Лукаша 12 разьдзел

 

 

Тым часам, калі сабраліся дзясяткі тысячаў народу, так што (сталі) ціснуць адзін аднаго, (Ён) пачаў гаварыць найперш вучням Сваім: сьцеражыце сябе ад рашчыны хварысэяў, якая ёсьць крывадушнасьць.

 

Kali-ž stajali nawakoł wialikija hramady, tak što adny druhich taptali, pačaŭ hawaryć da swaich wučniaŭ: Ścieražeciesia faryzejskaje kiśli, jakoju jość krywadušnaść.

Няма нічога ўкрытага, што ня будзе раскрыта, і (няма нічога) сакрэтнага, што ня будзе рассакрэчана.

 

A niama ničoha skrytaha, što-b nia wyjawiłasia, ani tajomnaha, što-b nia stałasia wiedamym.

Пагэтаму ўсё, што (вы) сказалі ў цямноце, будзе пачута ў сьвятле; і што сказалі на вуха ў патаемных пакоях, будзе абвешчана з дахаў.

 

Bo što wy hawaryli ŭ ciemry, budzie haworana pry światle, a što hawaryli na wucha ŭ światlicach, budzie abwieščana na dachach.

Кажу ж вам, сябрам Маім: ня бойцеся забіваючых цела і пасьля гэтага ня мо́гучых зрабіць нічога большага.

 

Kažu-ž wam, pryjacielam maim, katoryja zabiwajuć cieła, a paśla hetaha nia majuć bolej čaho rabić.

Але папярэджваю вас, Каго баяцца: бойцеся Таго, Хто пасьля забіцьця мае ўладу ўкінуць у геенну. Так, кажу вам, Яго бойцеся.

 

Ale ja wam pakažu, kaho majecie bajacca: bojciesia taho, katory, potym jak zabje, maje ŭładu kinuć u piekła. Tak, kažu wam, hetaha bojciesia.

Ці ня пяць вераб’ёў прадаюцца за два асары? і ніводзін зь іх ня забыты перад Богам.

 

Ci-ž nie pradajuć piaci wierabjoŭ za dwa miedziaki? A niwodzien z ich nia jość zabyty ŭ Boha.

Але нават усе валасы галавы вашай пералічаны. Пагэтаму ня бойцеся, (вы) даражэй за многіх вераб’ёў.

 

Ale i wałasy na haławie wašaj usie paličany. Dyk nia bojciesia, wy bolej warty za mnoha wierabjoŭ.

Кажу ж вам: усякага, хто вызнае Мяне перад людзьмі, і Сын Чалавечы вызнае перад Ангеламі Божымі;

 

A kažu wam: kožny, chto-tolki pryznaje mianie pierad ludźmi, taho pryznaje i Syn čaławiečy pierad aniołami Božymi.

а хто адрокся ад Мяне перад людзьмі, адрынуты будзе перад Ангеламі Божымі.

 

A chto adračecca ad mianie pierad ludźmi, budzie adračony pierad aniołami Božymi.

І ўсякаму, хто скажа слова на Сына Чалавечага, даро́вана будзе яму; а ўсякі, хто зьняважыў Духа Сьвятога, (таму) ня будзе даро́вана.

 

I kožny, chto kža słowa prociŭ Syna čaławiečaha, budzie jamu adpuščana, a tamu, chto bluźnić prociŭ Ducha światoha, nia budzie adpuščana.

Калі ж вядуць вас у сынагогі і да начальстваў і ўладаў, ня турбуйцеся, як і што адкажаце і што скажаце.

 

A kali was buduć wadzić da bažnicaŭ, i da ŭradaŭ, i da ŭładaŭ, nie kłapacieciesia, jak abo što majecie adkazać.

Бо Сьвяты Дух навучыць вас у тую гадзіну, што трэба сказаць.

 

Bo Duch Światy nawučyć was u tuju hadzinu, što wam treba hawaryć.

Сказаў жа Яму нехта з натоўпу: Настаўнік! скажы брату майму, каб (ён) падзяліўся са мной спадчынай.

 

I skazaŭ jamu niechta z hramady: Wučyciel, skažy majmu bratu, kab padzialiŭsia sa mnoju spadčynaj.

Ён жа сказаў яму: Чалавеча! хто паставіў Мяне судзьдзёй ці пасярэднікам між вамі?

 

A jon skazaŭ jamu: Čaławieča, chto mianie pastawiŭ sudździoju abo dzialnikom nad wami?

І сказаў ім: Глядзіце ж, сьцеражыцеся своекарысьлівасьці, бо ня ў багацьці каго-небудзь жыцьцё ягонае заключаецца — і ня ў маёмасьці ягонай.

