сядзелі вокал Яго, сказаў: — вось маці Мая і браты Мае.
І акінуўшы вокам тых, што кругом яго сядзелі, сказаў: Во матка мая й браты мае.
Бо хто будзе выпаўняць волю Божую, той брат Мой, і сястра Мая, і Маці Мая.
Бо хто-б спаўняў волю Божу, той брат мой, і сястра мая, і матка мая.