 

I skazaŭ da ich: Hladziecie i ścieražeciesia ŭsiakaj prahawitaści, bo žyćcio kaho-niebudź zaležyć nie ad jahonych dastatkaŭ, jakija maje.

І сказаў ім прыповесць, кажучы: поле нікаторага багатага чалавека прынесла багаты ўраджай;

 

A skazaŭ padabienstwa da ich, kažučy: U adnaho bahataha čaławieka pole dało bujny ŭradžaj.

і (ён) разважаў сам у сабе, кажучы: што мне рабіць, бо ня маю, куды сабраць плады мае?

 

I razwažaŭ sam u sabie: Što mnie rabić, bo nia maju dzie złažyć majho ŭradžaju?

І сказаў: Вось, што зраблю: разбуру мае сьвірны і пабудую бо́льшыя, і зьбяру туды ўсе плады мае і дабро маё,

 

I skazaŭ: Hetaje zrablu: razwalu maje humny i pabuduju bolšyja, i tudy źbiaru ŭsio, što mnie ŭradziła, i majo dabro;

і скажу душы маёй: Душа! (ты) маеш многа дабра, якое ляжыць на многія гады: адпачывай, еш, пі, весяліся.

 

i skažu dušy majej: Duša, maje mnoha dabra, złožanaha na doŭhija hady; adpačywaj, ješ, pi, bankietuj.

Але Бог сказаў яму: бязглузды! у гэтую ноч душу́ тваю возьмуць у цябе. Каму ж дастанецца тое, што (ты) назапасіў?

 

I skazaŭ jamu Boh: Biezrazumny, u hetu noč zažadajuć ad ciabie dušy twajej, a toje, što ty pryhatowiŭ, čyjo budzie?

Такім (ёсьць) той, хто зьбірае багацьце для сябе, а ня ў Бога багацее.

 

hetak bywaje z tym, katory źbiraje skarby dla siabie, a pierad Boham nia jość bahaty.

Сказаў жа вучням Сваім: пагэтаму кажу вам: ня клапаціцеся (аб сродках) для жыцьця вашага, што будзеце есьці, ні пра цела, што апранеце.

 

I skazaŭ da swaich wučniaŭ: Dziela hetaha kažu wam: Nie kłapacieciesia ab žyćci swaim, što budziecie jeści; ani ab ciele, u što budziecie adziawacca.

(Бо) жыцьцё (вашае) больш за ежу, і цела — за вопратку.

 

Žyćcio jość wažniej čym ježa, a cieła wažniej čym adzieńnie.

Паглядзіце на груганоў, якія ня сеюць, ня жнуць, ня маюць (ні) стопкі, ні сьвірна, але Бог корміць іх. Наколькі вы большыя за гэтых птушак!

 

Pahladziecie na krumkačoŭ, što nia siejuć ani žnuć, u katorych niama kładoŭki ani humna, i Boh kormić ich. Nakolki bolej wy daražejšyja za ich!

І хто з вас (у вашых) клопатах можа дабавіць да свайго росту адзін локаць!

 

Chto-ž was kłapaciačysia moža dadać da swajho ŭzrostu adzin łokać?

Пагэтаму, калі нават малейшага ня можаце, што (ж) клапоціцеся адносна іншага?

 

Dyk kali taho, što najmienšaje, nia možacie, to našto kłapaciciosia ab inšym?

Паглядзіце на лілеі, як яны растуць: ня працуюць, ня прадуць. Але кажу вам, (што) нават Салямон ва ўсёй сваёй славе ня апранаўся, як адна зь іх.

 

Pahladziecie na lilei, jak jany rastuć: nie pracujuć, ani praduć; a ja wam kažu, ani Sałamon wa ŭsiej swajej sławie nie adziawaŭsia jak adna z ich.

Калі ж траву ў полі, якая сёньня ёсьць, а заўтра ўкідаецца ў печ, Бог так апранае, наколькі (ж) болей вас, малаверы!

 

Kali-ž trawu, katoraja siahońnia na poli, a zaŭtra ŭ pieč kidajecca, Boh tak adziaje, naskolki bolej was, maławiernych!

І вы ня шукайце, што вам есьці, або што піць, і ня турбуйцеся;

 

I wy nia pytajciesia, što budzie jeści abo što budziecie pić, i nia ŭznościesia wysoka.

бо гэтага шукаюць усе народы сьвету. Ваш жа Бацька ведае, што (вы) маеце патрэбу ў гэтым.

 

Bo hetaha ŭsiaho narody świetu šukajuć, a Ajciec waš wiedaje, što hetaha patrabujecie.

Больш таго, шукайце Каралеўства Бога, а ўсё гэта дададзена будзе вам.

 

Ale šukajcie pierš karaleŭstwa Božaha i sprawiadliwaści jaho, a hetaje ŭsio budzie wam dadziena.

Ня бойся малое стада; бо Бацька ваш спрыяльна вырашыў даць вам Каралеўства (Бога).

 

Nia bojciesia, małaja stada, bo spadabałasia Ajcu wašamu dać wam karaleŭstwa.

Прадайце маёмасьці вашыя і раздайце міласьціну: (гэтым) зрабіце сабе ёмішчы, (якія) ня знашваюцца, скарб нявычэрпны на Нябёсах, куды злодзей ня дабіраецца, і моль ня зьнішчае;

 

Pradajcie, što majecie, i dajcie dareńnie. Rabiecie dla siabie miaški, jakija nie strejuć, skarb, jaki nia ŭbywaje ŭ niebie, kudy złodziej nie dabiarecca i mol nia psuje.

бо дзе скарб ваш, там і сэрца вашае будзе.

 

Bo dzie waš skarb, tam budzie i serca wašaje.

Няхай будуць паясьніцы вашыя падперазаныя і сьветачы запаленыя;

 

Niachaj buduć apajasany pajaśnicy wašyja i świetačy haručyja ŭ rukach wašych;

і вы — падобнымі да людзей, якія чакаюць гаспадара свайго, калі (ён) вернецца зь вясельля, каб як прыйдзе і пастукаецца, зараз (жа) адчынілі яму.

 

a wy padobnyja da ludziej, jakija čakajuć na pana swajho, kali budzie waročacca z wiasiella, kab, kali pryjdzie i zastukaje, zaraz-ža adčynić jamu.

Шчасьлівыя тыя рабы, каторых, прыйшоўшы, гаспадар знойдзе нясьпячымі; праўду кажу вам: (ён) падперажэцца, і пасадзіць іх, і, падыйшоўшы, будзе служыць ім.

 

Bahasłaŭlenyja tyja słuhi, katorych pryjšoŭšy pan znojdzie čujučych. Sapraŭdy kažu wam, što jon apajaša siabie, i pasadzić ich za stoł, i abchodziačy budzie słužyć im.

І калі прыйдзе ў другую варту, і прыйдзе ў трэйцюю варту і знойдзе (іх) так, (то) шчасьлівыя рабы тыя.

 

I kali-b pryjšoŭ u druhuju wartu, i kali-b u treciuju wartu pryjšoŭ i tak-by znajšoŭ, bahasłaŭlenyja tyja słuhi.

Дык гэта ведайце, што калі б ведаў гаспадар дому, а якой гадзіне прыходзе злодзей, (то) ня спаў бы і ня дапусьціў бы падкапацца пад дом свой.

 

Wiedajcie-ž heta, što kali-b haspadar wiedaŭ, u jakoj hadzinie złodziej pryjdzie, čuŭ-by peŭnie i nie dapuściŭ-by padkapać domu swajho.

Пагэтаму і вы будзьце гатовымі, таму што ня ведаеце, а якой гадзіне прыходзе Сын Чалавечы.

 

I wy budźcie hatowy, bo ŭ jakoj hadzinie nia dumajecie, Syn čaławiečy pryjdzie.

Тады Пётра сказаў Яму: Госпадзе! (ці) да нас гаворыш гэтую прыповесьць, ці і для ўсіх?

 

I skazaŭ jamu Piotr: Panie, ty da nas kažaš hetuju prypowieść, ci i da ŭsich?

Госпад жа сказаў: дык хто ёсьць верны і разумны аканом, каторага паставіць гаспадар над слугамі сваімі раздаваць своечасова меру хлеба?

 

A Pan skazaŭ: Chto, dumaješ, jość wiernym i razumnym ekanomam, katoraha pastawiŭ pan nad swajeju čeladździu, kab dawaŭ im u čas mieru pšanicy?

Шчасьлівы той раб, якога прыйшоўшы гаспадар ягоны знойдзе робячым так.

 

Bahasłaŭleny toj słuha, katoraha pan pryjšoŭšy, znojdzie hetak čyniačaha.

Праўду кажу вам, што над усёй маёмасьцю сваёй паставіць яго.

 

Sapraŭdy kažu wam, što nad usim, što maje, pastawić jaho.

Калі ж раб той скажа ў сэрцы сваім: марудзіць гаспадар мой прыйсьці, і пачне біць слуг і служанак, і есьці і піць, і напівацца;

 

A kali-b toj słuha skazaŭ u sercy swaim: "Pan moj paźnicca pryjści", i pačaŭ-by bić słuhaŭ i słužak, i jeści i pić i ŭpiwacca,

то прыйдзе гаспадар раба таго ў дзень, у які ня чакае, і ў гадзіну якой ня ведае, і жорстка яго пакарае і аддасьць яго аднаму лёсу зь нявернымі.

 

pryjdzie pan słuhi taho ŭ dzień, u katory jon nie spadziajecca, i ŭ hadzinie, katoraj nia wiedaje; i addzielić jaho, i čaść jahonu pałožyć z niawiernymi.

Той жа раб, які ведаў волю гаспадара свайго і ня падрыхтаваўся, і ня зрабіў па волі ягонай, будзе біты многа.

 

Toj-ža słuha, katory paznaŭ wolu pana swajho, i nie pryhatowiŭ, nie zrabiŭ pawodle woli jahonaj, budzie mocna karany;

А той, які ня ведаў, але зрабіў вартае пакараньня, біты будзе мала. І ад кожнага, каму дадзена многа, многа будзе зь яго спагнана, і каму многа даручана, больш зь яго зышчуць.

 

a katory nia wiedaŭ i zrabiŭ niešta hodnaje kary, budzie mała karany. Ad kožnaha-ž, kamu mnoha dadziena, ad taho buduć mnoha wymahać; a kamu mnoha daručyli, bolej buduć chacieć ad jaho.

Агонь прыйшоў (Я) зьвесьці на зямлю, і як хачу, каб (ён) быў ужо запалены!

 

Ja pryjšoŭ kinuć ahoń na ziamlu, i čaho chaču, adno kab jon zahareŭšysia?

Хрышчэньнем маю (Я) быць ахрышчаным, і як (Я) тамлюся, пакуль гэтае ня выпаўніцца!

 

Ale ja maju być achryščany chrostam, i jak-ža ja ścisnuty, až pakul nie dakanajecca!

(Вы) думаеце, што (Я) прыйшоў даць мір на зямлі? не, кажу вам, але хутчэй разьдзяленьне;

 

Wy dumajecie, što ja pryjšoŭ dać supakoj na ziamlu? Nie, kažu wam, ale razłučeńnie.

бо адгэтуль пяцёра ў адным доме будуць падзеленыя: трое супраць двух і двое супраць трох;

 

Bo adhetul buduć piacioch u wadnym domie raździaliŭšysia, troch prociŭ dwuch, i dwuch prociŭ troch.

разьдзеліцца бацька супраць сына, і сын супраць бацькі; маці супраць дачкі, і дачка супраць маткі; сьвякроў супраць нявесткі сваёй, і нявестка супраць свякрові сваёй.

 

Raździelacca baćka prociŭ syna, a syn prociŭ swajho baćki; matka prociŭ dački, a dačka prociŭ matki; świokra prociŭ swajej niawiestki, a niawiestka prociŭ swajej świokry.

Казаў жа і народу: калі (вы) убачыце хмару, падымаючыся з захаду, ураз кажаце: «дождж набліжаецца»; і стаецца гэтак;

 

Kazaŭ-ža i da hramadaŭ: Kali bačycie chmaru, jakaja padymajecca z zachadu, zaraz kažacie: "Budzie doždž" — i hetak bywaje;

і, калі дзьме паўдзённы вецер, кажаце: «сьпёка будзе», і стаецца.

 

a kali dźmie paŭdzionny wiecier, kažacie: što "budzie haračynia" — i bywaje.

Крывадушнікі, аблічча зямлі і неба распазнаваць умееце, як жа часу гэтага ня распазнаецё?

 

Krywadušniki, woblik nieba i ziamli wy ŭmiejecie paznawać, a jak-ža wy nie paznajecio hetaha času?

І чаму вы самі ў сабе ня судзіце, што ёсьць правільна?

 

Čamu-ž wy i sami z siabie nia sudzicie, što sprawiadliwaje?

Бо калі (ты) ідзеш з супраціўнікам тваім да начальніка, па дарозе прыкладзі намаганьні (каб) пазбавіцца ад яго, каб (ён) ня прыцягнуў цябе да судзьдзі, а судзьдзя ня аддаў цябе экзэкутару, а экзэкутар ня кінуў цябе ў вязьніцу.

 

Kali-ž ty idzieš z swaim praciŭnikam da načalnika, u darozie starajsia zwolnicca ad jaho, kab časam nie paciahnuŭ ciabie da sudździ; a sudździa nie addaŭ ciabie wykanaŭcy; a wykanaŭca nia kinuŭ ciabie ŭ wastroh.

Кажу табе: ня выйдзеш адтуль, пакуль ня аддасі яму і апошняй меднай манеты.

 

Kažu tabie, nia wyjdzieš adtul, pakul nie addasi nawat apošniaha hrošyka.